# words

word:
 ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​ទុក្ខ​វេទនា​នៃ​បុព្វបុរស របស់​យើង​ខ្ញុំ​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប ព្រះអង្គ​បាន​ឮ​សំរែក​របស់​ពួក​គេ នៅ​ក្បែរ​សមុទ្រ​កក់។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​ទី​សំគាល់ និង​ប្ញទ្ធិបាដិហារិយ៍​ផ្សេងៗ ប្រឆាំង​នឹង​ស្ដេច​ផារ៉ោន ព្រម​ទាំង​មន្ត្រី​ទាំង​អស់​របស់​ស្ដេច និង​ប្រជាជន​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប​ទាំង​មូល​ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ថា គេ​មាន​ចិត្ត​កោង​កាច ធ្វើ​បាប​បុព្វបុរស​របស់​យើង​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ណា​ខ្លះ។ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ ល្បីល្បាញ​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ញែក​ទឹក​សមុទ្រ​ចេញ​ពី​គ្នា នៅ​ចំពោះ​មុខ​បុព្វបុរស​របស់​យើង ពួក​គេ​ដើរ​កាត់​បាត​សមុទ្រ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​ទម្លាក់​អស់​អ្នក​ដែល ដេញ​តាម​ពី​ក្រោយ​ពួក​គេ ទៅ​ក្នុង​ទី​ជំរៅ ដូច​ដុំ​ថ្ម​ដែល​គេ​បោះ​ទៅ​ក្នុង​មហាសាគរ។​


word:
 នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ ដោយ​ដុំ​ពពក នៅ​ពេល​យប់​ព្រះអង្គ​បំភ្លឺ​ផ្លូវ​ពួក​គេ​ដោយ​ដុំ​ភ្លើង។​


word:
 ព្រះអង្គ​យាង​ចុះ​មក​លើ​ភ្នំ​ស៊ីណៃ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ពី​លើ​មេឃ មក​ពួក​គេ ហើយ​ប្រទាន​វិន័យ​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ ក្រឹត្យវិន័យ*​ដ៏​ពិត ព្រម​ទាំង​ច្បាប់ និង​បទ​បញ្ជា​ផ្សេងៗ​មក​អោយ​ពួក​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ពួក​គេ​ស្គាល់ ថ្ងៃ​សប្ប័ទ*​ដ៏វិសុទ្ធ*​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រទាន​បទ​បញ្ជា ច្បាប់​ព្រម​ទាំង ក្រឹត្យវិន័យ*​មក​ពួក​គេ តាម​រយៈ​លោក​ម៉ូសេ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។​


word:
 នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ឃ្លាន ព្រះអង្គ​ប្រទាន អាហារ​ពី​លើ​មេឃ​មក​អោយ​ពួក​គេ នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ស្រេក​ទឹក ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​ទឹក​ហូរ​ចេញ​ពី​ថ្មដា។ ព្រះអង្គ​បញ្ជា​ពួក​គេ​អោយ​ចូល ទៅ​កាន់​កាប់​ទឹក​ដី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា យ៉ាង​ម៉ឺងម៉ាត់​ថា នឹង​ប្រទាន​អោយ​ពួក​គេ។​


word:
 ប៉ុន្តែ ដូនតា​របស់​យើង​ខ្ញុំ​មាន​អំនួត និង​មាន​ចិត្ត​រឹង​ចចេស ពុំ​ព្រម​ស្ដាប់​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 ពួក​គេ​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ស្ដាប់​បង្គាប់ ហើយ​បំភ្លេច​ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ដើម្បី​ជួយ​ពួក​គេ។ ពួក​គេ​បាន​តាំង​ចិត្ត​រឹង​ចចេស ហើយ​បះបោរ ពួក​គេ​បាន​តែងតាំង​មេ​ដឹក​នាំ​ម្នាក់ ចង់​វិល​ទៅ​រក​ទាសភាព​វិញ។​ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដែល​តែងតែ​អត់ទោស ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ អាណិត​អាសូរ និង​ប្រណី​សន្ដោស ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​អត់ធ្មត់ និង​ពោរពេញ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា ព្រះអង្គ​មិន​បោះ​បង់​ចោល​ពួក​គេ​ឡើយ។​


word:
 ទោះ​បី​ពួក​គេ​សិត​រូប​កូន​គោ​មួយ ទាំង​ពោល​ថា “នេះ​នែ៎ ព្រះ​របស់​អ្នក ដែល​បាន​នាំ​អ្នក​ចេញ​មក​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប!”​ ហើយ​ទោះ​បី​ពួក​គេ​បាន​ប្រមាថ ព្រះអង្គ​ខ្លាំង​យ៉ាង​ណា​ក្ដី


word:
 ក៏​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​បោះ​បង់​ចោល​ពួក​គេ នៅ​វាល​រហោស្ថាន​ឡើយ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​អាសូរ ពួក​គេ​យ៉ាង​ខ្លាំង។ នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ ដោយ​ដុំ​ពពក នៅ​ពេល​យប់​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​បំភ្លឺ​ផ្លូវ​ពួក​គេ ដោយ​ដុំ​ភ្លើង។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏​ល្អ​របស់​ព្រះអង្គ មក​ពួក​គេ ដើម្បី​អោយ​ពួក​គេ​ចេះ​គិត​ពិចារណា ព្រះអង្គ​ប្រទាន​នំ​ម៉ាណា​អោយ​ពួក​គេ​បរិភោគ ព្រម​ទាំង​ប្រទាន​ទឹក​អោយ​ពួក​គេ មិន​ដែល​អាក់ខាន​ឡើយ។


word:
 ក្នុង​អំឡុង​ពេល​សែសិប​ឆ្នាំ ព្រះអង្គ​បាន​ផ្គត់ផ្គង់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ការ​នៅ​វាល​រហោស្ថាន ពួក​គេ​មិន​ដែល​ខ្វះ​ខាត​អ្វី​ឡើយ សម្លៀកបំពាក់​របស់​ពួក​គេ​មិន​រេចរឹល ហើយ​ជើង​របស់​ពួក​គេ​ក៏​មិន​ហើម​ដែរ។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ប្រគល់​ទឹក​ដី​របស់​នគរ និង​ជាតិ​សាសន៍​នានា ដែល​នៅ​ជិត​ខាង មក​អោយ​ពួក​គេ​កាន់​កាប់។ ពួក​គេ​ដណ្ដើម​យក​បាន​ទឹក​ដី​របស់ ព្រះបាទ​ស៊ីហុន ជា​ស្ដេច​ក្រុង​ហែសបូន និង​ទឹក​ដី​របស់​ព្រះបាទ​អុក ជា​ស្ដេច​ស្រុក​បាសាន។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​កូន​ចៅ​របស់​ពួក​គេ កើន​ចំនួន​ច្រើន​ឡើង ដូច​ផ្កាយ​នៅ​លើ​មេឃ ហើយ​ព្រះអង្គ​នាំ​ពួក​គេ​ចូល​ទៅ​ចាប់​យក​ទឹក​ដី ដែល​ព្រះអង្គ​សន្យា​ដល់​បុព្វបុរស​របស់​ពួក​គេ ថា​នឹង​អោយ​ពួក​គេ​កាន់​កាប់។​


word:
 កូន​ចៅ​របស់​ពួក​គេ​ក៏​ចូល​ទៅ​កាន់​កាប់​ទឹក​ដី ព្រះអង្គ​បាន​បង្ក្រាប​ជន​ជាតិ​កាណាន ជា​អ្នក​ស្រុក​នោះ នៅ​មុខ​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រគល់​ជន​ជាតិ​នោះ ទាំង​ស្ដេច ទាំង​ប្រជាជន មក​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ពួក​គេ​ ដើម្បី​អោយ​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​អំពើ​ចិត្ត។


word:
 ពួក​គេ​ដណ្ដើម​យក​ក្រុង ដែល​មាន​កំពែង​រឹងមាំ និង ទឹក​ដី​ដែល​មាន​ជីជាតិ​ល្អ។ ពួក​គេ​ចាប់​យក​បាន​ផ្ទះ ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​គ្រប់​យ៉ាង ព្រម​ទាំង​អណ្ដូង​ទឹក ចំការ​ទំពាំង​បាយជូរ ចំការ​អូលីវ និង​ដើម​ឈើ​ស៊ី​ផ្លែ​គ្រប់​មុខ យ៉ាង​ច្រើន​បរិបូណ៌។ ពួក​គេ​បរិភោគ​ឆ្អែត មាន​សាច់​មាន​ឈាម ហើយ​រស់​នៅ​យ៉ាង​សប្បាយ ដោយសារ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ដ៏​ធំធេង របស់​ព្រះអង្គ។​


word:
 ប៉ុន្តែ ក្រោយ​មក ពួក​គេ​បាន​លើក​គ្នា​បះបោរ ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ ពួក​គេ​បោះ​បង់​ចោល​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​សម្លាប់​ពួក​ព្យាការី ដែល​ដាស់​តឿន​ពួក​គេ​អោយ​បែរ​ចិត្ត មក​រក​ព្រះអង្គ​វិញ ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ប្រមាថ​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះអង្គ​ក៏​ប្រគល់​ពួក​គេ ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​បច្ចាមិត្ត ហើយ​បច្ចាមិត្ត​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​ពួក​គេ។ ពេល​មាន​អាសន្ន ពួក​គេ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​ពួក​គេ​ពី​ស្ថាន​បរមសុខ* ហើយ​អាណិតអាសូរ​ពួក​គេ​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អ្នក​រំដោះ មក​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​បច្ចាមិត្ត។


word:
 ពេល​បាន​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត ពួក​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ មិន​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ​សា​ជា​ថ្មី ព្រះអង្គ​ក៏​បោះ​បង់​ចោល​ពួក​គេ អោយ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ ខ្មាំង​សត្រូវ​ក៏​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​ពួក​គេ។ ពេល​នោះ ពួក​គេ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ​សា​ជា​ថ្មី ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​ពួក​គេ​ពី​ស្ថាន​បរមសុខ ព្រះអង្គ​អាណិត​អាសូរ​ពួក​គេ​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ដាស់​តឿន​ពួក​គេ​អោយ​វិល​មក កាន់​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​វិញ តែ​ពួក​គេ​មាន​ចិត្ត​រឹង​ចចេស មិន​ព្រម​ស្ដាប់​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។ វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​តែងតែ​ផ្ដល់​ជីវិត អោយ​មនុស្ស​ដែល​ប្រតិបត្តិ​តាម​ ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​បែរ​ជា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ខុស​នឹង​វិន័យ​ទាំង​នេះ​វិញ។ ពួក​គេ​មាន​ចិត្ត​មានះ និង​រឹង​ចចេស មិន​ព្រម​ស្ដាប់​បង្គាប់​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​ទ្រាំទ្រ​នឹង​ពួក​គេ​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ព្រះវិញ្ញាណ​អោយ​មក រំលឹក​ដាស់​តឿន​ពួក​គេ តាម​រយៈ​ពួក​ព្យាការី​របស់​ព្រះអង្គ ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​មិន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ស្ដាប់​ឡើយ​ ដូច្នេះ ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ប្រគល់​ពួក​គេ ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ជន​បរទេស។


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​អាណិត​អាសូរ​ពួក​គេ​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រះអង្គ​មិន​លុប​បំបាត់​ពួក​គេ ឬ​បោះ​បង់​ចោល​ពួក​គេ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដែល​មាន​ព្រះហឫទ័យ ប្រណីសន្ដោស និង​អាណិត​អាសូរ។


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដម ប្រកប​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព​គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច ព្រះអង្គ​តែងតែ​រក្សា​សម្ពន្ធមេត្រី ហើយ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ជានិច្ច។ ឥឡូវ​នេះ សូម​ទ្រង់​មេត្តា​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ ដែល​កំពុង​រង​ទុក្ខ​លំបាក គឺ​ស្ដេច​របស់​យើង​ខ្ញុំ មន្ត្រី​របស់​យើង​ខ្ញុំ បូជាចារ្យ​របស់​យើង​ខ្ញុំ ព្យាការី​របស់​យើង​ខ្ញុំ ដូនតា​របស់​យើង​ខ្ញុំ និង​ប្រជាជន​ទាំង​មូល​របស់​ព្រះអង្គ ចាប់​ពី​ជំនាន់​ស្ដេច​ស្រុក​អាស្ស៊ីរី រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ។


word:
 ហេតុការណ៍​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​កើត​មាន​ដល់​យើង​ខ្ញុំ​បញ្ជាក់​ថា ព្រះអង្គ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​យុត្តិធម៌ និង​សុចរិត​មែន ព្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់។


word:
 ស្ដេច​របស់​យើង​ខ្ញុំ មន្ត្រី​របស់​យើង​ខ្ញុំ បូជាចារ្យ​របស់​យើង​ខ្ញុំ និង​ដូនតា​របស់​យើង​ខ្ញុំ ពុំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​ពុំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​បទ​បញ្ជា ឬ​ការ​ព្រមាន​ផ្សេងៗ ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ពួក​គេ​ដែរ។


word:
 នៅ​គ្រា​ដែល​គេ​រស់​ក្នុង​នគរ​របស់​ខ្លួន ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ពួក​គេ​មាន​អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង ដ៏​សម្បូណ៌​សប្បាយ ក្នុង​ទឹក​ដី​ដ៏​ទូលំទូលាយ និង​មាន​ជីជាតិ​ល្អ ពួក​គេ​ពុំ​ព្រម​គោរព​បំរើ​ព្រះអង្គ​ទេ ហើយ​ក៏​ពុំ​ព្រម​ងាក​ចេញ​ពី​អំពើ​អាក្រក់ របស់​ខ្លួន​ដែរ។


word:
 ថ្ងៃ​នេះ​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន​ជា​ទាសករ! យើង​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ជា​ទាសករ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​បុព្វបុរស​របស់​យើង​ខ្ញុំ ដើម្បី​អោយ​ពួក​គេ​បរិភោគផល​ផ្លែ និង​ទទួល​ភោគ​ទ្រព្យ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក!


word:
 ប៉ុន្តែ ភោគផល​ដ៏​សម្បូណ៌​ហូរហៀរ​ទាំង​នេះ បែរ​ជា​បម្រុង​ទុក​សំរាប់​ស្ដេច​នានា ដែល​ព្រះអង្គ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ជា​ចំណុះ ព្រោះ​តែ​អំពើ​បាប​របស់​យើង​ខ្ញុំ។ គេ​ត្រួតត្រា​លើ​រូប​កាយ​យើង​ខ្ញុំ និង​ប្រើប្រាស់​សត្វ​ពាហនៈ​របស់​យើង​ខ្ញុំ តាម​អំពើ​ចិត្ត​របស់​គេ យើង​ខ្ញុំ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​ខ្លាំង​ណាស់!»។


word:
 ដោយ​មាន​ហេតុការណ៍​កើត​ឡើង​ដូច្នេះ យើង​ក៏​ចុះ​កិច្ច​សន្យា​ជា​លាយលក្ខណ៍​អក្សរ។ នៅ​ក្នុង​ឯកសារ​ដែល​មាន​បិទ​ត្រា​នោះ មាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​យើង ព្រម​ទាំង​ក្រុម​លេវី និង​បូជាចារ្យ។​


word:
 នៅ​ក្នុង​ឯកសារ​ដែល​បិទ​ត្រា​នោះ មាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​ដូច​ត​ទៅ: លោក​នេហេមា​ជា​អភិបាល​អាណាខេត្ត និង​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាកាលា ជា​ចៅ​របស់​លោក​សេដេគា


word:
 ប្រជាជន​ឯ​ទៀតៗ ក្រុម​បូជាចារ្យ ក្រុម​លេវី ក្រុម​យាម​ទ្វារ ក្រុម​ចំរៀង ក្រុម​បំរើ​ព្រះវិហារ និង​អស់​អ្នក​ដែល​ញែក​ខ្លួន​ចេញ​ពី​សាសន៍​ដទៃ ដើម្បី​ធ្វើ​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ព្រម​ទាំង​ប្រពន្ធ កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន និង​ក្មេងៗ​ដែល​មាន​វ័យ​អាច​យល់​បាន


word:
 នាំ​គ្នា​ចូល​រួម​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​របស់​ខ្លួន ជា​មនុស្ស​ដែល​គេ​គោរព​រាប់​អាន​ដើម្បី​សន្យា និង​សច្ចា​ថា សុខ​ចិត្ត​កាន់​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​មក​តាម​រយៈ​លោក​ម៉ូសេ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។ យើង​សុខ​ចិត្ត​កាន់ និង​ប្រតិបត្តិ​តាម​បទ​បញ្ជា​ទាំង​ប៉ុន្មាន ព្រម​ទាំង​ច្បាប់ និង​វិន័យ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​នៃ​យើង។


word:
 យើង​សន្យា​ថា មិន​លើក​កូន​ស្រី​របស់​យើង ទៅ​អោយ​ជន​បរទេស​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ ហើយ​ក៏​មិន​ដណ្ដឹង​កូន​ស្រី​របស់​គេ អោយ​មក​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​របស់​កូន​ប្រុស​យើង​ដែរ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ* និង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ផ្សេងៗ យើង​មិន​ទិញ​ទំនិញ ឬ​គ្រឿង​បរិភោគ ដែល​ជន​បរទេស​យក​មក​លក់​នោះ​ឡើយ។ នៅ​ឆ្នាំ​ទី​ប្រាំពីរ យើង​នឹង​ទុក​ដី​អោយ​នៅ​ទំនេរ ហើយ​លុប​បំណុល​គ្រប់​យ៉ាង។


word:
 យើង​ក៏​ដាក់​បទ​បញ្ជា​ថា រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​យើង​ត្រូវ​ថ្វាយ​ប្រាក់​សុទ្ធ​មួយ​ជី​ម្នាក់ សំរាប់​តំរូវ​ការ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់


word:
 គឺ​ចំណាយ​ទៅ​លើ​នំបុ័ង​ដែល​ត្រូវ​តាំង​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ តង្វាយ​អចិន្ត្រៃយ៍ តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល* ដែល​ត្រូវ​ថ្វាយ​ជា​អចិន្ត្រៃយ៍​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ថ្ងៃ​បុណ្យ​ដើម​ខែ និង​បុណ្យ​សំខាន់ៗ​វត្ថុ​សក្ការៈ​ឯ​ទៀតៗ យញ្ញបូជា​រំដោះ​បាប​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ព្រម​ទាំង​ការ​ប្រើប្រាស់​ផ្សេង​ទៀត ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង។


word:
 ពួក​យើង​ជា​បូជាចារ្យ ក្រុម​លេវី និង​ប្រជាជន បាន​ចាប់​ឆ្នោត​ដាក់​វេន​គ្នា​ឧបត្ថម្ភ​អុស សំរាប់​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង គឺ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​យើង​ត្រូវ​យក​អុស​មក​ជា​តង្វាយ​តាម​អំបូរ តាម​ពេល​កំណត់ ដើម្បី​ដុត​នៅ​លើ​អាសនៈ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​នៃ​យើង ដូច​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​ក្រឹត្យវិន័យ។


word:
 យើង​ក៏​សន្យា​យក​ផល​ដំបូង​នៃ​ស្រែ​ចំការ និង​ផ្លែ​ឈើ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​មក​ថ្វាយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ដែរ។


word:
 យើង​នឹង​នាំ​កូន​ប្រុស​ច្បង​របស់​យើង​មក​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​ក៏​នាំ​កូន​ដំបូង​នៃ​ហ្វូង​ចៀម និង​ហ្វូង​គោ​របស់​យើង​មក​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ដូច​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​ក្រឹត្យវិន័យ គឺ​យើង​នឹង​នាំ​មក​ជូន​ក្រុម​បូជាចារ្យ ដែល​បំរើ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង។


word:
 យើង​នឹង​នាំ​ម្សៅ​ដំបូង​របស់​យើង ព្រម​ទាំង​តង្វាយ​ដែល​យើង​បាន​ញែក​ទុក​ដោយ​ឡែក គឺ​មាន​ផ្លែ​ឈើ​គ្រប់​មុខ​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ថ្មី និង​ប្រេង​មក​ជូន​ក្រុម​បូជាចារ្យ នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​អម​នៃ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង។ យើង​នឹង​យក​ភោគផល​ពី​ដី​របស់​យើង​មួយ​ភាគ​ដប់ ជូន​ក្រុម​លេវី។ ក្រុម​លេវី​ត្រូវ​ទៅ​ប្រមូល​យក​ផល​ទាំង​នោះ​ពី​ស្រុក​ភូមិ ដែល​មាន​ស្រែ​ចំការ​របស់​យើង។


word:
 ពេល​ក្រុម​លេវី​នាំ​យក​តង្វាយ​មួយ​ភាគ​ដប់​ចូល​មក បូជាចារ្យ​មួយ​រូប​ដែល​ជា​ពូជពង្ស​របស់​លោក​អើរ៉ុន ត្រូវ​ទៅ​ជា​មួយ ហើយ​ទទួល​យក​មួយ​ភាគ​ដប់​នៃ​តង្វាយ​មួយ​ភាគ​ដប់​នោះ ទៅ​ទុក​ក្នុង​ឃ្លាំង​នៃ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង។


word:
 ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល និង​ក្រុម​លេវី ត្រូវ​យក​តង្វាយ​ដែល​គេ​បាន​ញែក​ទុក​ដោយ​ឡែក មក​ទុក​ក្នុង​បន្ទប់​ទាំង​នោះ គឺ​មាន​ស្រូវ ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ថ្មី និង​ប្រេង។ ក្នុង​បន្ទប់​ទាំង​នោះ គេ​ដាក់​វត្ថុ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ទីសក្ការៈ ហើយ​ក្រុម​បូជាចារ្យ​ដែល​ត្រូវ​វេន​បំរើ​ការងារ​ក្រុម​យាម​ទ្វារ និង​ក្រុម​ចំរៀង​ក៏​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​នោះ​ដែរ។ ដូច្នេះ យើង​ពុំ​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង​ឡើយ។


word:
 មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ប្រជាជន តាំង​ទី​លំនៅ​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ រីឯ​ប្រជាជន​វិញ គេ​បាន​ចាប់​ឆ្នោត​អោយ​ម្នាក់ ក្នុង​ចំណោម​ដប់​នាក់ មក​រស់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ជា​ក្រុង​ដ៏វិសុទ្ធ ហើយ​ប្រាំ​បួន​នាក់​ទៀត ត្រូវ​រស់​នៅ​តាម​ក្រុង​នានា។


word:
 ពួក​ចៅហ្វាយ​ខេត្ត​នាំ​គ្នា​តាំង​ទី​លំនៅ​ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ រីឯ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ឯ​ទៀតៗ ក្រុម​បូជាចារ្យ ក្រុម​លេវី ក្រុម​អ្នក​បំរើ​ព្រះវិហារ និង​កូន​ចៅ​របស់​អ្នក​បំរើ​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន រស់​នៅ​តាម​ក្រុង​នានា ម្នាក់ៗ​ក្នុង​ទឹក​ដី​ដែល​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន។


word:
 ប៉ុន្តែ មាន​កូន​ចៅ​យូដា និង​កូន​ចៅ​បេនយ៉ាមីន​មួយ​ចំនួន តាំង​ទី​លំនៅ ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ កូន​ចៅ​យូដា​មាន​លោក​អថាយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​អ៊ូស៊ីយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សាការី ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​អម៉ារា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សេផាធា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ម៉ាលេលាល ក្នុង​អំបូរ​ពេរេស។


word:
 លោក​ម៉ាសេយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​បារូក ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​កុលហូសេ ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាសាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​អដាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​យ៉ូយ៉ារីប ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សាការី ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ស៊ីឡូនី។


word:
 កូន​ចៅ​របស់​លោក​ពេរេស ដែល​មក​តាំង​ទី​លំនៅ​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​សរុប​ទាំង​អស់​មាន ៤៦៨​នាក់ សុទ្ធសឹង​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​អង់អាច។


word:
 កូន​ចៅ​បេនយ៉ាមីន​មាន​លោក​សាលូវ ជា​កូន​របស់​លោក​មស៊ូឡាម ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​យ៉ូអេដ ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ពេដាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​កូឡាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ម៉ាសេយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​អ៊ីធាល ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​យេសាយ៉ា។


word:
 លោក​យ៉ូអែល​កូន​របស់​លោក​ស៊ីកគ្រី​ជា​អធិការ​ក្រុង ហើយ​លោក​យូដា​កូន​របស់​លោក​សេនួរ ជា​អធិការ​រង​របស់​ទីក្រុង។


word:
 លោក​សេរ៉ាយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​ហ៊ីលគីយ៉ា ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​មស៊ូឡាម ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​សាដុក ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​មេរ៉ាយ៉ូត ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីទូប ដែល​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​កិច្ចការ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ក្រៅ​ពី​នោះ​មាន​បង​ប្អូន​របស់​ពួក​គេ ដែល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ការងារ​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ មាន​គ្នា​ទាំង​អស់ ៨២២​នាក់។ បន្ទាប់​មក មាន​លោក​អដាយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​យេរ៉ូហាំ ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​ពេឡាលា ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​អាំស៊ី ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​សាការី ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​ផាសហ៊ើរ ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​ម៉ាលគា


word:
 ព្រម​ទាំង​បង​ប្អូន​របស់​គាត់​ដែល​ត្រូវ​ជា​មេ​លើ​ក្រុម​គ្រួសារ មាន​គ្នា​ទាំង​អស់ ២៤២​នាក់។ បន្ទាប់​មក​ទៀត មាន​លោក​អម៉ាសាយ ជា​កូន​របស់​លោក​អសារាល ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​អហាសាយ ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​មស៊ីលេម៉ូត ដែល​ជា​កូន​របស់​លោក​អ៊ីមមើរ


word:
 ព្រម​ទាំង​បង​ប្អូន​របស់​គេ សុទ្ធសឹង​តែ​ជា​មនុស្ស​សំខាន់ៗ មាន​គ្នា​ទាំង​អស់ ១២៨​នាក់។ លោក​សាប់ឌាល​កូន​របស់​លោក​កេដូលីម ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​លើ​ពួក​គេ។


word:
 ក្រុម​លេវី​មាន: លោក​សេម៉ាយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាស៊ូប ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​អាសរីកាំ ជា​កូន​របស់​លោក​ហាសាបយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​ប៊ូននី។


word:
 លោក​សាបថាយ និង​លោក​យ៉ូសាបាដ ជា​អ្នក​ទទួល​បន្ទុក​កិច្ចការ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ រួម​ជា​មួយ​ពួក​មេ​ដឹក​នាំ​ក្រុម​លេវី។


word:
 លោក​ម៉ាថានា ជា​កូន​របស់​លោក​មីកា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សាបឌី ជា​កូន​របស់​លោក​អេសាភ ជា​មេ​ដឹក​នាំ​ក្រុម​ចំរៀង​សរសើរ​តម្កើង សំរាប់​ពេល​អធិស្ឋាន​លោក​បាកប៊ូគា ដែល​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​រង ព្រម​ទាំង​លោក​អាប់ដា ជា​កូន​របស់​លោក​សាំមួរ ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​កាឡាល ជា​កូន​របស់​លោក​យេឌូថិន។


word:
 ក្រុម​យាម​ទ្វារ មាន: លោក​អ័កគូប លោក​ថាលម៉ូន និង​បង​ប្អូន​របស់​គេ ជា​អ្នក​យាម​ទ្វារ​ដែល​មាន​គ្នា​ទាំង​អស់ ១៧២​នាក់។


word:
 រីឯ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ឯ​ទៀតៗ ក្រុម​បូជាចារ្យ ក្រុម​លេវី​នាំ​គ្នា​តាំង​ទី​លំនៅ តាម​ក្រុង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៃ​ស្រុក​យូដា ក្នុង​ទឹក​ដី​ដែល​ជា​ចំណែក​របស់​ពួក​គេ។


word:
 ក្រុម​អ្នក​បំរើ​ព្រះវិហារ តាំង​ទី​លំនៅ នៅ​ភ្នំ​អូផែល។ លោក​ស៊ីហា និង​លោក​គីសប៉ា ជា​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ពួក​គេ។


word:
 អធិការ​របស់​ក្រុម​លេវី នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម គឺ​លោក​អ៊ូស៊ី ជា​កូន​របស់​លោក​បានី ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាសាបយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ម៉ាថានា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​មីកា ជា​កូន​ចៅ​របស់​លោក​អេសាភ។ ពួក​គេ​ជា​ក្រុម​តន្ត្រី​បំរើ​ការងារ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ស្ដេច​បាន​តាក់តែង​ច្បាប់​មួយ​ផ្សេង​សំរាប់​ក្រុម​តន្ត្រី ពួក​គេ​បំពេញ​មុខងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ស្រប​តាម​ច្បាប់​ដែល​បាន​កំណត់​ទុក។


word:
 លោក​ពេថាហ៊ីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​មសេសា-បេល​ក្នុង​អំបូរ​សេរ៉ាស ក្នុង​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា ជា​តំណាង​របស់​ប្រជាជន​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ព្រះចៅ​អធិរាជ។


word:
 រីឯ​នៅ​តាម​ភូមិ និង​តាម​តំបន់​នានា កូន​ចៅ​យូដា​តាំង​ទី​លំនៅ​នៅ​គារយ៉ាត-អើបា និង​ស្រុក​ភូមិ​ជុំវិញ​ឌីបូន និង​ស្រុក​ភូមិ​ជុំវិញ​យេកាបសៀល និង​ភូមិ​នានា​ដែល​នៅ​ជុំវិញ


word:
 សាណូអា អាឌូឡាំ និង​ភូមិ​នានា​ដែល​នៅ​ជុំវិញ ឡាគីស និង​តំបន់​ជុំវិញ​អាសេកា និង​ស្រុក​ភូមិ​ជុំវិញ។ កូន​ចៅ​យូដា​តាំង​ទី​លំនៅ​ចាប់​ពី​បៀរសេបា រហូត​ដល់​ជ្រលង​ភ្នំ​ហ៊ិនណម។


word:
 នេះ​ជា​បញ្ជី​រាយ​នាម​ពួក​បូជាចារ្យ និង​ពួក​លេវី​ដែល​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​ស្រុក​វិញ​ជា​មួយ​លោក​សូរ៉ូបាបិល ជា​កូន​របស់​លោក​សាលធាល និង​ជា​មួយ​លោក​យេសួរ: លោក​សេរ៉ាយ៉ា លោក​យេរេមា លោក​អែសរ៉ា


word:
 លោក​សាលូវ លោក​អម៉ុក លោក​ហ៊ីលគីយ៉ា លោក​យេដាយ៉ា។ លោក​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ពួក​បូជាចារ្យ និង​ពួក​លេវី​នៅ​ជំនាន់​លោក​យេសួរ។


word:
 ពួក​លេវី​មាន: លោក​យេសួរ លោក​ប៊ីនុយ លោក​កាឌមាល លោក​សេរេប៊ីយ៉ា លោក​យូដា លោក​ម៉ាថានា ដែល​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ចំរៀង​សរសើរ​តម្កើង​រួម​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​របស់​លោក។


word:
 លោក​យេសួរ​ជា​ឪពុក​របស់​លោក​យ៉ូយ៉ាគីម លោក​យ៉ូយ៉ាគីម​ជា​ឪពុក​របស់​លោក​អេលីយ៉ាស៊ីប លោក​អេលីយ៉ាស៊ីប​ជា​ឪពុក​របស់​លោក​យ៉ូយ៉ាដា


word:
 នៅ​ជំនាន់​ដែល​លោក​យ៉ូយ៉ាគីម​ធ្វើ​ជា​មហាបូជាចារ្យ អ្នក​ដឹក​នាំ​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​បូជាចារ្យ មាន​រាយ​នាម​ដូច​ត​ទៅ: លោក​មេរ៉ាយ៉ា​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​សេរ៉ាយ៉ា លោក​ហាណានា ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​យេរេមា


word:
 លោក​ស៊ីកគ្រី​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​អប៊ីយ៉ា…ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​មិនយ៉ាមីន​ លោក​ពីលថាយ ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គ្រួសារ​ម៉ូអាឌា


word:
 នៅ​ជំនាន់​ដែល​លោក​អេលីយ៉ាស៊ីប លោក​យ៉ូយ៉ាដា លោក​យ៉ូហាណាន និង​លោក​យ៉ាដួរ​ធ្វើ​ជា​មហា​បូជាចារ្យ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​គ្នា គេ​បាន​ធ្វើ​បញ្ជី​រាយ​នាម​ក្រុម​លេវី​ជា​មេ​លើ​ក្រុម​គ្រួសារ និង​បញ្ជី​រាយ​នាម​ក្រុម​បូជាចារ្យ រហូត​ដល់​រជ្ជកាល​ព្រះចៅ​ដារីយុស។


word:
 ក្រុម​លេវី​ដែល​ជា​មេ​ក្រុម​គ្រួសារ ក៏​មាន​ឈ្មោះ​ក្នុង​សៀវភៅ​កត់ត្រា​ព្រឹត្តិការណ៍​សំខាន់ៗ​ដែរ គឺ​រហូត​ដល់​ជំនាន់​លោក​យ៉ូហាណាន ជា​ចៅ​របស់​លោក​អេលីយ៉ាស៊ីប។


word:
 មេ​ដឹក​នាំ​ក្រុម​លេវី ព្រម​ទាំង​លោក​ហាសាបយ៉ា លោក​សេរេប៊ីយ៉ា និង​លោក​យេសួរ​ជា​កូន​របស់​លោក​កាឌមាល ទទួល​បន្ទុក​រួម​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​របស់​ពួក​គេ​ឯ​ទៀតៗ​ដែល​ឈរ​ទល់​មុខ​គ្នា នៅ​ពេល​ច្រៀង​សរសើរ និង​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  តាម​ក្រុម​តាម​វេន​របស់​ខ្លួន ស្រប​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ ជា​អ្នក​ជំនិត​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 បន្ទាប់​មក​មាន​លោក​ម៉ាថានា លោក​បាកប៊ូគា លោក​អូបាឌា លោក​មស៊ូឡាម លោក​ថាលម៉ូន និង​លោក​អ័កគូប​ជា​អ្នក​យាម​នៅ​មាត់​ទ្វារ​ព្រះវិហារ។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​រស់​នៅ​ជំនាន់​លោក​យ៉ូយ៉ាគីម ជា​កូន​របស់​លោក​យេសួរ និង​ជា​ចៅ​របស់​លោក​យ៉ូសាដាក គឺ​នៅ​ជំនាន់​លោក​នេហេមា​កាន់​តំណែង ជា​ទេសាភិបាល ហើយ​លោក​បូជាចារ្យ​អែសរ៉ា​ធ្វើ​ជា​បណ្ឌិត​ខាង​វិន័យ។


word:
 លុះ​ដល់​ពេល​សម្ពោធ​កំពែង​ក្រុង គេ​ទៅ​ប្រមូល​ពួក​លេវី​ពី​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ដែល​ពួក​គេ​រស់​នៅ អោយ​មក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ដើម្បី​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​សម្ពោធ​កំពែង​ក្រុង​យ៉ាង​សប្បាយ គឺ​ពួក​គេ​ច្រៀង​ជា​ក្រុម ព្រម​ទាំង​លើក​ទំនុក​ច្រៀង កំដរ​ដោយ​សំឡេង​ស្គរ ចាប៉ី និង​ពិណ។


word:
 ក្រុម​ចំរៀង​ប្រមូល​គ្នា​ផ្ដុំ​ពី​កន្លែង​ផ្សេងៗ នៅ​ជុំវិញ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម និង​នៅ​តាម​ភូមិ​នានា​នៅ​តំបន់​នថូផា


word:
 ពួក​បូជាចារ្យ និង​ពួក​លេវី​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​ជំរះ​កាយ​អោយ​បាន​បរិសុទ្ធ ព្រម​ទាំង​ជំរះ​ប្រជាជន​ជំរះ​ខ្លោង​ទ្វារ និង​កំពែង​ក្រុង​អោយ​បាន​បរិសុទ្ធ​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​ចាត់​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា​អោយ​ឡើង​ទៅ​លើ​កំពែង​ក្រុង ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​រៀបចំ​ក្រុម​ចំរៀង​ជា​ពីរ​ពួក​ដែរ ក្រុម​ទី​មួយ​ដើរ​នៅ​លើ​កំពែង​ក្រុង​ប៉ែក​ខាង​ស្ដាំ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ទ្វារ​សំរាម។


word:
 ពួក​បូជាចារ្យ​ដែល​កាន់​ត្រែ លោក​សាការី​ជា​កូន​របស់​លោក​យ៉ូណាថាន ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សេម៉ាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ម៉ាថានា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​មីកាយ៉ា ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​សាគើរ ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​អេសាភ


word:
 ព្រម​ទាំង​បង​ប្អូន​របស់​លោក គឺ​លោក​សេម៉ាយ៉ា លោក​អសារាល លោក​មីឡាឡាយ លោក​គីឡាឡាយ លោក​ម៉ាអាយ លោក​នេថានេល លោក​យូដា និង​លោក​ហាណានី។ លោក​ទាំង​នោះ​កាន់​ឧបករណ៍​តន្ត្រី​របស់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ ជា​អ្នក​ជំនិត​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ លោក​អែសរ៉ា​ជា​បណ្ឌិត​ខាង​វិន័យ​ដើរ​នៅ​ខាង​មុខ​គេ។


word:
 ពេល​មក​ដល់​មាត់​ទ្វារ​ប្រភព​ទឹក ពួក​គេ​ឡើង​ទៅ​បុរី​ព្រះបាទ​ដាវីឌ តាម​ជណ្ដើរ​កំពែង​ដែល​នៅ​ទល់​មុខ​នោះ កាត់​តាម​ខាង​លើ​ដំណាក់​របស់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ រហូត​ទៅ​ដល់​ទ្វារ​គង្គា​ដែល​នៅ​ខាង​កើត។


word:
 ក្រុម​ចំរៀង​ទី​ពីរ​ដើរ​ប៉ែក​ខាង​ឆ្វេង ខ្ញុំ​ដើរ​តាម​ក្រោយ​ពួក​គេ​ជា​មួយ​ប្រជាជន មួយ​ផ្នែក​ទៀត នៅ​ខាង​លើ​កំពែង​ក្រុង។ យើង​ដើរ​កាត់​ខាង​លើ​ប៉ម​ឡ​ភ្លើង រហូត​ដល់​កំពែង​ធំ។


word:
 បន្ទាប់​មក យើង​ដើរ​កាត់​ខាង​លើ​ទ្វារ​អេប្រាអ៊ីម ទ្វារ​ចាស់ ទ្វារ​មច្ឆា ប៉ម​ហាណានាល និង​ប៉ម​ហាមេអា រហូត​ដល់​ទ្វារ​ចៀម ហើយ​ឈប់​នៅ​ត្រង់​ទ្វារ​នគរបាល។


word:
 ក្រុម​ចំរៀង​ទាំង​ពីរ​នាំ​គ្នា​ឈប់​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ រីឯ​ខ្ញុំ និង​ពួក​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ដែល​នៅ​ជា​មួយ​ក៏​ឈប់​នៅ​ទី​នោះ


word:
 រួម​ទាំង​លោក​បូជាចារ្យ​អេលាគីម ម៉ាសេយ៉ា មិនយ៉ាមីន មីកាយ៉ា អេលីយ៉ូណាយ សាការី ហាណានា ដែល​ជា​អ្នក​ផ្លុំ​ត្រែ


word:
 ហើយ​ក៏​មាន​លោក​ម៉ាសេយ៉ា លោក​សេម៉ាយ៉ា លោក​អេឡាសារ លោក​អ៊ូស៊ី លោក​យ៉ូហាណាន លោក​ម៉ាលគា លោក​អេឡាំ និង​លោក​អេស៊ើរ។ ពេល​នោះ ក្រុម​ចំរៀង​ក៏​បន្លឺ​សំឡេង​ច្រៀង ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​លោក​អធិការ​យីសរ៉ាហ៊ា។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ប្រជាជន​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​ជា​ច្រើន ហើយ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​បុណ្យ​យ៉ាង​សប្បាយ​រីករាយ ព្រោះ​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​អោយ​ពួក​គេ​មាន​អំណរ​ដ៏​លើសលប់។ ចំណែក​ឯ​ស្ត្រី និង​ក្មេងៗ​វិញ ក៏​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​រីករាយ​ដែរ សំរែក​ដ៏​សប្បាយ​របស់​ពួក​គេ​លាន់​ឮ​ចេញ​ពី​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​ទៅ​យ៉ាង​ឆ្ងាយ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​គេ​បាន​ចាត់​តាំង​មនុស្ស​អោយ​មើល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ឃ្លាំង​ដាក់​ភោគផល ដែល​ប្រជាជន​យក​មក​ថ្វាយ​ជា​តង្វាយ​ផល​ដំបូង ឬ​តង្វាយ​មួយ​ភាគ​ដប់។ អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន​ភារកិច្ច​ប្រមូល​ភោគផល​ពី​ស្រែ​ចំការ​នៅ​ជុំវិញ​ក្រុង​នានា ដែល​ជា​ចំណែក​របស់​ក្រុម​បូជាចារ្យ និង​ក្រុម​លេវី ដូច​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​ក្រឹត្យវិន័យ ដ្បិត​ប្រជាជន​នៅ​ស្រុក​យូដា​សប្បាយ​ចិត្ត ព្រោះ​ឃើញ​ក្រុម​បូជាចារ្យ និង​ក្រុម​លេវី​បំពេញ​មុខងារ​របស់​ខ្លួន


word:
 គឺ​ប្រតិបត្តិ​តាម​អ្វីៗ​សព្វ​បែប​យ៉ាង​ដែល​ព្រះ​របស់​ខ្លួន​បង្គាប់ និង​ធ្វើ​ពិធី​ជំរះ​ផ្សេងៗ។ រីឯ​ក្រុម​ចំរៀង​ក្រុម​យាម​ទ្វារ​ព្រះដំណាក់ ក៏​បំពេញ​មុខងារ​របស់​ខ្លួន ស្រប​តាម​បញ្ជា​ដែល​ព្រះបាទ​ដាវីឌ និង​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន ជា​បុត្រ​បាន​ចែង​ទុក។


word:
 កាល​ពី​ជំនាន់​ដើម គឺ​នៅ​ជំនាន់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ និង​លោក​អេសាភ តែងតែ​មាន​គ្រូ​ចំរៀង​ដឹក​នាំ​ក្រុម​ចំរៀង ច្រៀង​សរសើរ​តម្កើង និង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 នៅ​ជំនាន់​លោក​សូរ៉ូបាបិល និង​ជំនាន់​លោក​នេហេមា ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​មូល តែងតែ​ញែក​ចំណែក​ដ៏​សក្ការៈ​នៃ​ម្ហូប​អាហារ​របស់​ខ្លួន ទៅ​ជូន​ក្រុម​លេវី​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ហើយ​ក្រុម​លេវី​ក៏​ញែក​ចំណែក​ដ៏​សក្ការៈ​នៃ​អាហារ​របស់​ខ្លួន ជូន​កូន​ចៅ​របស់​លោក​អើរ៉ុន​ដែរ។


word:
 នៅ​គ្រា​នោះ​ពេល​អាន​គម្ពីរ​វិន័យ​របស់​លោក​ម៉ូសេ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រជាជន​ទាំង​អស់ គេ​ឃើញ​មាន​អត្ថបទ​មួយ​ចែង​ថា ជន​ជាតិ​អាំម៉ូន និង​ជន​ជាតិ​ម៉ូអាប់ មិន​អាច​ចូល​រួម​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ដាច់​ខាត


word:
 ដ្បិត​ពួក​គេ​ពុំ​បាន​យក​អាហារ និង​ទឹក មក​ទទួល​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ទេ។ ជន​ជាតិ​ម៉ូអាប់​បាន​សូក​លោក​បាឡាម​អោយ​ដាក់​បណ្ដាសា​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​របស់​យើង​បាន​ប្ដូរ​បណ្ដាសា អោយ​ប្រែ​ទៅ​ជា​ព្រះពរ​វិញ។​


word:
 មុន​ពេល​នោះ​គេ​តែងតាំង​លោក​បូជាចារ្យ​អេលីយ៉ាស៊ីប អោយ​មើល​ខុស​ត្រូវ​បន្ទប់​នានា​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង។ ដោយ​លោក​ត្រូវ​ជា​សាច់ញាតិ​របស់​លោក​ថូប៊ីយ៉ា


word:
 លោក​បាន​រៀបចំ​បន្ទប់​មួយ​ធំ​សំរាប់​ទទួល​លោក​ថូប៊ីយ៉ា គឺ​បន្ទប់​ដែល​គេ​ដាក់​តង្វាយ​ម្សៅ គ្រឿង​ក្រអូប គ្រឿង​បរិក្ខារ​របស់​ព្រះវិហារ ព្រម​ទាំង​ស្រូវ​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ និង​ប្រេង​ជា​តង្វាយ​មួយ​ភាគ​ដប់​ដែល​បម្រុង​ទុក​សំរាប់​ពួក​លេវី ក្រុម​ចំរៀង ក្រុម​យាម​ទ្វារ និង​ជា​ចំណែក​ដែល​ញែក​សំរាប់​ក្រុម​បូជាចារ្យ។


word:
 ពេល​ហេតុការណ៍​នេះ​កើត​មាន ខ្ញុំ​មិន​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​ទេ ដ្បិត​ខ្ញុំ​បាន​វិល​ទៅ​គាល់​ព្រះចៅ​អើថាស៊ើកសេស ជា​ស្ដេច​ស្រុក​បាប៊ីឡូន​វិញ នៅ​ឆ្នាំ​ទី​សាមសិប​ពីរ​នៃ​រជ្ជកាល​របស់​ស្ដេច។ នៅ​ចុង​ឆ្នាំ ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​រាជានុញ្ញាត


word:
 វិល​មក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​វិញ ហើយ​ឃើញ​អំពើ​ដ៏​អាក្រក់​ដែល​លោក​អេលីយ៉ាស៊ីប​បាន​ប្រព្រឹត្ត គឺ​លោក​រៀបចំ​បន្ទប់​មួយ​ក្នុង​ទីធ្លា​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ សំរាប់​លោក​ថូប៊ីយ៉ា។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ទាល់​តែ​សោះ ខ្ញុំ​ក៏​អោយ​គេ​យក​សម្ភារៈ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​លោក​ថូប៊ីយ៉ា បោះ​ទៅ​ខាង​ក្រៅ​បន្ទប់


word:
 ខ្ញុំ​អោយ​គេ​ធ្វើ​ពិធី​ជំរះ​បន្ទប់​ទាំង​នោះ ហើយ​យក​សម្ភារៈ​នៃ​ព្រះដំណាក់​ព្រះជាម្ចាស់ តង្វាយ និង​គ្រឿង​ក្រអូប​មក​ដាក់​ជំនួស​វិញ។


word:
 ខ្ញុំ​ក៏​ទទួល​ដំណឹង​ថា ក្រុម​លេវី​ពុំ​បាន​ទទួល​របប​របស់​ខ្លួន​ទេ ដូច្នេះ ពួក​លេវី និង​ក្រុម​ចំរៀង​ដែល​ត្រូវ​បំពេញ​មុខងារ​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ បែរ​ជា​នាំ​គ្នា​រត់​ទៅ​ធ្វើ​ស្រែ​ចំការ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​វិញ។


word:
 ខ្ញុំ​ស្ដី​បន្ទោស​ពួក​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ថា «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អស់​លោក​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដូច្នេះ?»។ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រមូល​ក្រុម​លេវី និង​ក្រុម​ចំរៀង អោយ​មក​បំពេញ​មុខងារ​របស់​ខ្លួន​វិញ។


word:
 ពេល​នោះ ប្រជាជន​យូដា​ទាំង​មូល​យក​ស្រូវ ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ថ្មី និង​ប្រេង ដែល​ជា​តង្វាយ​មួយ​ភាគ​ដប់​មក​ដាក់​ក្នុង​ឃ្លាំង។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ប្រគល់​ភារកិច្ច​មើល​ខុស​ត្រូវ​ឃ្លាំង ទៅ​លោក​សេលេមា​ជា​បូជាចារ្យ លោក​សាដុក​ជា​បណ្ឌិត​ខាង​វិន័យ និង​លោក​ពេដាយ៉ា​ពី​ក្រុម​លេវី ហើយ​ក៏​មាន​លោក​ហាណាន​ជា​កូន​របស់​លោក​សាគើរ និង​ជា​ចៅ​របស់​លោក​ម៉ាថានា​ធ្វើ​ការ​រួម​ជា​មួយ​ដែរ។ ប្រជាជន​ទទួល​ស្គាល់​ថា លោក​ទាំង​នោះ​ជា​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់ ដូច្នេះ ពួក​គេ​មាន​ភារកិច្ច​ចែក​របប​អោយ​បង​ប្អូន​របស់​ខ្លួន។


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​នឹក​ចាំ​ពី​ការ​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​នេះ​ផង! សូម​កុំ​បំភ្លេច​កិច្ចការ​ផ្សេងៗ​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ ចំពោះ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ និង​អោយ​ប្រជាជន​ធ្វើ​ពិធី​គោរព​បំរើ​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​គ្រា​នោះ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​នៅ​ស្រុក​យូដា នាំ​គ្នា​គាប​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ* ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ឃើញ​គេ​ដឹក​កណ្ដាប់​ស្រូវ ដឹក​ស្រា ដឹក​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ ផ្លែ​ឧទុម្ពរ និង​របស់​ឯ​ទៀតៗ លើ​ខ្នង​លា នាំ​ចូល​មក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ។ ខ្ញុំ​ព្រមាន​ពួក​គេ​កុំ​អោយ​លក់​ដូរ​អ្វី​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ។


word:
 មាន​អ្នក​ក្រុង​ទីរ៉ុស​ខ្លះ​ដែល​រស់​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម តែងតែ​ដឹក​ត្រី និង​ទំនិញ​គ្រប់​យ៉ាង មក​លក់​អោយ​អ្នក​ស្រុក​យូដា និង​អ្នក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ។


word:
 ខ្ញុំ​បន្ទោស​ពួក​អភិជន​នៃ​ស្រុក​យូដា​ថា៖ «ម្ដេច​ក៏​អស់​លោក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ដោយ​រំលោភ​លើ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ដូច្នេះ?


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទុក្ខ​លំបាក​សព្វ​បែប​យ៉ាង​កើត​មាន​ដល់​ពួក​យើង និង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ព្រោះ​តែ​ដូនតា​របស់​អស់​លោក​ធ្លាប់​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់​បែប​នេះ​ដែរ។ រីឯ​អស់​លោក​វិញ អស់​លោក​រំលោភ​លើ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ដូច្នេះ តើ​អស់​លោក​ចង់​ធ្វើ​អោយ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ​ឆាបឆេះ​លើ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ថែម​ទៀត​ឬ!»។


word:
 បន្ទាប់​មក ខ្ញុំ​បញ្ជា​អោយ​គេ​ខ្ទាស់​ទ្វារ​ក្រុង នៅ​ល្ងាច​ផ្ដើម​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អោយ​គេ​បើក​ទ្វារ​វិញ ក្រោយ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ។ ខ្ញុំ​ដាក់​សហការី​របស់​ខ្ញុំ​មួយ​ចំនួន អោយ​យាម​មាត់​ទ្វារ​ក្រុង ដើម្បី​កុំ​អោយ​នរណា​ដឹក​អ្វី​ចូល​ទីក្រុង​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ឡើយ។


word:
 ដូច្នេះ អ្នក​ជំនួញ និង​អ្នក​លក់​ដូរ​ទំនិញ​គ្រប់​យ៉ាង ត្រូវ​តែ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម មួយ​យប់ ឬ​ពីរ​យប់។


word:
 ខ្ញុំ​ព្រមាន​ពួក​គេ​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​ខាង​មុខ​កំពែង​ក្រុង​ដូច្នេះ? ប្រសិន​បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ធ្វើ​បែប​នេះ​ទៀត ខ្ញុំ​នឹង​ចាប់​ខ្លួន​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​មិន​ខាន»។ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ ពួក​គេ​លែង​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ទៀត​ហើយ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ក្រុម​លេវី​អោយ​ធ្វើ​ពិធី​ជំរះ​កាយ រួច​មក​យាម​ទ្វារ​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ដើម្បី​ញែក​ថ្ងៃ​នោះ​ជា​ថ្ងៃ​វិសុទ្ធ។ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ហេតុ​នេះ​សូម​នឹក​ចាំ​ពី​ទូលបង្គំ សូម​អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ដ៏​ធំធេង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​គ្រា​ដដែល​នោះ ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​ជន​ជាតិ​យូដា​មួយ​ចំនួន រៀបការ​ជា​មួយ​ស្ត្រី​មក​ពី​ក្រុង​អាសដូឌ ស្ត្រី​សាសន៍​អាំម៉ូន និង​ស្ត្រី​សាសន៍​ម៉ូអាប់។


word:
 កូន​របស់​ពួក​គេ​ចំនួន​ពាក់​កណ្ដាល​និយាយ​ភាសា​អាសដូឌ គឺ​មិន​ចេះ​និយាយ​ភាសា​យូដា​ទេ ពួក​គេ​ចេះ​និយាយ​តែ​ភាសា​របស់​ជន​ជាតិ​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ស្ដី​បន្ទោស​អ្នក​ទាំង​នោះ និង​ខ្ញុំ​ដាក់​បណ្ដាសា​ពួក​គេ ខ្ញុំ​បាន​វាយ​អ្នក​ខ្លះ ព្រម​ទាំង​ទាញ​សក់​ពួក​គេ ហើយ​អោយ​ពួក​គេ​ស្បថ​ក្នុង​ព្រះនាម​ព្រះជាម្ចាស់​ដោយ​ពោល​ថា៖ «អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ត្រូវ​លើក​កូន​ស្រី​អោយ​សាសន៍​ដទៃ និង​ដណ្ដឹង​កូន​ស្រី​របស់​សាសន៍​ដទៃ អោយ​កូន​ប្រុស​របស់​ខ្លួន​ឡើយ។


word:
 ព្រោះ​តែ​បញ្ហា​នេះ​ហើយ ដែល​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន​ជា​ស្ដេច​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប។ ក្នុង​ចំណោម​ស្ដេច​របស់​ជាតិ​សាសន៍​ទាំង​អស់ គ្មាន​ស្ដេច​ណា​មួយ​ដូច​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន​ទេ។ ព្រះជាម្ចាស់​ស្រឡាញ់​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន ព្រះអង្គ​បាន​តែងតាំង​ស្ដេច អោយ​គ្រង​រាជ្យ​លើ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​មូល ប៉ុន្តែ ស្ត្រី​សាសន៍​ដទៃ​អូស​ទាញ​ស្ដេច​អោយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប។


word:
 ដូច្នេះ យើង​មិន​ចង់​ឮ​ដំណឹង​ថា អ្នក​រាល់​គ្នា​ផ្ទាល់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​យ៉ាង​ធ្ងន់ ហើយ​ក្បត់​នឹង​ព្រះ​នៃ​យើង ដោយ​រៀបការ​ជា​មួយ​ស្ត្រី​សាសន៍​ដទៃ​ឡើយ»។


word:
 លោក​យ៉ូយ៉ាដា​ជា​កូន​របស់​លោក​មហា​បូជាចារ្យ​អេលីយ៉ាស៊ីប មាន​កូន​ប្រុស​ម្នាក់​ត្រូវ​ជា​កូន​ប្រសា​របស់​លោក​សាន់បាឡាត់ ជា​អ្នក​ស្រុក​ហូរ៉ូណែម។ ខ្ញុំ​បាន​ដេញ​អ្នក​នោះ​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ។


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​នឹក​ចាំ​ពី​អ្នក​ទាំង​នោះ ដែល​បាន​ធ្វើ​អោយ​មុខងារ​របស់​ខ្លួន​ជា​បូជាចារ្យ​ទៅ​ជា​សៅហ្មង ហើយ​ធ្វើ​អោយ​សម្ពន្ធមេត្រី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចង​ជា​មួយ​ក្រុម​បូជាចារ្យ និង​ក្រុម​លេវី ទៅ​ជា​ស្មៅហ្មង​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ជំរះ​ពួក​គេ​អោយ​ដាច់​ស្រឡះ​ពី​ជន​បរទេស ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​ច្បាប់​អោយ​ក្រុម​បូជាចារ្យ និង​ក្រុម​លេវី អនុវត្ត​ស្រប​តាម​មុខងារ​របស់​ខ្លួន។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ចាត់​ចែង​អោយ​ប្រជាជន យក​អុស​មក​ថ្វាយ​តាម​ពេល​កំណត់ ព្រម​ទាំង​តង្វាយ​ដែល​ជា​ផល​ដំបូង​នៃ​ដំណាំ​របស់​គេ​ដែរ។ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​នឹក​ចាំ​ពី​ទូលបង្គំ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ទូលបង្គំ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សន្ដោស​ផង៕


word:
 នេះ​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍ ដែល​កើត​មាន​នៅ​ជំនាន់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​។ ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​គ្រប់គ្រង​លើ​អាណាខេត្ត​ចំនួន​មួយ​រយ​ម្ភៃ​ប្រាំពីរ គឺ​ចាប់​តាំង​ពី​ស្រុក​ឥណ្ឌា​រហូត​ដល់​ស្រុក​អេត្យូពី​។


word:
 នៅ​ឆ្នាំ​ទី​បី​នៃ​រជ្ជកាល​របស់​ស្ដេច ស្ដេច​បាន​រៀបចំ​ពិធី​ជប់លៀង​មួយ​ទទួល​មេ​ដឹក​នាំ និង​មន្ត្រី​ទាំង​អស់​របស់​ស្ដេច ព្រម​ទាំង​មេទ័ព​ពែរ្ស និង​មេឌី ពួក​អ្នក​មុខ​អ្នក​ការ និង​ទេសាភិបាល​របស់​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់។


word:
 ស្ដេច​ចង់​បង្ហាញ​រាជ្យទ្រព្យ​ដ៏​ស្ដុកស្ដម្ភ និង​ភាព​ថ្លៃថ្នូរ​វិសេស​នៃ​រាជសម្បត្តិ​ដ៏​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង របស់​ស្ដេច​តាម​រយៈ​ពិធី​ជប់លៀង ក្នុង​អំឡុង​ពេល​មួយ​រយ​ប៉ែតសិប​ថ្ងៃ។


word:
 នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ពិធី​ជប់លៀង​នេះ ស្ដេច​បាន​រៀបចំ​ពិធី​ជប់លៀង​មួយ​ទៀត ក្នុង​ទីធ្លា​ឧទ្យាន​នៃ​ព្រះបរមរាជវាំង​ចំនួន​ប្រាំពីរ​ថ្ងៃ។ ប្រជាជន​ទាំង​មូល​នៅ​រាជ​ធានី​ស៊ូសាន ទាំង​អ្នក​ធំ ទាំង​អ្នក​តូច​អាច​ចូល​រួម​បាន។


word:
 គេ​ចង​ក្រណាត់​ទេសឯក​ពណ៌​ស និង​ពណ៌​ខៀវ លាយ​នឹង​ក្រណាត់​ធ្វើ​ពី​អំបោះ​ពណ៌​ស និង​ពណ៌​ស្វាយ ភ្ជាប់​ទៅ​នឹង​ខ្សែ​ពណ៌​ស និង​ពណ៌​ក្រហម​ទុំ។ គេ​ដោត​ខ្សែ​នោះ​ទៅ​ក្នុង​កង​ធ្វើ​អំពី​ប្រាក់ ហើយ​ចង​ភ្ជាប់​ទៅ​នឹង​សសរ​ធ្វើ​អំពី​ថ្លើម​ថ្ម។ រីឯ​គ្រែ​សំរាប់​អង្គុយ​បរិភោគ ធ្វើ​ពី​មាស និង​ប្រាក់​ដាក់​នៅ​លើ​កំរាល​ធ្វើ​ពី​ថ្ម​កែវ ថ្លើម​ថ្ម ខ្យង​ដាំ និង​ថ្ម​ខ្មៅ។


word:
 គេ​ដាក់​ស្រា​នៅ​ក្នុង​ពែង​មាស ដែល​មាន​ក្បាច់​រចនា​ប្លែកៗ​គ្នា។ ស្ដេច​អោយ​គេ​យក​ស្រា​មក​ចាក់​ជូន​ភ្ញៀវ យ៉ាង​បរិបូណ៌។


word:
 ភ្ញៀវ​អាច​ពិសា​ស្រា​តាម​ចិត្ត ដោយ​មិន​នឹក​ខ្លាច​ខ្វះ​ខាត​អ្វី​ឡើយ គឺ​ស្ដេច​បញ្ជា​អោយ​រាជ​បំរើ​ចាក់​ស្រា​ជូន តាម​តែ​ភ្ញៀវ​ចង់​បាន។


word:
 រីឯ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​វ៉ាសធី​វិញ ក៏​រៀបចំ​ជប់លៀង​ដោយ​ឡែក សំរាប់​ពួក​ស្ត្រី​នៅ​ក្នុង​វាំង​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ដែរ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ សុរា​បាន​ធ្វើ​អោយ​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បាយ​ក្រៃលែង។ ស្ដេច​បង្គាប់​លោក​មហ៊ូម៉ាន លោក​ប៊ីសថា លោក​ហារបូណា លោក​ប៊ីគថា លោក​អបាគថា លោក​សេថារ និង​លោក​កើកាស ជា​មហាតលិក​ទាំង​ប្រាំពីរ​រូប ដែល​នៅ​បំរើ​ស្ដេច


word:
 អោយ​យាង​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​វ៉ាសធី មក​គាល់​ស្ដេច​ទាំង​ពាក់​មកុដ​រាជ្យ ដើម្បី​បង្ហាញ​អោយ​ប្រជាជន និង​មេ​ដឹក​នាំ​ឃើញ​រូប​ឆោម​របស់​ព្រះនាង ដ្បិត​ព្រះនាង​មាន​រូប​ឆោម​ស្រស់​ស្អាត​ណាស់។


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ពុំ​ព្រម​យាង​មក តាម​បញ្ជា​របស់​ស្ដេច​ដែល​ពួក​មហាតលិក​បាន​ទូល​ថ្វាយ​ឡើយ។ ពេល​នោះ ព្រះរាជា​ពិរោធ​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ស្ដេច​ក៏​សួរ​យោបល់​ពី​ពួក​ហោរាចារ្យ ដែល​ជា​អ្នក​មាន​ភារកិច្ច​ជួយ​ដោះ​ស្រាយ​រឿង​របស់​ស្ដេច ព្រោះ​ពួក​គេ​ស្គាល់​ពិធី​ការ និង​ទំនៀមទម្លាប់។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន: លោក​កើសេណា លោក​សេថារ លោក​អ័ឌម៉ាថា លោក​តើស៊ីស លោក​ម៉េរ៉េស លោក​ម៉ាសេណា លោក​មមូកាន ជា​មេ​ដឹក​នាំ​ទាំង​ប្រាំពីរ​រូប​របស់​ជន​ជាតិ​មេឌី និង​ជន​ជាតិ​ពែរ្ស ដែល​ជា​អ្នក​ជំនិត​របស់​ស្ដេច ហើយ​មាន​មុខ​តំណែង​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​នៅ​ក្នុង​រាជាណាចក្រ។


word:
 ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​សួរ​ថា ក្នុង​ករណី​ដែល​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​វ៉ាសធី ពុំ​ព្រម​ធ្វើ​តាម​បញ្ជា​របស់​ស្ដេច ដែល​ពួក​មហាតលិក​បាន​ទូល​ថ្វាយ​ដូច្នេះ តើ​ត្រូវ​យក​ច្បាប់​អ្វី​មក​អនុវត្ត។


word:
 លោក​មមូកាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ស្ដេច និង​មេ​ដឹក​នាំ​ថា៖ «ព្រះ​មហាក្សត្រិយានី​មិន​បាន​ធ្វើ​ខុស​ចំពោះ​ព្រះរាជា​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​កំហុស​នេះ​ក៏​ប៉ះពាល់​ដល់​ពួក​មេ​ដឹក​នាំ និង​ប្រជាជន​ទាំង​អស់ ក្នុង​អាណាខេត្ត​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ដែរ


word:
 ដ្បិត​រឿង​របស់​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​នឹង​លេច​ឮ​ដល់​ស្ត្រី​ទាំង​អស់។ ពេល​ពួក​គេ​ឮ​ថា​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស ចេញ​បញ្ជា​អោយ​យាង​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​មក​គាល់​ស្ដេច ហើយ​ព្រះនាង​មិន​ធ្វើ​តាម ពួក​គេ​ក៏​នឹង​មើលងាយ​ប្ដី​របស់​ខ្លួន​ដែរ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ ភរិយា​របស់​មេ​ដឹក​នាំ​ទាំងឡាយ​នៃ​ជន​ជាតិ​ពែរ្ស និង​ជន​ជាតិ​មេឌី​ឮ​ដំណឹង​ថា ព្រះមហាក្សត្រិយានី​មិន​ស្ដាប់​បង្គាប់​ព្រះករុណា ពួក​គេ​មុខ​ជា​ធ្វើ​បែប​នេះ​ចំពោះ​ស្វាមី​របស់​ខ្លួន​ដែរ ជា​ហេតុ​បណ្ដាល​អោយ​ស្វាមី​មាន​កំហឹង​ព្រោះ​តែ​ភរិយា​មើលងាយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ សូម​ចេញ​រាជ​ប្រកាស​មួយ ដែល​ពុំ​អាច​ប្រែប្រួល ដូច​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​ច្បាប់​របស់​ជន​ជាតិ​ពែរ្ស និង​ជន​ជាតិ​មេឌី គឺ​ហាម​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​វ៉ាសធី មិន​អោយ​ចូល​មក​ជួប​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះករុណា​រហូត​ត​ទៅ ហើយ​សូម​ព្រះករុណា​ផ្ទេរ​តំណែង​របស់​ព្រះនាង​ទៅ​អោយ​ព្រះមហេសី​មួយ​អង្គ​ទៀត ដែល​ប្រសើរ​ជាង​ព្រះនាង។


word:
 ពេល​ណា​ប្រជាជន​ដឹង​អំពី​សេចក្ដី​សំរេច​ដ៏​សំខាន់​ដែល​ព្រះរាជា​ប្រកាស​ក្នុង​រាជាណាចក្រ​ទាំង​មូល ស្ត្រី​ទាំង​អស់​មុខ​ជា​គោរព​ប្ដី​របស់​ខ្លួន តាំង​ពី​អ្នក​ធំ រហូត​ដល់​អ្នក​តូច»។


word:
 ព្រះរាជា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​យោបល់​នេះ​ណាស់ ហើយ​ពួក​មេ​ដឹក​នាំ​ក៏​ពេញ​ចិត្ត​ដែរ។ ព្រះរាជា​ក៏​ធ្វើ​តាម​សំណើ​របស់​លោក​មមូកាន


word:
 គឺ​ស្ដេច​ផ្ញើ​រាជសារ​ទៅ​គ្រប់​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់​តាម​អក្សរ និង​ភាសា​របស់​ប្រជាជន​ក្នុង​អាណាខេត្ត​នីមួយៗ ដើម្បី​អោយ​ប្ដីៗ​ទាំង​អស់ ធ្វើ​ជា​មេ​លើ​គ្រួសារ​របស់​ខ្លួន ហើយ​គ្រួសារ​នោះ​ត្រូវ​និយាយ​ភាសា​កំណើត​របស់​ប្ដី។


word:
 ក្រោយ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នោះ​មក ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ស្ងប់​ព្រះពិរោធ ស្ដេច​នឹក​ដល់​ព្រះនាង​វ៉ាសធី និង​អំពើ​ដែល​ព្រះនាង​ប្រព្រឹត្ត ព្រម​ទាំង​សេចក្ដី​សំរេច​របស់​ស្ដេច​ចំពោះ​ព្រះនាង។


word:
 ពួក​រាជ​បំរើ​ទូល​ស្ដេច​ថា៖ «សូម​អោយ​គេ​រក​ស្ត្រី​ព្រហ្មចារី ដែល​មាន​រូប​ឆោម​ស្រស់​ស្អាត​បំផុត យក​មក​ថ្វាយ​ព្រះករុណា។


word:
 សូម​ព្រះករុណា​ចេញ​បញ្ជា​អោយ​ពួក​មន្ត្រី ដែល​ស្ថិត​នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់​ក្នុង​រាជាណាចក្រ ទទួល​បន្ទុក​ប្រមូល​ស្ត្រី​ព្រហ្មចារី ដែល​នៅ​ក្មេង ហើយ​មាន​រូប​ឆោម​ស្រស់​ស្អាត យក​មក​ដាក់​នៅ​វិមាន​ស្ត្រី​ក្នុង​រាជ​ធានី​ស៊ូសាន។ សូម​អោយ​លោក​ហេកាយ ដែល​ជា​មហាតលិក​របស់​ព្រះករុណា និង​ជា​អ្នក​ថែរក្សា​ពួក​ស្ត្រី មើល​ថែ​ទាំ​នាង​ទាំង​នោះ ព្រម​ទាំង​ផ្ដល់​គ្រឿង​សំអាង​កាយ​ផង។


word:
 ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​ស្ត្រី​ក្រមុំ​ណា នាង​នោះ​នឹង​ឡើង​ធ្វើ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ជំនួស​ព្រះនាង​វ៉ាសធី»។ ព្រះរាជា​គាប់​ព្រះហឫទ័យ ហើយ​សំរេច​តាម​សំណើ​នេះ។


word:
 នៅ​រាជ​ធានី​ស៊ូសាន មាន​ជន​ជាតិ​យូដា​មួយ​រូប​ឈ្មោះ ម៉ាដេកាយ ជា​កូន​របស់​លោក​យ៉ាអៀរ ជា​ពូជពង្ស​របស់​លោក​ស៊ីម៉ាយ និង​លោក​គីស ក្នុង​កុលសម្ព័ន្ធ​បេនយ៉ាមីន។


word:
 លោក​ត្រូវ​គេ​កៀរ​មក​ពី​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​ជា​មួយ​ឈ្លើយ​សឹក​ឯ​ទៀតៗ ដែល​ព្រះចៅ​នេប៊ូក្នេសា​ជា​ស្ដេច​ស្រុក​បាប៊ីឡូន បាន​ចាប់​យក​មក​ជា​មួយ​ព្រះបាទ​យេកូនាស ជា​ស្ដេច​ស្រុក​យូដា។


word:
 នៅ​គ្រា​នោះ​លោក​ជា​អ្នក​អាណា​ព្យាបាល​របស់​នាង​ហាដាសា គឺ​នាង​អេសធើរ ដែល​ជា​កូន​ស្រី​របស់​ឪពុក​មា​លោក។ នាង​អេសធើរ​គ្មាន​ឪពុកម្ដាយ​ទេ នាង​ជា​ស្ត្រី​ក្រមុំ​ដែល​មាន​រូប​ឆោម​ស្រស់​ស្អាត​បំផុត។ ពេល​ឪពុកម្ដាយ​របស់​នាង​ស្លាប់​អស់​ទៅ លោក​ម៉ាដេកាយ​បាន​យក​នាង​មក​ចិញ្ចឹម ទុក​ដូច​ជា​កូន។


word:
 នៅ​ពេល​ស្ដេច​ចេញ​រាជ​បញ្ជា និង​រាជ​ក្រឹត្យ​រួច​ហើយ គេ​ប្រមូល​បាន​ស្ត្រី​ក្រមុំ​ជា​ច្រើន​មក​ទុក​នៅ​រាជធានី​ស៊ូសាន អោយ​លោក​ហេកាយ​មើល​ថែ​ទាំ។ គេ​ក៏​បាន​នាំ​នាង​អេសធើរ​មក​ក្នុង​ព្រះបរមរាជវាំង ហើយ​ប្រគល់​អោយ​លោក​ហេកាយ ជា​អ្នក​ថែរក្សា​ពួក​ស្ត្រី​មើល​ថែ​ទាំ​ដែរ។


word:
 លោក​ហេកាយ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​នាង ហើយ​មាន​ចិត្ត​សន្ដោស​ចំពោះ​នាង។ លោក​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ប្រគល់​គ្រឿង​សំអាង​កាយ និង​អ្វីៗ​ដ៏​ចាំបាច់​ដល់​នាង ព្រម​ទាំង​នាំ​ភីលៀង​ប្រាំពីរ​នាក់ ដែល​ជ្រើស​រើស​ពី​ចំណោម​ពួក​ភីលៀង​ក្នុង​រាជវាំង អោយ​នៅ​បំរើ​នាង​ផង។ លោក​ប្រគល់​បន្ទប់​ដ៏​ល្អ​ជាង​គេ​ក្នុង​វិមាន​ស្ត្រី​អោយ​នាង និង​ពួក​ភីលៀង​ដែល​នៅ​ជា​មួយ​នាង។


word:
 នាង​អេសធើរ​ពុំ​បាន​ប្រាប់​អោយ​នរណា​ដឹង អំពី​ជាតិ​សាសន៍ និង​ដើម​កំណើត​របស់​នាង​ទេ ដ្បិត​លោក​ម៉ាដេកាយ​បាន​ហាម​នាង​ប្រាប់​អោយ​គេ​ដឹង។


word:
 រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​លោក​ម៉ាដេកាយ​តែងតែ​ទៅ​អើត​មើល នៅ​ក្បែរ​វិមាន​ស្ត្រី ដើម្បី​ចង់​បាន​ដំណឹង​ពី​នាង​អេសធើរ ហើយ​ចង់​ដឹង​ថា គេ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​នាង​បែប​ណា។


word:
 ស្ត្រី​ក្រមុំ​នៅ​ក្នុង​វិមាន​ស្ត្រី ត្រូវ​រៀបចំ​ខ្លួន​ដប់ពីរ​ខែ មុន​នឹង​ដល់​វេន​ចូល​គាល់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស។ ពួក​នាង​ត្រូវ​សំអាង​កាយ​ជា​មួយ​ប្រេង​ទេព្វិរូ​ចំនួន​ប្រាំ​មួយ​ខែ ហើយ​ប្រាំ​មួយ​ខែ​ទៀត​ជា​មួយ​ប្រេង​ក្រអូប និង​គ្រឿង​សំអាង​កាយ​ផ្សេងៗ​សំរាប់​ស្ត្រី ស្រប​តាម​ពិធី​ការ​ដែល​មាន​ចែង​ទុក។


word:
 ពេល​នាង​ត្រូវ​ចូល​ទៅ​គាល់​ស្ដេច នាង​ចង់​យក​អ្វី​ជាប់​ជា​មួយ​ខ្លួន​ពី​វិមាន​ស្ត្រី​ទៅ​រាជវាំង គេ​ប្រគល់​អោយ​ទាំង​អស់។


word:
 នាង​ទៅ​គាល់​ស្ដេច​នៅ​ពេល​ល្ងាច លុះ​ព្រលឹម​ឡើង​នាង​ទៅ​នៅ​ក្នុង​វិមាន​មួយ​ទៀត ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​ថែ​ទាំ​របស់​លោក​សាសកាស ជា​មហាតលិក​របស់​ស្ដេច និង​ជា​អ្នក​ថែរក្សា​ក្រុម​មហេសី។ នាង​គ្មាន​សិទ្ធិ​វិល​មក​រក​ស្ដេច​វិញ​ទេ លើកលែង​តែ​ស្ដេច​ចង់​បាន​នាង ហើយ​ហៅ​នាង​ចំ​ឈ្មោះ។


word:
 លុះ​ដល់​វេន​នាង​ត្រូវ​ចូល​គាល់​ស្ដេច នាង​អេសធើរ ជា​កូន​របស់​លោក​អប៊ីហែល ដែល​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​មា​របស់​លោក​ម៉ាដេកាយ ហើយ​លោក​ម៉ាដេកាយ បាន​យក​នាង​មក​ចិញ្ចឹម នាង​អេសធើរ​ពុំ​បាន​ទាមទារ​សុំ​អ្វី ក្រៅ​ពី​របស់​ដែល​លោក​ហេកាយ ជា​មហាតលិក​របស់​ស្ដេច និង​ជា​អ្នក​ថែរក្សា​ពួក​ស្ត្រី ប្រគល់​អោយ​នោះ​ឡើយ។ នាង​អេសធើរ​ជា​ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់​រាប់​អាន​គ្រប់ៗ​គ្នា។


word:
 គេ​បាន​មក​នាំ​នាង​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​នៅ​ព្រះបរមរាជវាំង នា​ខែ​ទី​ដប់ គឺ​ខែ​បុស្ស​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​ប្រាំពីរ​នៃ​រជ្ជកាល​របស់​ស្ដេច។


word:
 ព្រះរាជា​ស្រឡាញ់​នាង​អេសធើរ​លើស​ស្ត្រី​ឯ​ទៀតៗ ស្ដេច​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​នាង ហើយ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សន្ដោស​ចំពោះ​នាង​លើស​ស្ត្រី​ក្រមុំ​ព្រហ្មចារី​ឯ​ទៀតៗ។ ពេល​នោះ ស្ដេច​ក៏​បំពាក់​មកុដរាជ្យ​លើ​នាង ហើយ​លើក​នាង​ធ្វើ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ជំនួស​ព្រះនាង​វ៉ាសធី។


word:
 ក្នុង​ឱកាស​អភិសេក​ព្រះនាង​អេសធើរ ព្រះរាជា​បាន​រៀបចំ​ពិធី​ជប់លៀង​មួយ​យ៉ាង​ធំ សំរាប់​ពួក​មេ​ដឹក​នាំ និង​ពួក​មន្ត្រី។ ស្ដេច​ប្រកាស​ថ្ងៃ​ឈប់​សំរាក​នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់ ព្រម​ទាំង​ចែក​អំណោយ​ទាន​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​ទូលំទូលាយ។


word:
 នៅ​គ្រា​ដែល​គេ​ប្រមូល​ស្ត្រី​ព្រហ្មចារី​ជា​លើក​ទី​ពីរ លោក​ម៉ាដេកាយ​មាន​មុខងារ​ក្នុង​ក្រុម​អ្នក​យាម​រាជវាំង។


word:
 មក​ទល់​ពេល​នោះ​ព្រះនាង​អេសធើរ​ពុំ​ទាន់​ប្រាប់​អោយ​នរណា​ដឹង អំពី​ជាតិ​សាសន៍ និង​ដើម​កំណើត​របស់​ព្រះនាង​ទេ គឺ​ព្រះនាង​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​ដែល​លោក​ម៉ាដេកាយ​បង្គាប់ ក្នុង​កាល​ដែល​ព្រះនាង​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អាណាព្យាបាល​របស់​គាត់​នៅ​ឡើយ។


word:
 នៅ​គ្រា​នោះ គឺ​គ្រា​ដែល​លោក​ម៉ាដេកាយ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ក្រុម​យាម​ទ្វារ​រាជវាំង មាន​មហាតលិក​ពីរ​នាក់​ដែល​ជា​អ្នក​រក្សា​ទ្វារ​បន្ទប់​របស់​ស្ដេច គឺ​លោក​ប៊ីកថាន និង​លោក​ថេរែស​មាន​កំហឹង​ជា​ខ្លាំង ហើយ​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​គុត​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​ដឹង​គំរោងការ​របស់​ពួក​គេ លោក​ក៏​បញ្ជូន​ដំណឹង​ទៅ​ព្រះនាង​អេសធើរ ហើយ​ព្រះនាង​អេសធើរ​ក៏​យក​ទៅ​ទូល​ស្ដេច​ក្នុង​នាម​លោក​ម៉ាដេកាយ។


word:
 គេ​បាន​ធ្វើ​អង្កេត​រឿង​នេះ​ឃើញ​ថា​ជា​ការ​ពិត​មែន គេ​ក៏​ព្យួរ ក​មហាតលិក​ទាំង​ពីរ​នៅ​លើ​បង្គោល​មួយ។ ហេតុការណ៍​នេះ​មាន​កត់ត្រា​ទុក​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ស្ដេច ក្នុង​សៀវភៅ​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ។


word:
 ក្រោយ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នោះ​មក ព្រះរាជា​បាន​តែងតាំង​លោក​ហាម៉ាន ជា​កូន​របស់​លោក​ហាំម្ដាថា ដែល​ជា​ពូជពង្ស​របស់​ស្ដេច​អកាក់​ អោយ​ធ្វើ​ជា​មហា​មន្ត្រី និង​ជា​ប្រមុខ​លើ​មេ​ដឹក​នាំ​ទាំង​អស់។


word:
 ព្រះរាជា​បាន​ចេញ​បញ្ជា​អោយ​រាជ​បំរើ​ទាំង​អស់ ដែល​ប្រចាំ​ការ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​វាំង​អោន​គោរព និង​ថ្វាយបង្គំ​លោក​ហាម៉ាន តែ​លោក​ម៉ាដេកាយ​ពុំ​ព្រម​អោន​គោរព ឬ​ថ្វាយបង្គំ​លោក​ហាម៉ាន​ទេ។


word:
 ពួក​រាជ​បំរើ​ដែល​ប្រចាំ​ការ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​វាំង ពោល​ទៅ​កាន់​លោក​ម៉ាដេកាយ​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​មិន​ធ្វើ​តាម​បញ្ជា​របស់​ស្ដេច?»។


word:
 ពួក​គេ​តែងតែ​សួរ​លោក​បែប​នេះ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ លោក​មិន​ស្ដាប់​ពួក​គេ​ឡើយ។ លោក​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា លោក​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា។ ដូច្នេះ ពួក​គេ​ក៏​រាយការណ៍​ប្រាប់​លោក​ហាម៉ាន ព្រោះ​ចង់​ដឹង​ថា តើ​លោក​ម៉ាដេកាយ​នៅ​តែ​ប្រកាន់​ជំហរ​បែប​នេះ ឬ​យ៉ាង​ណា។


word:
 មាន​គេ​ជំរាប​លោក​ហាម៉ាន​ថា លោក​ម៉ាដេកាយ ជា​ជន​ជាតិ​យូដា ដូច្នេះ លោក​ហាម៉ាន​ក៏​យល់​ថា នេះ​ជា​មូល​ហេតុ​មួយ ដែល​ត្រូវ​តែ​កំចាត់​លោក​ម៉ាដេកាយ​ចោល។ លោក​ក៏​រក​មធ្យោបាយ​លុប​បំបាត់​ជន​ជាតិ​យូដា ជា​ជន​រួម​ជាតិ​របស់​លោក​ម៉ាដេកាយ អោយ​វិនាស​សូន្យ​ពី​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស។


word:
 នៅ​ខែ​ទី​មួយ គឺ​ខែ​ចេត្រ ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​ដប់ពីរ​នៃ​រជ្ជកាល​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស គេ​បាន​បោះ​ពួរីម*​នៅ​ចំពោះ​មុខ​លោក​ណាម៉ាន ដើម្បី​ផ្សង​មើល​ថា តើ​ថ្ងៃ​ណា ខែ​ណា​ជា​វេលា​ល្អ។ ពួរីម​នោះ​ប៉ះ​ចំ​លើ​ខែ​ទី​ដប់ពីរ ឬ​ខែ​ផល្គុន។


word:
 លោក​ហាម៉ាន​ទូល​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ថា៖ «មាន​ជាតិ​សាសន៍​មួយ​ខុស​ពី​ជាតិ​សាសន៍​ឯ​ទៀតៗ ពួក​គេ​រស់​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ជាតិ​សាសន៍ និង​អាណាខេត្ត​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៃ​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះករុណា ពួក​គេ​មាន​ទំនៀមទម្លាប់​ខុស​ប្លែក​ពី​ជាតិ​សាសន៍​ដទៃ ហើយ​មិន​គោរព​ច្បាប់​របស់​ព្រះករុណា​ទេ។ ហេតុ​នេះ​មិន​គួរ​ព្រះករុណា​ទុក​អោយ​ពួក​គេ​រស់​នៅ​ដោយ​សុខសាន្ត​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ សូម​ចេញ​បញ្ជា​ដើម្បី​ប្រល័យ​ជីវិត​ពួក​គេ​ទៅ។ ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លឹង​ប្រាក់​បី​រយ​តោន អោយ​ពួក​រាជការ​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ឃ្លាំង​រាជ្យ​ទ្រព្យ»។


word:
 ព្រះរាជា​ក៏​ដោះ​ព្រះទំរង់​ដែល​ជា​ត្រា ហុច​ទៅ​អោយ​លោក​ណាម៉ាន​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាំម្ដាថា និង​ជា​ពូជពង្ស​របស់​ស្ដេច​អកាក់​បច្ចាមិត្ត​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា។


word:
 ស្ដេច​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​លោក​ហាម៉ាន​ថា៖ «ចូរ​ទុក​ប្រាក់​របស់​លោក​ចុះ រីឯ​ជាតិ​សាសន៍​នោះ​វិញ យើង​ប្រគល់​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​លោក​ហើយ ចូរ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ពួក​គេ​តាម​តែ​លោក​យល់​ឃើញ!»។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ទី​បី​ក្នុង​ខែ​ទី​មួយ គេ​បាន​កោះ​ហៅ​ពួក​ស្មៀន​ហ្លួង​មក អោយ​សរសេរ​បញ្ជា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​លោក​ហាម៉ាន សំរាប់​ផ្ញើ​ជូន​ពួក​មេ​បញ្ជាការ​កងទ័ព ពួក​ទេសាភិបាល​អាណាខេត្ត និង​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ជាតិ​សាសន៍​នានា។ លិខិត​នោះ​សរសេរ​តាម​អក្សរ​របស់​អាណាខេត្ត​នីមួយៗ និង​តាម​ភាសា​របស់​ជាតិ​សាសន៍​នីមួយៗ ក្នុង​នាម​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស ព្រម​ទាំង​មាន​ប្រថាប់​ត្រា​ព្រះរាជា​ទៀត​ផង។


word:
 គេ​ចាត់​អ្នក​នាំ​សារ​អោយ​យក​លិខិត​ទាំង​នោះ ទៅ​គ្រប់​អាណាខេត្ត​របស់​ព្រះរាជា បញ្ជា​អោយ​ប្រល័យ​ពូជ​សាសន៍​យូដា​ទាំង​អស់ ទាំង​ក្មេង​ប្រុស ទាំង​មនុស្ស​ចាស់​ជរា ទាំង​ទារក​ដែល​នៅ​បៅ ទាំង​ស្ត្រី ហើយ​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ពួក​គេ។ ត្រូវ​ប្រហារ​ជីវិត​ពួក​គេ​អោយ​វិនាស​សូន្យ​ក្នុង​ថ្ងៃ​តែ​មួយ គឺ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​បី​ក្នុង​ខែ​ទី​ដប់ពីរ ដែល​ត្រូវ​នឹង​ខែ​ផល្គុន។


word:
 អាណាខេត្ត​នីមួយៗ​ទទួល​រាជក្រឹត្យ​មួយ​ច្បាប់ សំរាប់​ប្រកាស​ជា​សាធារណៈ ដើម្បី​អោយ​ប្រជាជន​ទាំង​អស់​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច នៅ​ថ្ងៃ​នោះ។


word:
 ពួក​អ្នក​នាំ​សារ​ប្រញាប់ប្រញាល់​ចាក​ចេញ​ទៅ​តាម​បញ្ជា​របស់​ស្ដេច។ គេ​ក៏​បាន​ប្រកាស​រាជក្រឹត្យ​នេះ​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន ជា​រាជ​ធានី​ដែរ។ ពេល​នោះ ព្រះរាជា​គង់​សោយ​សុរា​ជា​មួយ​លោក​ហាម៉ាន តែ​មាន​សំរែក​យំ​សោក​ពាសពេញ​ក្រុង​ស៊ូសាន។


word:
 កាល​លោក​ម៉ាដេកាយ​ជ្រាប​ដំណឹង​នេះ លោក​ហែក​សម្លៀកបំពាក់​ហើយ​ស្លៀក​បាវ និង​រោយ​ផេះ​លើ​ក្បាល។ លោក​ដើរ​កាត់​ទីក្រុង​ទាំង​ស្រែក​យំ​យ៉ាង​ជូរ​ចត់។


word:
 លោក​ទៅ​ឈរ​ទល់​មុខ​នឹង​មាត់​ទ្វារ​រាជវាំង ដ្បិត​លោក​មិន​អាច​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បាន ដោយ​ស្លៀក​បាវ​បែប​នេះ​ឡើយ។


word:
 នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​នីមួយៗ ពេល​គេ​បាន​ទទួល​លិខិត និង​រាជក្រឹត្យ​ហើយ ជន​ជាតិ​យូដា​នាំ​គ្នា​កាន់​ទុក្ខ​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ពួក​គេ​តម​អាហារ យំ​សោក​សង្រេង ហើយ​មាន​ពួក​គេ​ជា​ច្រើន​នាំ​គ្នា​ស្លៀក​បាវ​ដេក​នៅ​ក្នុង​ផេះ។


word:
 ពួក​ស្ត្រី​បំរើ និង​មហាតលិក​របស់​ព្រះនាង​អេសធើរ​បាន​នាំ​ដំណឹង​នេះ​មក​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះនាង ហើយ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​រន្ធត់​ព្រះហឫទ័យ​ពន់​ប្រមាណ។ ព្រះនាង​អោយ​គេ​យក​សម្លៀកបំពាក់​ទៅ​ជូន​លោក​ម៉ាដេកាយ ជំនួស​បាវ​ដែល​លោក​ស្លៀក​ជាប់​នឹង​ខ្លួន តែ​លោក​ម៉ាដេកាយ​ពុំ​ព្រម​ទេ។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះនាង​អេសធើរ​បាន​ហៅ​លោក​ហាថាក់ ជា​មហាតលិក​ដែល​ព្រះរាជា​អោយ​មក​នៅ​បំរើ​ព្រះនាង។ ព្រះនាង​បញ្ជា​គាត់​អោយ​ទៅ​សួរ​លោក​ម៉ាដេកាយ អំពី​មូល​ហេតុ​ដែល​ជំរុញ​អោយ​លោក​ធ្វើ​បែប​នេះ។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​រៀប​រាប់​ប្រាប់​គាត់​អំពី​ហេតុការណ៍​ទាំង​អស់​ដែល​កើត​មាន ព្រម​ទាំង​ពន្យល់​យ៉ាង​លំអិត​អំពី​រឿង​ប្រាក់​ដែល​លោក​ហាម៉ាន បាន​សន្យា​បញ្ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឃ្លាំង​រាជទ្រព្យ ប្រសិន​បើ​ស្ដេច​ចេញ​បញ្ជា​អោយ​គេ​ប្រល័យ​ជីវិត​ជន​ជាតិ​យូដា។


word:
 លោក​ក៏​បាន​ប្រគល់​រាជក្រឹត្យ​មួយ​ច្បាប់ ដែល​គេ​ចេញ​ផ្សាយ​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន ស្ដី​អំពី​ការ​ប្រល័យ​ពូជ​សាសន៍​យូដា​អោយ​លោក​ហាថាក់ ដើម្បី​គាត់​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះនាង​អេសធើរ ព្រម​ទាំង​រៀប​រាប់​ហេតុការណ៍​នេះ​ថ្វាយ​ព្រះនាង​ផង។ លោក​ក៏​បាន​សូម​អោយ​ព្រះនាង​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះរាជា ដើម្បី​សូម​ការ​ប្រណី​សន្ដោស និង​ទូលអង្វរ​ព្រះរាជា សំរាប់​ជាតិ​សាសន៍​របស់​ព្រះនាង។


word:
 «ពួក​រាជ​បំរើ និង​ប្រជាជន​នៅ​ក្នុង​អាណាខេត្ត​របស់​ស្ដេច សុទ្ធ​តែ​ដឹង​ថា​បុរស ឬ​ស្ត្រី​ណា​ដែល​ហ៊ាន​ចូល​ទៅ​គាល់​ស្ដេច នៅ​សាល​ខាង​ក្នុង​រាជ​ដំណាក់ ដោយ​ស្ដេច​មិន​បាន​ត្រាស់​ហៅ​នោះ នឹង​មាន​ទោស​ដល់​ស្លាប់ ស្រប​តាម​ច្បាប់​ដែល​មាន​ចែង​ទុក​សំរាប់​មនុស្ស​ទួទៅ។ ប៉ុន្តែ បើ​ព្រះរាជា​ហុច​ដំបង​រាជ្យ​ធ្វើ​ពី​មាស​អោយ​នោះ ទើប​រួច​ជីវិត។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​វិញ ព្រះរាជា​មិន​បាន​ហៅ​ខ្ញុំ​អោយ​ចូល​គាល់ អស់​រយៈ​ពេល​មួយ​ខែ​មក​ហើយ»។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​អោយ​គេ​នាំ​ពាក្យ ទៅ​ទូល​ព្រះនាង​អេសធើរ​វិញ​ថា៖ «បពិត្រ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី សូម​កុំ​នឹក​ស្មាន​ថា ព្រះនាង​អាច​គេច​ផុត​ពី​សេចក្ដី​វិនាស ដែល​នឹង​កើត​មាន​ចំពោះ​ជន​ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះនាង​សំងំ​ស្ងៀម​នៅ​ពេល​នេះ ជន​ជាតិ​យូដា​មុខ​តែ​ទទួល​ជំនួយ និង​រួច​ជីវិត តាម​មធ្យោបាយ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត រីឯ​ព្រះនាង​វិញ ព្រះនាង​នឹង​វិនាស​ផុត​ពូជ។ ក៏​ប៉ុន្តែ តើ​នរណា​ដឹង ព្រះនាង​បាន​ឡើង​ធ្វើ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ដូច្នេះ ប្រហែល​ជា​ដើម្បី​សង្គ្រោះ​ជន​ជាតិ​យូដា នៅ​ពេល​នេះ​ហើយ​មើល​ទៅ!»។


word:
 «សូម​អញ្ជើញ​ទៅ​ប្រមូល​ជន​ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន អោយ​តម​អាហារ​សំរាប់​ខ្ញុំ ក្នុង​រវាង​បី​ថ្ងៃ គឺ​ទាំង​ថ្ងៃ ទាំង​យប់ មិន​ត្រូវ​បរិភោគ ឬ​ផឹក​អ្វី​ឡើយ។ រីឯ​ខ្ញុំ និង​ស្ត្រី​បំរើ​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​តម​អាហារ​ដែរ។ ខ្ញុំ​នឹង​ទៅ​គាល់​ស្ដេច​ទោះ​បី​ខុស​ច្បាប់​ក៏​ដោយ បើ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​វិនាស នោះ​អោយ​វិនាស​ទៅ​ចុះ»។


word:
 លុះ​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​បី ព្រះនាង​អេសធើរ​ទ្រង់​គ្រឿង​សំរាប់​ព្រះមហាក្សត្រិយានី យាង​ចូល​ទៅ​គាល់​ស្ដេច​នៅ​សាល​ខាង​ក្នុង​រាជ​ដំណាក់ ដែល​នៅ​ទល់​មុខ​នឹង​ដំណាក់​ឯ​ទៀតៗ។ ពេល​នោះ ព្រះរាជា​គង់​នៅ​លើ​បល្ល័ង្ក ដែល​ស្ថិត​នៅ​ចំ​ពី​មុខ​ទ្វារ​ចូល។


word:
 ពេល​ព្រះរាជា​ទត​ឃើញ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ឈរ​នៅ​ក្នុង​សាល​នោះ ស្ដេច​ក៏​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ភ្លាម។ ស្ដេច​ហុច​ដំបង​មាស​ថ្វាយ​ព្រះនាង​អេសធើរ ព្រះនាង​អេសធើរ​ចូល​ទៅ​ជិត ហើយ​ពាល់​ចុង​ដំបង​នោះ។


word:
 ស្ដេច​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ «មហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​អើយ តើ​ព្រះនាង​មាន​ការ​អ្វី? ព្រះនាង​ចង់​បាន​អ្វី យើង​ប្រទាន​អោយ​ទាំង​អស់ គឺ​ទោះ​បី​មាន​តម្លៃ​មួយ​ចំហៀង​នគរ​ក៏​ដោយ»។


word:
 ព្រះនាង​អេសធើរ​ទូល​ស្ដេច​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ សូម​ព្រះករុណា​យាង​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង ដែល​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​រៀបចំ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ហើយ​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​ក៏​សូម​អញ្ជើញ​លោក​ហាម៉ាន​ដែរ»។


word:
 ព្រះរាជា​ចេញ​បញ្ជា​អោយ​គេ​ហៅ​លោក​ហាម៉ាន​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង តាម​ការ​អញ្ជើញ​របស់​ព្រះនាង​អេសធើរ។ បន្ទាប់​មក​ព្រះរាជា និង​លោក​ហាម៉ាន ក៏​យាង និង​អញ្ជើញ​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​ដែល​ព្រះនាង​អេសធើរ​បាន​រៀបចំ។


word:
 ក្នុង​ពេល​សោយ​សុរា ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​ព្រះនាង​អេសធើរ​ថា៖ «តើ​មហាក្សត្រិយានី​ចង់​បាន​អ្វី? យើង​នឹង​ប្រទាន​តាម​សំណូម​ពរ​ទាំង​អស់ គឺ​ទោះ​បី​មាន​តម្លៃ​មួយ​ចំហៀង​នគរ​ក៏​ដោយ ក៏​យើង​ប្រទាន​អោយ​ដែរ»។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​សំណូម​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​មែន សូម​ព្រះករុណា​ព្រម​ទាំង​លោក​ហាម៉ាន ស្ដេច​យាង និង​អញ្ជើញ​មក​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង ដែល​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​រៀបចំ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក។ ពេល​នោះ ខ្ញុំ​ម្ចាស់​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះករុណា អំពី​សំណូម​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់»។


word:
 ថ្ងៃ​នោះ​លោក​ហាម៉ាន​ចាក​ចេញ​ទៅ​ដោយ​មាន​ចិត្ត​ត្រេក​អរ​សប្បាយ​រក​អ្វី​ប្រៀប​ស្មើ​ពុំ​បាន។ លោក​ឃើញ​លោក​ម៉ាដេកាយ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​វាំង តែ​លោក​ម៉ាដេកាយ​ពុំ​ព្រម​ក្រោក​ឈរ ដើម្បី​ធ្វើ​គារវកិច្ច​ចំពោះ​លោក​ទេ។ ដូច្នេះ លោក​ហាម៉ាន​ខឹង​នឹង​លោក​ម៉ាដេកាយ​ជា​ខ្លាំង។


word:
 លោក​ទប់​ចិត្ត​ហើយ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ។ លោក​បាន​អោយ​គេ​ហៅ​មិត្តភក្ដិ​ជិត​ស្និទ្ធ និង​លោក​ស្រី​សេរែស ជា​ភរិយា​មក​ជួប។


word:
 លោក​ហាម៉ាន​អួត​ប្រាប់​ពួក​គេ​អំពី​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដ៏​ស្ដុកស្ដម្ភ​របស់​លោក ព្រម​ទាំង​ចំនួន​កូន​ប្រុស​ដែល​លោក​មាន និង​កិត្តិយស​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ស្ដេច​ប្រទាន​អោយ​លោក​ធ្វើ​ជា​ប្រមុខ​លើ​មេ​ដឹក​នាំ និង​នាម៉ឺន​សព្វ​មុខ​មន្ត្រី​របស់​ស្ដេច។


word:
 លោក​ពោល​ទៀត​ថា៖ «ក្រៅ​ពី​ព្រះរាជា និង​រូប​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់ ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​ពុំ​បាន​អញ្ជើញ​អ្នក​ណា​ផ្សេង​ទៀត អោយ​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​ដែល​ព្រះនាង​រៀបចំ​នោះ​ឡើយ។ នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក ព្រះនាង​ក៏​បាន​អញ្ជើញ​ខ្ញុំ​ទៅ​ជប់លៀង​ជា​មួយ​ព្រះរាជា​ទៀត។


word:
 ទោះ​បី​មាន​កិត្តិយស​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ដែរ ដរាប​ណា​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ឃើញ​ម៉ាដេកាយ​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​ប្រចាំ​ការ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​វាំង»។


word:
 លោក​ស្រី​សេរែស​ជា​ភរិយា ព្រម​ទាំង​មិត្តភក្ដិ​ជិត​ស្និទ្ធ​របស់​លោក​ពោល​ថា៖ «ចូរ​អោយ​គេ​ដំ​ឡើង​បង្គោល​មួយ កំពស់​ហាសិប​ហត្ថ ហើយ​ស្អែក​លោក​ទូល​សូម​ព្រះរាជា​ព្យួរ​ក​ម៉ាដេកាយ​ទៅ។ ដូច្នេះ លោក​អាច​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​ជា​មួយ​ព្រះរាជា ដោយ​អំណរ​សប្បាយ»។ សំណើ​នេះ​ពេញ​ចិត្ត​លោក​ហាម៉ាន​ណាស់ លោក​ក៏​អោយ​គេ​ដំ​ឡើង​បង្គោល។


word:
 នៅ​យប់​នោះ​ព្រះរាជា​ផ្ទំ​មិន​លក់ ស្ដេច​បញ្ជា អោយ​គេ​យក​សៀវភៅ ដែល​មាន​កត់ត្រា​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្សេងៗ​មក គឺ​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ហើយ​គេ​ក៏​អាន​ថ្វាយ​ស្ដេច។


word:
 គេ​អាន​ត្រង់​កន្លែង​លោក​ម៉ាដេកាយ​វែក​មុខ​មហាតលិក​ពីរ​រូប ជា​អ្នក​យាម​ទ្វារ​បន្ទប់​របស់​ស្ដេច​គឺ​លោក​ប៊ីគថាន និង​លោក​ថេរែស ដែល​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​គុត​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស។


word:
 ព្រះរាជា​ក៏​សួរ​ថា៖ «តើ​គេ​បាន​លើក​កិត្តិយស និង​ដំ​ឡើង​បុណ្យ​ស័ក្ដិ ដើម្បី​សង​គុណ​លោក​ម៉ាដេកាយ​ឬ​ទេ?»។ ពួក​មន្ត្រី​ទូ ល​ស្ដេច​ថា៖ «គ្មាន​ទាល់​តែ​សោះ ក្រាប​ទូល»។


word:
 ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​សួរ​ថា៖ «នរណា​ដើរ​នៅ​ក្នុង​សាល​រាជ​ដំណាក់?»។ ពេល​នោះ លោក​ហាម៉ាន​ចូល​មក​ដល់​សាល​ខាង​ក្រៅ​ដំណាក់​របស់​ព្រះរាជា ដើម្បី​ទូល​សូម​ស្ដេច​ព្យួរ ក លោក​ម៉ាដេកាយ នៅ​លើ​បង្គោល​ដែល​លោក​បាន​ដំ​ឡើង។


word:
 ពួក​រាជ​បំរើ​ទូល​ស្ដេច​ថា៖ «គឺ​លោក​ហាម៉ាន​ឈរ​នៅ​ក្នុង​សាល»។ ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ «អោយ​លោក​ចូល​មក​ចុះ!»។


word:
 លោក​ហាម៉ាន​ក៏​ចូល​មក ហើយ​ព្រះរាជា​សួរ​លោក​ថា៖ «តើ​គួរ​ប្រព្រឹត្ត​ដូច​ម្ដេច ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ស្ដេច​ចង់​ផ្ដល់​កិត្តិយស​អោយ?»។ លោក​ហាម៉ាន​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «ក្រៅ​ពី​ខ្ញុំ​គ្មាន​នរណា​ផ្សេង​ទៀត ដែល​ស្ដេច​ចង់​ផ្ដល់​កិត្តិយស​អោយ​នោះ​ឡើយ!»។


word:
 ត្រូវ​អោយ​គេ​យក​ព្រះភូសា​របស់​ព្រះរាជា​មក​បំពាក់​ជូន រួច​យក​សេះ​ជា​ជំនិះ​របស់​ព្រះរាជា គឺ​សេះ​ដែល​មាន​ភួង​រាជ្យ​នៅ​លើ​ក្បាល​ផង​នោះ មក​អោយ​គាត់​ជិះ។


word:
 សូម​ចាត់​មន្ត្រី​ម្នាក់​របស់​ព្រះករុណា អោយ​យក​ព្រះភូសា​ទៅ​បំពាក់​ជូន​បុរស​នោះ ហើយ​អោយ​គាត់​ឡើង​ជិះ​សេះ​របស់​ព្រះករុណា រួច​ដង្ហែ​តាម​ផ្លូវ​ក្នុង​ទីក្រុង ទាំង​ស្រែក​ប្រកាស​នៅ​ពី​មុខ​គាត់​ថា ព្រះរាជា​ប្រព្រឹត្ត​បែប​នេះ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ស្ដេច​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ផ្ដល់​កិត្តិយស!»។


word:
 ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​លោក​ហាម៉ាន​ថា៖ «បើ​ដូច្នេះ​សុំ​លោក​ប្រញាប់​យក​ព្រះភូសា​ទៅ​បំពាក់​ជូន​លោក​ម៉ាដេកាយ ជា​ជន​ជាតិ​យូដា ដែល​ប្រចាំ​ការ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​រាជវាំង ហើយ​អោយ​គាត់​ឡើង​ជិះ​សេះ ដូច​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ចុះ! ចូរ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​គាត់ អោយ​បាន​ដូច​ពាក្យ​របស់​លោក ឥត​ចន្លោះ​ត្រង់​ណា​ឡើយ»។


word:
 លោក​ហាម៉ាន​ក៏​យក​ព្រះភូសា​ទៅ​បំពាក់​ជូន​លោក​ម៉ាដេកាយ ហើយ​អោយ​លោក​ឡើង​ជិះ​សេះ ដង្ហែ​កាត់​តាម​ផ្លូវ​នានា​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ទាំង​ប្រកាស​ថា «ព្រះរាជា​ប្រព្រឹត្ត​បែប​នេះ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ស្ដេច​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ផ្ដល់​កិត្តិយស!»។


word:
 បន្ទាប់​មក លោក​ម៉ាដេកាយ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រចាំ​ការ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​រាជវាំង រីឯ​លោក​ហាម៉ាន​ក៏​ប្រញាប់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​ទាំង​មួហ្មង និង​បាក់​មុខ​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 លោក​ហាម៉ាន​រៀប​រាប់​ប្រាប់​លោក​ស្រី​សេរែស ជា​ភរិយា និង​មិត្តភក្ដិ​ជិត​ស្និទ្ធ​អំពី​ហេតុការណ៍​ដែល​កើត​មាន​ចំពោះ​លោក។ ទី​ប្រឹក្សា​របស់​លោក ព្រម​ទាំង​លោក​ស្រី​សេរែស​ជា​ភរិយា ពោល​ទៅ​កាន់​លោក​ថា៖ «ម៉ាដេកាយ​ដែល​លោក​កំពុង​តែ​ចាញ់​ប្រៀប​នោះ​ជា​សាសន៍​យូដា ដូច្នេះ លោក​ពុំ​អាច​តទល់​នឹង​គាត់​បាន​ឡើយ គឺ​លោក​មុខ​ជា​ចាញ់​ប្រៀប​គាត់​រហូត​មិន​ខាន»។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​និយាយ​មិន​ទាន់​ផុត​ពី​មាត់​ផង ស្រាប់​តែ​ពួក​មហាតលិក​របស់​ស្ដេច​ចូល​មក​ដល់ ហើយ​រូតរះ​នាំ​លោក​ហាម៉ាន​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​ដែល​ព្រះនាង​អេសធើរ​បាន​រៀបចំ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ពីរ​នោះ​ទៀត ពេល​កំពុង​សោយ​សុរា ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​ព្រះនាង​អេសធើរ​ថា៖ «មហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​អើយ តើ​ព្រះនាង​ចង់​បាន​អ្វី? យើង​នឹង​ប្រទាន​តាម​សំណូម​ពរ​ទាំង​អស់ គឺ​ទោះ​បី​មាន​តម្លៃ​មួយ​ចំហៀង​នគរ​ក៏​ដោយ ក៏​យើង​ប្រទាន​អោយ​ដែរ»។


word:
 ព្រះនាង​អេសធើរ​ទូល​ព្រះរាជា​ថា៖ «បពិត្រ​ព្រះរាជា ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះករុណា​មែន ហើយ​ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នោះ​សូម​ទ្រង់​មេត្តា​ទុក​ជីវិត​អោយ​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ ព្រម​ទាំង​ទុក​ជីវិត​អោយ​ប្រជាជន​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ តាម​សំណូម​ពរ​នេះ​ផង


word:
 ដ្បិត​គេ​បាន​លក់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ និង​ប្រជាជន​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ ដើម្បី​យក​ទៅ​ប្រល័យ​អោយ​បាត់​បង់​ជីវិត​សូន្យ! ប្រសិន​បើ​គេ​លក់​យើង​ខ្ញុំ ទាំង​ប្រុស​ទាំង​ស្រី​ជា​ទាសករ​នោះ ប្រហែល​ជា​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​សុខ​ចិត្ត​នៅ​ស្ងៀម ព្រោះ​មិន​ចាំបាច់​អោយ​ព្រះរាជា​ខ្វល់​ខ្វាយ​ឡើយ»។


word:
 ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​ថា៖ «តើ​នរណា​ដែល​មាន​ចិត្ត​ចង់​ធ្វើ​បែប​នេះ គេ​នៅ​ឯ​ណា?»។


word:
 ព្រះនាង​អេសធើរ​ទូល​ស្ដេច​ថា៖ «បច្ចាមិត្ត​ដែល​ចង់​ធ្វើ​បាប​យើង​ខ្ញុំ​នោះ គឺ​លោក​ហាម៉ាន ជា​ជន​កំណាច​នេះ!»។ ពេល​នោះ លោក​ហាម៉ាន​ស្លុត​ស្មារតី​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះរាជា និង​ព្រះមហាក្សត្រិយានី។


word:
 ព្រះរាជា​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​យ៉ាង​ខ្លាំង ស្ដេច​យាង​ចេញ​ពី​កន្លែង​ជប់លៀង ឆ្ពោះ​ទៅ​ឧទ្យាន​នៃ​រាជវាំង។ រីឯ​លោក​ហាម៉ាន​វិញ​លោក​នៅ​ទី​នោះ ទូលអង្វរ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​សុំ​អោយ​បាន​រួច​ជីវិត ដ្បិត​លោក​ឃើញ​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ព្រះរាជា​សំរេច​ធ្វើ​ទោស​លោក​ហើយ។


word:
 ព្រះរាជា​វិល​ពី​ឧទ្យាន​ចូល​មក​ក្នុង​សាល​ជប់លៀង​វិញ ក្នុង​ពេល​លោក​ហាម៉ាន​ក្រាប​លើ​គ្រែ ដែល​ព្រះនាង​អេសធើរ​គង់​នៅ​លើ​នោះ។ ព្រះរាជា​ក៏​ស្រែក​ឡើង​ថា៖ «ជន​នេះ​ចង់​រំលោភ​មហាក្សត្រិយានី​នៅ​ចំពោះ​មុខ​យើង ក្នុង​ដំណាក់​នេះ​ថែម​ទៀត!»។ ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​មិន​ទាន់​ផុត​ផង ពួក​រាជ​បំរើ​ក៏​យក​ក្រណាត់​មក​ឃ្លុំ​មុខ​លោក​ហាម៉ាន។


word:
 មហាតលិក​មួយ​រូប​ឈ្មោះ​លោក​ហាបូណា​ទូល​ព្រះរាជា​ថា៖ «លោក​ហាម៉ាន​សង់​បង្គោល​មួយ​កំពស់​ហាសិប​ហត្ថ នៅ​វិមាន​របស់​លោក សំរាប់​ព្យួរ ក​លោក​ម៉ាដេកាយ​ជា​អ្នក​ដែល​បាន​រាយការណ៍ សង្គ្រោះ​ព្រះជន្ម​របស់​ព្រះករុណា»។ ព្រះរាជា​ក៏​បញ្ជា​ថា៖ «ចូរ​យក​លោក​ហាម៉ាន​ទៅ​ព្យួរ ក​នៅ​បង្គោល​នោះ​ទៅ»។


word:
 គេ​ក៏​ព្យួរ​ក​លោក​ហាម៉ាន​នៅ​បង្គោល​ដែល​លោក​បាន​រៀបចំ សំរាប់​លោក​ម៉ាដេកាយ។ ពេល​នោះ ព្រះរាជា​ក៏​ស្ងប់​ព្រះពិរោធ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ដដែល​នោះ ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ប្រទាន​វិមាន​របស់​លោក​ហាម៉ាន ជា​បច្ចាមិត្ត​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា​ទៅ​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ។ ព្រះនាង​អេសធើរ​ទូល​ស្ដេច​អោយ​បាន​ជ្រាប​ថា លោក​ម៉ាដេកាយ​ត្រូវ​ជា​សាច់ញាតិ​របស់​ព្រះនាង ដូច្នេះ លោក​ម៉ាដេកាយ​ក៏​ចូល​មក​គាល់​ស្ដេច។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះរាជា​យក​ត្រា​ព្រះទំរង់ ដែល​ទ្រង់​បាន​ដក​ហូត​ពី​លោក​ហាម៉ាន មក​ប្រគល់​ជូន​លោក​ម៉ាដេកាយ។ ព្រះនាង​អេសធើរ​ក៏​បាន​តែងតាំង​លោក​ម៉ាដេកាយ អោយ​មើល​ខុស​ត្រូវ​លើ​វិមាន​របស់​លោក​ហាម៉ាន​ដែរ។


word:
 ព្រះនាង​អេសធើរ​ពុំ​បាន​ឈប់​ត្រឹម​នេះ​ទេ គឺ​ព្រះនាង​ទូល​ស្ដេច​សា​ជា​ថ្មី ទាំង​យំ​សោក នៅ​ទៀប​ព្រះបាទា​របស់​ស្ដេច សូម​ទ្រង់​អាណិត​មេត្តា​លុប​បំបាត់​ច្បាប់​ដ៏​អាក្រក់ ដែល​លោក​ហាម៉ាន ជា​ពូជពង្ស​របស់​ស្ដេច​អកាក់ បាន​បង្កើត​ក្នុង​គោល​បំណង​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​យូដា។


word:
 ព្រះរាជា​ហុច​ដំបង​មាស​ទៅ​អោយ​ព្រះនាង​អេសធើរ ព្រះនាង​អេសធើរ​ក៏​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ស្ដេច។


word:
 ព្រះនាង​មាន​រាជ​សវនីយ៍​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​យល់​ឃើញ​ថា ជា​ការ​ល្អ និង​គួរ​គប្បី ហើយ​ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​គាប់​ព្រះហឫទ័យ និង​រីករាយ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​មែន សូម​បញ្ជា​អោយ​គេ​សរសេរ​លិខិត​មួយ ដើម្បី​ប្រកាស​ទុក​ជា​មោឃៈ នូវ​លិខិត​ដែល​លោក​ហាម៉ាន ជា​កូន​របស់​លោក​ហាំម្ដាថា និង​ជា​ពូជពង្ស​របស់​ស្ដេច​អកាក់​បាន​ចង​ក្រង ក្នុង​គោល​បំណង​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​យូដា អោយ​អស់​ពី​អាណាខេត្ត​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះករុណា។


word:
 ខ្ញុំ​ម្ចាស់​ពុំ​អាច​នៅ​ស្ងៀម មិន​អើ​ពើ​នឹង​ទុក្ខ​វេទនា​ដែល​កើត​មាន​ដល់​ប្រជាជន​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​បែប​នេះ​បាន​ទេ។ ពិត​មែន​ហើយ ខ្ញុំ​ម្ចាស់​ពុំ​អាច​នៅ​ស្ងៀម​មិន​អើ​ពើ​នឹង​ការ​វិនាស​នៃ​ពូជសាសន៍​របស់​ខ្ញុំ​ម្ចាស់​បាន​ឡើយ!»។


word:
 ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​មាន​រាជឱង្ការ ទៅ​កាន់​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ និង​លោក​ម៉ាដេកាយ​ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​ថា៖ «យើង​បាន​ប្រគល់​វិមាន​របស់​លោក​ហាម៉ាន​ថ្វាយ​ព្រះនាង​អេសធើរ ហើយ​ក៏​បាន​អោយ​គេ​ព្យួរ ក​លោក​ហាម៉ាន​នៅ​លើ​បង្គោល ព្រោះ​តែ​គាត់​ចង់​ធ្វើ​បាប​ជន​ជាតិ​យូដា​ដែរ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ សូម​ព្រះមហាក្សត្រិយានី និង​លោក រៀប​រៀង​រាជសារ​មួយ ក្នុង​នាម​ព្រះមហាក្សត្រ ជា​រាជសារ​ដែល​ផ្ដល់​ការ​អនុគ្រោះ​ដល់​ជន​ជាតិ​យូដា រួច​ត្រូវ​ប្រថាប់​ត្រា​ហ្លួង​ផង ដ្បិត​រាជ​បញ្ជា​ដែល​យើង​បាន​ចេញ​ប្រកាស​ផុត​ទៅ​ហើយ​នោះ ពុំ​អាច​ប្រែប្រួល​បាន​ទេ»។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ដដែល​នោះ គឺ​ថ្ងៃ​ទី​ម្ភៃ​បី​ក្នុង​ខែ​ជេស្ឋ គេ​ក៏​បាន​កោះ​ហៅ​ពួក​ស្មៀន​ហ្លួង​មក ហើយ​ប្រាប់​អោយ​សរសេរ​រាជសារ តាម​សេចក្ដី​ដែល​ម៉ាដេកាយ​បង្គាប់ ផ្ញើ​ទៅ​ជន​ជាតិ​យូដា ពួក​មេទ័ព ពួក​ទេសាភិបាល និង​មេ​ដឹក​នាំ​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់ ចាប់​ពី​ស្រុក​ឥណ្ឌា​រហូត​ដល់​ស្រុក​អេត្យូពី គឺ​មាន​ទាំង​អស់​មួយ​រយ​ម្ភៃ​ប្រាំពីរ​អាណាខេត្ត។ រាជសារ​ទាំង​នោះ​សរសេរ​តាម​អក្សរ​របស់​អាណាខេត្ត​នីមួយៗ និង​តាម​ភាសា​របស់​ជាតិ​សាសន៍​នីមួយៗ។ រីឯ​ជន​ជាតិ​យូដា​ក៏​បាន​ទទួល​រាជសារ​តាម​ភាសា និង​អក្សរ​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​ដែរ។


word:
 គេ​បាន​សរសេរ​រាជសារ​ក្នុង​នាម​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស ប្រថាប់​ត្រា​ហ្លួង ហើយ​អ្នក​នាំ​សារ​ត្រូវ​ជិះ​សេះ​ដែល​មាន​ពូជ​ល្អ យក​ពី​ក្រោល​របស់​ស្ដេច នាំ​រាជសារ​ទៅ​ចែក​ផ្សាយ។


word:
 ក្នុង​លិខិត​នោះ ព្រះរាជា​អនុញ្ញាត​អោយ​ជន​ជាតិ​យូដា នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ទាំង​មូល​ប្រមូល​ផ្ដុំ​គ្នា ការពារ​អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន។ ជន​ជាតិ​យូដា​ក៏​មាន​សិទ្ធិ​សម្លាប់​រង្គាល​អស់​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ជាតិ​សាសន៍ ឬ​នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​ទាំងឡាយ ដែល​បៀតបៀន​ខ្លួន​ដែរ។ ពួក​គេ​ក៏​អាច​សម្លាប់​ប្រពន្ធ​កូន​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ ហើយ​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទៀត​ផង។


word:
 ពួក​គេ​ត្រូវ​អនុវត្ត​រាជសារ​នេះ តាម​អាណាខេត្ត​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស​ក្នុង​ថ្ងៃ​តែ​មួយ គឺ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​បី​នៃ​ខែ​ទី​ដប់ពីរ ដែល​ជា​ខែ​ផល្គុន។


word:
 អាណាខេត្ត​នីមួយៗ​ទទួល​រាជក្រឹត្យ​មួយ​ច្បាប់ សំរាប់​ប្រកាស​ជា​សាធារណៈ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ទាំង​អស់ ហើយ​អោយ​ជន​ជាតិ​យូដា​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ដើម្បី​សងសឹក​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន។


word:
 អ្នក​នាំ​សារ​ក៏​ជិះ​សេះ​ដែល​មាន​ពូជ​ល្អ យក​ពី​ក្រោល​របស់​ស្ដេច នាំ​រាជសារ​ចាក​ចេញ​ទៅ​យ៉ាង​រូតរះ។ គេ​ក៏​បាន​ប្រកាស​រាជសារ​នេះ​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន ជា​រាជ​ធានី​ដែរ។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​ចាក​ចេញ​ពី​ព្រះរាជា ទាំង​ស្លៀក​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ស្ដេច ដែល​មាន​ពណ៌​ស្វាយ និង​ពណ៌​ស ហើយ​លោក​ពាក់​អាវ​ធំ​ពណ៌​ក្រហម និង​ពាក់​មកុដ​មាស​យ៉ាង​ធំ​ផង។ ពេល​នោះ មាន​សំរែក​អរ​សប្បាយ​ពាសពេញ​ក្រុង​ស៊ូសាន​ទាំង​មូល។


word:
 នៅ​តាម​អាណាខេត្ត និង​តាម​ក្រុង​នីមួយៗ ដែល​រាជ​បញ្ជា និង​រាជក្រឹត្យ​ទៅ​ដល់ ជន​ជាតិ​យូដា​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ឥត​ឧបមា។ ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ជប់លៀង ហើយ​ថ្ងៃ​នោះ​ជា​ថ្ងៃ​បុណ្យ​យ៉ាង​ធំ។ មាន​ជាតិ​សាសន៍​ជា​ច្រើន​ចូល​សាសន៍​យូដា ព្រោះ​ពួក​គេ​ភ័យ​ខ្លាច​ជន​ជាតិ​យូដា​ជា​ខ្លាំង។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​នៃ​ខែ​ទី​ដប់ពីរ ត្រូវ​នឹង​ខែ​ផល្គុន គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ដែល​រាជ​បញ្ជា និង​រាជក្រឹត្យ​ត្រូវ​អនុវត្ត​ជា​ធរមាន។ ថ្ងៃ​ដែល​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា​សង្ឃឹម​ថា កិន​កំទេច​ជន​ជាតិ​យូដា​នោះ បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ថ្ងៃ ដែល​ជន​ជាតិ​យូដា​កិន​កំទេច​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​វិញ។


word:
 នៅ​តាម​ក្រុង​នានា ក្នុង​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស ជន​ជាតិ​យូដា​ប្រមូល​ផ្ដុំ​គ្នា​ដើម្បី​សងសឹក អស់​អ្នក​ដែល​មាន​បំណង​ធ្វើ​បាប​ពួក​គេ។ គ្មាន​នរណា​អាច​តទល់​នឹង​ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ឡើយ ដ្បិត​ជាតិ​សាសន៍​ទាំងឡាយ ភ័យ​ខ្លាច​ជន​ជាតិ​យូដា​គ្រប់ៗ​គ្នា។


word:
 មេ​ដឹក​នាំ​អាណាខេត្ត ពួក​មេទ័ព ពួក​ទេសាភិបាល និង​ពួក​រាជការ​ទាំង​អស់​បាន​គាំទ្រ​ជន​ជាតិ​យូដា ព្រោះ​ពួក​គេ​ភ័យ​ខ្លាច​លោក​ម៉ាដេកាយ​គ្រប់ៗ​គ្នា


word:
 ដ្បិត​លោក​ម៉ាដេកាយ ទទួល​តំណែង​ជា​មហា​មន្ត្រី​នៅ​ក្នុង​រាជវាំង។ កិត្តិនាម​របស់​លោក​បាន​ល្បី​ខ្ចរខ្ចាយ​ពាសពេញ​ក្នុង​អាណាខេត្ត​ទាំង​អស់ ហើយ​លោក​មាន​អំណាច​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ប្រហារ​ជីវិត​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន​ដោយ​មុខ​ដាវ។ ពួក​គេ​កាប់​សម្លាប់ និង​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ខ្មាំង​សត្រូវ​តាម​អំពើ​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន។


word:
 ជា​កូន​ប្រុស​ទាំង​ដប់​នាក់​របស់​លោក​ហាម៉ាន ដែល​ត្រូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាំម្ដាថា ជា​បច្ចាមិត្ត​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា។ ប៉ុន្តែ ជន​ជាតិ​យូដា​ពុំ​បាន​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​ពួក​គេ​ទេ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ដដែល​នោះ ព្រះរាជា​ជ្រាប​ដំណឹង​អំពី​ចំនួន​អស់​អ្នក ដែល​ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​សម្លាប់​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន​ជា​រាជ​ធានី។


word:
 ព្រះរាជា​មាន​រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​ថា៖ «គ្រាន់​តែ​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ស៊ូសាន​ជា​រាជ​ធានី ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ដល់​ទៅ​ប្រាំ​រយ​នាក់ ព្រម​ទាំង​កូន​ប្រុស​របស់​លោក​ហាម៉ាន ទាំង​ដប់​នាក់។ ដូច្នេះ ក្នុង​អាណាខេត្ត​ទាំង​មូល​មិន​ដឹង​ជា​ពួក​គេ​សម្លាប់​អស់​ប៉ុន្មាន​នាក់​ទេ។ ប៉ុន្តែ តើ​ព្រះនាង​ចង់​បាន​អ្វី​ទៀត យើង​នឹង​ប្រទាន​តាម​សំណូម​ពរ​ទាំង​អស់ ព្រះនាង​សុំ​អ្វី ក៏​យើង​ប្រទាន​អោយ​ដែរ»។


word:
 ព្រះនាង​អេសធើរ​ទូល​ស្ដេច​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​ព្រះករុណា​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​សូម​ព្រះករុណា​អនុញ្ញាត អោយ​ជន​ជាតិ​យូដា​ប្រព្រឹត្ត​ដូច​ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន​ដែរ។ សូម​អោយ​គេ​យក​សព​កូន​ប្រុស​ទាំង​ដប់​នាក់​របស់​លោក​ហាម៉ាន ទៅ​ព្យួរ​លើ​បង្គោល​នោះ​ផង»។


word:
 ព្រះរាជា​ក៏​អនុញ្ញាត​អោយ ហើយ​គេ​ប្រកាស​រាជក្រឹត្យ​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន។ គេ​យក​សព​កូន​ប្រុស​ទាំង​ដប់​នាក់​របស់​លោក​ហាម៉ាន​ទៅ​ព្យួរ។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ជួបជុំ​គ្នា​ក្នុង​ក្រុង​ស៊ូសាន នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់បួន ក្នុង​ខែ​ផល្គុន​ដែរ ហើយ​ប្រហារ​ជីវិត​មនុស្ស​បី​រយ​នាក់​ទៀត តែ​មិន​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​ពួក​គេ​ទេ។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​ឯ​ទៀតៗ​ដែល​នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​ទាំងឡាយ បាន​ប្រមូល​ផ្ដុំ​គ្នា ដើម្បី​ការពារ​អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ។ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​បី នៃ​ខែ​ផល្គុន​នោះ ពួក​គេ​ប្រហារ​ជីវិត​បច្ចាមិត្ត​អស់​ប្រាំពីរ​ម៉ឺន​ប្រាំ​ពាន់​នាក់ តែ​មិន​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទេ។


word:
 ចំណែក​ឯ​ជន​ជាតិ​យូដា​នៅ​ក្រុង​ស៊ូសាន​វិញ ពួក​គេ​ជួបជុំ​គ្នា​សងសឹក​ខ្មាំង​សត្រូវ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​បី និង​ថ្ងៃ​ទី​ដប់បួន ពួក​គេ​សំរាក​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​ប្រាំ ហើយ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​ជប់លៀង​យ៉ាង​សប្បាយ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​នៅ​ក្រៅ​ទីក្រុង​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ និង​ជប់លៀង នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ដប់បួន ក្នុង​ខែ​ផល្គុន ព្រម​ទាំង​ផ្ញើ​ជំនូន​អោយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​សរសេរ​លិខិត​ផ្ញើ​ជូន​ជន​ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់ នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​នានា​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស គឺ​ទាំង​អ្នក​នៅ​ជិត​ទាំង​អ្នក​នៅ​ឆ្ងាយ


word:
 បង្គាប់​អោយ​ពួក​គេ​គោរព​ថ្ងៃ​ទី​ដប់បួន និង​ថ្ងៃ​ទី​ដប់​ប្រាំ​នៃ​ខែ​ផល្គុន ទុក​ជា​ថ្ងៃ​បុណ្យ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ រហូត​ត​ទៅ


word:
 ដ្បិត​ថ្ងៃ​នោះ​ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​រំដោះ​ជីវិត​ខ្លួន​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ នៅ​ខែ​នោះ ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​ពួក​គេ បាន​ផ្លាស់​ប្រែ​ជា​អំណរ​សប្បាយ ការ​កាន់​ទុក្ខ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ពិធី​បុណ្យ​ដ៏​រីករាយ។ ពួក​គេ​ត្រូវ​ញែក​ថ្ងៃ​នោះ ទុក​ជា​ថ្ងៃ​ជប់លៀង ជា​ថ្ងៃ​ដែល​ត្រូវ​ផ្ញើ​ជំនូន​អោយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ព្រម​ទាំង​ចែក​ទាន​ដល់​ជន​ក្រីក្រ​ទៀត​ផង។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​ដែល​លោក​ម៉ាដេកាយ​បង្គាប់ ហើយ​ចាត់​ទុក​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ដែល​គេ​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ជា​លើក​ដំបូង​នោះ ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ត​រៀង​មក


word:
 ដើម្បី​រំលឹក​ពី​គ្រា ដែល​បច្ចាមិត្ត​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា គឺ​លោក​ហាម៉ាន​ជា​កូន​របស់​លោក​ហាំម្ដាថា និង​ជា​ពូជពង្ស​របស់​ស្ដេច​អកាក់ បាន​រៀបចំ​គំរោងការ​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​យូដា។ លោក​ហាម៉ាន​បាន​បោះ​ពួរីម ដើម្បី​ផ្សង​រក​មើល​ថ្ងៃ​ល្អ សំរាប់​ធ្វើ​ទុក្ខ​ទោស និង​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​យូដា។


word:
 ប៉ុន្តែ នៅ​ពេល​ព្រះនាង​អេសធើរ​ចូល​គាល់​ព្រះរាជា នោះ​ស្ដេច​បាន​ចេញ​បញ្ជា ដោយ​លាយលក្ខណ៍​អក្សរ​អោយ​គេ​ព្យួរ ក​លោក​ហាម៉ាន និង​កូនៗ​របស់​គាត់ គឺ​ទុក្ខ​ទោស​ដែល​គាត់​គ្រោង​ទុក​សំរាប់​ជន​ជាតិ​យូដា បាន​ធ្លាក់​មក​លើ​គាត់​វិញ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​គេ​ហៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ថា ថ្ងៃ​បុណ្យ​ពួរីម តាម​ឈ្មោះ​ប្រដាប់​ផ្សង​ពួរីម។ ជន​ជាតិ​យូដា​ប្រារព្ធ​បុណ្យ​នោះ ដើម្បី​រំលឹក​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​កើត​ឡើង ដូច​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​លិខិត​របស់​លោក​ម៉ាដេកាយ ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​បាន​ឃើញ ព្រម​ទាំង​ជួប​ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំង​នោះ​ដែរ។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​យក​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​ធ្វើ​ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណី ដែល​ពួក​គេ​ព្រម​ទាំង​កូន​ចៅ និង​អស់​អ្នក​ដែល​ចូល​សាសន៍​យូដា​ត្រូវ​តែ​នាំ​គ្នា​ប្រារព្ធ​ឥត​ប្រែប្រួល​បាន​ឡើយ គឺ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ គេ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ទាំង​ពីរ​ថ្ងៃ​នោះ​តាម​ពេល​កំណត់ និង​តាម​របៀប​ដែល​លោក​ម៉ាដេកាយ​បាន​បង្គាប់។


word:
 ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​រំលឹក និង​ប្រារព្ធ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​នេះ ពី​ជំនាន់​មួយ​ទៅ​ជំនាន់​មួយ តាម​ក្រុម​គ្រួសារ តាម​ស្រុក និង​តាម​ក្រុង​នានា។ ជន​ជាតិ​យូដា​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ​ពួរីម​នេះ​ដោយ​ខាន​មិន​បាន ដើម្បី​អោយ​កូន​ចៅ​របស់​គេ​នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​ចង​ចាំ​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ ជា​កូន​របស់​លោក​អប៊ីសាយ និង​លោក​ម៉ាដេកាយ ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ចង​ក្រង​លិខិត​មួយ​ទៀត តាម​អំណាច​ដែល​លោក​មាន ដើម្បី​បញ្ជាក់​ពី​លើ​លិខិត​មុន ស្ដី​អំពី​បុណ្យ​ពួរីម។


word:
 គេ​បាន​ផ្ញើ​លិខិត​នេះ​ទៅ​ជន​ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់ ដែល​រស់​នៅ​តាម​អាណាខេត្ត​ទាំង​មួយ​រយ​ម្ភៃ​ប្រាំពីរ​របស់​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស ព្រម​ទាំង​ពាក្យ​ជូន​ពរ​អោយ​បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត​ផង។


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា និង​ពូជពង្ស​របស់​គេ ត្រូវ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ពួរីម ស្រប​តាម​សេចក្ដី​ដែល​លោក​ម៉ាដេកាយ ជា​ជន​ជាតិ​យូដា និង​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​អេសធើរ​បាន​បង្គាប់ តាម​ថ្ងៃ​កំណត់ ដូច​ប្រារព្ធ​ពិធី​តម​អាហារ និង​បុណ្យ​ជយឃោស​ដែរ។


word:
 រាជ​បញ្ជា​របស់​ព្រះនាង​អេសធើរ ជា​មូលដ្ឋាន​នៃ​ពិធី​បុណ្យ​ពួរីម ហើយ​គេ​ក៏​បាន​ចង​ក្រង​ទុក ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​នេះ។


word:
 ឫទ្ធិ​អំណាច និង​វីរភាព​របស់​ព្រះរាជា ព្រម​ទាំង​សេចក្ដី​ដែល​រៀប​រាប់​អំពី​ព្រះរាជា ប្រទាន​តំណែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​ដល់​លោក​ម៉ាដេកាយ​នោះ សុទ្ធ​តែ​មាន​ចែង​ទុក​ក្នុង​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ស្ដេច​ស្រុក​មេឌី និង​ពែរ្ស។


word:
 លោក​ម៉ាដេកាយ​ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ទទួល​តំណែង​ធំ​ជាង​គេ បន្ទាប់​ពី​ព្រះចៅ​អហាស៊ូរុស។ លោក​ជា​វរជន​មួយ​រូប​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា ដែល​ជន​រួម​ជាតិ​របស់​លោក​គោរព​ស្រឡាញ់​គ្រប់ៗ​គ្នា។ លោក​តែងតែ​ផ្ដល់​ផល​ប្រយោជន៍ និង​សេចក្ដី​សុខ​ជូន​ប្រជាជន​របស់​លោក​ជានិច្ច៕


word:
 កាល​ពី​ដើម​នៅ​ស្រុក​អ៊ូស​ មាន​បុរស​ម្នាក់ ឈ្មោះ​យ៉ូប ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ និង​សុចរិត។ លោក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ចៀស​វាង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់។


word:
 លោក​មាន​ចៀម​ប្រាំពីរ​ពាន់​ក្បាល អូដ្ឋ​បី​ពាន់​ក្បាល គោ​ប្រាំ​រយ​នឹម និង​លា​ប្រាំ​រយ​ក្បាល ហើយ​លោក​ក៏​មាន​អ្នក​បំរើ​ជា​ច្រើន​ដែរ។ លោក​ជា​មនុស្ស​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ជាង​គេ នៅ​ស្រុក​ខាង​កើត។


word:
 កូន​ប្រុសៗ​របស់​លោក​តែងតែ​ទៅ​ជប់លៀង​នៅ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ តាម​វេន​រៀងៗ​ខ្លួន ហើយ​ក៏​អញ្ជើញ​បង​ប្អូន​ស្រីៗ​ទាំង​បី​នាក់​ទៅ​ចូល​រួម​ដែរ។


word:
 ក្រោយ​ពេល​ជប់លៀង លោក​យ៉ូប​តែងតែ​ហៅ​កូនៗ​របស់​លោក មក​ធ្វើ​ពិធី​ជំរះ​កាយ​អោយ​បាន​វិសុទ្ធ*។ លោក​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម ថ្វាយ​តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល សំរាប់​កូន​នីមួយៗ ដ្បិត​លោក​ខ្លាច​ក្រែង​កូន​របស់​លោក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ហើយ​ប្រមាថ​ព្រះជាម្ចាស់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន។ លោក​យ៉ូប​តែងតែ​ប្រព្រឹត្ត​បែប​នេះ​ជានិច្ច។


word:
 ថ្ងៃ​មួយ ពពួក​ទេវតា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  នាំ​គ្នា​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះអង្គ មារ*សាតាំង​ក៏​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ទេវតា​ទាំង​នោះ​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​មារ​សាតាំង​ថា៖ «តើ​អ្នក​ទើប​នឹង​មក​ពី​ណា?»។ មារ​សាតាំង​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​វិញ​ថា៖ «ទូលបង្គំ​ទើប​នឹង​ដើរ​កំសាន្ត​នៅ​លើ​ផែនដី»។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​សួរ​មារ​សាតាំង​ថា៖ «តើ​អ្នក​សង្កេត​ឃើញ​យ៉ូប ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ឬ​ទេ? នៅ​លើ​ផែនដី​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ដូច​យ៉ូប​ឡើយ គេ​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ និង​សុចរិត គេ​គោរព​កោត​ខ្លាច​យើង ហើយ​ចៀស​វាង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់»។


word:
 មារ​សាតាំង​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​វិញ​ថា៖ «តើ​យ៉ូប​ពិត​ជា​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ​ដោយ​សុទ្ធ​ចិត្ត​មែន​ឬ?


word:
 តាម​ពិត គាត់​គោរព​ព្រះអង្គ​ដូច្នេះ មក​ពី​ព្រះអង្គ​ការពារ​គាត់ និង​ផ្ទះ​សំបែង​របស់​គាត់ ព្រម​ទាំង​អ្វីៗ​ដែល​គាត់​មាន។ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​គាត់​បាន​ចំរើន​ក្នុង​កិច្ចការ​ដែល​គាត់​ធ្វើ ហើយ​ក៏​ប្រទាន​អោយ​ហ្វូង​សត្វ​របស់​គាត់ កើន​ចំនួន​ច្រើន​ពាសពេញ​ស្រុក​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​មារ​សាតាំង​ថា៖ «អ្វីៗ​ដែល​យ៉ូប​មាន ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​អំណាច​របស់​អ្នក​ស្រាប់​ហើយ ប៉ុន្តែ កុំ​ប៉ះពាល់​រូប​គាត់​ផ្ទាល់​អោយ​សោះ»។ ពេល​នោះ មារ​សាតាំង​ក៏​ចាក​ចេញ​ពី​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទៅ។


word:
 នោះ​មាន​អ្នក​បំរើ​ម្នាក់​មក​ជំរាប​លោក​ថា៖ «យើង​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ភ្ជួរ​ស្រែ​ជា​មួយ​គោ ហើយ​ហ្វូង​លា​ក៏​កំពុង​តែ​ស៊ី​ស្មៅ​នៅ​ក្បែរ​នោះ


word:
 ស្រាប់​តែ​មាន​ជន​ជាតិ​សេបា​ មក​វាយ​ពួក​យើង ប្លន់​យក​ហ្វូង​សត្វ​របស់​លោក​ម្ចាស់​អស់។ ពួក​គេ​បាន​សម្លាប់​អ្នក​បំរើ​ឯ​ទៀតៗ​របស់​លោក​ម្ចាស់ គឺ​មាន​តែ​ខ្ញុំ​ប្របាទ​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រួច​ជីវិត ហើយ​នាំ​ដំណឹង​នេះ​មក​ជំរាប​លោក​ម្ចាស់»។


word:
 ពេល​អ្នក​នោះ​កំពុង​តែ​និយាយ​នៅ​ឡើយ ស្រាប់​តែ​អ្នក​បំរើ​ម្នាក់​ទៀត​មក​ដល់ ជំរាប​លោក​ថា៖ «មាន​រន្ទះ​បាញ់​ពី​លើ​មេឃ ឆេះ​ហ្វូង​ចៀម​របស់​លោក​ម្ចាស់ ហើយ​អ្នក​បំរើ​ឯ​ទៀតៗ​ក៏​ស្លាប់​អស់​ដែរ។ មាន​តែ​ខ្ញុំ​ប្របាទ​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រួច​ជីវិត នាំ​ដំណឹង​នេះ​មក​ជំរាប​លោក​ម្ចាស់»។


word:
 អ្នក​នោះ​និយាយ​មិន​ទាន់​ផុត​ពី​មាត់​ផង ស្រាប់​តែ​មាន​អ្នក​បំរើ​ម្នាក់​ទៀត​មក​ដល់​ជំរាប​លោក​ថា៖ «មាន​ជន​ជាតិ​ខាល់ដេដេ​ លើក​គ្នា​មក​ជា​បី​ក្រុម ហើយ​ប្លន់​យក​ហ្វូង​អូដ្ឋ និង​សម្លាប់​អ្នក​បំរើ​ឯ​ទៀតៗ​របស់​លោក​ម្ចាស់ គឺ​មាន​តែ​ខ្ញុំ​ប្របាទ​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រួច​ជីវិត ហើយ​នាំ​ដំណឹង​នេះ​មក​ជំរាប​លោក​ម្ចាស់»។


word:
 អ្នក​នោះ​កំពុង​និយាយ​នៅ​ឡើយ ស្រាប់​តែ​មាន​អ្នក​បំរើ​ម្នាក់​ទៀត​មក​ដល់​ជំរាប​លោក​ថា៖ «កូន​ប្រុស កូន​ស្រី​របស់​លោក​ម្ចាស់ កំពុង​ជប់លៀង​នៅ​ផ្ទះ​កូន​ច្បង


word:
 ស្រាប់​តែ​មាន​ខ្យល់​ព្យុះ​បក់​មក​ពី​វាល​រហោស្ថាន ប៉ះ​នឹង​ជ្រុង​ផ្ទះ​ទាំង​បួន ផ្ទះ​ក៏​រលំ​សង្កត់​យុវជន​ទាំង​នោះ ស្លាប់​អស់​ហើយ។ មាន​តែ​ខ្ញុំ​ប្របាទ​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​នៅ​រស់ ហើយ​នាំ​ដំណឹង​នេះ​មក​ជំរាប​លោក​ម្ចាស់»។


word:
 ពេល​នោះ លោក​យ៉ូប​ក្រោក​ឡើង ហែក​អាវ​ធំ​របស់​លោក ហើយ​កោរ​សក់។ បន្ទាប់​មក លោក​ផ្ដួល​ខ្លួន​ដល់​ដី ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ


word:
 ទាំង​ពោល​ថា៖ «ខ្ញុំ​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​មក​ខ្លួន​ទទេ ខ្ញុំ​ក៏​នឹង​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​វិញ​ខ្លួន​ទទេ​ដែរ។  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​អ្វីៗ​មក​ខ្ញុំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​ដក​យក​ពី​ខ្ញុំ​វិញ​ដែរ។ សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់ »។


word:
 ក្នុង​ស្ថានភាព​ទាំង​នេះ លោក​យ៉ូប​ពុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ឬ​ពោល​ពាក្យ​ចោទ​ប្រកាន់​ព្រះជាម្ចាស់​ដែរ។


word:
 ថ្ងៃ​មួយ ពួក​ទេវតា*​នាំ​គ្នា​ចូល​មក​គាល់​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​មារ​សាតាំង​ក៏​មក​គាល់​ព្រះអង្គ​ជា​មួយ​ពួក​គេ​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​មារ​សាតាំង​ថា៖ «តើ​អ្នក​មក​ពី​ណា?»។ សាតាំង​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា៖ «ទូលបង្គំ​ទើប​នឹង​ដើរ​កំសាន្ត​ជុំវិញ​ផែនដី»។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​មារ​សាតាំង​ថា៖ «តើ​អ្នក​សង្កេត​ឃើញ​យ៉ូប ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ឬ​ទេ? នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ដូច​យ៉ូប​ឡើយ គេ​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ និង​សុចរិត គេ​គោរព​កោត​ខ្លាច​យើង ហើយ​ចៀស​វាង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់។ យ៉ូប​នៅ​តែ​ទៀង​ត្រង់​ជានិច្ច អ្នក​ចង់​អោយ​យើង​បំផ្លាញ​គេ ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល»។


word:
 មារ​សាតាំង​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថា៖ «ស្បែក​សង​ស្បែក! មនុស្ស​សុខ​ចិត្ត​ប្រគល់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ខ្លួន​មាន ដើម្បី​អោយ​រួច​ជីវិត។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​មារ​សាតាំង​ថា៖ «យ៉ូប​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​អ្នក​ស្រាប់​ហើយ តែ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ កុំ​ប៉ះពាល់​ដល់​ជីវិត​គេ​អោយ​សោះ»។


word:
 ពេល​នោះ មារ​សាតាំង​ចាក​ចេញ​ពី​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទៅ ហើយ​ធ្វើ​អោយ​លោក​យ៉ូប​កើត​ដំបៅ​រីក​ពេញ​ខ្លួន គឺ​ចាប់​ពី​ក្បាល​រហូត​ដល់​ចុង​ជើង។


word:
 ភរិយា​របស់​លោក​ពោល​ថា៖ «តើ​បង​នៅ​តាំង​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់​ដូច្នេះ ដល់​កាល​ណា​ទៀត សូម​ដាក់​បណ្ដាសា​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ស្លាប់​ទៅ​ចុះ!»។


word:
 លោក​យ៉ូប​តប​ថា៖ «អូន​និយាយ​ដូច​ជា​ស្រី​មិន​ដឹង​ខុស​ត្រូវ! យើង​ទទួល​សុភមង្គល​ពី​ព្រះជាម្ចាស់​យ៉ាង​ណា យើង​ក៏​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ទុក្ខ​វេទនា​ពី​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ!»។ ក្នុង​ស្ថានភាព​ទាំង​នេះ លោក​យ៉ូប​ពុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ដោយ​ពាក្យ​សំដី​ឡើយ។


word:
 មិត្តភក្ដិ​បី​នាក់​របស់​លោក​យ៉ូប បាន​ឮ​ដំណឹង​ពី​ទុក្ខ​វេទនា​ដែល​កើត​មាន​ចំពោះ​លោក ពួក​គេ​ចាក​ចេញ​ពី​ស្រុក​រៀងៗ​ខ្លួន ដោយ​មូល​មតិ​គ្នា​ទៅ​រំលែក​ទុក្ខ និង​ជួយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​លោក។ អ្នក​ទាំង​នោះ គឺ​លោក​អេលីផាស​ជា​អ្នក​ស្រុក​ថេម៉ាន លោក​ប៊ីលដាដ​ជា​អ្នក​ស្រុក​ស៊ូអា និង​លោក​សូផារ​ជា​អ្នក​ស្រុក​ណាអាម៉ា។


word:
 ពេល​ក្រឡេក​ពី​ចម្ងាយ អ្នក​ទាំង​បី​មើល​លោក​យ៉ូប​លែង​ស្គាល់​ទៀត​ហើយ។ ដូច្នេះ ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ទ្រហោ​យំ ហែក​អាវ​ធំ​របស់​ខ្លួន និង​យក​ធូលី​ដី​បាច​នៅ​លើ​ក្បាល។


word:
 អ្នក​ទាំង​បី​អង្គុយ​ផ្ទាល់​នឹង​ដី​ជា​មួយ​លោក អស់​រយៈ​ពេល​ប្រាំពីរ​ថ្ងៃ ប្រាំពីរ​យប់ ឥត​និយាយ​អ្វី​មួយ​ម៉ាត់​ទៅ​កាន់​លោក​ឡើយ ព្រោះ​ពួក​គេ​ឃើញ​លោក​ឈឺ​ចាប់​ឥត​ឧបមា។


word:
 «សូម​អោយ​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​កើត​មក​នោះ ក្លាយ​ទៅ​ជា​ថ្ងៃ​អពមង្គល! រីឯ​យប់​ដែល​គេ​ពោល​ថា មាន​កូន​ប្រុស​ម្នាក់​ចាប់​ផ្ទៃ​ហើយ​នោះ ជា​យប់​អពមង្គល​ដែរ!


word:
 សូម​អោយ​ថ្ងៃ​នោះ ប្រែ​ទៅ​ជា​ងងឹត ហើយ​កុំ​អោយ​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន​លើ រវីរវល់​នឹង​ថ្ងៃ​នោះ ហើយ​ក៏​កុំ​អោយ​មាន​ពន្លឺ​បំភ្លឺ​ថ្ងៃ​នោះ​ឡើយ!


word:
 សូម​អោយ​ភាព​ងងឹត និង​ភាព​អន្ធការ គ្រប​បាំង​ថ្ងៃ​នោះ ហើយ​សូម​អោយ​មាន​ភាព​អាប់អួរ​គ្រប​បាំង​ព្រះអាទិត្យ!


word:
 រីឯ​យប់​នោះ​វិញ ក៏​សូម​អោយ​ភាព​ងងឹត គ្រប​បាំង​វា​ដែរ! សូម​កុំ​អោយ​គេ​រាប់​បញ្ចូល​យប់​នោះ​ទៅ​ក្នុង ខែ និង​ឆ្នាំ​ឡើយ!


word:
 សូម​អោយ​ផ្កាយ​ព្រឹក​ប្រែ​ជា​ងងឹត​សូន្យ! យប់​នោះ​រង់ចាំ​ពន្លឺ តែ​មិន​ឃើញ​ពន្លឺ​មក​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​ឃើញ​អរុណរះ​ដែរ


word:
 ដ្បិត​យប់​នោះ​ពុំ​បាន​ឃាត់​ខ្ញុំ​មិន​អោយ​កើត ហើយ​ក៏​មិន​បាន​បញ្ចៀស​ទុក្ខ​លំបាក​នេះ ចេញ​ពី​មុខ​ខ្ញុំ​ដែរ!


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​ស្លាប់​តាំង​ពី​ក្នុង​ផ្ទៃ​ម្ដាយ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​ផុត​ដង្ហើម​នៅ​ពេល ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ?


word:
 រួម​ជា​មួយ​ស្ដេច និង​មន្ត្រី​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៃ​ផែនដី ជា​អ្នក​ដែល​បាន​កសាង​ប្រាសាទ​សិលា​ទុក​សំរាប់​ខ្លួន។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​គ្មាន​ជីវិត គឺ​ដូច​កូន​រលូត ឬ​ដូច​កូន​ក្មេង​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ឃើញ​ពន្លឺ​ថ្ងៃ នោះ​ប្រសើរ​ជាង។


word:
 នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ​មនុស្ស​អាក្រក់​លែង​មាន សកម្មភាព​ទៀត​ហើយ រីឯ​អ្នក​ដែល​នឿយហត់ អស់​កម្លាំង​នឹង​នាំ​គ្នា​សំរាក។


word:
 អ្នក​តូច និង​អ្នក​ធំ ស្ថិត​នៅ​ទី​នោះ​ជា​មួយ​គ្នា ទាសករ​ក៏​លែង​នៅ​ក្រោម​អំណាច ម្ចាស់​របស់​ខ្លួន​ទៀត​ដែរ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​អោយ មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​វេទនា ស្គាល់​ពន្លឺ​ថ្ងៃ ហើយ​ផ្ដល់​ជីវិត​អោយ​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​តែ ទុក្ខ​លំបាក?


word:
 គេ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​សេចក្ដី​ស្លាប់ តែ​មិន​ឃើញ​សេចក្ដី​ស្លាប់​មក​ទេ។ គេ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​សេចក្ដី​ស្លាប់ ជាង​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទៅ​ទៀត។


word:
 ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​រក​ច្រក​ចេញ​ពុំ​រួច ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ដាក់​របង​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​ភ័យ​ខ្លាច​ការ​អ្វី ការ​នោះ​កើត​មាន​ដល់​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​ហេតុការណ៍​ណា​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ជួប។


word:
 «ប្រសិន​បើ​យើង​ជូន​យោបល់​តែ​មួយ​ម៉ាត់ តើ​លោក​ធុញទ្រាន់​នឹង​ស្ដាប់​ឬ​ទេ? ប៉ុន្តែ តើ​នរណា​ទ្រាំ​មិន​និយាយ​កើត?


word:
 ពាក្យ​ដែល​លោក​មាន​ប្រសាសន៍ បាន​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ដែល​ដួល​អាច​ងើប​ឡើង​វិញ លោក​ក៏​បាន​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ដែល​ទន់​ជង្គង់ អាច​ឈរ​មាំមួន​ឡើង​វិញ​ដែរ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ ដល់​វេន​លោក លោក​បែរ​ជា​បាក់​ទឹក​ចិត្ត ពេល​ហេតុការណ៍​នេះ​កើត​មាន​ដល់​លោក លោក​បែរ​ជា​វិលវល់​ក្នុង​ចិត្ត​ទៅ​វិញ។


word:
 លោក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​រស់​នៅ​ដោយ​ទៀង​ត្រង់ ដូច្នេះ ចូរ​មាន​សង្ឃឹម និង​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ចុះ។


word:
 ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឃើញ​ថា អស់​អ្នក​ដែល​ភ្ជួរ​រាស់ សាប​ព្រោះ​អំពើ​អាក្រក់ និង​អំពើ​ទុច្ចរិត រមែង​ទទួល​ផល​ពី​អំពើ​ដែល​ខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត​ជានិច្ច


word:
 ពួក​គេ​ស្រែក​ដូច​សិង្ហ ហើយ​គ្រហឹម​ដូច​ខ្លា តែ​ព្រះអម្ចាស់​នឹង​បំបិទ​មាត់ ហើយ​បំបាក់​ចង្កូម​របស់​ពួក​គេ។


word:
 មាន​ម្នាក់​ឈរ​នៅ​ក្បែរ​ខ្ញុំ តែ​ខ្ញុំ​មើល​មិន​ស្គាល់​ថា​ជា​នរណា​ទេ មាន​ដូច​ជា​ស្រមោល​មួយ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ខ្ញុំ ហើយ​ក្នុង​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​នោះ ខ្ញុំ​ឮ​សំឡេង​មួយ​បន្លឺ​ឡើង​ថា:


word:
 “តើ​មនុស្ស​ដែល​តែងតែ​ស្លាប់ សុចរិត​ជាង​ព្រះជាម្ចាស់ តើ​គេ​បរិសុទ្ធ​ជាង​ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​ខ្លួន​ឬ?


word:
 សូម្បី​តែ​ពួក​ទេវតា ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ក៏​ព្រះអង្គ​ទុក​ចិត្ត​ពុំ​បាន​ទៅ​ហើយ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​គេ​មាន​កំហុស


word:
 នោះ​ចំណង់​បើ​មនុស្ស​ដែល​មាន​ធាតុ​ជា​ដី​ឥដ្ឋ កើត​មក​ពី​ធូលី​ដី ហើយ​ដែល​គេ​អាច​ជាន់​កំទេច​ដូច​ដង្កូវ​នេះ តើ​អោយ​ព្រះអង្គ​ទុក​ចិត្ត​ដូច​ម្ដេច​បាន?


word:
 ឥឡូវ​នេះ សូម​លោក​ស្រែក​ចុះ ក្រែង​លោ​មាន​នរណា​ម្នាក់ ឆ្លើយ​តប​មក​លោក។ តើ​លោក​អាច​ហៅ​ទេវតា​ណា​មួយ អោយ​មក​ជួយ​បាន?


word:
 ការ​មួម៉ៅ រមែង​សម្លាប់​មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ ការ​ក្ដៅ​ក្រហាយ​ក៏​រមែង​ធ្វើ​អោយ មនុស្ស​ចោលម្សៀត​បាត់​បង់​ជីវិត​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឃើញ​មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ​ចំរុង​ចំរើន ប៉ុន្តែ រំពេច​នោះ ខ្ញុំ​ក៏​ដាក់​បណ្ដាសា​ផ្ទះ​របស់​គេ​ថា:


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​អត់​បាយ​នាំ​គ្នា​មក ដណ្ដើម​យក​ភោគផល​របស់​គេ ទោះ​បី​មាន​បន្លា​ជុំវិញ​ចំការ​ក៏​ដោយ។ សូម​អោយ​មនុស្ស​ស្រេក​ឃ្លាន​នាំ​គ្នា​មក រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​គេ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មាន​ទុក្ខ​ដូច​លោក​វិញ ខ្ញុំ​នឹង​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​លើក​យក​រឿង​ហេតុ​របស់​ខ្ញុំ មក​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ រក​ស្វែង​យល់​មិន​បាន ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ មាន​ចំនួន​ច្រើន​ឥត​គណនា។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ប្រាជ្ញ ធ្លាក់​ក្នុង​ល្បិច​កិច្ចកល​របស់​ខ្លួន​ ហើយ​ធ្វើ​អោយ​យោបល់​ដ៏​ប៉ិនប្រសប់ របស់​ពួក​គេ ប្រែ​ជា​ឥត​បាន​ការ។


word:
 នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ពួក​គេ​ជំពប់​ជើង ដូច​ដើរ​នៅ​ពេល​យប់​ងងឹត ហើយ​ពួក​គេ​ដើរ​ស្ទាបៗ នៅ​កណ្ដាល​ថ្ងៃ​ត្រង់ ដូច​ដើរ​នៅ​ពេល​យប់​ដែរ។


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ជន​ទុគ៌ត អោយ​រួច​ផុត​ពី​មុខ​ដាវ ពី​ចង្កូម និង​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​របស់​ពួក​គេ។


word:
 ហេតុ​នេះ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ព្រះជាម្ចាស់​ស្ដី​ប្រដៅ ពិត​ជា​មាន​សុភមង្គល​មិន​ខាន។ មិន​ត្រូវ​មាក់ងាយ​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​របស់​ព្រះ ដែល​ប្រកប​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព​ឡើយ។​


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ឈឺ​ចាប់ តែ​ព្រះអង្គ​នឹង​ព្យាបាល​ឡើង​វិញ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​របួស តែ​ព្រះអង្គ​នឹង​ព្យាបាល​មុខ​របួស​នេះ ដោយ​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់។


word:
 ព្រះអង្គ​ជួយ​លោក​អោយ​រួច​ពី​ទុក្ខ​កង្វល់ ចំនួន​ប្រាំ​មួយ​ដង តែ​នៅ​គ្រា​ទី​ប្រាំពីរ ការ​អាក្រក់​នឹង​ពុំ​អាច កើត​មាន​ដល់​លោក​ទេ។


word:
 នៅ​ពេល​កើត​ទុរ្ភិក្ស ព្រះអង្គ​រំដោះ​លោក​ពី​សេចក្ដី​ស្លាប់ ហើយ​នៅ​ពេល​កើត​សង្គ្រាម ព្រះអង្គ​រំដោះ​លោក​ពី​មុខ​ដាវ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​ការពារ​លោក​ពី​ពាក្យ បរិហារ​របស់​អ្នក​ដទៃ ហើយ​លោក​ក៏​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​មហន្តរាយ ដែល​កើត​ឡើង​ដែរ។


word:
 លោក​នឹង​បាន​សុខសាន្ត​នៅ​ក្នុង ទី​លំនៅ​របស់​លោក ហើយ​ពេល​លោក​មើល​ទៅ​ហ្វូង​សត្វ ក៏​មិន​ឃើញ​មាន​បាត់​បង់​ដែរ។


word:
 លោក​នឹង​ឃើញ​ពូជពង្ស​របស់​លោក កើន​ចំនួន​ច្រើន​ឡើង កូន​ចៅ​របស់​លោក​កើន​ចំនួន ដូច​ស្មៅ​ដុះ​នៅ​តាម​ទី​វាល។


word:
 យើង​បាន​សង្កេត​មើល​ហេតុការណ៍​ទាំង​នេះ ហើយ​ឃើញ​ថា​ពិត​ជា​កើត​មាន​ដូច្នេះ​មែន។ ហេតុ​នេះ​ចូរ​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់ ហើយ​យក​ជា​មេ​រៀន​ចុះ!»។


word:
 ដ្បិត​ព្រួញ​របស់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​បាញ់​ទម្លុះ​ខ្ញុំ ពិសពុល​របស់​ព្រួញ​ទាំង​នោះ​ជ្រួតជ្រាប ពេញ​ក្នុង​សព៌ាង្គកាយ​របស់​ខ្ញុំ។ ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ភ័យ​ញាប់ញ័រ ដូច​មាន​សត្រូវ​តំរៀប​គ្នា​ជា​ក្បួន​ទ័ព​វាយ​ប្រហារ​ខ្ញុំ។


word:
 សូម​អោយ​សំណូម​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​សំរេច ហើយ​សូម​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រោស​ប្រទាន តាម​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 គឺ​សូម​ព្រះជាម្ចាស់​មេត្តា​កិន​កំទេច​ខ្ញុំ សូម​ព្រះអង្គ​លាត​ព្រះហស្ដ បង្ហើយ​អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ចុះ!


word:
 ធ្វើ​ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ដូច​ជា​បាន​ល្ហែ ហើយ​ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​ដល់​កំរិត​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ដែរ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​គ្មាន​កម្លាំង​អ្វី​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​សង្ឃឹម ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​គ្មាន​គោលដៅ​អ្វី ដែល​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ចង់​រស់​ត​ទៅ​ទៀត​ដែរ។


word:
 ក្នុង​ខ្លួន​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​លែង​មាន​អ្វី​ជា​ទី​ពឹង​ទៀត​ហើយ ហើយ​ខ្ញុំ​បាត់​បង់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ជា​បង្អែក។


word:
 អ្នក​ដែល​រង​ទុក្ខ​គ្រាំគ្រា គួរ​តែ​ទទួល ចិត្ត​មេត្តា​ករុណា​ពី​មិត្តភក្ដិ​របស់​ខ្លួន បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ គេ​មុខ​ជា​លែង​គោរព កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​។


word:
 បង​ប្អូន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ខក​ចិត្ត ដូច​ទឹក​ជ្រោះ​ដែល​រីង ដូច​ជ្រលង​ដង​អូរ​ដែល​គ្មាន​ទឹក។


word:
 ក្បួន​អ្នក​ដំណើរ​ពី​ស្រុក​ថេម៉ាន នាំ​គ្នា​សម្លឹង​មើល​អូរ​ទាំង​នោះ ក្បួន​អ្នក​ដំណើរ​ពី​ស្រុក​សេបា​នាំ​គ្នា សង្ឃឹម​លើ​អូរ​ទាំង​នោះ


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ដែល​សុំ​អោយ​អស់​លោក យក​របស់​អ្វី​មួយ​មក​អោយ​ខ្ញុំ ឬ​យក​ប្រាក់​របស់​អស់​លោក​មក​ជួយ​ខ្ញុំ​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ដែល​សុំ​អស់​លោក​ជួយ​ខ្ញុំ អោយ​រួច​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​បច្ចាមិត្ត ឬ​ក៏​សុំ​អោយ​លោះ​ខ្ញុំ​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​មនុស្ស​ឃោរឃៅ​ដែរ។


word:
 បើ​អស់​លោក​ត្រឹម​ត្រូវ​មែន ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ទទួល តែ​ពាក្យ​ដែល​អស់​លោក​ស្ដី​បន្ទោស​នោះ មិន​សម​ហេតុ​សម​ផល​ទេ។


word:
 ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​នេះ តើ​អស់​លោក​ចង់​បន្ទោស​កន្លែង​ណា តើ​អស់​លោក​យល់​ថា​ពាក្យ​សំដី​របស់ មនុស្ស​អស់​សង្ឃឹម ឥត​បាន​ការ​ឬ?


word:
 អស់​លោក​ហ៊ាន​ដល់​ទៅ​ចាប់​ឆ្នោត​យក​ក្មេង​កំព្រា ហើយ​សូម្បី​តែ​មិត្ត​សម្លាញ់ ក៏​អស់​លោក​មិន​ញញើត​នឹង​លក់​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​សូម​អង្វរ​ទៅ​ចុះ កុំ​ចោទ​ខ្ញុំ​ជ្រុល​ពេក ហើយ​ក៏​កុំ​អយុត្តិធម៌​បែប​នេះ​ដែរ កុំ​ចោទ​ខ្ញុំ​ជ្រុល​ពេក ខ្ញុំ​គ្មាន​កំហុស​អ្វី​សោះ។


word:
 តើ​អណ្ដាត​ខ្ញុំ​ដែល​គ្រលាស់​ចេញ​មក​នូវ​ពាក្យ​ទុច្ចរិត ហើយ​មាត់​របស់​ខ្ញុំ​ស្រដី​ចេញ​មក នូវ​ពាក្យ​អពមង្គល​ឬ​ទេ?


word:
 ជីវិត​របស់​មនុស្ស​នៅ​លើ​ផែនដី មិន​ខុស​ពី​ជីវិត​របស់​អ្នក​ដែល​គេ​បង្ខំ អោយ​ធ្វើ​ការ​ជា​ទម្ងន់​ទេ ហើយ​អាយុ​ជីវិត​របស់​គេ ក៏​មិន​ខុស​ពី អាយុ​ជីវិត​របស់​អ្នក​ស៊ី​ឈ្នួល​ដែរ។


word:
 ពេល​ខ្ញុំ​ចូល​ដំណេក​ខ្ញុំ​ពោល​ថា “តើ​ពេល​ណា​ខ្ញុំ​នឹង​ក្រោក​ឡើង​បាន?” ប៉ុន្តែ យប់​ពន្យារ​កាន់​តែ​យូរ ហើយ​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ប្រះ​ខ្លួន រហូត​ដល់​ទៀប​ភ្លឺ។


word:
 អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​បោះពួយ​ទៅ​មុខ លឿន​ជាង​ត្រល់​របស់​អ្នក​ត្បាញ​ទៅ​ទៀត! ពេល​ណា​អស់​អំបោះ ត្រល់​នោះ​ក៏​ឈប់។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​នឹក​ចាំ​ផង​ថា ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ ប្រៀប​បាន​នឹង​មួយ​ដង្ហើម​ប៉ុណ្ណោះ ទូលបង្គំ​ពុំ​អាច​ឃើញ​សុភមង្គល​ទៀត​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​ទត​មក​ទូលបង្គំ តែ​លែង​ឃើញ​ទូលបង្គំ​ទៀត​ហើយ ព្រះអង្គ​នឹង​ខំ​រក​មើល​ទូលបង្គំ តែ​ទូលបង្គំ​បាត់​សូន្យ​ទៅ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ទូលបង្គំ​មិន​អាច​នៅ​ស្ងៀម​បាន​ឡើយ ទូលបង្គំ​ត្រូវ​តែ​និយាយ​នៅ​ពេល​ពិបាក​ចិត្ត ទូលបង្គំ​នឹង​ត្អូញត្អែរ​នៅ​ពេល​តានតឹង​ក្នុង​ឱរា។


word:
 តើ​ទូលបង្គំ​ជា​សមុទ្រ ឬ​ជា​សត្វ​ដ៏​សំបើម ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​ឬ បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ដាក់​អ្នក​យាមល្បាត នៅ​ជុំវិញ​ទូលបង្គំ​បែប​នេះ?


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ភ័យ​តក់ស្លុត ដោយ​យល់​សប្ដិ​អាក្រក់ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ញ័រ​រន្ធត់ ដោយ​ឃើញ​សុបិន​និមិត្ត​មិន​ល្អ។


word:
 ទូលបង្គំ​ឆ្អែត​ចិត្ត​ណាស់ ទូលបង្គំ​មិន​ចង់​រស់​រហូត​ទេ សូម​ទុក​ទូលបង្គំ​អោយ​នៅ​តែ​ឯង ដ្បិត​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ​គ្មាន​ន័យ​អ្វី​សោះ។


word:
 តើ​មនុស្ស​លោក​ជា​អ្វី បាន​ជា​ព្រះអង្គ​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​គេ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​នឹក​គិត​ដល់​គេ យ៉ាង​ខ្លាំង​ដូច្នេះ?​


word:
 ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​ឆ្មាំ​យាម​មនុស្ស​លោក​អើយ ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​មែន តើ​ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ទាស់​នឹង​ព្រះអង្គ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ ដូច​ជា​ផ្ទាំង​ស៊ីប? តើ​ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​រំខាន​ដល់​ព្រះអង្គ?


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​លើកលែង​ទោស​អោយ​ទូលបង្គំ និង​លុប​លាង​កំហុស​របស់​ទូលបង្គំ​បាន​ឬ​ទេ? ដ្បិត​បន្តិច​ទៀត​ទូលបង្គំ​នឹង​ទៅ​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ ព្រះអង្គ​នឹង​រក​ទូលបង្គំ តែ​ទូលបង្គំ​វិនាស​សូន្យ​បាត់​ទៅ​ហើយ»។


word:
 «តើ​លោក​នៅ​តែ​មាន​ប្រសាសន៍​បែប​នេះ ដល់​កាល​ណា? តើ​លោក​បញ្ចេញ​ពាក្យ​សំដី ដូច​ខ្យល់​កំបុត​ត្បូង​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 តើ​ព្រះជាម្ចាស់​បង្ខូច​យុត្តិធម៌​ឬ តើ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត បង្ខូច​សេចក្ដី​សុចរិត​ឬ?


word:
 ប្រសិន​បើ​កូន​ប្រុស​របស់​លោក​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​បាប​ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ តាម​កំហុស​ដែល​ខ្លួន​បាន​ប្រព្រឹត្ត។


word:
 បើ​លោក​ពិត​ជា​ត្រឹម​ត្រូវ និង​ទៀង​ត្រង់​មែន ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​ជួយ​លោក ហើយ​ស្ដារ​ស្ថានភាព​របស់​លោក អោយ​បាន​យុត្តិធម៌​ដូច​ដើម​ឡើង​វិញ។


word:
 អ្វីៗ​ដែល​លោក​ធ្លាប់​មាន​ពី​មុន ហាក់​ដូច​ជា​បន្តិចបន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ ដ្បិត​អ្វីៗ​ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ មាន​ចំនួន​ច្រើន​លើស​នោះ​ទៅ​ទៀត។


word:
 ដ្បិត​យើង​ជា​មនុស្ស​ទើប​នឹង​ដឹង​ក្ដី យើង​មិន​ដឹង​អ្វី​ទាំង​អស់ អាយុ​ជីវិត​របស់​យើង​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ ប្រៀប​ដូច​ជា​ស្រមោល។


word:
 សូម​ទុក​អោយ​ចាស់​ទុំ​ប្រៀនប្រដៅ​លោក​ចុះ ចាស់​ទុំ​នឹង​ប្រាប់​អោយ​លោក​ជ្រាប នូវ​អ្វីៗ​ដែល​ពួក​លោក​ធ្លាប់​ដឹង។


word:
 បើ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ ពេល​វា​នៅ​ខៀវ​ខ្ចី ទោះ​បី​គ្មាន​នរណា​កាត់​ក៏​ដោយ ក៏​វា​ក្រៀម​ស្ងួត មុន​តិណជាតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ទៅ​ទៀត។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​បំភ្លេច​ព្រះជាម្ចាស់ ក៏​ធ្លាក់​ខ្លួន​ដូច្នោះ​ដែរ សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​មនុស្ស​ទមិឡ នឹង​រលាយ​សូន្យ។


word:
 ប៉ុន្តែ ពេល​ណា​គេ​ត្រូវ​រំលើង​ចេញ​ពី​កន្លែង របស់​ខ្លួន​ហើយ​នោះ សូម្បី​តែ​ញាតិសន្ដាន ក៏​លែង​រាប់​រក​គេ​ទៀត​ដែរ!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មិន​បោះ​បង់​ចោល មនុស្ស​គ្មាន​កំហុស​ឡើយ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​ពង្រឹង​អំណាច​របស់ អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ដែរ។


word:
 ពិត​មែន​ហើយ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ប្រាកដ​ជា​កើត​មាន​ដូច្នោះ​មែន។ មនុស្ស​មិន​អាច​តវ៉ា​នៅ​ចំពោះ ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់​ថា​ខ្លួន​សុចរិត​បាន​ឡើយ។


word:
 បើ​គេ​ចង់​ជជែក​វែក​ញែក​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ ក្នុង​មួយ​ពាន់​សំណួរ សូម្បី​តែ​មួយ ក៏​មនុស្ស​ពុំ​អាច​ឆ្លើយ​បាន​ផង​។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ព្រះប្រាជ្ញាញាណ និង​មហិទ្ធិឫទ្ធិ អ្នក​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ មិន​អាច​រួច​ខ្លួន​បាន​ទេ។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ថ្ងៃ នោះ​ថ្ងៃ​មិន​រះ​ទេ ព្រះអង្គ​ក៏​ឃាត់​ផ្កាយ​មិន​អោយ​ចាំង​ពន្លឺ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ផ្កាយ​ក្រពើ ផ្កាយ​នង្គ័ល និង​ផ្កាយ​កូន​មាន់ ព្រម​ទាំង​កញ្ចុំ​ផ្កាយ​នៅ​ទិស​ខាង​ត្បូង។


word:
 ព្រះអង្គ​យាង​មក​ក្បែរ​ខ្ញុំ ក៏​ខ្ញុំ​មើល​ព្រះអង្គ​មិន​ឃើញ ព្រះអង្គ​យាង​ទៅ​បាត់ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​អាច​យល់​បាន។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​ដក​យក​អ្វី​ទៅ​ហើយ គ្មាន​នរណា​អាច​ឃាត់​ព្រះអង្គ​បាន​ទេ ហើយ​ក៏​គ្មាន​នរណា​អាច​ពោល​ទៅ​ព្រះអង្គ​ថា “ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ដូច្នេះ”ដែរ។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​ព្រះពិរោធ​ហើយ ព្រះអង្គ​មិន​ប្រែ​ព្រះហឫទ័យ​ទេ ព្រះអង្គ​បង្ក្រាប​សត្វ​សំបើម​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ និង​បរិវារ​របស់​វា។


word:
 ហេតុ​នេះ​តើ​អោយ​ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​ព្រះអង្គ ដូច​ម្ដេច​បាន? តើ​ខ្ញុំ​មាន​ពាក្យ​អ្វី​ទូល​ទៅ​កាន់​ព្រះអង្គ?


word:
 ទោះ​បី​ខ្ញុំ​សុចរិត​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​ពុំ​អាច​ឆ្លើយ​នឹង ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ គឺ​ខ្ញុំ​មាន​តែ​អង្វរ​សូម​ចៅក្រម​របស់​ខ្ញុំ មេត្តា​ប្រណី​សន្ដោស​ខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តប​មក​ខ្ញុំ នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​ស្រែក​ហៅ​ព្រះអង្គ​ក៏​ដោយ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ជឿ​ថា ព្រះអង្គ​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌ ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​វាយ​ប្រហារ​ខ្ញុំ ដោយ​ខ្យល់​ព្យុះ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​មាន​របួស​កាន់​តែ​ច្រើន ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​ទុក​អោយ​ខ្ញុំ​មាន​ពេល​ដក​ដង្ហើម​ទេ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​ខ្លោចផ្សា​ពន់​ប្រមាណ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រើ​កម្លាំង​បាយ ព្រះអង្គ​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ជាង ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ចង់​ប្ដឹង​រក​យុត្តិធម៌ តើ​នរណា​ហៅ​ព្រះអង្គ​មក​កាត់​ក្ដី?


word:
 ទោះ​បី​ខ្ញុំ​សុចរិត​ក្ដី ក៏​ពាក្យ​សំដី​របស់​ខ្ញុំ​ដាក់​ទោស​ខ្ញុំ ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ស្លូត​ត្រង់​ក្ដី ក៏​ពាក្យ​សំដី​របស់​ខ្ញុំ​អោយ​ខ្ញុំ​ខុស​ដែរ។


word:
 តើ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់​មែន​ឬ? ទេ ខ្ញុំ​មិន​ប្រាកដ​ថា​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ស្លូត​ត្រង់​ទេ! ខ្ញុំ​ឆ្អែត​ចិត្ត​នឹង​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ណាស់។


word:
 ណ្ហើយ បណ្ដោយ​តាម​ដំណើរ​ទៅ​ចុះ! ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​ពោល​ថា “ព្រះអង្គ​ប្រហារ ទាំង​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់ ទាំង​មនុស្ស​អាក្រក់”។


word:
 ពេល​មាន​មហន្តរាយ​អ្វី​មួយ​កើត​ឡើង​បណ្ដាល អោយ​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់​ស្លាប់​ភ្លាមៗ​នោះ ព្រះអង្គ​សើច​ចំអក​អោយ​គេ នៅ​ពេល​ដែល​គេ​វេទនា។


word:
 ផែនដី​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​មនុស្ស​អាក្រក់ ព្រះជាម្ចាស់​បិទ​ភ្នែក​ចៅក្រម​ទាំងឡាយ បើ​ព្រះអង្គ​មិន​ធ្វើ​បែប​នេះ​ទេ តើ​នរណា​ជា​អ្នក​ធ្វើ?


word:
 ពេល​វេលា​របស់​ខ្ញុំ​ខិត​ទៅ​មុខ លឿន​ជាង​អ្នក​ដែល​រត់​ទៅ​ទៀត គឺ​ពេល​វេលា​នេះ​ចេះ​តែ​រត់​ទៅ​មុខ ដោយ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ឃើញ​សុភមង្គល​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ពោល​ថា: “ខ្ញុំ​នឹង​បំភ្លេច​ការ​សោក​សង្រេង ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​ទឹក​មុខ​រីករាយ ហើយ​ខំ​ប្រឹង​សើច​សប្បាយ​ឡើង​វិញ”


word:
 នោះ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ខ្ញុំ ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​តក់ស្លុត ដ្បិត​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​មិន​ចាត់​ទុក​ខ្ញុំ​ជា មនុស្ស​គ្មាន​ទោស​ឡើយ។


word:
 ទោះ​បី​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ក៏​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​ទោស ដូច្នេះ តើ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ខំ​ប្រឹង​ដោះសា​ខ្លួន​បាន​ការ​អ្វី?


word:
 ក៏​ព្រះអង្គ​បោះ​ទូលបង្គំ​ទៅ​ក្នុង​ភក់​ជ្រាំ ហើយ​សូម្បី​តែ​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ទូលបង្គំ ក៏​ខ្ពើម​ទូលបង្គំ​ដែរ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​មេត្តា​ឈប់​យក​ដំបង​វាយ​ខ្ញុំ សូម​កុំ​អោយ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ញ័រ​រន្ធត់​ទៀត​ឡើយ


word:
 «ខ្ញុំ​ឆ្អែត​ចិត្ត​នឹង​ជីវិត​ណាស់! ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទប់​ការ​ត្អូញត្អែរ របស់​ខ្ញុំ​បាន​ទៀត​ទេ ខ្ញុំ​នឹង​ស្រដី​ចេញ​មក ដោយ​ឈឺ​ចាប់​ក្នុង​ចិត្ត។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ទូល​ព្រះជាម្ចាស់​ថា: សូម​កុំ​ដាក់​ទោស​ទូលបង្គំ​ឡើយ! សូម​ប្រាប់​អោយ​ទូលបង្គំ​ដឹង​ផង​ថា តើ​ព្រះអង្គ​មាន​មូល​ហេតុ​អ្វី ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ?


word:
 តើ​មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី បាន​ជា​ព្រះអង្គ​សង្កត់សង្កិន​ទូលបង្គំ ហើយ​បោះ​បង់​ចោល​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ រួច​បែរ​ជា​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​ផែន​ការ របស់​មនុស្ស​អាក្រក់​ទៅ​វិញ?


word:
 តើ​ចំនួន​ថ្ងៃ​របស់​ព្រះអង្គ​ដូច​ចំនួន​ថ្ងៃ របស់​មនុស្ស​លោក ហើយ​ចំនួន​ឆ្នាំ​របស់​ព្រះអង្គ ក៏​ដូច​ជា​ចំនួន​ឆ្នាំ របស់​មនុស្ស​លោក​ដែរ​ឬ


word:
 ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ស្រាប់​ហើយ​ថា ទូលបង្គំ​គ្មាន​កំហុស​អ្វី​ទេ ហើយ​ក៏​គ្មាន​នរណា​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត ពី​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​សូន​ទូលបង្គំ និង​បង្កើត​ទូលបង្គំ ដោយសារ​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ តែ​ព្រះអង្គ​បែរ​ចង់​រំលាយ​ទូលបង្គំ​ទៅ​វិញ!


word:
 សូម​នឹក​ចាំ​ផង​ថា ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ទូលបង្គំ ដូច​គេ​សូន​ដី​ឥដ្ឋ​ធ្វើ​ភាជន៍។ តើ​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​អោយ​ទូលបង្គំ ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី​វិញ​ឬ?


word:
 ព្រះអង្គ​បំពាក់​ស្បែក និង​សាច់ ពាសពេញ​រូប​កាយ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​បង្កើត​ឆ្អឹង និង​សរសៃ​អោយ​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ជីវិត និង​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ថែរក្សា​ដង្ហើម​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​ឃ្លាំ​មើល​ទូលបង្គំ ក្រែង​លោ​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ហើយ​ព្រះអង្គ​មិន​ព្រម​លើកលែង​ទោស អោយ​ទូលបង្គំ​ទាល់​តែ​សោះ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​មាន​ទោស នោះ​ទូលបង្គំ​ពិត​ជា​វេទនា​មិន​ខាន! ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​សុចរិត នោះ​ក៏​ទូលបង្គំ​មិន​ហ៊ាន​ងើប​មុខ​ឡើង​ដែរ ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់ ហើយ​លិច​លង់​ទៅ​ក្នុង​ទុក្ខ​វេទនា។


word:
 ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​ហ៊ាន​ងើប​មុខ ព្រះអង្គ​នឹង​ដេញ​តាម​ទូលបង្គំ​ដូច​សត្វ​សិង្ហ ព្រះអង្គ​នឹង​សំដែង​ការ​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ ប្រហារ​ទូលបង្គំ​ថែម​ទៀត។


word:
 ព្រះអង្គ​ចេះ​តែ​រក​មូល​ហេតុ​ថ្មីៗ មក​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​ទូលបង្គំ កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ ព្រះអង្គ​ប្រើ​កង​កម្លាំង​ថ្មីៗ​វាយ​លុក​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអង្គ​អោយ​ទូលបង្គំ​ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​ធ្វើ​អ្វី? បើ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់​តាំង​ពី​ក្នុង​ផ្ទៃ នោះ​គ្មាន​នរណា​ឃើញ​ទេ។


word:
 អាយុ​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ​ជិត​ផុត​ហើយ សូម​ឈប់​វាយ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ សូម​យាង​ចាក​ចេញ​ពី​ទូលបង្គំ​ទៅ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ពេល​ល្ហែ​បន្តិច


word:
 មុន​នឹង​ទូលបង្គំ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ស្ថាន​ងងឹត ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ឥត​វិល​ត្រឡប់​វិញ​ឡើយ។


word:
 ស្ថាន​នោះ​ងងឹត​ជាង​ភាព​អន្ធការ​ទៅ​ទៀត ជា​កន្លែង​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ជា​កន្លែង​ដែល​គ្មាន​របៀប​រៀប​រយ ហើយ​សូម្បី​តែ​ពន្លឺ​នៅ​ទី​នោះ​ក៏​ងងឹត​ដែរ»។


word:
 «តើ​យើង​គួរ​នៅ​ស្ងៀម មិន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ពាក្យពេចន៍​ដ៏​ច្រើន​នេះ​ឬ? សំដី​របស់​អ្នក​ពូកែ​វោហារ មិន​មែន​ធ្វើ​អោយ​ខ្លួន​បាន​សុចរិត​ទេ។


word:
 ពាក្យ​ព្រោកប្រាជ្ញ​របស់​លោក មិន​អាច​ធ្វើ​អោយ​មនុស្សម្នា​នៅ​ស្ងៀម​ឡើយ។ បើ​លោក​មើលងាយ​គេ គេ​ក៏​ធ្វើ​អោយ​លោក​អាម៉ាស់​មុខ​វិញ​ដែរ។


word:
 លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា: “អ្វីៗ​ដែល​ទូលបង្គំ​និយាយ​សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​បរិសុទ្ធ ដូច​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ស្រាប់​ហើយ”។


word:
 ខ្ញុំ​បន់​អោយ​តែ​ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល គឺ​សូម​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក ផ្ទាល់​តែ​ម្ដង។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ថ្លែង​ប្រាប់​លោក​ពី​អាថ៌កំបាំង នៃ​ព្រះប្រាជ្ញាញាណ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​ខ្ពស់​លើស​ការ​យល់​ដឹង​របស់​មនុស្ស ពេល​នោះ លោក​នឹង​ដឹង​ថា ព្រះជាម្ចាស់​បំភ្លេច​ចោល​នូវ​កំហុស​មួយ​ផ្នែក​របស់​លោក។


word:
 តើ​លោក​អាច​ស្វែង​យល់​ជំរៅ​ព្រះហឫទ័យ របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ឬ​ស្គាល់​លក្ខណៈ​ដ៏​ប្រសើរ​ឥត​ខ្ចោះ នៃ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​បាន​ឬ​ទេ?


word:
 លក្ខណៈ​ដ៏​ប្រសើរ​ឥត​ខ្ចោះ​នេះ ខ្ពស់​លើស​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​ជ្រៅ​ជាង​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​ទៅ​ទៀត ដែល​លោក​មិន​អាច​ធ្វើ ឬ​យល់​បាន​ឡើយ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ស្គាល់​មនុស្ស​ឥត​បាន​ការ​យ៉ាង​ច្បាស់ ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​គេ ដោយ​មិន​បាច់​ពិចារណា​វែង​ឆ្ងាយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​លោក​បោះ​បង់​ចោល​អំពើ​អាក្រក់ ដែល​លោក​ប្រព្រឹត្ត ហើយ​ដក​អំពើ​ទុច្ចរិត​ចេញ​ពី​លំនៅ​របស់​លោក


word:
 នោះ​លោក​នឹង​អាច​ងើប​មុខ​ឡើង​វិញ​បាន ព្រោះ​លោក​គ្មាន​កំហុស​ទៀត​ទេ លោក​នឹង​បាន​រឹងប៉ឹង ឥត​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ។


word:
 ជីវិត​របស់​លោក​នឹង​បាន​ភ្លឺ​ជាង​ពន្លឺ​ព្រះអាទិត្យ នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់​ទៅ​ទៀត ហើយ​ភាព​ងងឹត​ប្រៀប​ដូច​ជា​ពេល​អរុណរះ។


word:
 លោក​នឹង​មិន​បារម្ភ​អ្វី​សោះ​ឡើយ ព្រោះ​លោក​មាន​សង្ឃឹម។ លោក​លែង​អាម៉ាស់​ ហើយ​លោក​នឹង​សម្រាន្ដ​យ៉ាង​សុខ​ស្រួល។


word:
 ចំណែក​ឯ​មនុស្ស​អាក្រក់​វិញ ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ​នឹង​ងងឹត​ទៅៗ ពួក​គេ​រក​ទី​ពឹង​ពុំ​បាន​ឡើយ ពួក​គេ​មាន​សង្ឃឹម​តែ​មួយ គឺ​ការ​ផុត​ដង្ហើម»។


word:
 «ពិត​មែន​ហើយ ចំណេះ​ដឹង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​មនុស្ស ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​អស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា។ ដូច្នេះ ពេល​ណា​អស់​លោក​ស្លាប់ ប្រាជ្ញា​ក៏​សាប​សូន្យ​ទៅ​ជា​មួយ​ដែរ!


word:
 ចំណែក​ឯ​ខ្ញុំ​វិញ ខ្ញុំ​ក៏​ចេះ​គិតគូរ​ដូច​អស់​លោក គឺ​ខ្ញុំ​មិន​អន់​ជាង​អស់​លោក​ទេ។ សេចក្ដី​ដែល​អស់​លោក​ថ្លែង​នោះ តើ​នរណា​មិន​ដឹង!


word:
 ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មិត្តភក្ដិ​ចំអក​អោយ ខ្ញុំ​អង្វរ​រក​ព្រះជាម្ចាស់ សូម​ចម្លើយ​ពី​ព្រះអង្គ តែ​ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​សុចរិត ស្លូត​ត្រង់​ក្ដី ក៏​ត្រូវ​គេ​មើលងាយ​ដែរ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​រស់​នៅ​ដោយ​សុខសាន្ត តែងតែ​មើលងាយ​មនុស្ស​វេទនា ហើយ​ពួក​គេ​គិត​ថា អ្នក​ដែល​ភ្លាត់​ជើង​ដួល ត្រូវ​តែ​វេទនា​ដូច្នេះ។


word:
 មនុស្ស​ប្លន់​គេ តែងតែ​រស់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ខ្លួន ដោយ​ឥត​កង្វល់ អស់​អ្នក​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ចាត់​ទុក​កម្លាំង​ខ្លួន​ឯង​ជា​ព្រះ តែងតែ​រស់​នៅ​ដោយ​ឥត​បារម្ភ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ សូម​លោក​សាក​សួរ​សត្វ​ធាតុ​ទៅ នោះ​វា​នឹង​ប្រៀនប្រដៅ​លោក សូម​សួរ​សត្វ​ស្លាប​ទៅ នោះ​វា​នឹង​ប្រាប់​លោក​អោយ​ដឹង។


word:
 សូម​សាក​សួរ​ផែនដី​ទៅ នោះ​ផែនដី​នឹង​ប្រៀនប្រដៅ​លោក សូម​សួរ​ត្រី​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ នោះ​វា​នឹង​និទាន​ប្រាប់​លោក។


word:
 ព្រះអង្គ​ក្ដាប់​ព្រលឹង​សត្វ​លោក​ទាំង​អស់ នៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ដង្ហើម​ជីវិត​របស់​មនុស្ស​ក៏​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​កំទេច​អ្វី​មួយ គ្មាន​នរណា​សង់​ឡើង​វិញ​បាន​ទេ ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​ឃុំ​មនុស្ស​ម្នាក់ នោះ​ក៏​គ្មាន​នរណា​អាច​ដោះ​លែង​បាន​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះចេស្ដា ហើយ​សំរេច​កិច្ចការ​អ្វីៗ តាម​ព្រះហឫទ័យ រីឯ​អ្នក​ដែល​វង្វេង និង​អ្នក​នាំ​គេ​អោយ​វង្វេង ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ដក​ពាក្យ​សំដី​ចេញ​ពី​អ្នក​ពូកែ​វោហារ ព្រះអង្គ​យក​តម្រិះ​ប្រាជ្ញា​ចេញ​ពី​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា​ចំរើន​ឡើង ហើយ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​វិនាស​ទៅ​វិញ ព្រះអង្គ​ពង្រីក​ទឹក​ដី​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា​យ៉ាង​ទូលាយ រួច​ព្រះអង្គ​កំចាត់កំចាយ​ពួក​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​ដក​ប្រាជ្ញា​ចេញ​ពី​មេ​ដឹក​នាំ​ប្រជាជន នៅ​លើ​ផែនដី ហើយ​អោយ​ពួក​គេ​វង្វេង​នៅ​ក្នុង​ទី​ស្មសាន ដែល​គ្មាន​ច្រក​ចេញ។


word:
 ពួក​គេ​ដើរ​រាវ​ពពើម​នៅ​ក្នុង​ទី​ងងឹត គ្មាន​ពន្លឺ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​លែង​ដឹង​ខុស​ត្រូវ ដូច​មនុស្ស​ស្រវឹង​ស្រា។


word:
 ពិត​មែន​ហើយ ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នេះ ផ្ទាល់​នឹង​ភ្នែក ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ផ្ទាល់​នឹង​ត្រចៀក ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​យល់។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​នឹង​ទូល​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ខ្ញុំ​ចង់​តវ៉ា​រឿងរ៉ាវ​របស់​ខ្ញុំ​ជា​មួយ ព្រះជាម្ចាស់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ


word:
 ដ្បិត​អស់​លោក​ចេះ​តែ​យក​ការ​កុហក មក​ឡូកឡំ​ជា​មួយ​ការ​ពិត អស់​លោក​សុទ្ធ​តែ​ជា​គ្រូ​ពេទ្យ​ឥត​បាន​ការ។


word:
 តើ​អស់​លោក​ពោល​ពាក្យ​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ ក្នុង​នាម​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​និយាយ​ពាក្យ​មិន​ពិត ក្នុង​នាម​ព្រះអង្គ​កើត​ឬ?


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​ពិនិត្យពិច័យ​មើល​អស់​លោក តើ​ព្រះអង្គ​អាច​ឃើញ​ការ​ល្អ នៅ​ក្នុង​អស់​លោក​ឬ​ទេ? តើ​លោក​នឹក​ស្មាន​ថា​អាច​បញ្ឆោត​ព្រះជាម្ចាស់ ដូច​បញ្ឆោត​មនុស្ស​ឬ?


word:
 ភាព​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​ធ្វើ​អោយ​អស់​លោក​ញ័រ​រន្ធត់ ព្រះអង្គ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​អស់​លោក​ភ័យ​តក់ស្លុត។


word:
 ពាក្យ​ដែល​អស់​លោក​និយាយ សុទ្ធ​តែ​ជា​ពាក្យ​ស្លោក​ឥត​បាន​ការ ដូច​ផេះ ពាក្យ​ដែល​អស់​លោក​លើក​យក​មក​តវ៉ា ប្រៀប​បាន​នឹង​ភក់។


word:
 សូម​អស់​លោក​នៅ​ស្ងៀម ទុក​អោយ​ខ្ញុំ​និយាយ​ផង! បើ​មាន​ផល​វិបាក​អ្វី​កើត​ចំពោះ​ខ្ញុំ ទុក​អោយ​កើត​ទៅ​ចុះ!


word:
 ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​ប្រហារ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​លែង​មាន​សង្ឃឹម​អ្វី​ទៀត​ហើយ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​នឹង​ការពារ​ខ្លួន​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ។


word:
 ធ្វើ​ដូច្នេះ ប្រហែល​ជា​ខ្ញុំ​បាន​រួច​ជីវិត ដ្បិត​គ្មាន​មនុស្ស​ទុច្ចរិត​ណា​អាច​ទៅ​ឈរ នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ។


word:
 សូម​អស់​លោក​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​ថ្លែង សូម​ផ្ទៀង​ត្រចៀក​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ​ពន្យល់!


word:
 តើ​នរណា​ចង់​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្ញុំ? ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ខុស​មែន ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​នៅ​ស្ងៀម ហើយ​អត់​ដង្ហើម​អោយ​ស្លាប់។


word:
 ប៉ុន្តែ សូម​ព្រះអង្គ​មេត្តា​អនុញ្ញាត​តាម សំណូម​ពរ​ពីរ​របស់​ទូលបង្គំ នោះ​ទូលបង្គំ​លែង​លាក់​ខ្លួន​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះភក្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​ទៀត​ឡើយ


word:
 បន្ទាប់​មក សូម​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល មក​កាន់​ទូលបង្គំ​ចុះ ទូលបង្គំ​នឹង​ឆ្លើយ​តប​វិញ ឬ​មួយ​សូម​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​និយាយ​មុន រួច​ទើប​ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តាម​ក្រោយ​ក៏​បាន។


word:
 តើ​កំហុស និង​អំពើ​បាប​របស់​ទូលបង្គំ មាន​ចំនួន​ច្រើន​ប៉ុន​ណា? សូម​ប្រាប់​អោយ​ទូលបង្គំ​ដឹង​ពី​អំពើ​ទុច្ចរិត និង​អំពើ​បាប​របស់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​នឹង​ទូលបង្គំ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ ជា​សត្រូវ​នឹង​ព្រះអង្គ​ដូច្នេះ?


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ស្លឹក​ឈើ ឬ​ចំបើង​ស្ងួត ដែល​ប៉ើង​តាម​ខ្យល់ តើ​ព្រះអង្គ​ដេញ​តាម​ប្រហារ​ទូលបង្គំ​ធ្វើ​អ្វី?


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​កត់ត្រា​ទុក​នូវ​អំពើ​អាក្រក់​ផ្សេងៗ ដែល​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត ព្រះអង្គ​អោយ​ទូលបង្គំ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​កំហុស ដែល​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​កាល​ពី​នៅ​ក្មេង។


word:
 ព្រះអង្គ​ចង់​យក​ខ្នោះ​មក​ដាក់​ជើង​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ឃ្លាំ​មើល​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត សូម្បី​តែ​ដាន​ជើង​ទូលបង្គំ ក៏​ព្រះអង្គ​តាម​ពិនិត្យ​មើល​ដែរ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ទត​មើល​មក មនុស្ស​លោក​ដូច​ទូលបង្គំ​នេះ ហើយ​ព្រះអង្គ​នាំ​ទូលបង្គំ​យក​ទៅ​កាត់​ក្ដី!


word:
 ព្រះអង្គ​កំណត់​ចំនួន​ថ្ងៃ​នៃ​អាយុ​ជីវិត​របស់​គេ និង​ចំនួន​ខែ​ដែល​គេ​ត្រូវ​រស់ ព្រះអង្គ​កំណត់​ចុង​បញ្ចប់​អោយ​គេ ដែល​គេ​ពុំ​អាច​ឆ្លង​ផុត​ជា​ដាច់​ខាត។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ងាក​ព្រះភក្ត្រ​ចេញ​ពី​មនុស្ស​ទៅ ដើម្បី​អោយ​គេ​បាន​សំរាក ហើយ​អោយ​គេ​បាន​សប្បាយ​ដូច​កម្មករ ទទួល​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ខ្លួន។


word:
 ដើម​ឈើ​តែងតែ​មាន​សង្ឃឹម​ជានិច្ច ទោះ​បី​គេ​កាប់​វា​ចោល ក៏​វា​នៅ​តែ​ដុះ​ឡើង​វិញ គឺ​វា​មិន​ខ្វះ​ពន្លក​ចេញ​ពី​គល់​ទេ។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​លោក​វិញ កាល​ណា​គេ​ស្លាប់​ហើយ គេ​មិន​អាច​ក្រោក​ឡើង​វិញ​បាន​ទេ សូម្បី​តែ​ផ្ទៃ​មេឃ​រលាយ ក៏​គេ​មិន​ភ្ញាក់​ដែរ គឺ​គេ​នឹង​ដេក​លក់ ឥត​ក្រោក​ឡើង​វិញ​ឡើយ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​មេត្តា​អោយ​ទូលបង្គំ​ជ្រក នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់ សូម​លាក់​ទូលបង្គំ​នៅ​ទី​នោះ រហូត​ដល់​ព្រះអង្គ​ស្ងប់​ព្រះពិរោធ ហើយ​សូម​កំណត់​ពេល​មួយ ដែល​ព្រះអង្គ​នឹក​ចាំ​ពី​ទូលបង្គំ​ឡើង​វិញ។


word:
 ប្រសិន​បើ​មនុស្ស​ដែល​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ អាច​រស់​ឡើង​វិញ​បាន នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​នៅ​រង់ចាំ​គ្រប់​ពេល​វេលា រហូត​ដល់​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ជីវិត​ដ៏​វេទនា​នេះ។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះអង្គ​ហៅ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​នឹង​ឆ្លើយ​ទៅ​ព្រះអង្គ​វិញ ហើយ​ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​រីករាយ​នឹង​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទឹក​ធ្វើ​អោយ​ថ្ម​សឹក ហើយ​ទឹក​ហូរ​នាំ​យក​ដី​ទៅ​យ៉ាង​ណា ព្រះអង្គ​ក៏​ធ្វើ​អោយ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម របស់​មនុស្ស​លោក រលាយ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ប្រៀប​លើ​គេ​ជានិច្ច រួច​ធ្វើ​អោយ​គេ​ក៏​វិនាស​សូន្យ​ទៅ ព្រះអង្គ​បំផ្លាស់​បំប្រែ​ផ្ទៃ​មុខ​របស់​គេ ហើយ​ដេញ​គេ​ទៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះអង្គ។


word:
 «តើ​អ្នក​ប្រាជ្ញ ដែល​យក​ចំណេះ​ដឹង​ឥត​ខ្លឹមសារ មក​ឆ្លើយ​ដែរ​ឬ? តើ​គេ​យក​សេចក្ដី​ឥត​បាន​ការ ដូច​ខ្យល់​ក្ដៅ​បក់​ពី​ទិស​បូព៌ា មក​ដាក់​ពេញ​ខ្លួន​កើត​ឬ?


word:
 ចំណែក​ឯ​លោក​វិញ លោក​ធ្វើ​អោយ​គេ​ឯង លែង​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​លែង​អោយ​នរណា​អាច​ស្មឹងស្មាធិ៍ នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​បាន​ទៀត!


word:
 មិន​មែន​ខ្ញុំ​ទេ ដែល​ថ្កោល​ទោស​លោក គឺ​មាត់​របស់​លោក​ផ្ទាល់​ថ្កោល​ទោស​លោក ហើយ​ពាក្យ​សំដី​របស់​លោក​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្លួន​ឯង។


word:
 តើ​មាន​ការ​អ្វី​ដែល​លោក​ដឹង តែ​យើង​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង? តើ​មាន​ការ​អ្វី​ដែល​លោក​យល់ តែ​យើង​ខ្ញុំ​មិន​យល់?


word:
 ក្នុង​ចំណោម​យើង​ខ្ញុំ ក៏​មាន​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់ៗ មាន​អាយុ​វែង​ជាង​ឪពុក​របស់​លោក​ទៅ​ទៀត!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​មក សំរាល​ទុក្ខ​លោក ដោយ​ពាក្យ​សំដី​ទន់ភ្លន់ តើ​ប៉ុន​ហ្នឹង​ហើយ លោក​យល់​ថា​មិន​ល្មម​ឬ?


word:
 តើ​មនុស្ស​លោក​អាច​បរិសុទ្ធ​ដូច​ម្ដេច​កើត តើ​មនុស្ស​ដែល​កើត​ចេញ​មក​ពី​ស្ត្រី អាច​សុចរិត​ដូច​ម្ដេច​កើត?


word:
 សូម្បី​តែ​ពួក​ទេវតា​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ ក៏​ព្រះអង្គ​ទុក​ចិត្ត​ពុំ​បាន ហើយ​សូម្បី​តែ​ផ្ទៃ​មេឃ​ក៏​ពុំ​បរិសុទ្ធ នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​ទៅ​ហើយ


word:
 ចំណង់​បើ​មនុស្ស​ដ៏​អាក្រក់ គួរ​ស្អប់​ខ្ពើម ដែល​ចូល​ចិត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដូច​គេ​ផឹក​ទឹក នោះ​ព្រះអង្គ​រឹត​តែ​មិន​ទុក​ចិត្ត​ទៅ​ទៀត!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​ទឹក​ដី​អោយ ដូនតា​របស់​ពួក​គេ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គ្មាន​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​មក​ឡូកឡំ ក្នុង​ទឹក​ដី​នោះ​ឡើយ។


word:
 មាន​សំឡេង​ដ៏​ព្រឺព្រួច​លាន់​ឮ​ក្នុង ត្រចៀក​របស់​គេ មេ​បំផ្លាញ​នឹង​មក​ប្រហារ​គេ ក្នុង​គ្រា​ដែល​គេ​កំពុង​រស់​យ៉ាង​សុខសាន្ត។


word:
 ភាព​អាសន្ន និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​អន្ទះសា ប្រៀប​ដូច​ស្ដេច​មួយ​អង្គ​លើក​ទ័ព​មក​ប្រហារ ធ្វើ​អោយ​គេ​ភ័យ​ញាប់ញ័រ​ក្រៃលែង


word:
 ព្រោះ​គេ​បាន​លើក​ដៃ​ប្រហារ​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​លើក​ខ្លួន​ប្រឆាំង​នឹង ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 ប៉ុន្តែ គេ​មិន​អាច​ធ្វើ​ជា​អ្នក​មាន​ត​ទៅ​ទៀត ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​គេ​មិន​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ គេ​នឹង​មិន​ចំរុង​ចំរើន​នៅ​លើ​ផែនដី​ឡើយ។


word:
 គេ​មិន​អាច​គេច​ផុត​ពី​ភាព​ងងឹត​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ភ្លើង​នឹង​ឆាបឆេះ​ពូជពង្ស​របស់​គេ ហើយ​គេ​នឹង​ខ្ចាត់​បាត់​ទៅ ដោយសារ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 កុំ​អោយ​គេ​ទុក​ចិត្ត​លើ​អ្វីៗ​ដែល​ឥត​ប្រយោជន៍ បណ្ដាល​អោយ​ខក​ចិត្ត​នោះ​ឡើយ ដ្បិត​គេ​នឹង​ទទួល​ការ​ឥត​ប្រយោជន៍​ទុក​ជា​រង្វាន់។


word:
 ហេតុការណ៍​នេះ​នឹង​កើត​មាន​ដល់​គេ​មុន​ពេល​ស្លាប់ គឺ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ដើម​ឈើ ដែល​លែង​មាន​ស្លឹក​ខៀវ​ខ្ចី​ទៀត​ហើយ។


word:
 គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ដើម​ទំពាំងបាយជូរ ពេល​ផ្លែ​នៅ​ខ្ចី ស្រាប់​តែ​ជ្រុះ​ផ្លែ​អស់ ហើយ​ក៏​ដូច​ដើម​អូលីវ ដែល​ជ្រុះ​ផ្កា​អស់​ដែរ។


word:
 អ្នក​បង្ក​គំរោងការ​អាក្រក់ តែងតែ​បង្កើត​អោយ​មាន​ទុក្ខ​វេទនា អ្វីៗ​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​គេ ធ្វើ​អោយ​គេ​ខក​ចិត្ត»។


word:
 «សេចក្ដី​បែប​នេះ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឮ ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា​មក​ហើយ។ អស់​លោក​មក​ជួយ​សំរាល​ទុក្ខ តែ​បែរ​ជា​នាំ​អោយ​អំពល់​ទុក្ខ​ទៅ​វិញ!


word:
 តើ​អស់​លោក​និយាយ​ឥត​បាន​ការ​ដូច្នេះ ដល់​អង្កាល់​ទើប​ចប់? តើ​មាន​អ្វី​ធ្វើ​អោយ​អស់​លោក​ពុះ​កញ្ជ្រោល បាន​ជា​អស់​លោក​ឆ្លើយ​ដូច្នេះ?


word:
 ចំពោះ​ខ្ញុំ​វិញ​ខ្ញុំ​ក៏​អាច​និយាយ​ដូច អស់​លោក​បាន​ដែរ គឺ​ប្រសិន​បើ​អស់​លោក​រង​ទុក្ខ​ដូច​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​រៀប​រៀង​ពាក្យពេចន៍​ប្រឆាំង​អស់​លោក ខ្ញុំ​នឹង​គ្រវី​ក្បាល​ដាក់​អស់​លោក។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​និយាយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​អស់​លោក ខ្ញុំ​នឹង​រក​ពាក្យ​មក​ថ្លែង ដើម្បី​បន្ធូរ​ការ​ឈឺ​ចាប់​របស់​អស់​លោក។


word:
 រីឯ​ខ្ញុំ​វិញ​ទោះ​បី​ខ្ញុំ​និយាយ ក៏​ការ​ឈឺ​ចាប់​របស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធូរ​ស្បើយ បើ​ខ្ញុំ​មិន​និយាយ ក៏​ការ​ឈឺ​ចាប់​មិន​ចាក​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​បាក់​កម្លាំង… ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​គ្រួសារ​ទូលបង្គំ វិនាស​ទាំង​ស្រុង។


word:
 ព្រះអង្គ​អោយ​ទូលបង្គំ​នៅ​សល់​តែ ស្បែក និង​ឆ្អឹង ដែល​ជា​ភស្ដុតាង អោយ​គេ​ចោទ​ប្រកាន់​ថា ទូលបង្គំ​មាន​កំហុស។


word:
 ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ខ្ញុំ ដូច​សត្វ​សាហាវ​ហែក​សាច់​ខ្ញុំ បញ្ចេញ​ចង្កូម​ដាក់​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​សម្លក់សម្លឹង​មក​ខ្ញុំ​ដូច​បច្ចាមិត្ត។


word:
 មនុស្សម្នា​បើក​មាត់​យ៉ាង​ធំ ដើម្បី​ពោល​ពាក្យ​ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ ពួក​គេ​បន្ទាប​បន្ថោក​ខ្ញុំ ទះ​កំផ្លៀង​ខ្ញុំ ហើយ​ព្រួត​គ្នា​ទាស់​នឹង​ខ្ញុំ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ប្រគល់​ខ្ញុំ​ទៅ​អោយ ក្មេងក្មាង​មើលងាយ ព្រះអង្គ​ប្រគល់​ខ្ញុំ​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​មនុស្ស​ពាល។


word:
 ពេល​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​រស់​នៅ​យ៉ាង​សុខសាន្ត ព្រះអង្គ​មក​អង្រួន​ខ្ញុំ​អោយ​វឹកវរ ព្រះអង្គ​ចាប់​កញ្ចឹងក​ខ្ញុំ ហើយ​បោក​ខ្ញុំ​អោយ​ដួល ព្រះអង្គ​ចាត់​ទុក​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​ផ្ទាំង​ស៊ីប។


word:
 ព្រះអង្គ​បាញ់​ព្រួញ​មក​លើ​ខ្ញុំ ពី​គ្រប់​ទិសទី ព្រះអង្គ​ទម្លុះ​ខ្ញុំ​ត្រង់​ចង្កេះ ដោយ​ឥត​មេត្តា ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ប្រមាត់​ខ្ញុំ​ធ្លាយ​ចេញ​មក​លើ​ដី។


word:
 ពេល​នេះ​សាក្សី​របស់​ខ្ញុំ​ស្ថិត​នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ អ្នក​ឆ្លើយ​ការពារ​ខ្ញុំ ស្ថិត​នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 មិត្តភក្ដិ​របស់​ខ្ញុំ​នាំ​គ្នា​ចំអក​ដាក់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់ ទាំង​បង្ហូរ​ទឹក​ភ្នែក។


word:
 សូម​អោយ​សាក្សី​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ជា អាជ្ញា​កណ្ដាល​រវាង​ព្រះជាម្ចាស់ និង​ខ្ញុំ ដូច​គេ​ធ្លាប់​ធ្វើ​ជា​អាជ្ញា​កណ្ដាល​រវាង មនុស្ស និង​មនុស្ស។


word:
 អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​មក​ដល់​ទី​បញ្ចប់​ហើយ ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​មួយ ដែល​ពុំ​អាច​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​បាន​ទេ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ការពារ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ក្រៅ​ពី​ព្រះអង្គ គ្មាន​នរណា​ផ្សេង ហ៊ាន​ធានា​រ៉ាប់​រង​ទូលបង្គំ​ទេ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ យក​រឿង​ខ្ញុំ​ទៅ​និយាយ​លេង​សើច ពួក​គេ​ស្ដោះ​ទឹក​មាត់​ដាក់​មុខ​ខ្ញុំ។


word:
 ភ្នែក​របស់​ខ្ញុំ​ប្រែ​ជា​ស្រវាំង ព្រោះ​តែ​ទុក្ខ​ព្រួយ រូប​កាយ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​សល់​តែ​ស្បែក និង​ឆ្អឹង។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​នៅ​ប្រកាន់​ជំហរ​របស់​ខ្លួន ត​ទៅ​មុខ​ទៀត ហើយ​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បរិសុទ្ធ កាន់​តែ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បរិសុទ្ធ​ថែម​ទៀត។


word:
 ចំណែក​ឯ​អស់​លោក សូម​អញ្ជើញ​មក​វិញ ហើយ​ថ្លែង​សា​ជា​ថ្មី​ចុះ ខ្ញុំ​មុខ​ជា​ឃើញ​ថា ក្នុង​ចំណោម​អស់​លោក គ្មាន​អ្នក​ប្រាជ្ញ​សោះ​ឡើយ។


word:
 អាយុ​ជីវិត​ខ្ញុំ​ដល់​ទី​បញ្ចប់ គំរោងការ​ផ្សេងៗ​របស់​ខ្ញុំ​រលាយ​សូន្យ សេចក្ដី​ប៉ងប្រាថ្នា​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ផុត​រលត់​ដែរ។


word:
 មិត្តភក្ដិ​របស់​ខ្ញុំ​នាំ​គ្នា​អះអាង​ថា​យប់​ជា​ថ្ងៃ ហើយ​ពេល​ងងឹត​ចូល​មក​ដល់ ពួក​គេ​ពោល​ថា ជិត​ភ្លឺ​ហើយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ សេចក្ដី​សង្ឃឹម​តែ​មួយ​របស់​ខ្ញុំ គឺ​ស្ថាន​មច្ចុរាជ ខ្ញុំ​រៀបចំ​ដំណេក​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត។


word:
 «តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទ្រាំ​ស្ដាប់​ពាក្យ​សំដី​បែប​នេះ ដល់​ពេល​ណា​ទៀត? ចូរ​ពិចារណា​ឡើង នោះ​យើង​នឹង​ពិភាក្សា​គ្នា។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​បណ្ដោយ​អោយ គាត់​ចាត់​ទុក​យើង​ដូច​សត្វ​ធាតុ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចាត់​ទុក​យើង ដូច​មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ?


word:
 ឱ​លោក​ដែល​អារ​សាច់​ខ្លួន​ឯង ព្រោះ​តែ​កំហឹង​អើយ តើ​គួរ​អោយ​ផែនដី​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ទី​ស្មសាន និង​អោយ​ផ្ទាំង​ថ្ម​រមៀល ព្រោះ​តែ​លោក​ឬ?


word:
 នរណា​ក៏​អាច​មក​រស់​ក្នុង​លំនៅ​របស់​គេ​បាន​ដែរ ព្រោះ​ជា​លំនៅ​ដែល​គ្មាន​ម្ចាស់។ គេ​រាយ​ស្ពាន់ធ័រ​ពេញ​ទី​លំនៅ​របស់​គេ។


word:
 គេ​គ្មាន​កូន គ្មាន​ចៅ​ត​ពូជ​ក្នុង​ចំណោម ប្រជាជន​របស់​ខ្លួន ហើយ​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គេ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​នៅ​សេសសល់​ឡើយ។


word:
 ពី​ទិស​ខាង​កើត​រហូត​ដល់​ទិស​ខាង​លិច អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ឮ​ពី​ការ​វេទនា​របស់​គេ នឹង​នាំ​គ្នា​ស្រឡាំងកាំង ហើយ​តក់ស្លុត។


word:
 «តើ​អស់​លោក​ធ្វើ​អោយ ខ្ញុំ​កើត​ទុក្ខ​គ្រាំគ្រា ហើយ​កំទេច​ខ្ញុំ ដោយ​ពាក្យ​សំដី​ដូច្នេះ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ប្រសិន​បើ​អស់​លោក​បន្តុះបង្អាប់​ខ្ញុំ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ខ្លួន​ឯង ហើយ​យក​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ខ្ញុំ មក​ធ្វើ​ជា​ភស្ដុតាង​ចោទ​ថា​ខ្ញុំ​មាន​ទោស


word:
 នោះ​តោង​ដឹង​ថា​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​តើ ដែល​ដាក់​កំហុស​នេះ​មក​លើ​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​បោះ​សំណាញ់​របស់​ព្រះអង្គ​មក​លើ​ខ្ញុំ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ស្រែក​ហៅ​គេ​ជួយ ក៏​គ្មាន​នរណា​ឆ្លើយ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ស្រែក​រក​យុត្តិធម៌ ក៏​គ្មាន​នរណា​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ខ្ញុំ​ពី​គ្រប់​ទិសទី ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​វិនាស ព្រះអង្គ​រំលើង​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​ខ្ញុំ ដូច​គេ​រំលើង​ដើម​ឈើ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​បង​ប្អូន​ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ អស់​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​ខ្ញុំ បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដទៃ​ទៅ​វិញ។


word:
 ភ្ញៀវ​របស់​ខ្ញុំ ព្រម​ទាំង​ស្រី​បំរើ​របស់​ខ្ញុំ បាន​ចាត់​ទុក​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​អ្នក​ដទៃ គេ​មើល​មក​ខ្ញុំ​ដូច​មនុស្ស​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់។


word:
 ខ្ញុំ​ស្រែក​ហៅ​អ្នក​បំរើ​របស់​ខ្ញុំ តែ​គេ​មិន​ឆ្លើយ​តប​វិញ​ទេ ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ទទូច​អង្វរ​ហៅ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ។


word:
 ដង្ហើម​របស់​ខ្ញុំ​ជះ​ក្លិន​អសោច ធ្វើ​អោយ​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ទ្រាំ​មិន​បាន បង​ប្អូន​បង្កើត​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ខ្ពើម​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 សូម្បី​តែ​ក្មេងក្មាង ក៏​មើលងាយ​ខ្ញុំ ពេល​ខ្ញុំ​ងើប​ឈរ​ឡើង នោះ​ពួក​វា​នាំ​គ្នា​និយាយ​ឡកឡឺយ​ដាក់​ខ្ញុំ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​ខ្ញុំ នាំ​គ្នា​ស្អប់​ខ្ពើម​ខ្ញុំ អស់​អ្នក​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​បែរ​ជា​នាំ​គ្នា ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ។


word:
 មិត្តភក្ដិ​របស់​ខ្ញុំ​អើយ សូម​អាណិត​មេត្តា​ខ្ញុំ សូម​អាណិត​មេត្តា​ខ្ញុំ​ផង! ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​យក​ព្រះហស្ដ​វាយ​ខ្ញុំ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អស់​លោក​ដេញ​តាម​ខ្ញុំ ដូច​ព្រះជាម្ចាស់​យ៉ាង​នេះ អស់​លោក​ធ្វើ​ទុក្ខ​ខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ​មិន​ល្មម​ទេ​ឬ?


word:
 ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ព្រះ​ដែល​លោះ​ខ្ញុំ ទ្រង់​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ ព្រះអង្គ​នឹង​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​ក្រោយ​គេ​បង្អស់ នៅ​លើ​ផែនដី។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ឃើញ​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់​នឹង​ភ្នែក គឺ​ព្រះអង្គ​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ស្គាល់​ ចិត្ត​ខ្ញុំ​រំជួល​រង់ចាំ​ពេល​នោះ។


word:
 អស់​លោក​ពោល​ថា “យើង​មិន​បាន​តាម​ធ្វើ​បាប​គាត់​ទេ ទុក្ខ​ទោស​របស់​គាត់​បណ្ដាល​មក​ពី ខ្លួន​គាត់​ផ្ទាល់​ទេ​តើ!”


word:
 ចូរ​ខ្លាច​មុខ​ដាវ​ទៅ ដ្បិត​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​របស់​អស់​លោក តែងតែ​ទទួល​ទោស​ដ៏​សាហាវ​បែប​នេះ​ឯង។ ពេល​នោះ អស់​លោក​មុខ​ជា​ដឹង​ថា ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​មនុស្ស»។


word:
 ពាក្យ​ស្ដី​បន្ទោស​របស់​លោក ដូច​ជា​បន្តុះបង្អាប់​យើង​ខ្ញុំ​ជ្រុល​ពេក​ហើយ ហេតុ​នេះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​យក​គំនិត​ប្រាជ្ញា​របស់​ខ្ញុំ មក​ឆ្លើយ​តប។


word:
 លោក​មិន​ជ្រាប​ទេ​ឬ​ថា តាំង​ពី​បុរាណ​រៀង​មក គឺ​ចាប់​ពី​ពេល​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ដាក់​មនុស្ស នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ


word:
 ក៏​គេ​មុខ​ជា​វិនាស​រហូត​ត​ទៅ ដូច​លាមក​របស់​ខ្លួន​ដែរ។ អស់​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​អ្នក​នោះ​នឹង​ពោល​ថា “តើ​គាត់​ទៅ​ណា​បាត់​ហើយ?”


word:
 គេ​នឹង​រសាត់​បាត់​ទៅ ដូច​ការ​យល់​សប្ដិ គ្មាន​នរណា​ឃើញ​គេ​ទៀត​ឡើយ គេ​នឹង​រលាយ​សូន្យ​ទៅ ដូច​សុបិន​និមិត្ត​នៅ​ពេល​យប់។


word:
 អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ឃើញ​គេ នឹង​លែង​ឃើញ​គេ​ទៀត​ហើយ នៅ​កន្លែង​ដែល​គេ​ធ្លាប់​ស្នាក់​អាស្រ័យ ក៏​គ្មាន​នរណា​ឃើញ​គេ​ទៀត​ដែរ។


word:
 គេ​នឹង​ប្រគល់​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ដែល​ខ្លួន​រឹប​អូស​បាន ទៅ​អោយ​ម្ចាស់​ដើម​វិញ ហើយ​កូន​ចៅ​របស់​គេ​ក៏​ត្រូវ​សង​ប្រាក់​ជន​ក្រីក្រ ត​ទៅ​មុខ​ទៀត។


word:
 រូប​រាង​កាយ​របស់​គេ​ពោរពេញ ដោយ​កម្លាំង​របស់​យុវវ័យ តែ​កម្លាំង​នេះ​នឹង​រលាយ​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី ជា​មួយ​គេ​ដែរ។


word:
 គេ​បាន​លេប​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពោះ តែ​គេ​នឹង​ក្អួត​ចេញ​មក​វិញ គឺ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ហូត​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​នោះ ចេញ​ពី​ពោះ​របស់​គេ។


word:
 អ្វីៗ​ដែល​គេ​ខំ​ស្វែង​រក​នោះ​នឹង​បាត់​បង់​ទៅ​វិញ គឺ​គេ​មិន​អាច​រក្សា​ទុក​ឡើយ ហើយ​គេ​ក៏​មិន​បាន​សប្បាយ​នឹង​ទ្រព្យសម្បត្តិ ដែល​គេ​រក​ស៊ី​បាន​នោះ​ដែរ។


word:
 ក្នុង​ពេល​កំពុង​តែ​សម្បូណ៌សប្បាយ នោះ​គេ​បែរ​ជា​ខ្វះ​ខាត​វិញ ទុក្ខ​វេទនា​ទាំង​អស់​នឹង​គ្រប​សង្កត់​លើ​គេ។


word:
 នៅ​ពេល​ដែល​គេ​កំពុង​តែ​បំពេញ​ក្រពះ នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​ស្រោច​ព្រះពិរោធ​ដ៏​ខ្លាំង​ក្លា របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ​លើ​គេ​ទុក​ជា​អាហារ។


word:
 ប្រសិន​បើ​គេ​ដក​ព្រួញ​ចេញ​ពី​ខ្លួន នោះ​មុខ​ដាវ​ដ៏​មុត​នឹង​ចាក់​ទម្លុះ រហូត​ដល់​ថ្លើម​របស់​គេ។ ការ​ភ័យ​តក់ស្លុត​នឹង​កើត​មាន​ដល់​គេ។


word:
 ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​គេ​នឹង​វិនាស​បាត់ ក្នុង​ភាព​ងងឹត​អន្ធការ ភ្លើង​ដែល​គ្មាន​នរណា​បញ្ឆេះ នឹង​មក​បំផ្លាញ​គេ អ្វីៗ​ដែល​នៅ​សេសសល់​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​គេ ក៏​ឆេះ​អស់​ដែរ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​សំដែង​ព្រះពិរោធ ទ្រព្យសម្បត្តិ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​គេ នឹង​ត្រូវ​អ្នក​ដទៃ​រឹប​អូស​យក​ទៅ​អស់។


word:
 «សូម​អស់​លោក​ត្រងត្រាប់ ស្ដាប់​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​ថ្លែង ដ្បិត​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​បាន​ការ​សំរាល​ទុក្ខ​អ្វី​ផ្សេង​ទេ។


word:
 ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​គេ​មាន​តែ​សេចក្ដី​សុខ គឺ​គ្មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ ព្រះជាម្ចាស់​មិន​ដែល​លើក​ដំបង​វាយ​ប្រហារ ពួក​គេ​សោះ។


word:
 កូន​តូចៗ​របស់​ពួក​គេ​រត់​លេង មាន​គ្នា​ច្រើន​ដូច​ហ្វូង​សត្វ ហើយ​កូន​ធំៗ​របស់​គេ​នាំ​គ្នា​រាំ​យ៉ាង​សប្បាយ។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​ធ្លាប់​ទូល​ព្រះជាម្ចាស់​ថា “សូម​យាង​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​យើង​ខ្ញុំ​ទៅ យើង​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 តើ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​ជា​អ្វី បាន​ជា​យើង​ត្រូវ​បំរើ​ព្រះអង្គ តើ​យើង​ទូលអង្វរ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី?”


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​ស្មាន​ថា​សុភមង្គល​ស្ថិត​នៅ ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្លួន។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទទួល​យក​ដំបូន្មាន របស់​មនុស្ស​អាក្រក់?


word:
 ដ្បិត​ជា​ច្រើន​ដង ចង្កៀង​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ តែងតែ​រលត់ ទុក្ខ​វេទនា​តែងតែ​ធ្លាក់​មក​លើ​ពួក​គេ ព្រះជាម្ចាស់​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ ស្រប​តាម​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 អស់​លោក​ពោល​ថា “ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ដាក់​ទោស​កូន​ចៅ ព្រោះ​តែ​អំពើ​អាក្រក់​ដែល​ឪពុក​ប្រព្រឹត្ត” ក៏​ប៉ុន្តែ សូម​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស មនុស្ស​អាក្រក់​វិញ ដើម្បី​អោយ​គេ​ដឹង​ខ្លួន។


word:
 សូម​អោយ​គេ​ឃើញ​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ខ្លួន គឺ​សូម​អោយ​ខ្លួន​គេ​ផ្ទាល់​រង​នូវ​ព្រះពិរោធ របស់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 កាល​ណា​ចំនួន​ខែ​ដែល​គេ​ត្រូវ​រស់ ឈាន​ដល់​ទី​បញ្ចប់​ហើយ គេ​មិន​អាច​អំពល់​ពី​អនាគត​នៃ​ក្រុម​គ្រួសារ របស់​ខ្លួន​បាន​ទេ។


word:
 គ្មាន​នរណា​អាច​បង្រៀន​ព្រះជាម្ចាស់ អោយ​ចេះ​ដឹង​បាន​ឡើយ ដ្បិត​សូម្បី​តែ​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់ ក៏​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់ ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 មិន​ដែល​មាន​នរណា​បន្ទោស​អ្នក​នោះ​ចំពោះ​មុខ​ទេ ហើយ​ក៏​គ្មាន​នរណា​ធ្វើ​ទោស​គេ តាម​អំពើ​ដែល​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដែរ។


word:
 មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដង្ហែ​សព​គេ​ពី​មុខ​ពី​ក្រោយ ហើយ​គំនរ​ដី​នៅ​ជ្រលង​ភ្នំ ដែល​លុប​ពី​លើ​សព​របស់​គេ ក៏​ហាក់​ដូច​ជា​ទន់​ស្រួល​សំរាប់​គេ​ដែរ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អស់​លោក​យក​ពាក្យ​សំដី ឥត​បាន​ការ មក​សំរាល​ទុក្ខ​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ? ចម្លើយ​របស់​អស់​លោក​សុទ្ធ​តែ​ពាក្យ​មិន​ពិត»។


word:
 «តើ​មនុស្ស​មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី សំរាប់​ព្រះជាម្ចាស់? គ្មាន​ទេ! មនុស្ស​ដែល​មាន​សុភនិច្ឆ័យ នាំ​មក​នូវ ផល​ប្រយោជន៍​សំរាប់​តែ​ខ្លួន​ឯង​ប៉ុណ្ណោះ!


word:
 បើ​លោក​សុចរិត តើ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ដែរ​ឬ? បើ​លោក​រស់​នៅ​ដោយ​ទៀង​ត្រង់ តើ​ព្រះអង្គ​បាន​ចំណេញ​អ្វី?


word:
 លោក​បាន​យក​របស់​បញ្ចាំ ពី​ជន​រួម​ជាតិ​របស់​លោក​ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល ហើយ​រឹប​អូស​យក​សម្លៀកបំពាក់​ពី​គេ ទុក​អោយ​នៅ​ខ្លួន​ទទេ។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​យាង​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ចក្រវាល មាន​ពពក​ដ៏​ក្រាស់​បាំង​ព្រះអង្គ មិន​អោយ​មើល​ឃើញ​អ្វី​ទាំង​អស់”។


word:
 ពួក​គេ​ទូល​ព្រះជាម្ចាស់​ថា “សូម​យាង​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​យើង​ខ្ញុំ​ទៅ! ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​មិន​អាច ធ្វើ​អ្វី​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ឡើយ”។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ គឺ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​ប្រទាន​អោយ ពួក​គេ​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ពេញ​ផ្ទះ។ ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទទួល​យក​ដំបូន្មាន របស់​មនុស្ស​អាក្រក់​បាន​ទេ។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត និង​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់ ឃើញ​មនុស្ស​អាក្រក់​វិនាស គេ​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​រីករាយ និង​សើច​ចំអក​អោយ​ថា:


word:
 “អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​តែ​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក​យើង វិនាស​សូន្យ​បាត់​ទៅ​ហើយ អ្វីៗ​ដែល​គេ​រក​បាន​ក៏​ត្រូវ​ភ្លើង​ឆេះ​អស់​ដែរ”។


word:
 ដូច្នេះ សូម​ចុះ​សំរុង​ជា​មួយ​ព្រះជាម្ចាស់​ទៅ កុំ​ចាត់​ទុក​ព្រះអង្គ​ជា​បច្ចាមិត្ត​ទៀត​ឡើយ នោះ​ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​លោក។


word:
 ប្រសិន​បើ​លោក​វិល​មក​រក ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នោះ​ព្រះអង្គ​នឹង​លើក​លោក​ឡើង​វិញ។ សូម​ដក​អំពើ​ទុច្ចរិត​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​ទី​លំនៅ​របស់​លោក។


word:
 សូម​យក​ដុំ​មាស​របស់​លោក​ទៅ​បោះ​ចោល​ក្នុង​ធូលី​ដី សូម​យក​មាស​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ទៅ​បោះ​ចោល ក្នុង​ចំណោម​ដុំ​ថ្ម​នៅ​តាម​ទឹក​ជ្រោះ


word:
 ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នឹង​ប្រទាន​អោយ​លោក​មាន​អំណរ​សប្បាយ ហើយ​លោក​ងើប​មុខ​សម្លឹង​ទៅ​រក​ព្រះអង្គ។


word:
 ពេល​លោក​ទូលអង្វរ​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​នឹង​ឆ្លើយ​តប​មក​លោក​វិញ ហើយ​លោក​នឹង​ថ្វាយ​តង្វាយ តាម​ពាក្យ​ដែល​លោក​បន់។


word:
 ពេល​លោក​សំរេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​អ្វី​មួយ ការ​នោះ​នឹង​កើត​ជា​រូប​រាង​ឡើង ផ្លូវ​ដែល​លោក​ដើរ តែងតែ​មាន​ពន្លឺ​ជានិច្ច។


word:
 សូម្បី​តែ​មនុស្ស​មាន​ទោស​ក៏​ព្រះអង្គ​រំដោះ​ដែរ ដូច្នេះ ព្រះអង្គ​នឹង​រំដោះ​លោក តាម​អំពើ​ដ៏​បរិសុទ្ធ​ដែល​លោក​ប្រព្រឹត្ត»។


word:
 «នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ទៀត ទោះ​បី​ខ្ញុំ​យក​ដៃ​ខ្ទប់​ពាក្យ​ត្អូញត្អែរ​របស់​ខ្ញុំ​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​រអ៊ូរទាំ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ថែម​ទៀត។


word:
 ខ្ញុំ​មុខ​ជា​ដឹង​សេចក្ដី​ដែល​ព្រះអង្គ​នឹង​ឆ្លើយ​មក​ខ្ញុំ ព្រម​ទាំង​យល់​សេចក្ដី​ដែល​ព្រះអង្គ សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ខ្ញុំ។


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រើ​មហិទ្ធិឫទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្ញុំ​ឬ? ទេ! ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​ស្ដាប់​ខ្ញុំ​ពុំខាន។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ជជែក​តវ៉ា​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ ពេល​នោះ ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​ចៅក្រម​របស់​ខ្ញុំ នឹង​ប្រកាស​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​គ្មាន​ទោស​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ទៅ​ទិស​ខាង​កើត ព្រះអង្គ​មិន​គង់​នៅ​ទី​នោះ​ទេ ប្រសិន​ខ្ញុំ​ទៅ​ទិស​ខាង​លិច ក៏​មិន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​នៅ​ទី​នោះ​ដែរ។


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​រវល់​នៅ​ទិស​ខាង​ជើង​ឬ បាន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឃើញ​ព្រះអង្គ? ឬ​មួយ​ព្រះអង្គ​ពួន​នៅ​ទិស​ខាង​ត្បូង ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឃើញ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ជ្រាប​ច្បាស់​នូវ​មាគ៌ា​ដែល​ខ្ញុំ​ដើរ ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​ល្បងល​មើល​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​ឃើញ​ថា ខ្ញុំ​ប្រៀប​បាន​នឹង​មាស​សុទ្ធ។


word:
 ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្ដី​ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់ ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ធ្វើ​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​មិន​ធ្វើ​តាម​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​សំរេច​ធ្វើ​ការ​អ្វី​មួយ គ្មាន​នរណា​អាច​ផ្លាស់​ប្ដូរ​គំនិត​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ទេ ព្រះអង្គ​ចង់​ធ្វើ​អ្វី​មួយ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​នោះ។


word:
 ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ណា ព្រះអង្គ​នឹង​ដាក់​ទោស​ខ្ញុំ​យ៉ាង​នោះ ហើយ​នៅ​មាន​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ជា​ច្រើន​ទៀត ដែល​ព្រះអង្គ​គ្រោង​ទុក​ដែរ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​ភ័យ​តក់ស្លុត នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ពេល​ណា​ខ្ញុំ​រិះគិត​ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ភ័យ​ខ្លាច​ព្រះអង្គ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បំបាក់​ទឹក​ចិត្ត​ក្លាហាន​របស់​ខ្ញុំ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ភ័យ​តក់ស្លុត​ជា​ខ្លាំង។


word:
 ទោះ​បី​សេចក្ដី​ងងឹត​នៅ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ ទោះ​បី​ភាព​អន្ធការ​គ្រប​បាំង​លើ​ខ្ញុំ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​នៅ​ស្ងៀម​ដែរ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត មិន​កំណត់​ពេល​សំរាប់​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​មនុស្ស ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​ព្រះអង្គ មិន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​រក​យុត្តិធម៌​អោយ?


word:
 ពួក​គេ​ទៅ​រើស​កួរ​ស្រូវ​ដែល​ជ្រុះ​នៅ​តាម​ស្រែ និង​បេះ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ​ដែល​នៅ​សេសសល់ ក្នុង​ចំការ​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់។


word:
 រូប​កាយ​របស់​ពួក​គេ​ទទឹក​ជោក​ទៅ​ដោយ ភ្លៀង​ដែល​ធ្លាក់​នៅ​តាម​ភ្នំ ហើយ​ពួក​គេ​គ្មាន​អ្វី​ជា​ជំរក ក្រៅ​ពី​ដេក​ឱប​ផ្ទាំង​ថ្ម​នោះ​ឡើយ។


word:
 មាន​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត ចាប់​កូន​ក្មេង​កំព្រា ផ្ដាច់​ចេញ​ពី​ដោះ​ម្ដាយ ហើយ​យក​កូន​របស់​ជន​ក្រីក្រ ទុក​ជា​របស់​បញ្ចាំ។


word:
 ជន​ក្រីក្រ​ទាំង​នោះ​ដើរ​ខ្លួន​ទទេ គ្មាន​សម្លៀកបំពាក់​បិទបាំង​កាយ ហើយ​ត្រូវ​គេ​បង្ខំ​អោយ​លី​ស្រូវ តែ​គ្មាន​អ្វី​បរិភោគ។


word:
 ពួក​គេ​ចំរាញ់​ប្រេង​អូលីវ និង​បញ្ជាន់​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ​អោយ​អ្នក​ដទៃ តែ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់​គ្មាន​អ្វី​ផឹក។


word:
 អ្នក​របួស និង​អ្នក​ជិត​ស្លាប់​នាំ​គ្នា​ថ្ងូរ ស្រែក​អង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់​ពី​ទីក្រុង ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ព្រងើយ មិន​ដាក់​ទោស​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ដ៏​អាក្រក់​ទាំង​នេះ​ឡើយ។


word:
 មាន​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ពន្លឺ ពួក​គេ​មិន​ស្គាល់​ផ្លូវ​របស់​ពន្លឺ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​ដើរ​នៅ​ក្នុង​មាគ៌ា​នៃ​ពន្លឺ​ដែរ។


word:
 នៅ​ពេល​ងងឹត​ពួក​គេ​ចូល​ប្លន់​ផ្ទះ​នានា នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ពួក​គេ​លាក់​ខ្លួន គឺ​ពួក​គេ​មិន​ស្គាល់​ពន្លឺ​សោះ​ឡើយ។


word:
 អស់​លោក​ពោល​ថា “មនុស្ស​អាក្រក់ មុខ​ជា​ត្រូវ​ទឹក​ហូរ​នាំ​យក​បាត់​ទៅ ដី​ជា​ចំណែក​មត៌ក​របស់​គេ ទទួល​បណ្ដាសា ហើយ​គេ​មិន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ចំការ ទំពាំងបាយជូរ​ទៀត​ទេ។


word:
 ការ​រាំង​ស្ងួត និង​កំដៅ ធ្វើ​អោយ​ទឹក​កក​រលាយ​យ៉ាង​ណា ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​ក៏​នឹង​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​បាប រលាយ​សូន្យ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ម្ដាយ​បង្កើត​របស់​គេ នឹង​ភ្លេច​គេ ដង្កូវ​នឹង​ស៊ី​សព​គេ ទុក​ជា​អាហារ​យ៉ាង​ឆ្ងាញ់ គ្មាន​នរណា​នឹក​ដល់​គេ​ទៀត​ទេ។ អំពើ​អាក្រក់​នឹង​ត្រូវ​គេ​កាប់​រំលំ​ដូច​ដើម​ឈើ!”។


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់​ប្រកប​ដោយ​ព្រះចេស្ដា ដក​មនុស្ស​មាន​អំណាច​ចេញ ពេល​ព្រះអង្គ​ក្រោក​ឡើង ពួក​គេ​គ្មាន​សង្ឃឹម​ថា នឹង​រស់​ត​ទៅ​ទៀត​បាន​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បណ្ដោយ​អោយ​ពួក​គេ​ស្មាន​ថា ខ្លួន​រស់​នៅ​យ៉ាង​សុខសាន្ត ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ទត​មើល​អំពើ ដែល​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ជានិច្ច។


word:
 ពួក​គេ​បាន​ថ្កើង​ឡើង​តែ​មួយភ្លែត រួច​ហើយ​វិនាស​បាត់​ទៅ ពួក​គេ​ដូច​ជា​ផ្កា​ដែល​ធ្លាក់​ចុះ​ពី​ទង ហើយ​ស្លោក​អស់​ទៅ និង​ដូច​កួរ​ស្រូវ​ដែល​គេ​ផ្ដាច់​ចេញ​ពី​ដើម។


word:
 «ព្រះជាម្ចាស់​មាន​អំណាច​គ្រប់គ្រង ព្រះអង្គ​គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច ព្រះអង្គ​តាំង​អោយ​មាន​សេចក្ដី​សុខសាន្ត នៅ​លើ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 គ្មាន​នរណា​អាច​រាប់​ចំនួន​កងពល​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ទេ ពន្លឺ​របស់​ព្រះអង្គ​ចាំង​ដល់​មនុស្ស​គ្រប់ៗ​គ្នា។


word:
 ដូច្នេះ តើ​មនុស្ស​អាច​តវ៉ា​ថា​ខ្លួន​សុចរិត នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ឬ? តើ​អ្នក​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​ស្ត្រី អះអាង​ថា ខ្លួន​បរិសុទ្ធ​ដូច​ម្ដេច​កើត?


word:
 នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ សូម្បី​តែ​ព្រះច័ន្ទ​ក៏​បាត់​រស្មី ហើយ​ហ្វូងតារា​ក៏​មិន​ភ្លឺ​ទៅ​ហើយ


word:
 ចុះ​ចំណង់​បើ​មនុស្ស​ដែល​មិន​ខុស​ពី​ដង្កូវ ហើយ​កូន​មនុស្ស​ដែល​មិន​ខុស​ពី​ជន្លេន តើ​គេ​រឹត​តែ​អន់​យ៉ាង​ណា​ទៅ​ទៀត!»។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ នាំ​គ្នា​ញ័រ​រន្ធត់​នៅ​ពី​ក្រោម​សមុទ្រ និង​ក្រោម​អ្វីៗ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ។


word:
 ស្ថាន​មច្ចុរាជ​មិន​លាក់​កំបាំង​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ ព្រះអង្គ​មើល​ធ្លុះ​ដល់​រណ្ដៅ​នៃ​សេចក្ដី​វិនាស។


word:
 ព្រះអង្គ​បង្ក្រាប​សមុទ្រ ដោយសារ​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​កំទេច​សត្វ​ដ៏​សំបើម​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ ដោយសារ​ព្រះតម្រិះ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ផ្ទៃ​មេឃ​ប្រែ​ជា​ស្រឡះ ដោយសារ​ខ្យល់​ដង្ហើម​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ចាក់​ទម្លុះ​ពស់​ដែល​កំពុង​តែ​គេច​ខ្លួន ដោយសារ​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​តូច​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​យើង​ក៏​បាន​ឮ​តែ​បន្តិចបន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ ចំណែក​ឯ​ឫទ្ធានុភាព​ដ៏​ខ្លាំង​ក្លា​របស់​ព្រះអង្គ​វិញ តើ​នរណា​អាច​ស្វែង​យល់​បាន?»។


word:
 «ខ្ញុំ​សូម​ស្បថ​ក្នុង​នាម​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ! ព្រះអង្គ​មិន​ព្រម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ខ្ញុំ​ទេ។ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​បាន​ធ្វើ អោយ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ពោរពេញ​ដោយ​ភាព​ជូរ​ចត់។


word:
 ដរាប​ណា​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​ដង្ហើម​ចេញ​ចូល ហើយ​ខ្យល់​ដង្ហើម​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ច្រមុះ​របស់​ខ្ញុំ


word:
 នោះ​មាត់​របស់​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ស្រដី​ចេញ​មក​នូវ​ពាក្យ​អាក្រក់ ហើយ​អណ្ដាត​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ថ្លែង​ពាក្យ​វៀចវេរ​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់​ជា​ដាច់​ខាត​ថា ពាក្យ​របស់​អស់​លោក​ជា​ពាក្យ​ត្រឹម​ត្រូវ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ស្លាប់ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ព្រម​ទទួល​ថា ខ្ញុំ​មាន​ទោស​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ប្រកាន់​ជំហរ​ថា​ខ្ញុំ​សុចរិត ដរាប​ណា​ខ្ញុំ​មាន​ជីវិត មនសិការ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្ញុំ​ទេ។


word:
 សូម​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ ទទួល​ទោស​ដូច​មនុស្ស​អាក្រក់ សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ ទទួល​ទោស​ដូច​មនុស្ស​ទុច្ចរិត។


word:
 តើ​គេ​យក​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ធ្វើ​ជា​ប្រភព​នៃ​អំណរ​របស់​ខ្លួន​ឬ​ទេ? តើ​គេ​អង្វរ​រក​ព្រះជាម្ចាស់ គ្រប់​ពេល​វេលា​ឬ​ទេ?


word:
 ខ្ញុំ​សូម​បង្ហាញ​អោយ​អស់​លោក​ស្គាល់ ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​លាក់​គំរោងការ​របស់ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​ឡើយ។


word:
 អស់​លោក​ផ្ទាល់​ក៏​ធ្លាប់​ឃើញ​ស្រាប់​ហើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អស់​លោក​និយាយ​ឥត​ខ្លឹមសារ ទាំង​អស់​គ្នា​ដូច្នេះ?


word:
 ប្រសិន​បើ​គេ​មាន​កូន​ចៅ​ច្រើន កូន​ចៅ​ទាំង​នោះ​នឹង​ស្លាប់​ដោយ​មុខ​ដាវ ពូជពង្ស​របស់​គេ​គ្មាន​អាហារ បរិភោគ​គ្រប់​គ្រាន់​ឡើយ។


word:
 កូន​ចៅ​ដែល​រួច​ជីវិត នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់ ដោយ​ជំងឺ​រាត​ត្បាត ប្រពន្ធ​របស់​គេ​ដែល​នៅ​មេម៉ាយ នឹង​មិន​យំ​កាន់​ទុក្ខ​អោយ​គេ​ឡើយ។


word:
 គេ​បាន​ត្រឹម​តែ​ប្រមូល​ប៉ុណ្ណោះ តែ​មនុស្ស​សុចរិត​នឹង​ប្រើ​សម្លៀកបំពាក់​នោះ ហើយ​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់​នឹង​ចែក​ប្រាក់​គ្នា។


word:
 ពេល​ចូល​ដំណេក គេ​ជា​អ្នក​មាន ប៉ុន្តែ នេះ​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ​ហើយ ដ្បិត​ពេល​ភ្ញាក់​ឡើង គេ​បាត់​បង់​ទ្រព្យសម្បត្តិ​អស់។


word:
 គេ​ជីក​អណ្ដូង​រ៉ែ​ឆ្ងាយ​ពី​កន្លែង​មនុស្ស​រស់​នៅ មនុស្ស​ដើរ​ខាង​លើ​ក៏​មិន​ដឹង គេ​សំរូត​ខ្លួន​ចុះ​ទៅ​ក្នុង​អណ្ដូង​រ៉ែ ហើយ​យោល​ចុះ​យោល​ឡើង​នៅ​ទី​នោះ ឆ្ងាយ​ពី​ស្រុក​ភូមិ។


word:
 ទី​ជំរៅ​ពោល​ថា “ប្រាជ្ញា​មិន​នៅ​ក្នុង​ខ្ញុំ​ទេ” មហា​សមុទ្រ​ពោល​ថា “ប្រាជ្ញា​ក៏​មិន​នៅ​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ដែរ”


word:
 គ្មាន​មាស ឬ​ពេជ្រ​ណា​ផ្ទឹម​ស្មើ​នឹង​ប្រាជ្ញា​ទេ ហើយ​គេ​ក៏​មិន​អាច​យក​ប្រាជ្ញា​ទៅ​ដូរ​ជា​មួយ ភាជន៍​ដែល​ធ្វើ​ពី​មាស​សុទ្ធ​ដែរ។


word:
 ផ្កា​ថ្ម និង​គជ់ រឹត​តែ​ផ្ទឹម​នឹង​ប្រាជ្ញា​មិន​បាន ហើយ​មាន​ប្រាជ្ញា​ប្រសើរ​ជាង​មាន កែវមុក្ដា​ទៅ​ទៀត។


word:
 ត្បូង​ជម្ពូរ័ត្ន​ពី​ស្រុក​អេត្យូពី​ក៏​មិន​អាច​ប្រដូច ទៅ​នឹង​ប្រាជ្ញា ហើយ​ប្រាជ្ញា​មិន​អាច​យក​ទៅ​ថ្លឹង ជា​មួយ​មាស​បាន​ទេ។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មើល​ធ្លុះ​រហូត​ដល់​ទៅ ទី​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី និង​ទត​ឃើញ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នៅ​ក្រោម​មេឃ។


word:
 ពេល​ណា​ព្រះអង្គ​កំណត់​ច្បាប់​មួយ សំរាប់​ទឹក​ភ្លៀង ព្រម​ទាំង​កំណត់​ផ្លូវ​សំរាប់​ផ្លេក​បន្ទោរ និង​ផ្គរ រួច​ស្រេច​ហើយ


word:
 ព្រះអង្គ​ក៏​ទត​ឃើញ​ប្រាជ្ញា ព្រះអង្គ​លើក​តម្លៃ​ប្រាជ្ញា​នោះ ព្រះអង្គ​តាំង​ប្រាជ្ញា​ឡើង ហើយ​ពិនិត្យពិច័យ​មើល​យ៉ាង​ល្អិតល្អន់។


word:
 បន្ទាប់​មក ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល មក​កាន់​មនុស្ស​លោក​ថា: “ការ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ប្រាជ្ញា ការ​ងាក​ចេញ​ពី​អំពើ​អាក្រក់ ជា​ការ​យល់​ដឹង”»។


word:
 នៅ​គ្រា​ដែល​ចង្កៀង​របស់​ព្រះអង្គ​បំភ្លឺ​ខ្ញុំ ហើយ​ពន្លឺ​របស់​ព្រះអង្គ​នាំ​ខ្ញុំ អោយ​ដើរ​កាត់​ភាព​ងងឹត។


word:
 ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ចំរុង​ចំរើន​នោះ ព្រះជាម្ចាស់​ជា​មិត្ត​សម្លាញ់​របស់​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ជួយ​ការពារ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត គង់​នៅ​ជា​មួយ​ខ្ញុំ ហើយ​កូន​ចៅ​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​នៅ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 ហ្វូង​សត្វ​របស់​ខ្ញុំ​ផ្ដល់​ទឹក​ដោះ​អោយ​ខ្ញុំ យ៉ាង​បរិបូណ៌ ចំការ​អូលីវ​របស់​ខ្ញុំ ផ្ដល់​ប្រេង​ដ៏​ច្រើន​ហូរហៀរ​មក​ខ្ញុំ។


word:
 ដ្បិត​ពេល​មនុស្ស​វេទនា​ស្រែក​អង្វរ ខ្ញុំ​ជួយ​យក​អាសា​គេ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ជួយ​ក្មេង​កំព្រា គ្មាន​ទី​ពឹង​ដែរ។


word:
 អ្នក​ដែល​ហៀប​នឹង​ស្លាប់ តែង​អោយ​ពរ​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ស្ត្រី​មេម៉ាយ អោយ​មាន​អំណរ​សប្បាយ។


word:
 សេចក្ដី​សុចរិត​នៅ​ជាប់​ជា​មួយ​ខ្ញុំ ប្រៀប​ដូច​ជា​សម្លៀកបំពាក់​បិទបាំង​កាយ​ខ្ញុំ ហើយ​យុត្តិធម៌​ក៏​ប្រៀប​ដូច​ជា​អាវ​ធំ និង​ឆ្នួត​ក្បាល​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ។


word:
 ពេល​នោះ ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​មុខ​ជា​មាន​អាយុ​វែង ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ស្លាប់​ក្នុង​ទី​លំនៅ​ដ៏​កក់​ក្ដៅ​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ទទួល​កិត្តិយស​មិន​ចេះ​ចប់ កម្លាំង​របស់​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ចំរើន​ឡើង​សា​ជា​ថ្មី ដូច​ខ្សែ​ធ្នូ​ដែល​គេ​រឹត​យ៉ាង​តឹង។


word:
 ពេល​ខ្ញុំ​ញញឹម​ដាក់​ពួក​គេ ពួក​គេ​រក​ជឿ​មិន​បាន។ ពួក​គេ​រង់ចាំ​ខ្ញុំ​សំដែង​ចិត្ត​មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​ពួក​គេ។


word:
 ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ធ្វើ​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ពួក​គេ ខ្ញុំ​នឹង​បង្ហាញ​ផ្លូវ​ពួក​គេ ហើយ​ខ្ញុំ​ស្ថិត​នៅ​ជា​មួយ​ពួក​គេ ដូច​ស្ដេច​ស្ថិត​នៅ​ជា​មួយ​កងពល​របស់​ខ្លួន និង​ដូច​មនុស្ស​ម្នាក់​លើក​ទឹក​ចិត្ត អស់​អ្នក​ដែល​កើត​ទុក្ខ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ក្មេង​ជាង​ខ្ញុំ សើច​ចំអក​អោយ​ខ្ញុំ! ឪពុក​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​ប្រើ​ការ​មិន​កើត សូម្បី​តែ​ប្រើ​អោយ​កៀង​ហ្វូង​សត្វ ជា​មួយ​ឆ្កែ​របស់​ខ្ញុំ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ទុក​ចិត្ត​ដែរ។


word:
 ដោយ​ខ្វះ​ខាត និង​ឃ្លាន​ខ្លាំង​ពេក ពួក​គេ​រត់​ទៅ​វាល​ហួតហែង ដែល​ជា​ទី​ស្មសាន រាំង​ស្ងួត​តាំង​ពី​យូរយារ​មក​ហើយ។


word:
 ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​រត់​ទៅ​ស្នាក់​អាស្រ័យ នៅ​តាម​ជ្រលង​ភ្នំ​ដ៏​ចង្អៀត​គួរ​ព្រឺ​ខ្លាច និង​នៅ​តាម​រូង​ភ្នំ តាម​ក្រហែង​ថ្ម។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ខ្សោយ ព្រះអង្គ​បន្ទាប​បន្ថោក​ខ្ញុំ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ពួក​គេ​មើលងាយ​ខ្ញុំ តាម​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ។


word:
 ជន​ពាល​ជា​ច្រើន​ប្រហារ​ខ្ញុំ​ពី​ខាង​ស្ដាំ​ ពួក​គេ​ទាត់​ជើង​ខ្ញុំ ហើយ​សង្គ្រប់​មក​លើ​ខ្ញុំ ដើម្បី​កំទេច​ខ្ញុំ។


word:
 ពួក​គេ​ឃាំង​ផ្លូវ​ខ្ញុំ មិន​អោយ​រត់​រួច ពួក​គេ​ប្រាថ្នា​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​វិនាស ដោយ​មិន​បាច់​មាន​នរណា​ជួយ​ពួក​គេ​ឡើយ។


word:
 ការ​ភ័យ​តក់ស្លុត​ក៏​កើត​មាន​ដល់​ខ្ញុំ កិត្តិយស​ដ៏​រុងរឿង​របស់​ខ្ញុំ​ប៉ើង​ទៅ​តាម​ខ្យល់ ភាព​ចំរុង​ចំរើន​របស់​ខ្ញុំ​រសាត់​បាត់ ដូច​ពពក។


word:
 ការ​ឈឺ​ចាប់​នេះ​មាន​កំរិត​ខ្លាំង​ពេក រហូត​ដល់​ធ្វើ​អោយ​ទក់​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​រឹតរួត​ខ្ញុំ ដូច​ក​អាវ​រឹត​ក​ខ្ញុំ។


word:
 ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​សូម​ព្រះអង្គ​ជួយ តែ​ព្រះអង្គ​មិន​ឆ្លើយ​មក​ទូលបង្គំ​ទេ ពេល​ទូលបង្គំ​ក្រោក​ឈរ ព្រះអង្គ​គ្រាន់​តែ​សម្លឹង​មក​ទូលបង្គំ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ទូលបង្គំ​យ៉ាង​ឃោរឃៅ ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ​ដោយ​ឫទ្ធិបារមី ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​លើក​ទូលបង្គំ​ឡើង ហើយ​អោយ​ខ្យល់​ផាត់​ទូលបង្គំ​យក​ទៅ ព្រម​ទាំង​អោយ​ខ្យល់​ព្យុះ​បក់​បោក មក​លើ​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ទូលបង្គំ​ដឹង​ហើយ​ថា​ព្រះអង្គ​នាំ​ទូលបង្គំ ទៅ​រក​សេចក្ដី​ស្លាប់ គឺ​នៅ​កន្លែង​ដែល​មនុស្ស​លោក​ទៅ​ជួបជុំ​គ្នា។


word:
 ចំពោះ​ខ្ញុំ​វិញ តើ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​សំរក់​ទឹក​ភ្នែក រួម​ជា​មួយ​នរណា​ម្នាក់​ជួប​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​ព្រួយ​ចិត្ត ដោយ​ឃើញ​នរណា​ម្នាក់ កំសត់​ទុគ៌ត​ទេ​ឬ?


word:
 ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​បាន​សុភមង្គល តែ​ទុក្ខ​វេទនា​បែរ​ជា​កើត​មាន​ដល់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ពន្លឺ តែ​សេចក្ដី​ងងឹត​បែរ​ជា កើត​មាន​ដល់​ខ្ញុំ​ទៅ​វិញ។


word:
 មុខ​ខ្ញុំ​ឡើង​ខ្មៅ តែ​មិន​មែន​ដោយសារ​កំដៅ​ថ្ងៃ​ទេ ខ្ញុំ​ក្រោក​ឈរ​នៅ​ទី​ប្រជុំ​ជន ស្រែក​ហៅ​គេ​អោយ​ជួយ។


word:
 ពិណ​របស់​ខ្ញុំ​លេង​បាន​តែ​បទ​ទំនួញ សំឡេង​ប៉ី​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ត្រឹម​តែ​កំដរ អស់​អ្នក​ដែល​យំ​កាន់​ទុក្ខ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​សន្យា​យ៉ាង​ម៉ឺងម៉ាត់​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិន​សម្លឹង​មើល​ទៅ ស្ត្រី​ក្រមុំ​ណា​ម្នាក់ ដោយ​ចិត្ត​ស្រើបស្រាល​ឡើយ។


word:
 ដូច្នេះ តើ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​បម្រុង​រង្វាន់​អ្វី ពី​ស្ថាន​លើ​ទុក​សំរាប់​ខ្ញុំ តើ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នឹង​ប្រទាន​មត៌ក​អ្វី​ដល់​ខ្ញុំ​នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ?


word:
 សូម​ព្រះជាម្ចាស់​ថ្លឹង​ខ្ញុំ​នៅ​លើ​ជញ្ជីង​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ចុះ នោះ​ព្រះអង្គ​នឹង​ឃើញ​ថា ខ្ញុំ​គ្មាន​កំហុស​អ្វី​ទេ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ជើង​ខ្ញុំ​ងាក​ចេញ​ពី​មាគ៌ា​ត្រឹម​ត្រូវ ប្រសិន​បើ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ភ្នែក​អូស​ទាញ ប្រសិន​បើ​មាន​អំពើ​សៅហ្មង​ណា​មួយ នៅ​ជាប់​នឹង​ដៃ​របស់​ខ្ញុំ


word:
 នោះ​ពេល​ខ្ញុំ​សាប​ព្រោះ​អ្វី សូម​អោយ​អ្នក​ផ្សេង​មក​ទទួល​យក​ផល ហើយ​រំលើង​ដំណាំ​របស់​ខ្ញុំ​រហូត​ដល់​ឫស​ចុះ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​វង្វេង ព្រោះ​តែ​ស្ត្រី​ណា​ម្នាក់ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ឃ្លាំ​មើល​ប្ដី​គេ​មិន​នៅ​ផ្ទះ


word:
 អំពើ​នេះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ភ្លើង ឆេះ​រាលដាល​រហូត​ដល់​រណ្ដៅ​នៃ​សេចក្ដី​វិនាស ហើយ​អាច​ឆេះ​កំទេច​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ខ្ញុំ​មាន។


word:
 ពេល​ព្រះជាម្ចាស់​ក្រោក​ឡើង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស តើ​អោយ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច ពេល​ព្រះអង្គ​សួរ​ចម្លើយ តើ​អោយ​ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​ដូច​ម្ដេច​បាន?


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​បាន​បង្កើត​ខ្ញុំ​ក្នុង​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​យ៉ាង​ណា ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​អ្នក​បំរើ​ប្រុស​ស្រី​មក យ៉ាង​នោះ​ដែរ គឺ​ព្រះ​តែ​មួយ​ដែល​បាន​សូន​យើង ក្នុង​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​ដូច​គ្នា។


word:
 គឺ​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង ខ្ញុំ​បី​បាច់​ថែរក្សា​គេ ហើយ​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​មក ខ្ញុំ​តែងតែ​ដឹក​នាំ​ស្ត្រី​មេម៉ាយ​ជានិច្ច។


word:
 ដ្បិត​ខ្ញុំ​ភ័យ​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​ដាក់​ទោស​ណាស់ ខ្ញុំ​មិន​អាច​តទល់​នឹង​ឫទ្ធិបារមី​ដ៏​ថ្កុំថ្កើង របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ។


word:
 ពេល​សម្លឹង​មើល​ទៅ​ព្រះអាទិត្យ ដែល​បញ្ចេញ​រស្មី​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច ហើយ​មើល​ទៅ​ព្រះច័ន្ទ​ជះ​ពន្លឺ​រស្មី​យ៉ាង​ស្រទន់


word:
 ធ្វើ​ដូច្នេះ​ជា​កំហុស​ដែល​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ទោស ព្រោះ​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​បាន​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ដែល​សប្បាយ​ចិត្ត ពេល​ឃើញ​សត្រូវ​ខ្ញុំ រង​ទុក្ខ​វេទនា ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដែល​លោត​កព្ឆោង ពេល​ឃើញ​គេ​ជួប​អន្តរាយ​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បណ្ដោយ​ខ្លួន​អោយ​មាន​បាប ព្រោះ​តែ​ពាក្យ​សំដី គឺ​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ដាក់​បណ្ដាសា​គេ ប្រាថ្នា​អោយ​គេ​ស្លាប់​នោះ​ឡើយ។


word:
 តាម​ពិត​ខ្ញុំ​តែងតែ​បើក​ទ្វារ​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ ទទួល​អ្នក​ដំណើរ ទោះ​បី​ខ្ញុំ​មិន​ស្គាល់​គេ​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ទុក​អោយ​គេ ដេក​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ខ្លាច​បណ្ដាជន​ត្មះតិះដៀល ខ្លាច​គ្រួសារ​ឯ​ទៀតៗ​មាក់ងាយ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដែល​សំងំ​នៅ​ស្ងៀម មិន​ហ៊ាន​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​ចង់​អោយ​នរណា​ម្នាក់​ព្រម​ស្ដាប់​ខ្ញុំ ដ្បិត​ជា​ពាក្យ​ចុង​ក្រោយ​របស់​ខ្ញុំ! សូម​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ឆ្លើយ​តប​មក​ខ្ញុំ​ផង! រីឯ​សេចក្ដី​ដែល​បច្ចាមិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​កត់ត្រា​ទុក ដើម្បី​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្ញុំ


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ទូល​ព្រះអង្គ នូវ​គ្រប់​អំពើ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត ខ្ញុំ​នឹង​ចូល​ទៅ​ជិត​ព្រះអង្គ ដោយ​ឥត​អាម៉ាស់។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​បរិភោគផល ដែល​ដុះ​ចេញ​ពី​ដី​នោះ ដោយ​មិន​បង់​ប្រាក់ ហើយ​ធ្វើ​អោយ​ម្ចាស់​ដី​រីងរៃ​នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​


word:
 នោះ​សូម​អោយ​មាន​តែ​បន្លា និង​ស្រងែ ដុះ​នៅ​ក្នុង​ស្រែ​ជំនួស​ស្រូវ»។ - ពាក្យ​របស់​លោក​យ៉ូប​ចប់​តែ​ប៉ុណ្ណេះ -


word:
 កាល​មិត្តភក្ដិ​ទាំង​បី​រូប​របស់​លោក​យ៉ូប ឃើញ​លោក​ប្រកាន់​ជំហរ​ថា​ខ្លួន​សុចរិត​ដូច្នេះ ពួក​គេ​ក៏​លែង​ឆ្លើយ​ទៅ​លោក​វិញ។


word:
 ពេល​នោះ លោក​អេលីហ៊ូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​បារ៉ាគាល ក្នុង​អំបូរ​ប៊ូស​នៃ​ត្រកូល​រ៉ាម ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ខឹង​ជា​ខ្លាំង។ គាត់​ខឹង​នឹង​លោក​យ៉ូប ព្រោះ​លោក​ប្រកាន់​ថា​ខ្លួន​លោក​សុចរិត​ជាង​ព្រះជាម្ចាស់​។


word:
 គាត់​ក៏​ខឹង​នឹង​មិត្តភក្ដិ​ទាំង​បី​របស់​លោក​យ៉ូប​ដែរ ព្រោះ​លោក​ទាំង​បី​ពុំ​អាច​រក​ពាក្យ​ឆ្លើយ​ទៅ​លោក​វិញ​បាន ធ្វើ​ហាក់​ដូច​ជា​ព្រះជាម្ចាស់​មាន​កំហុស​មែន​។


word:
 លោក​អេលីហ៊ូវ​ជា​កូន​របស់​លោក​បារ៉ាគាល ក្នុង​អំបូរ​ប៊ូស​ពោល​ឡើង​ថា៖ «ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង ហើយ​អស់​លោក​សុទ្ធ​តែ​ជា​ចាស់​ទុំ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​ភ័យ​ញាប់ញ័រ មិន​ហ៊ាន​ជំរាប​អស់​លោក​ពី​ចំណេះ​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​តែង​គិត​ថា មនុស្ស​មាន​អាយុ​វែង រមែង​ប្រសប់​និយាយ អ្នក​រស់​បាន​ច្រើន​ឆ្នាំ​ប្រសប់​ផ្ដល់​យោបល់។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ តាម​ពិត មាន​តែ​វិញ្ញាណ​នៅ​ក្នុង​មនុស្ស គឺ​ខ្យល់​ដង្ហើម​មក​ពី​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​ប៉ុណ្ណោះ ទើប​ផ្ដល់​អោយ​គេ​យល់​ដឹង​បាន។


word:
 រស់​បាន​ច្រើន​ឆ្នាំ​មិន​ផ្ដល់​អោយ​មនុស្ស មាន​ប្រាជ្ញា​ឡើយ ហើយ​មនុស្ស​ចាស់​ជរា​ក៏​មិន​ស្គាល់​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ដែរ។


word:
 ហេតុ​នេះ​សូម​អស់​លោក​ស្ដាប់​ខ្ញុំ​ម្ដង ខ្ញុំ​សូម​បង្ហាញ​ចំណេះ​ដឹង​របស់​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​បាន​រង់ចាំ​អស់​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​រហូត​ដល់​ចប់


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ផ្ចង់​ចិត្ត​ស្ដាប់​អស់​លោក ក៏​ប៉ុន្តែ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អស់​លោក ជជែក​ឈ្នះ​លោក​យ៉ូប ឬ​អាច​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ពាក្យ​របស់​គាត់​វិញ​សោះ!


word:
 ហេតុ​នេះ​សូម​កុំ​អះអាង​ថា អស់​លោក​រក​បាន​ប្រាជ្ញា​នោះ​ឡើយ។ មាន​តែ​ព្រះជាម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​អាច តទល់​នឹង​គាត់​បាន គឺ​មិន​មែន​មនុស្ស​ទេ។


word:
 លោក​យ៉ូប​ពុំ​មាន​ប្រសាសន៍​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់​ទេ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ឆ្លើយ​ទៅ​គាត់​វិញ តាម​របៀប​ដែល​អស់​លោក​ឆ្លើយ​នោះ​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​និយាយ​ទេ ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​មុខ​តែ​ធ្លុះធ្លាយ​ដូច​ថង់​ស្បែក ដែល​ដាក់​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ថ្មី។


word:
 ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​បញ្ចើចបញ្ចើ​ទេ បើ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដូច្នេះ ព្រះ​ដែល​បង្កើត​ខ្ញុំ​មុខ​ជា ដក​ជីវិត​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ឆាប់​មិន​ខាន។


word:
 លោក​យ៉ូប​អើយ សូម​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ​ថ្លែង នៅ​ពេល​នេះ​ចុះ សូម​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ខ្ញុំ!


word:
 ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​សូន​ខ្ញុំ​ឡើង ខ្យល់​ដង្ហើម​របស់ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត។


word:
 នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​មិន​ខុស​ពី​លោក​ទេ ព្រះអង្គ​បាន​សូន​ខ្ញុំ​ពី​ដី​ឥដ្ឋ ដូច​លោក​ដែរ។


word:
 ដូច្នេះ សូម​កុំ​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ខ្ញុំ​ឡើយ ហើយ​ក៏​កុំ​នឹក​ស្មាន​ថា ខ្ញុំ​ចង់​យក​អំណាច មក​គាប​សង្កត់​លោក​អោយ​សោះ។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​តាម​រយៈ​ការ​យល់​សប្ដិ តាម​រយៈ​សុបិន​និមិត្ត​នា​រាត្រី​កាល ក្នុង​ពេល​ដែល​មនុស្ស​កំពុង​តែ​ដេក លង់លក់​មិន​ដឹង​ខ្លួន។


word:
 ព្រះអង្គ​ក៏​សំដែង​អោយ​គេ​ស្គាល់ ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រម​ទាំង​បញ្ជាក់​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​គេ​យល់​យ៉ាង​ច្បាស់​ផង។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​វាយ​ប្រដៅ​មនុស្ស​តាម​រយៈ ការ​ឈឺ​ចាប់​ដែរ គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ដេក ឈឺ​ចុក​ចាប់ សព្វ​សព៌ាង្គ​កាយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ប្រសិន​បើ​មាន​ទេវតា​មួយ​រូប ក្នុង​ចំណោម​ទេវតា​មួយ​ពាន់ មក​បក​ស្រាយ និង​បង្ហាញ​អោយ​អ្នក​នោះ ស្គាល់​ផ្លូវ​ត្រឹម​ត្រូវ


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មុខ​ជា​លើកលែង​ទោស​អោយ​គេ ដ្បិត​ទេវតា​អង្វរ​ថា: “សូម​ដោះ​លែង​អ្នក​នេះ​ទៅ កុំ​អោយ​គេ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​ឡើយ ទូលបង្គំ​រក​បាន​ហេតុ​ផល ដើម្បី​រំដោះ​គេ​ហើយ!”។


word:
 ពេល​នោះ សាច់​ឈាម​របស់​គេ​នឹង​ប្រែ​ជា ស្រស់​ស្អាត​ដូច​គ្រា​នៅ​ពី​ក្មេង ហើយ​គេ​នឹង​បាន​ដូច​គ្រា​នៅ​វ័យ​ជំទង់។


word:
 ពេល​គេ​ទូលអង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​គេ គេ​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះអង្គ​ដោយ​អំណរ ព្រះអង្គ​រាប់​គេ​ជា​មនុស្ស​សុចរិត​ឡើង​វិញ។


word:
 ពេល​នោះ គេ​នឹង​ច្រៀង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​មនុស្សម្នា​ថា: “ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ខ្ញុំ​បាន​វង្វេង​ចេញ​ពី​មាគ៌ា​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ តែ​ព្រះជាម្ចាស់​ពុំ​បាន​ដាក់​ទោស​ខ្ញុំ ស្រប​តាម​អំពើ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត​នោះ​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​លោក​ចង់​ឆ្លើយ សូម​ឆ្លើយ​មក​ចុះ! សូម​មាន​ប្រសាសន៍​មក ដ្បិត​ខ្ញុំ​ចង់​រក​យុត្តិធម៌​ជូន​លោក។


word:
 «អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា​អើយ សូម​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​បរិយាយ! អស់​អ្នក​ដែល​ចេះ​ដឹង​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ត្រចៀក​ស្ដាប់​ខ្ញុំ!


word:
 លោក​យ៉ូប​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​សុចរិត តែ​ព្រះជាម្ចាស់​មិន​ព្រម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ខ្ញុំ​ទេ។


word:
 ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ត្រឹម​ត្រូវ ក៏​ព្រះអង្គ​ចាត់​ទុក​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​កុហក​ដែរ របួស​របស់​ខ្ញុំ​ពុំ​អាច​ព្យាបាល​បាន​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ពុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​សោះ​ឡើយ»។


word:
 «ហេតុ​នេះ​អស់​អ្នក​ដែល​ចេះ​គិតគូរ​អើយ សូម​នាំ​គ្នា​ស្ដាប់​ខ្ញុំ! ព្រះជាម្ចាស់​មិន​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់​ឡើយ ហើយ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ក៏​មិន​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដែរ!


word:
 ព្រះអង្គ​តប​ស្នង​ចំពោះ​មនុស្ស​លោក តាម​អំពើ​ដែល​ខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត ព្រះអង្គ​អោយ​ម្នាក់ៗ​ទទួល​ផល តាម​របៀប​ដែល​ខ្លួន​រស់​នៅ។


word:
 ពិត​មែន​ហើយ ព្រះជាម្ចាស់​មិន​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​អាក្រក់​ជា​ដាច់​ខាត ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត មិន​ប្រាស​ចាក​យុត្តិធម៌​ឡើយ។


word:
 តើ​នរណា​ប្រគល់​អំណាច​អោយ​ព្រះអង្គ គ្រប់គ្រង​ផែនដី? តើ​នរណា​ប្រគល់​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល មក​អោយ​ព្រះអង្គ​កាន់​កាប់?


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះជាម្ចាស់​ខ្វល់​ខ្វាយ​តែ ចំពោះ​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ ហើយ​បើ​ព្រះអង្គ​ដក​យក​ព្រះវិញ្ញាណ និង​ដង្ហើម​ជីវិត​ទៅ​វិញ​នោះ


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះជាម្ចាស់​ស្អប់​យុត្តិធម៌ តើ​ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​ផែនដី​កើត​ឬ? តើ​លោក​ហ៊ាន​ថ្កោល​ទោស​ព្រះ​ដ៏​សុចរិត ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម​ឬ?


word:
 រីឯ​ព្រះជាម្ចាស់​វិញ ព្រះអង្គ​មិន​រើស​មុខ​មេ​ដឹក​នាំ​ឡើយ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​យោគយល់​អ្នក​មាន ជាង​អ្នក​ក្រ​ដែរ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ពួក​គេ​មក​ដូច​គ្នា។


word:
 ពួក​គេ​នឹង​បាត់​បង់​ជីវិត​តែ​ក្នុង​មួយ​ប៉ប្រិច​ភ្នែក នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ ប្រជាជន​កើត​វឹកវរ ហើយ​វិនាស​អស់​ទៅ គេ​ទម្លាក់​អ្នក​កាន់​អំណាច​ដោយ​ងាយ​ស្រួល។


word:
 គ្មាន​ភាព​ងងឹត ឬ​ភាព​អន្ធការ​ណា បាំង​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត មិន​អោយ​ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​ចាំបាច់​ចំណាយ​ពេល​ពិនិត្យពិច័យ មុន​នឹង​នាំ​មនុស្ស​អោយ​មក​ឈរ​ក្នុង​ទី​កាត់​ក្ដី របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​អំពើ​ដែល​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត ព្រះអង្គ​ផ្ដួល​រំលំ​ពួក​គេ​អោយ​ធ្លាក់​ពី​អំណាច ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​យប់។


word:
 ពួក​គេ​ធ្វើ​បាប​ជន​ទុគ៌ត និង​ជន​ក្រីក្រ រហូត​ដល់​អ្នក​ទាំង​នោះ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​សំរែក​នេះ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ព្រះជាម្ចាស់​សំងំ​នៅ​ស្ងៀម តើ​នរណា​ហ៊ាន​ថ្កោល​ទោស​ព្រះអង្គ? ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​នោះ តើ​នរណា​មើល​ព្រះអង្គ​ឃើញ? ព្រះអង្គ​ពិនិត្យ​មើល​មនុស្ស​ម្នាក់ ក៏​ដូច​ជា​ប្រជាជាតិ​មួយ​ដែរ


word:
 បើ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ទូល​ព្រះជាម្ចាស់​ថា: “ទូលបង្គំ​បាន​រង​ទុក្ខ​ទោស​រួច​ស្រេច​ហើយ ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ទៀត​ទេ។


word:
 សូម​បង្ហាញ​កំហុស​ណា​ដែល​ទូលបង្គំ មើល​មិន​ឃើញ ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​នោះ ទូលបង្គំ​រាងចាល​ហើយ”


word:
 តាម​យោបល់​របស់​លោក តើ​ព្រះអង្គ​ត្រូវ ដាក់​ទោស​អ្នក​ពោល​ដូច្នេះ​ឬ​ទេ? ខ្ញុំ​សួរ​បែប​នេះ ព្រោះ​លោក​ជា​អ្នក​តិទៀន គឺ​លោក​ទេ​តើ​ដែល​បាន​សំរេច​ដូច្នេះ មិន​មែន​ខ្ញុំ​ទេ ហេតុ​នេះ​បើ​លោក​ដឹង សូម​និយាយ​មក​ចុះ!


word:
 ដ្បិត​គាត់​បន្ថែម​កំហុស​មួយ​ដ៏​ធ្ងន់ ពី​លើ​អំពើ​បាប​របស់​ខ្លួន គឺ​គាត់​ពោល​ពាក្យ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​បង្ក​អោយ​មាន​ការ​សង្ស័យ ក្នុង​ចំណោម​ពួក​យើង»។


word:
 លោក​បាន​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា: “បើ​ទូលបង្គំ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​សោះ នោះ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​សំរាប់​ព្រះអង្គ​ទេ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​មិន​ចំណេញ​អ្វី​ដែរ!”។


word:
 បើ​លោក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប តើ​លោក​ធ្វើ​អោយ​ព្រះអង្គ​អំពល់​យ៉ាង​ណា បើ​លោក​បំពាន​លើ​វិន័យ*​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ តើ​ព្រះអង្គ​ខ្វល់​ខ្វាយ​ឬ​ទេ?


word:
 តាម​ពិត​អំពើ​អាក្រក់​ដែល​លោក​ប្រព្រឹត្ត ផ្ដល់​តែ​ទុក្ខ​ទោស​ដល់​មនុស្ស​ដូច​លោក​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​អំពើ​សុចរិត​ដែល​លោក​ប្រព្រឹត្ត ក៏​ផ្ដល់​ផល​ប្រយោជន៍​សំរាប់​តែ​មនុស្ស​ដែរ។


word:
 ពេល​ណា​មាន​ការ​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​ច្រើន មនុស្ស​តែងតែ​ស្រែក​ថ្ងូរ ហើយ​ពេល​ណា​អ្នក​កាន់​អំណាច​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​ឃោរឃៅ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ មនុស្ស​តែងតែ​ស្រែក​ហៅ​គេ​ជួយ


word:
 តែ​ពុំ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ពោល​ថា: “ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​បាន​បង្កើត​ខ្ញុំ ហើយ​ធ្លាប់​ដាស់​តឿន​ខ្ញុំ អោយ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​នៅ​ពេល​រាត្រី​នោះ តើ​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ឯ​ណា”?


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រៀនប្រដៅ​អោយ​យើង​មាន​ចំណេះ ជាង​សត្វ​ដែល​រស់​នៅ​លើ​ដី ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​យើង​មាន​ប្រាជ្ញា ជាង​បក្សាបក្សី​ដែល​ហើរ​នៅ​លើ​មេឃ។


word:
 គេ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ តែ​ឥត​បាន​ផល​អ្វី​ឡើយ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មិន​ព្រម​ស្ដាប់ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត មិន​រវីរវល់​នឹង​គេ​ទេ។


word:
 «សូម​រង់ចាំ​បន្តិច ខ្ញុំ​នឹង​ពន្យល់​អោយ​លោក​ដឹង ដ្បិត​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​សេចក្ដី​ខ្លះ​ទៀត​ដែល​ត្រូវ​ថ្លែង ក្នុង​នាម​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ខ្ញុំ​នាំ​យក​ចំណេះ​ដឹង​ដ៏​ជ្រៅ​ជ្រះ​មក​ជំរាប​ជូន ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​បង្ហាញ​អោយ​លោក​ឃើញ​ថា ព្រះ​ដែល​បង្កើត​ខ្ញុំ ទ្រង់​សុចរិត


word:
 ដ្បិត​សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ​ថ្លែង មិន​មែន​ជា​ពាក្យ​បោក​បញ្ឆោត​ទេ ខ្ញុំ​និយាយ​ជា​មួយ​លោក ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ចេះ​ដឹង​ត្រឹម​ត្រូវ!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម មិន​មើលងាយ​នរណា​ម្នាក់​ឡើយ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះចេស្ដា​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ព្រះអង្គ​ឈ្វេង​យល់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​មនុស្ស​សុចរិត​ឡើយ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​គ្រង​រាជ្យ រួម​ជា​មួយ​ស្ដេច​នានា ហើយ​ប្រទាន​អោយ​រាជ​សម្បត្តិ​របស់​គេ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ ព្រម​ទាំង​លើក​តម្កើង​គេ​ថែម​ទៀត​ផង។


word:
 គឺ​មក​ពី​ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​អោយ​គេ​ស្គាល់ អំពើ​ដែល​ខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត នៅ​ពេល​មាន​អំនួត គេ​បាន​បះបោរ ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ។


word:
 ប្រសិន​បើ​គេ​សុខ​ចិត្ត​ស្ដាប់ ហើយ​គោរព​ចុះ​ចូល គេ​មុខ​ជា​មាន​សុភមង្គល និង​អំណរ​សប្បាយ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​លា​ចាក​លោក​នេះ​ទៅ។


word:
 ប្រសិន​បើ​គេ​មិន​ព្រម​ស្ដាប់​ទេ គេ​មុខ​ជា​ត្រូវ​វិនាស​ដោយ​មុខ​លំពែង គេ​នឹង​រលត់​វិញ្ញាណ​ទៅ​ទាំង​អាប់​ប្រាជ្ញា។


word:
 មនុស្ស​ទមិឡ​រមែង​ចូល​ចិត្ត​កំហឹង ពេល​ព្រះជាម្ចាស់​យក​ច្រវាក់​មក​ចង​គេ នោះ​គេ​មិន​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់​ប្រើ​ភាព​ទុគ៌ត ដើម្បី​រំដោះ​ជន​ទុគ៌ត ព្រះអង្គ​ប្រើ​ទុក្ខ​លំបាក​ដើម្បី​អប់រំ​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​នាំ​លោក​អោយ​ចៀស​ផុត​ពី ភាព​អាសន្ន​នេះ ព្រម​ទាំង​ប្រទាន​អោយ​លោក​បាន​ចំរុង​ចំរើន ហើយ​តុ​របស់​លោក​នឹង​ពោរពេញ​ដោយ ចំណី​អាហារ​ដ៏​ឆ្ងាញ់​ពិសា។


word:
 សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​កំហឹង​ទាក់ទាញ​លោក រហូត​ដល់​ទៅ​មាក់ងាយ​ព្រះអង្គ ហើយ​ក៏​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​សំណូក​ដ៏​ច្រើន ទាក់ទាញ​លោក​អោយ​វង្វេង​ដែរ!


word:
 ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​លោក​ពុំ​អាច​ជួយ​លោក អោយ​រួច​ពី​ភាព​អាសន្ន​បាន​ទេ រីឯ​មាស និង​កម្លាំង​ដ៏​ខ្លាំង​របស់​លោក ក៏​ពុំ​អាច​ជួយ​លោក​បាន​ដែរ។


word:
 ចូរ​ប្រយ័ត្ន ក្រែង​លោក​បែរ​ទៅ​រក​អំពើ​អាក្រក់ ដ្បិត​លោក​សុខ​ចិត្ត​ប្រព្រឹត្ត​ដូច្នេះ ជា​ជាង​ស៊ូ​ទ្រាំ​រង​ទុក្ខ​លំបាក។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​សំដែង​ភាព​ឧត្ដុង្គឧត្ដម តាម​រយៈ​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ តើ​នរណា​ចេះ​ប្រៀនប្រដៅ​ដូច​ព្រះអង្គ?


word:
 ហេតុ​នេះ សូម​កុំ​ភ្លេច​លើក​តម្កើង ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ដូច​មនុស្សម្នា​តែងតែ​ច្រៀង​លើក​តម្កើង។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដម ដែល​យើង​ពុំ​អាច​ស្វែង​យល់​បាន​ឡើយ ហើយ​យើង​ក៏​ពុំ​អាច​គិត​អំពី​ព្រះជន្មាយុ របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​លើ​ជាតិ​សាសន៍​ទាំងឡាយ ដោយ​ប្រទាន​ទឹក​ភ្លៀង និង​ផ្ដល់​អោយ​គេ​មាន​អាហារ​ដ៏​បរិបូណ៌។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រើ​ផ្គរលាន់ ដើម្បី​ប្រកាស​អំពី​វត្តមាន​របស់​ព្រះអង្គ ពេល​ព្រះអង្គ​យាង​ចូល​មក​ជិត នោះ​ហ្វូង​សត្វ​នាំ​គ្នា​រត់​ចេញ​ជា​ប្រញាប់។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្ដាប់​ចុះ ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្ដាប់​ព្រះសូរសៀង ដែល​លាន់​ឮ​គគ្រឹកគគ្រេង គឺ​សំឡេង​ចេញ​មក​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​លាន់​ឮ​ពាសពេញ​ផ្ទៃ​មេឃ ផ្លេក​បន្ទោរ​របស់​ព្រះអង្គ​ភ្លឺ​រហូត​ទៅ​ដល់ ទី​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី។


word:
 បន្ទាប់​មក ព្រះសូរសៀង​ដ៏​រំពង​របស់​ព្រះអង្គ លាន់​ឮ​ឡើង​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង ហើយ​ពេល​ព្រះអង្គ​បន្លឺ​ព្រះសូរសៀង​នោះ ព្រះអង្គ​បណ្ដោយ​អោយ​ផ្លេក​បន្ទោរ ជះ​ពន្លឺ​ដ៏​ព្រោងព្រាត។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​បន្លឺ​ព្រះសូរសៀង​ដ៏​គួរ​ស្ញប់ស្ញែង ព្រះអង្គ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត ដែល​យើង​ពុំ​អាច​ស្វែង​យល់​បាន។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះអង្គ​បញ្ឈប់​សកម្មភាព របស់​មនុស្ស​ទាំង​អស់ ដើម្បី​អោយ​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ស្នា​ព្រះហស្ដ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​អោយ​ពពក​រសាត់​ទៅ​គ្រប់​ទិសទី ស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យ​ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រើ​វា អោយ​ទៅ​សព្វ​ទី​កន្លែង​នៅ​លើ​ផែនដី។


word:
 លោក​យ៉ូប​អើយ សូម​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ សូម​នៅ​ស្ងៀម ហើយ​រិះគិត​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 សូម​លោក​សង្កេត​អោយ​ច្បាស់​ថា តើ​ព្រះជាម្ចាស់​បញ្ជា​ធម្មជាតិ​ទាំង​នោះ និង​បញ្ចេញ​ផ្លេក​បន្ទោរ​ពី​ពពក​របស់​ព្រះអង្គ តាម​របៀប​ណា?


word:
 តើ​លោក​ដឹង​ឬ​ទេ​ថា ពពក​រក្សា​លំនឹង នៅ​ក្នុង​អាកាសវេហាស៍​ដោយ​របៀប​ណា? ទាល់​តែ​អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​ប្រសើរ​ឥត​ខ្ចោះ ទើប​សំរេច​ការ​អស្ចារ្យ​បែប​នេះ​បាន។


word:
 ដូច្នេះ តើ​លោក​អាច​ជួយ​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បី​លាត​សន្ធឹង​អាកាសវេហាស៍ ដែល​រឹង​ដូច​កញ្ចក់​ដ៏​ភ្លឺ​រលើប​បាន​ដែរ​ឬ?


word:
 សូម​ប្រាប់​អោយ​យើង​ដឹង​អំពី​សេចក្ដី​ដែល យើង​ត្រូវ​ទូល​ព្រះអង្គ​ផង យើង​មិន​ដឹង​ជា​ត្រូវ​ថ្លែង​ដូច​ម្ដេច​ទេ ព្រោះ​យើង​ជា​មនុស្ស​ល្ងិតល្ងង់។


word:
 រំពេច​នោះ​គេ​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ពន្លឺ​ទៀត​ទេ ព្រោះ​ព្រះអាទិត្យ​លាក់​ខ្លួន​នៅ​ពី​ក្រោយ​ពពក ហើយ​មាន​ខ្យល់​បក់​មក​ធ្វើ​អោយ​ផ្ទៃ​មេឃ ប្រែ​ជា​ស្រឡះ។


word:
 មាន​ពន្លឺ​ពណ៌​មាស​ចេញ​មក​ពី​ទិស​ខាង​ជើង ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ព្រះជាម្ចាស់​ដ៏​ថ្កុំថ្កើង និង​គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច​ណាស់។


word:
 យើង​មិន​អាច​ចូល​ទៅ​ជិត​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​បាន​ឡើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដម ដោយសារ​ព្រះចេស្ដា ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​យុត្តិធម៌ ហើយ​សុចរិត​បំផុត ព្រះអង្គ​មិន​បំពាន​លើ​នរណា​ឡើយ!


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​មនុស្ស​លោក​ត្រូវ គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​មិន​រវីរវល់​នឹង​អ្នក​ដែល​តាំង​ខ្លួន ជា​មនុស្ស​មាន​ប្រាជ្ញា​ឡើយ»។


word:
 នៅ​គ្រា​ដែល​យើង​បង្ក​បង្កើត​ផែនដី នោះ​តើ​អ្នក​នៅ​ឯ​ណា? ប្រសិន​បើ​អ្នក​ដឹង​សព្វ​គ្រប់​ដូច្នេះ ចូរ​ថ្លែង​មក​ចុះ។


word:
 យើង​បញ្ជា​ទៅ​សមុទ្រ​ថា “ចូរ​មក​ត្រឹម​នេះ! កុំ​ទៅ​ហួស​ដល់​ខាង​នោះ! ចូរ​អោយ​រលក​ដ៏​សាហាវ​របស់​ឯង​ឈប់ ត្រង់​កន្លែង​នេះ!”។​


word:
 ផែនដី​ទាំង​មូល​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​រូប​រាង ដូច​ដី​ឥដ្ឋ​ដែល​គេ​កំពុង​ចាក់​ពុម្ព ហើយ​ធម្មជាតិ​ក៏​បញ្ចេញ​សំរស់​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត។


word:
 ពន្លឺ​ចាំង​ចែង​មក តាម​ផ្លូវ​ណា ហើយ​ខ្យល់​ដែល​បក់​ពី​ទិស​ខាង​ជើង មក​លើ​ផែនដី តាម​ផ្លូវ​ណា តើ​អ្នក​ដឹង​ឬ​ទេ?


word:
 តើ​អ្នក​អាច​ផ្គុំ​កញ្ចុំ​ផ្កាយ​នង្គ័ល​ជាប់​ជា​មួយ​គ្នា ឬ​បំបែក​ផ្កាយ​កូន​មាន់​ចេញ​ពី​គ្នា​បាន​ដែរ​ឬ?


word:
 តើ​អ្នក​អាច​ធ្វើ​អោយ​ចក្ររាសី​លេច​ចេញ​មក តាម​ពេល​កំណត់​របស់​វា និង​នាំ​ផ្លូវ​ផ្កាយ​ក្រពើ​ទាំង​ធំ ទាំង​តូច​បាន​ឬ?


word:
 តើ​នរណា​ធ្វើ​អោយ​សត្វ​មាន​ប្រាជ្ញា​ដឹង​ជា​មុន ថា​ដល់​ពេល​ទឹក​ឡើង ហើយ​ដឹង​ថា​រដូវ​វស្សា​ចូល​មក​ដល់?​


word:
 តើ​នរណា​ជា​អ្នក​ផ្ដល់​ចំណី​អោយ​សត្វ​ក្អែក នៅ​ពេល​ដែល​កូន​វា​ស្រែក​ហៅ​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ហើរ​ចុះ​ហើរ​ឡើង​ព្រោះ​អត់​អាហារ?


word:
 កូន​របស់​វា​ក៏​មាន​កម្លាំង​មាំមួន ហើយ​ចំរើន​ធំ​ឡើង​នៅ​តាម​ទី​វាល រួច​ចាក​ចេញ​ពី​មេ​វា​ទៅ ឥត​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ឡើយ។


word:
 តើ​អ្នក​អាច​យក​ខ្សែ​មក​ចង​គោ​ព្រៃ បង្ខំ​វា​អោយ​ភ្ជួរ​ស្រែ​បាន​ឬ​ទេ? តើ​វា​សុខ​ចិត្ត​អូស​រនាស់​អោយ​អ្នក នៅ​តាម​ជ្រលង​ភ្នំ​ឬ​ទេ?


word:
 តើ​អ្នក​អាច​ទុក​ចិត្ត​វា ព្រោះ​តែ​វា​មាន​កម្លាំង​ដ៏​ខ្លាំងក្លា ហើយ​ចង់​អោយ​វា​បំពេញ​កិច្ចការ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​អ្នក​ឬ​ទេ?


word:
 វា​តឹងតែង​ជា​មួយ​កូន​របស់​វា ធ្វើ​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​មែន​កូន​របស់​វា។ វា​ខំ​ប្រឹង​ពង ទោះ​បី​មិន​បាន​ការ ក៏​វា​មិន​ខ្វល់​ខ្វាយ​អ្វី​ដែរ


word:
 តើ​អ្នក​ឬ​ដែល​ផ្ដល់​កម្លាំង​អោយ​សេះ? តើ​អ្នក​ឬ​ដែល​ធ្វើ​អោយ​មាន​សក់​ដ៏​វែង​អន្លាយ ដុះ​នៅ​លើ​កញ្ចឹងក​របស់​វា?


word:
 កាល​ណា​ឮ​គេ​ផ្លុំ​ស្នែង វា​ស្រែក​ឡើង វា​ស្រង់​ក្លិន​ចំបាំង​ពី​ចម្ងាយ ហើយ​ក៏​ស្គាល់​សំឡេង​របស់​មេទ័ព និង​សំរែក​ប្រកាស​សឹក​ដែរ។


word:
 តើ​សត្វ​ប្រមង់​សំកាំង​ស្លាប តម្រង់​ទៅ​ទិស​ខាង​ត្បូង ដើម្បី​អោយ​រោម​ស្លាប​ដុះ​ឡើង​សា​ជា​ថ្មី ដោយសារ​គំនិត​យោបល់​របស់​អ្នក​ឬ?


word:
 នៅ​ពេល​យប់​វា​ស្នាក់​នៅ​តាម​ថ្ម វា​យក​ក្រហែង​ថ្ម​នៅ​តាម​កំពូល​ភ្នំ​ដ៏​ខ្ពស់ៗ ធ្វើ​ជា​កំពែង​ការពារ​ខ្លួន។


word:
 «អ្នក​ចូល​ចិត្ត​ប្រកែក​ប្រឆាំង​ដូច្នេះ តើ​អ្នក​មាន​រឿង​អ្វី​ទៀត​ចង់​ចោទ​ប្រកាន់ ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត? អ្នក​ចូល​ចិត្ត​ជជែក​តវ៉ា​ជា​មួយ ព្រះជាម្ចាស់​ដូច្នេះ តើ​អ្នក​មាន​ចម្លើយ​ឬ​ទេ?»។


word:
 «ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​ទន់ទាប​ណាស់ តើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ឆ្លើយ​ទៅ​ព្រះអង្គ​វិញ ដូច​ម្ដេច​បាន? ទូលបង្គំ​នឹង​យក​ដៃ​ខ្ទប់​មាត់។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​និយាយ​ម្ដង​រួច​មក​ហើយ ទូលបង្គំ​មិន​និយាយ​ទៀត​ទេ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​បាន​និយាយ​ជា​លើក​ទី​ពីរ​ដែរ ទូលបង្គំ​គ្មាន​អ្វី​បន្ថែម​ទៀត​ឡើយ»។


word:
 «ចូរ​រៀបចំ​ខ្លួន​អោយ​បាន​ដូច​មនុស្ស​អង់អាច យើង​នឹង​សួរ​អ្នក ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ឆ្លើយ​អោយ​យើង​ដឹង​ផង!


word:
 តើ​អ្នក​ពិត​ជា​ចង់​ចោទ​ថា យើង​មិន​យុត្តិធម៌ ហើយ​អ្នក​ចង់​ថ្កោល​ទោស​យើង ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា​អ្នក​ជា​មនុស្ស​សុចរិត​ឬ?


word:
 តើ​អ្នក​មាន​ឫទ្ធិបារមី​ដូច​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​មាន​សំឡេង​ដូច​ផ្គរលាន់ ដែល​ជា​ព្រះសូរសៀង​របស់​ព្រះអង្គ​ឬ?


word:
 តើ​អ្នក​មាន​ភាព​ថ្កុំថ្កើង និង​ភាព​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ហើយ​ពោរពេញ​ទៅ​ពន្លឺ​រស្មី​ដ៏​រុង​រឿង ដូច​ព្រះជាម្ចាស់​ឬ?


word:
 ចូរ​ក្រឡេក​មើល​មនុស្ស​មាន​អំនួត ហើយ​ជះ​កំហឹង​ដ៏​ខ្លាំងក្លា​របស់​អ្នក​លើ​ពួក​គេ និង​បន្ទាប​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ។


word:
 ចូរ​ក្រឡេក​មើល​មនុស្ស​មាន​អំនួត ហើយ​បន្ថោក​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា! ចូរ​ជាន់​ឈ្លី​មនុស្ស​អាក្រក់​នៅ​នឹង​កន្លែង​ទៅ។


word:
 វា​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​វិសេស​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ មាន​តែ​ព្រះ​ដែល​បង្កើត​វា​ទេ ដែល​អាច​បង្ក្រាប​វា​បាន​។


word:
 ទោះ​បី​ទឹក​ហូរ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្ដី ក៏​វា​មិន​បារម្ភ ទោះ​បី​ទឹក​ទន្លេ​យ័រដាន់​ជន់​ឡើង​លិច​មាត់​ច្រាំង ក៏​វា​មិន​ព្រួយ​ដែរ។


word:
 គ្មាន​នរណា​អាច​ចាប់​វា​បាន ក្នុង​ពេល​ដែល​វា​កំពុង​តែ​បើក​ភ្នែក ហើយ​គ្មាន​នរណា​អាច​យក​អ្វី​ទៅ​ខ្លុះ​ច្រមុះ របស់​វា​បាន​ដែរ។


word:
 ចូរ​លូក​ដៃ​ពាល់​វា​មើល៍ ពេល​អ្នក​គិត​ដល់​ការ​ប្រយុទ្ធ​ជា​មួយ​នឹង​វា នោះ​អ្នក​មុខ​ជា​លែង​ហ៊ាន​ពាល់​វា​ជាប់ ទៀត​មិន​ខាន!


word:
 គ្មាន​នរណា​អោយ​របស់​មក​យើង​ខ្ចី ហើយ​យើង​ត្រូវ​សង​ទៅ​គេ​វិញ​នោះ​ឡើយ ដ្បិត​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ សុទ្ធ​តែ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​យើង។


word:
 មក​ដល់​ត្រឹម​ណេះ យើង​មិន​ទាន់​បាន​ថ្លែង អំពី​អវយវៈ កម្លាំង និង​សរីរាង្គ​ដ៏​ល្អ របស់​ក្រពើ​នៅ​ឡើយ​ទេ។


word:
 ខ្យល់​ដង្ហើម​របស់​វា​អាច​បង្កាត់​ភ្លើង​បាន ហើយ​ក៏​មាន​អណ្ដាត​ភ្លើង​ផុស​ចេញ​ពី ក្នុង​មាត់​របស់​វា​ដែរ។


word:
 ព្រួញ​មិន​ដែល​ធ្វើ​អោយ​វា​ដក​ខ្លួន​ថយ​ទេ រីឯ​ថ្ម​ដែល​គេ​បាញ់​ពី​ខ្សែ​ដង្ហក់ ក៏​ប្រៀប​ដូច​ជា​ចំបើង​សំរាប់​វា​ដែរ។


word:
 វា​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​នៅ​ក្នុង​មហាសាគរ ពុះ​កញ្ជ្រោល​ដូច​ទឹក​ពុះ​នៅ​ក្នុង​ថ្លាង ហើយ​ធ្វើ​អោយ​សមុទ្រ​ប្រៀប​ដូច​ជា ឆ្នាំង​រំងាស់​ទឹក​អប់


word:
 «ទូលបង្គំ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ព្រះអង្គ​អាច​ធ្វើ​គ្រប់​កិច្ចការ​ទាំង​អស់​បាន ហើយ​គ្មាន​ការ​អ្វី​មួយ​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ព្រះអង្គ ទាល់​ព្រះតម្រិះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ទូលបង្គំ​ថា “ម្ដេច​ក៏​អ្នក​សង្ស័យ​លើ​គំរោងការ​របស់​យើង ដោយ​ពោល​ពាក្យ​ឥត​ខ្លឹមសារ​ដូច្នេះ?” ពិត​មែន​ហើយ ទូលបង្គំ​បាន​ថ្លែង​នូវ​សេចក្ដី ដ៏​អស្ចារ្យ​ដោយ​ពុំ​ដឹង​ខ្លួន គឺ​ការ​អស្ចារ្យ​ខ្ពស់​លើស​ពី​ប្រាជ្ញា ដែល​ទូលបង្គំ​អាច​យល់ និង​អាច​ស្គាល់។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៀត​ថា “ចូរ​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​យើង​ថ្លែង យើង​នឹង​សួរ​អ្នក ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ឆ្លើយ”


word:
 កាល​ពី​មុន​ទូលបង្គំ​គ្រាន់​តែ​បាន​ឮ​គេ​និយាយ អំពី​ព្រះអង្គ ឥឡូវ​នេះ ទូលបង្គំ​ឃើញ​ព្រះអង្គ ផ្ទាល់​នឹង​ភ្នែក​តែ​ម្ដង។


word:
 ក្រោយ​ពេល​ ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទាំង​នេះ​មក​កាន់​លោក​យ៉ូប​ហើយ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​លោក​អេលីផាស​ជា​អ្នក​ស្រុក​ថេម៉ាន​ថា៖ «យើង​ខឹង​នឹង​អ្នក ព្រម​ទាំង​មិត្តភក្ដិ​ទាំង​ពីរ​របស់​អ្នក​ខ្លាំង​ណាស់ ដ្បិត​អ្នក​ពុំ​បាន​ថ្លែង​អំពី​យើង​ដោយ​ត្រឹម​ត្រូវ​ដូច​យ៉ូប ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ឡើយ។


word:
 ដូច្នេះ ចូរ​យក​គោ​បា​ប្រាំពីរ និង​ចៀម​ឈ្មោល​ប្រាំពីរ​ទៅ​ជួប​យ៉ូប ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង ហើយ​ថ្វាយ​ជា​តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល*​សំរាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចុះ។ យ៉ូប​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​នឹង​ទូលអង្វរ​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា។ ដោយ​យើង​យល់​អធ្យាស្រ័យ​ដល់​យ៉ូប​នោះ យើង​នឹង​មិន​ដាក់​ទោស​អ្នក​រាល់​គ្នា អោយ​សម​នឹង​គំនិត​លេលា​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទេ ដ្បិត​អ្នក​ពុំ​បាន​ថ្លែង​អំពី​យើង​ដោយ​ត្រឹម​ត្រូវ ដូច​យ៉ូប​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ឡើយ»។


word:
 លោក​អេលីផាស​ជា​អ្នក​ស្រុក​ថេម៉ាន លោក​ប៊ីលដាដ​ជា​អ្នក​ស្រុក​ស៊ូអា និង​លោក​សូផារ​ជា​អ្នក​ស្រុក​ណាអាម៉ា​នាំ​គ្នា​ចាក​ចេញ​ទៅ ហើយ​ធ្វើ​តាម​សេចក្ដី​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​បង្គាប់។ ពេល​នោះ  ព្រះអម្ចាស់ ​ក៏​អធ្យាស្រ័យ​ដល់​លោក​យ៉ូប។


word:
 នៅ​ពេល​ដែល​លោក​យ៉ូប​ទូលអង្វរ​អោយ​មិត្តភក្ដិ​របស់​លោក  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រោសប្រណី​លោក​អោយ​បាន​ចំរុងចំរើន​ឡើង​វិញ។  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​អោយ​លោក​ទទួល​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ពីរ​ដង​ច្រើន​លើស​មុន។


word:
 បង​ប្អូន​ប្រុស​ស្រី​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​លោក និង​ញាតិមិត្ត​ទាំង​អស់​ដែល​លោក​ធ្លាប់​ស្គាល់ នាំ​គ្នា​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​លោក ហើយ​បរិភោគ​អាហារ​រួម​ជា​មួយ​លោក នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​លោក។ ពួក​គេ​សំដែង​ការ​អាណិតអាសូរ និង​សំរាល​ទុក្ខ​លោក ព្រោះ​តែ​ទុក្ខ​វេទនា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​បណ្ដាល​អោយ​កើត​មាន​ដល់​លោក។ ពួក​គេ​យក​ប្រាក់​មួយ​ណែន​ម្នាក់ ព្រម​ទាំង​កង​មាស​ម្នាក់​មួយ​មក​ជូន​លោក។


word:
 ព្រះអម្ចាស់  ប្រទាន​ពរ​ដល់​លោក​យ៉ូប​លើក​នេះ ច្រើន​ជាង​មុន​ទៅ​ទៀត គឺ​លោក​មាន​ចៀម​មួយ​ម៉ឺន​បួន​ពាន់​ក្បាល អូដ្ឋ​ប្រាំ​មួយ​ពាន់​ក្បាល គោ​មួយ​ពាន់​នឹម និង​លា​ញី​មួយ​ពាន់​ក្បាល។


word:
 លោក​ដាក់​ឈ្មោះ​កូន​ស្រី​ទី​មួយ​ថា «យេមីម៉ា» កូន​ស្រី​ទី​ពីរ «កេស៊ីយ៉ា» និង​កូន​ស្រី​ទី​បី «កេរេន-ហាពូក»។


word:
 នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នោះ​ទាំង​មូល​គ្មាន​នារី​ណា​មាន​រូប​ឆោម​ល្អ​ស្អាត​ដូច​កូន​ស្រី​របស់​លោក​យ៉ូប​ទេ។ លោក​យ៉ូប ជា​ឪពុក​ក៏​បាន​ចែក​មត៌ក​អោយ​នាង​ទាំង​បី ដូច​បង​ប្អូន​ប្រុសៗ​ទាំង​ប្រាំពីរ​នាក់​ដែរ។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ អ្នក​ដែល​មិន​ដើរ​តាម​ដំបូន្មាន​របស់​មនុស្ស​ពាល មិន​ឈរ​ក្នុង​មាគ៌ា​របស់​មនុស្ស​បាប ហើយ​ក៏​មិន​អង្គុយ​រួម​ជា​មួយ​ពួក​អ្នក​ចំអក​ឡកឡឺយ


word:
 ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ គេ​ចូល​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់  ព្រះអម្ចាស់  ព្រម​ទាំង​សញ្ជឹង​គិត​អំពី​ក្រឹត្យវិន័យ* របស់​ព្រះអង្គ​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ។


word:
 អ្នក​នោះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដើម​ឈើ ដុះ​នៅ​ក្បែរ​ផ្លូវ​ទឹក ដែល​ផ្ដល់​ផល​ផ្លែ​តាម​រដូវ​កាល ហើយ​មាន​ស្លឹក​មិន​ចេះ​ស្លោក​ស្រពោន​ អ្វីៗ​ដែល​គាត់​ធ្វើ​សុទ្ធ​តែ​បាន​ចំរុង​ចំរើន​ទាំង​អស់។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ព្រះជាម្ចាស់​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ មនុស្ស​ពាល​ពុំ​អាច​ក្រោក​ឈរ​បាន​ឡើយ ហើយ​មនុស្ស​បាប​ក៏​ពុំ​អាច​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម មនុស្ស​សុចរិត*​បាន​ដែរ។


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​មនុស្ស​សុចរិត រីឯ​មាគ៌ា​របស់​មនុស្ស​ពាល​វិញ នាំ​អោយ​ខ្លួន​វិនាស​អន្តរាយ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ នាំ​គ្នា​បង្កើត​កោលាហល​ ហើយ​ប្រជារាស្ត្រ​នានា​រអ៊ូរទាំ ដោយ​ឥត​ខ្លឹមសារ​យ៉ាង​នេះ?


word:
 ពួក​ស្ដេច​នៅ​លើ​ផែនដី​បាន​ពួតដៃ​គ្នា​បះបោរ ហើយ​ពួក​អ្នក​ដឹក​នាំ​ឃុបឃិត​គ្នា ប្រឆាំង​នឹង​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រម​ទាំង​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះមេស្ស៊ី​របស់​ព្រះអង្គ​ ដោយ​ពោល​ថា៖


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ ដោយ​ព្រះពិរោធ ហើយ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​ភ័យ​តក់ស្លុត ដោយសារ​ព្រះពិរោធ​ដ៏​ខ្លាំង​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖


word:
 «គឺ​យើង​នេះ​ហើយ ដែល​បាន​អភិសេក​ស្ដេច​របស់​យើង អោយ​ឡើង​គ្រង​រាជ្យ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ជា​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​យើង!»។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ប្រកាស​ក្រឹត្យ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា៖ «ព្រះអង្គ​ជា​បុត្រ​របស់​យើង! គឺ​យើង​ដែល​បាន​បង្កើត​ព្រះអង្គ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​។


word:
 បើ​ព្រះអង្គ​សុំ យើង​នឹង​ប្រគល់​ប្រជាជាតិ​នានា អោយ​ព្រះអង្គ​ទុក​ជា​មត៌ក យើង​ក៏​នឹង​ប្រគល់​ផែនដី​ទាំង​មូល អោយ​ព្រះអង្គ​ទុក​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ដែរ។


word:
 ឥឡូវ​នេះ ស្ដេច​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​រិះគិត​ពិចារណា​ឡើង! អ្នក​គ្រប់គ្រង​ទាំងឡាយ​នៅ​លើ​ផែនដី​អើយ ចូរ​ទទួល​យក​សេចក្ដី​អប់រំ​ទៅ!


word:
 ចូរ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះរាជ​បុត្រ​ ក្រែង​ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​វិនាស​អន្តរាយ ក្នុង​មាគ៌ា​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដ្បិត​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​ឆេះឆួល​ឡើង​យ៉ាង​ឆាប់ៗ។ អ្នក​ណា​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​បារមី​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​មាន​គ្នា​ច្រើន​ណាស់! រីឯ​អ្នក​ដែល​លើក​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ ក៏​មាន​គ្នា​ច្រើន​ដែរ!


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ខែល​ការពារ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ផ្ដល់​សិរី​រុង​រឿង​អោយ​ទូលបង្គំ និង​ប្រោស​អោយ​ទូលបង្គំ​ងើប​មុខ​ឡើង​វិញ​បាន។


word:
 ខ្ញុំ​ស្រែក​ដង្ហោយ​ហៅ​រក​ ព្រះអម្ចាស់  យ៉ាង​អស់​ពី​ដួង​ចិត្ត ហើយ​ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តប​មក​ខ្ញុំ​វិញ ពី​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ។​


word:
 ខ្ញុំ​ទំរេត ខ្ញុំ​ទទួល​ទាន​ដំណេក​យ៉ាង​ស្កប់​ស្កល់ ហើយ​ខ្ញុំ​ភ្ញាក់​ឡើង​វិញ ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជួយ​គាំទ្រ​ខ្ញុំ។


word:
 ទោះ​បី​មាន​មនុស្សម្នា​ដ៏​ច្រើន​អនេកអនន្ត លើក​គ្នា​ពី​គ្រប់​ទី​កន្លែង មក​ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​ដែរ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​នៅ​ព្រងើយ! ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង! ដ្បិត​ព្រះអង្គ​តែងតែ​ទះ​កំផ្លៀង​ខ្មាំង​សត្រូវ ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​បំបាក់​ធ្មេញ​របស់​មនុស្ស​ពាល។


word:
 បពិត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​អាច​សង្គ្រោះ! សូម​ប្រទាន​ពរ​ដល់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​រក​យុត្តិធម៌ អោយ​ទូលបង្គំ​អើយ ពេល​ទូលបង្គំ​ដង្ហោយ​ហៅ​រក​ព្រះអង្គ សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ផង! ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​ទុក្ខធុរៈ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ធូរ​ស្បើយ​។ សូម​អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ សូម​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​អង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 មនុស្សម្នា​ទាំងឡាយ​អើយ តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជាន់​ឈ្លី​កិត្តិយស​ខ្ញុំ ដល់​កាល​ណា​ទៀត? តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចូល​ចិត្ត​ចោទ​ប្រកាន់ ដោយ​ឥត​បាន​ការ និង​និយាយ​កុហក​មួល​បង្កាច់​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ត្រូវ​ដឹង​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ​តែងតែ​ប្រោសប្រណី​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់ ពេល​ណា​ខ្ញុំ​ស្រែក​អង្វរ​រក​ ព្រះអម្ចាស់  ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ខ្ញុំ​ជានិច្ច។


word:
 បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ច្រឡោត​ខឹង មិន​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​សោះ​ឡើយ​ តែ​ត្រូវ​ដេក​គិត​ពិចារណា ហើយ​រំងាប់​ចិត្ត​ទៅ។


word:
 មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ពោល​ថា: តើ​នរណា​នាំ​សុភមង្គល​មក​អោយ​យើង​ខ្ញុំ?  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ផង!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​អំណរ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ទូលបង្គំ ច្រើន​ជាង​អំណរ​ដែល​គេ​មាន​នៅ​ពេល​ច្រូត​ស្រូវ និង​បេះ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ​ដ៏​បរិបូណ៌​ទៅ​ទៀត។


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​ចូល​ដំណេក នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​ដេក​លក់​ដោយ​សុខសាន្ត​ភ្លាម ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​រស់​នៅ ដោយ​សុខដុមរមនា។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ​របស់​ទូលបង្គំ! សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​សំរែក​ឈឺ​ចាប់ របស់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​សូរ​សំរែក របស់​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​អធិស្ឋាន​រក​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! នៅ​ពេល​ព្រឹក ព្រះអង្គ​ព្រះសណ្ដាប់​សំឡេង​របស់​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ចូល​មក​គាល់ ហើយ​នៅ​រង់ចាំ​ព្រះអង្គ​តាំង​ពី​ព្រលឹម។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​មែន​ជា​ព្រះ​ដែល​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នឹង​អំពើ​ទុច្ចរិត​នោះ​ទេ អំពើ​អាក្រក់​ពុំ​អាច​នៅ​ក្បែរ​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​ចង់​ឃើញ​មនុស្ស​ព្រហើន ចូល​មក​ជិត​ព្រះអង្គ​ទេ ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​មនុស្ស ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពួក​កុហក​វិនាស​សាប​សូន្យ។  ព្រះអម្ចាស់ ​ស្អប់​ខ្ពើម​អ្នក​បង្ហូរ​ឈាម និង​អ្នក​មាន​ល្បិចកល។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ចូល​មក​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ​បាន ដោយសារ​តែ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​សូម​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ ដោយ​បែរ​មុខ​តម្រង់​ទៅ​រក​ព្រះវិហារ​ដ៏វិសុទ្ធ របស់​ព្រះអង្គ​ទាំង​គោរព​កោត​ខ្លាច។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ! សូម​ដឹក​នាំ​ទូលបង្គំ​អោយ​ធ្វើ​តាម​ព្រះហឫទ័យ របស់​ព្រះអង្គ សូម​ពង្រាប​ផ្លូវ​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​មុខ​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន​ពាក្យ​សំដី​មិន​ទៀង​ទេ គេ​គិត​តែ​ចង់​បំផ្លិចបំផ្លាញ អណ្ដាត​របស់​គេ​គ្រលាស់​ចេញ​នូវ​ពាក្យ​បញ្ចើចបញ្ចើ តែ​មាន​បង្កប់​ទៅ​ដោយ​ពិសពុល សំរាប់​ប្រហារ​ជីវិត។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ដាក់​ទោស​គេ​ទៅ! សូម​អោយ​គេ​វិនាស​អន្តរាយ ដោយសារ​គំរោងការ​របស់​ខ្លួន គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់ ព្រោះ​គេ​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ ដូច្នេះ សូម​កាត់កាល់​គេ​ចោល​ទៅ។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​បារមី​ព្រះអង្គ គេ​នឹង​មាន​អំណរ គេ​នឹង​សប្បាយ​រីករាយ​រហូត​ត​ទៅ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​រក្សា​ការពារ​គេ អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​សប្បាយ​រីករាយ​រួម​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ពរ អោយ​មនុស្ស​សុចរិត ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ប្រៀប​បាន​នឹង​ខែល​ការពារ​គេ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទោះ​បី​ព្រះអង្គ ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​ទូលបង្គំ​ក្ដី សូម​កុំ​ដាក់​ទោស​ទូលបង្គំ​ឡើយ ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​ខ្ញាល់​នឹង​ទូលបង្គំ​ក្ដី ក៏​សូម​កុំ​ធ្វើ​ទោស​ទូលបង្គំ​ដែរ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​ខ្សោយ​ណាស់​ហើយ  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​ជា​ផង ដ្បិត​រូប​កាយ​ទូលបង្គំ​ទាំង​មូល​ញ័រញាក់​។


word:
 ចិត្ត​គំនិត​ទូលបង្គំ​តប់ប្រមល់​ជា​ខ្លាំង  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​នៅ​ដូច្នេះ ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ទ្រង់​យាង​មក​វិញ ហើយ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស


word:
 ដ្បិត​ពេល​ស្លាប់​ផុត​ទៅ​ហើយ គ្មាន​នរណា​អាច​នឹក​ដល់​ព្រះអង្គ​បាន​ទៀត​ទេ ពុំ​ដែល​មាន​នរណា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​ស្រែក​ថ្ងូរ ហើយ​កាន់​តែ​ល្វើយ​ទៅៗ។ រៀង​រាល់​យប់ ទូលបង្គំ​យំ​សោក​នៅ​លើ​គ្រែ ហើយ​បង្ហូរ​ទឹក​ភ្នែក​ជោក​ខ្នើយ។


word:
 ទុក្ខ​កង្វល់​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្លក់​មុខ ភ្នែក​ទូលបង្គំ​ក៏​ប្រែ​ទៅ​ជា​ស្រវាំង ព្រោះ​តែ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​អើយ ចូរ​ចៀស​ចេញ​អោយ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ​ទៅ​ ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់  ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ឮ​សំឡេង យំ​សោក​របស់​ខ្ញុំ​ហើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ឮ​ពាក្យ ទទូច​អង្វរ​របស់​ខ្ញុំ  ព្រះអម្ចាស់ ​ទទួល​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​របស់​ខ្ញុំ​ហើយ។


word:
 សូម​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ខ្ញុំ ត្រូវ​អាម៉ាស់ និង​ញ័រ​រន្ធត់ ហើយ​អោយ​គេ​ដក​ខ្លួន​ថយ​ទៅ​វិញ ទាំង​អៀន​ខ្មាស​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! ទូលបង្គំ​សូម​យក​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ជា​ទី​ពឹង​ជ្រក សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ផុត​ពី​អស់​អ្នក ដែល​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ​ផង


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដូច​ពាក្យ​គេ​ថា ប្រសិន​បើ​ដៃ​ទូលបង្គំ​ប្រឡាក់​ទៅ​ដោយ​អំពើ​ទុច្ចរិត


word:
 ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ តប​ស្នង​នឹង​មិត្តភក្ដិ​ទូលបង្គំ ឬ​ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យ​ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល ពី​អ្នក​ដែល​ជំទាស់​នឹង​ទូលបង្គំ​មែន​នោះ


word:
 សូម​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដេញ​ទាន់ និង​ប្រហារ​ទូលបង្គំ​ទៅ​ចុះ អោយ​គេ​ជាន់​ឈ្លី​ជីវិត​ទូលបង្គំ​នៅ​នឹង​ដី និង​អោយ​គេ​យក​កិត្តិយស​របស់​ទូលបង្គំ ទៅ​ទំលាក់​ក្នុង​ភក់​ជ្រាំ​ចុះ!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​តើន​ឡើង សូម​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​តប​នឹង​អំពើ​ឃោរឃៅ របស់​បច្ចាមិត្ត​ទូលបង្គំ សូម​ជួយ​ការពារ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ព្រះអង្គ ហ្នឹង​ហើយ ដែល​បាន​តែងតាំង​ច្បាប់​ឡើង។


word:
 សូម​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា នាំ​គ្នា​មក​ចោមរោម​ជុំវិញ​ព្រះអង្គ! សូម​ទ្រង់​គ្រប់គ្រង​លើ​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ចៅក្រម​វិនិច្ឆ័យ​ប្រជារាស្ត្រ​ទាំង​អស់  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​សុចរិត ហើយ​ក៏​ទៀង​ត្រង់​ដែរ!


word:
 សូម​បញ្ឈប់​អំពើ​អាក្រក់​របស់​មនុស្ស​ទុច្ចរិត ហើយ​ជួយ​មនុស្ស​សុចរិត អោយ​មាន​ចិត្ត​រឹងប៉ឹង​ឡើង! ព្រះ​ដ៏​សុចរិត​អើយ ព្រះអង្គ​ឈ្វេង​យល់​ចិត្ត​ថ្លើម​របស់​មនុស្ស!


word:
 អ្នក​ណា​គិត​តែ​ពី​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត ហើយ​រិះគិត​ពី​អំពើ​ឧក្រិដ្ឋ អ្នក​នោះ​នឹង​បង្កើត​បាន​ការ​បោក​បញ្ឆោត។


word:
 អ្នក​ណា​ជីក​រណ្ដៅ​កាន់​តែ​ជ្រៅ​ទៅៗ អ្នក​នោះ​នឹង​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ ដែល​ខ្លួន​ជីក​នោះ​ជា​មិន​ខាន។


word:
 អំពើ​ទុច្ចរិត​ដែល​គេ​ប្រព្រឹត្ត នឹង​ធ្លាក់​មក​លើ​ក្បាល​គេ​វិញ អំពើ​ឃោរឃៅ​របស់​គេ ក៏​នឹង​ធ្លាក់​មក​លើ​លលាដ៍​ក្បាល​គេ​វិញ​ដែរ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រោះ​ព្រះអង្គ​សុចរិត ខ្ញុំ​នឹង​ច្រៀង​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 បពិត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ម្ចាស់​របស់​យើង​ខ្ញុំ​អើយ! ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង ពាសពេញ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល! ព្រះអង្គ​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង​លើស​ផ្ទៃ​មេឃ​ទៅ​ទៀត។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ​សរសើរ​តម្កើង​របស់​ក្មេងៗ និង​ទារក​ដែល​នៅ​បៅ​ ធ្វើ​ជា​កម្លាំង​ប្រយុទ្ធ​នឹង​បច្ចាមិត្ត​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​បង្ក្រាប​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដ៏​កាច​សាហាវ អោយ​វិនាស​សាប​សូន្យ​ទៅ។


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​សម្លឹង​មើល​ផ្ទៃ​មេឃ ដែល​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​សម្លឹង​មើល​ព្រះច័ន្ទ និង​ហ្វូងតារា​ដែល​ព្រះអង្គ​ដាក់​នៅ​លើ​មេឃ​នោះ


word:
 ទូលបង្គំ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា តើ​មនុស្ស​មាន​ឋានៈ​អ្វី បាន​ជា​ព្រះអង្គ​នឹក​គិត​ដល់​គេ​ដូច្នេះ តើ​បុត្រ​មនុស្ស​ជា​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​យក ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​គេ​យ៉ាង​នេះ?


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​គេ​មាន​ឋានៈ​ទាប​ជាង ទេវតា​តែ​បន្តិច​ប៉ុណ្ណោះ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​សិរីរុងរឿង និង​កិត្តិយស​ដល់​គេ ទុក​ជា​មកុដ​រាជ្យ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​គ្រប់គ្រង​លើ​អ្វីៗ ទាំង​អស់​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​មក ព្រះអង្គ​បាន​បង្ក្រាប​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ អោយ​នៅ​ក្រោម​ជើង​របស់​គេ​


word:
 បពិត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ម្ចាស់​របស់​យើង​ខ្ញុំ​អើយ ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង ពាសពេញ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល!


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត ទូលបង្គំ​នឹង​និទាន​ពី​គ្រប់​ការ​អស្ចារ្យ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​រីករាយ​ដោយសារ​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នឹង​ត្រេក​អរ​យ៉ាង​ខ្លាំង បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ទូលបង្គំ​ច្រៀង​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ!។


word:
 ដ្បិត​ទ្រង់​បាន​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ គឺ​អោយ​គេ​ឃើញ​ថា​ទូលបង្គំ​សុចរិត ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​លើ​បល្ល័ង្ក ក្នុង​ឋានៈ​ជា​ចៅក្រម​ដ៏​សុចរិត។


word:
 ព្រះអង្គ​គំរាម​កំហែង​ជាតិ​សាសន៍​នានា ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​ពាល​វិនាស​សូន្យ ព្រះអង្គ​លុប​បំបាត់​ឈ្មោះ​ពួក​គេ​ជានិច្ច រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​វិនាស​អន្តរាយ​អស់កល្ប​ជានិច្ច! រីឯ​ក្រុង​នានា​របស់​គេ ព្រះអង្គ​បាន​រំលាយ​អស់​ហើយ គ្មាន​នរណា​នឹក​ឃើញ​ទៀត​ទេ។


word:
 ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​លើ​ផែនដី​ដោយ​សេចក្ដី​សុចរិត ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ ដោយ​យុត្តិធម៌។


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ធ្វើ​ជា​បន្ទាយ​ដ៏​រឹងមាំ​ការពារ អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​គេ​ជិះជាន់ គឺ​ជា​បន្ទាយ​ការពារ​នៅ​ពេល​មាន​អាសន្ន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ នឹង​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ​ជា​មិន​ខាន ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មិន​បោះ​បង់​ចោល អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ​ឡើយ!។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ច្រៀង​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដែល​គង់​នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ចូរ​ប្រកាស​ប្រាប់​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​អ្នក​ដែល​សម្លាប់​គេ ព្រះអង្គ​ចង​ចាំ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​មិន​ភ្លេច​សំរែក​របស់​ជន​រង​គ្រោះ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​អាណិត​អាសូរ​ទូលបង្គំ​ផង សូម​ទត​មើល​ទូលបង្គំ​ដែល​រង​ទុក្ខ​លំបាក ព្រោះ​តែ​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​អាច​នាំ​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ពី​សេចក្ដី​ស្លាប់


word:
 ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ថ្លែង​គ្រប់​ពាក្យ សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន និង​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រេក​អរ​សប្បាយ​បំផុត ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 ប្រជាជាតិ​នានា​នឹង​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ ដែល​គេ​បាន​ជីក ជើង​របស់​គេ​ក៏​ជាប់​អន្ទាក់​ដែល​គេ​បាន បង្កប់​ទុក​នោះ​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​សំដែង​អោយ​គេ​ស្គាល់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​កាត់​ទោស​គេ មនុស្ស​អាក្រក់​បាន​ជាប់​អន្ទាក់ ដែល​ជា​ស្នាដៃ​របស់​ខ្លួន។


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​អាក្រក់ គឺ​ប្រជាជាតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​បំភ្លេច​ព្រះជាម្ចាស់ វិល​ទៅ​រក​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​វិញ​ទៅ។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​ក្រីក្រ ព្រះអង្គ​មិន​ភ្លេច​គេ​សោះ​ឡើយ ហើយ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​មនុស្ស​វេទនា ក៏​មិន​ដែល​សាប​សូន្យ​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​តើន​ឡើង! សូម​កុំ​អោយ​មនុស្ស​លោក​មាន​ជ័យជំនះ​ឡើយ! សូម​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ប្រជាជាតិ​នានា នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​ភ័យ​តក់ស្លុត! សូម​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ​ដឹង​ថា ពួក​គេ​គ្រាន់​តែ​ជា​មនុស្ស​ប៉ុណ្ណោះ!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ឆ្ងាយ​ម៉្លេះ? នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​អាសន្ន ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​សំងំ​ស្ងៀម​ដូច្នេះ?


word:
 មនុស្ស​ពាល​នាំ​គ្នា​តាម​ធ្វើ​បាប​មនុស្ស​ទុគ៌ត ទាំង​ឥត​អៀន​ខ្មាស ពួក​គេ​ប្រើ​កលល្បិច​ធ្វើ​អោយ មនុស្ស​ទុគ៌ត​វិនាស។


word:
 មនុស្ស​ពាល​តែងតែ​និយាយ​អួត អំពី​ការ​លោភលន់​របស់​ខ្លួន ហើយ​មនុស្ស​កេងប្រវ័ញ្ច​នាំ​គ្នា​និយាយ​ចំអក និង​ប្រមាថ​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 មនុស្ស​ពាល​និយាយ​ទាំង​វាយ​ឫក​ខ្ពស់ ហើយ​មិន​រវីរវល់​នឹង​អ្វី​សោះ ព្រោះ​គេ​គិត​ថា គ្មាន​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ!


word:
 អ្វីៗ​ដែល​គេ​ធ្វើ​តែងតែ​ចំរុង​ចំរើន​ជានិច្ច គេ​គិត​មិន​ដល់​សោះ​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​គេ​ដូច្នេះ គេ​ក៏​បន្ទាប​បន្ថោក​បច្ចាមិត្ត​របស់​ខ្លួន។


word:
 គេ​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «អញ​នឹង​មិន​ត្រូវ​រង្គោះរង្គើ ហើយ​អញ​ក៏​នឹង​មិន​ជួប​ប្រទះ ទុក្ខ​លំបាក​សោះ​ឡើយ»។


word:
 មាត់​របស់​គេ​ពោល​តែ​ពាក្យ​បណ្ដាសា ពាក្យ​បោក​បញ្ឆោត និង​ពាក្យ​មួល​បង្កាច់​ ហើយ​ពាក្យ​អពមង្គល និង​ទុច្ចរិត​ស្ថិត​នៅ​លើ​ចុង​អណ្ដាត​គេ​ជានិច្ច។


word:
 គេ​តែង​ពួន​ស្ទាក់​នៅ​ក្បែរ​ភូមិ ហើយ​ប្រហារ​ជីវិត​ជន​ស្លូត​ត្រង់​ដោយ​សម្ងាត់ គេ​ចេះ​តែ​ឃ្លាំ​មើល​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ។


word:
 គេ​ពួន​ដូច​សត្វ​សិង្ហ​សំងំ​នៅ​តាម​គុម្ពោត គេ​ពួន​ស្ទាក់​ចាំ​ចាប់​ជន​ទុគ៌ត គេ​ចាប់​ជន​ទុគ៌ត ដោយ​ទាក់ទាញ អោយ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​អន្ទាក់​របស់​ខ្លួន។


word:
 មនុស្ស​ពាល​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «ព្រះជាម្ចាស់ មិន​ចាប់​អារម្មណ៍​ទេ! ព្រះអង្គ​បិទ​ព្រះនេត្រ ទ្រង់​មិន​ទត​មើល​ទាល់​តែ​សោះ!»។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​មនុស្ស​ពាល​ចំអក មើលងាយ​ព្រះជាម្ចាស់? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​គេ​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «ព្រះអង្គ​នឹង​មិន​រក​រឿង​អញ​ឡើយ» ដូច្នេះ?។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​ទត​ឃើញ​ទុក្ខ​លំបាក និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​របស់​មនុស្ស​ទន់ទាប ព្រះអង្គ​ប្រុង​នឹង​ជួយ​គេ​ជានិច្ច មនុស្ស​ទុគ៌ត​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ទាំង​ស្រុង ហើយ​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​យាង​មក​ជួយ​សង្គ្រោះ​ជន​កំព្រា។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​កាច់​បំបាក់​ដៃ​របស់​មនុស្ស​ពាល សូម​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ ដើម្បី​កុំ​អោយ​គេ​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​ពាល​ត​ទៅ​ទៀត!​។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ដ៏​គង់​នៅ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ សាសន៍​ដទៃ​នឹង​ត្រូវ​លុប​បំបាត់​ចេញ អស់​ពី​ស្រុក​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 បពិត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ឈ្វេង​យល់ បំណង​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ទន់ទាប ព្រះអង្គ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គេ


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ជន​កំព្រា និង​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​គេ​ជិះជាន់ ហើយ​ព្រះអង្គ​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​គេ ដើម្បី​កុំ​អោយ​មនុស្ស​នៅ​លើ​ផែនដី អាច​សង្កត់សង្កិន​គេ​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត​។


word:
 ខ្ញុំ​មក​ជ្រក​កោន​ជា​មួយ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ហើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រាប់​ខ្ញុំ អោយ​រត់​ទៅ​ជ្រក​នៅ​តាម​ភ្នំ ដូច​សត្វ​ស្លាប​ទៅ​វិញ​ដូច្នេះ?


word:
 -ពួក​ជន​ពាល បាន​យឹត​ធ្នូ ភ្ជាប់​ព្រួញ​ទៅ​នឹង​ខ្សែ បម្រុង​នឹង​បាញ់​ចេញ​ពី​ទី​ងងឹត សំដៅ​ទៅ​លើ​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់។


word:
 - ព្រះអម្ចាស់ ​គង់​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​ដ៏វិសុទ្ធ* របស់​ព្រះអង្គ បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​បរមសុខ ព្រះអង្គ​ទត​មើល ហើយ​ឈ្វេង​យល់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​មនុស្ស​លោក​ធ្វើ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ឈ្វេង​យល់​ចិត្ត​មនុស្ស​សុចរិត តែ​ព្រះអង្គ​មិន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​មនុស្ស​ពាល ព្រម​ទាំង​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ឃោរឃៅ​ទេ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​មនុស្ស​ពាល ដោយ​ធ្វើ​អោយ​មាន​រងើក​ភ្លើង និង​ស្ពាន់ធ័រ បង្អុរ​ចុះ​មក​លើ​ពួក​គេ​ដូច​ជា​ភ្លៀង ហើយ​សូម​អោយ​ខ្យល់​ក្ដៅ បក់​បោក​មក​លើ​ពួក​គេ​ដែរ។


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​សុចរិត ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​កិច្ចការ​ណា ដែល​សុចរិត។ មនុស្ស​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់ មុខ​ជា​បាន​ឃើញ​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ជួយ​សង្គ្រោះ​ផង! ដ្បិត​លែង​មាន​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់​ទៀត​ហើយ រីឯ​មនុស្ស​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​ក្នុង​ចំណោម មនុស្ស​លោក ក៏​បាត់​បង់​អស់​ដែរ។


word:
 ម្នាក់ៗ​គិត​តែ​និយាយ​មួល​បង្កាច់​គ្នា ទៅ​វិញ​ទៅ​មក គេ​និយាយ​សុទ្ធ​តែ​ពាក្យ​បញ្ចើចបញ្ចើ​ដាក់​គ្នា តែ​មាន​ចិត្ត​មិន​ទៀង។


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​បំបិទ​មាត់​ដែល​ចេះ​តែ​ពោល ពាក្យ​បញ្ចើចបញ្ចើ និង​កាត់​អណ្ដាត ដែល​ចេះ​តែ​និយាយ​យ៉ាង​ព្រហើន​នោះ​ទៅ។


word:
 ពួក​គេ​ពោល​ថា «ដោយសារ​អណ្ដាត​របស់​យើង យើង​ធ្វើ​អ្វី ក៏​បាន​ជោគ​ជ័យ​ដែរ! យើង​និយាយ​យ៉ាង​ណា​ក៏​បាន​ដែរ គ្មាន​នរណា​ត្រួតត្រា​លើ​យើង​ទេ»។


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​មនុស្ស​ទុគ៌ត ត្រូវ​គេ​ជិះជាន់ និង​ឮ​សំរែក​របស់​ជន​ក្រីក្រ​ដែល​រង​ទុក្ខ​លំបាក  ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ឥឡូវ​នេះ​យើង​ត្រូវ​តែ​ក្រោក​ឡើង យើង​មក​សង្គ្រោះ​អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​គេ មើលងាយ បន្ទាប​បន្ថោក»។


word:
 ព្រះបន្ទូល​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះបន្ទូល​ដ៏​បរិសុទ្ធ* គឺ​បរិសុទ្ធ​ជាង​ប្រាក់​ដែល​គេ​យក​ទៅ​ដុត ក្នុង​ឡ​ប្រាំពីរ​ដង​ទៅ​ទៀត។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​នឹង​ការពារ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​រួច ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ​រហូត​ត​ទៅ


word:
 ទោះ​បី​មាន​ជន​ពាល​ដើរ​ក្រឡឹង​ជុំវិញ​យើង​ខ្ញុំ ឬ​ទោះ​បី​មនុស្ស​លោក​ចេះ​តែ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុយ៌ស កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ​ក៏​ដោយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​ភ្លេច​ទូលបង្គំ ដល់​ពេល​ណា? តើ​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​មិន​ព្រម​ទត​មើល មក​ទូលបង្គំ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 តើ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​មាន​កង្វល់​ក្នុង​ចិត្ត ដល់​ពេល​ណា​ទៅ? តើ​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​រង​ទុក្ខ​ព្រួយ ទាំង​យប់ ទាំង​ថ្ងៃ​ដល់​អង្កាល់? តើ​ខ្មាំង​សត្រូវ​មាន​ជ័យជំនះ​លើ​ទូលបង្គំ ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​ទត​មក​ទូលបង្គំ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ទូលបង្គំ​ផង! សូម​ប្រទាន​កម្លាំង​ដល់​ទូលបង្គំ កុំ​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់​ឡើយ


word:
 ក្រែង​លោ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​ពោល​ថា «អញ​បាន​ឈ្នះ​វា​ហើយ!» ហើយ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ​នាំ​គ្នា ត្រេក​អរ​សប្បាយ ព្រោះ​តែ​ទូលបង្គំ​បរាជ័យ។


word:
 ចំពោះ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត លើ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះត្រង់​របស់​ព្រះអង្គ ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ត្រេក​អរ​សប្បាយ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «គ្មាន​ព្រះជាម្ចាស់​ទាល់​តែ​សោះ!» គេ​នាំ​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ថោក​ទាប និង​កិច្ចការ​ផ្សេងៗ​គួរ​អោយ​ស្អប់​ខ្ពើម គឺ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ទត​ពី​ស្ថាន​បរម​សុខ​មក ពិនិត្យ​មើល​មនុស្ស​លោក ព្រះអង្គ​រក​មើល​ក្រែង​លោ​មាន​នរណា​ម្នាក់ ដឹង​ខុស​ត្រូវ ហើយ​ស្វែង​រក​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ មនុស្ស​គ្រប់ៗ​រូប​បាន​វង្វេង​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​នាំ​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ខិលខូច គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ឡើយ សូម្បី​តែ​ម្នាក់​ក៏​គ្មាន​ផង។​


word:
 តើ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​ល្ងង់​ឬ? អ្នក​ទាំង​នោះ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត ដោយ​ជិះជាន់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង គេ​មិន​អង្វរ​រក​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទាល់​តែ​សោះ។


word:
 «អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​ទុគ៌ត បាត់​បង់​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​ខ្លួន ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​ធ្វើ​ជា​ជំរក​របស់​គេ។


word:
 សូម​អោយ​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ទទួល ការ​សង្គ្រោះ​ពី​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន។ នៅ​ពេល​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​នាំ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​ងើប​មុខ​ឡើង​វិញ ពូជ​របស់​លោក​យ៉ាកុប​នឹង​ត្រេក​អរ​សប្បាយ ពូជ​របស់​លោក​អ៊ីស្រាអែល​នឹង​មាន​អំណរ លើសលប់»។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​នរណា​អាច​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ព្រះពន្លា របស់​ព្រះអង្គ​បាន? តើ​នរណា​អាច​ស្ថិត​នៅ​លើ​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ* របស់​ព្រះអង្គ​បាន?


word:
 គឺ​មាន​តែ​មនុស្ស​ឥត​សៅហ្មង ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សុចរិត ហើយ​និយាយ​តែ​សេចក្ដី​ពិត​ដែល​មាន​នៅ ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ ទើប​អាច​នៅ​បាន។


word:
 គេ​មិន​និយាយ​មួល​បង្កាច់ មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ចំពោះ​មិត្ត​ភក្ដិ​របស់​ខ្លួន ហើយ​ក៏​មិន​បង្អាប់បង្អោន​កិត្តិយស បង​ប្អូន​រួម​ជាតិ​របស់​ខ្លួន​ដែរ។


word:
 គេ​មិន​រាប់​រក​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់ មិន​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នោះ​ឡើយ តែ​គេ​លើក​កិត្តិយស​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ។ បើ​គេ​សន្យា​អ្វី​មួយ ទោះ​បី​ត្រូវ​ខាត​បង់​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​គេ​នៅ​តែ​គោរព​តាម​ពាក្យ​សំដី​របស់​ខ្លួន​ជានិច្ច។


word:
 គេ​អោយ​ប្រាក់​អ្នក​ដទៃ​ខ្ចី ដោយ​មិន​យក​ការ ហើយ​គេ​ក៏​មិន​ព្រម​ទទួល​សំណូក ដើម្បី​ដាក់​ទោស​ជន​ស្លូត​ត្រង់​ដែរ។ អ្នក​ណា​ប្រព្រឹត្ត​ដូច្នេះ អ្នក​នោះ​នឹង​បាន​សុខ​ជានិច្ច។


word:
 ខ្ញុំ​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថា ព្រះអង្គ​ជា​ ព្រះអម្ចាស់  នៃ​ទូលបង្គំ​ក្រៅ​ពី​ព្រះអង្គ គ្មាន​អ្វី​ប្រសើរ​សំរាប់​ទូលបង្គំ​ឡើយ!។


word:
 ប្រជាជន​ដ៏វិសុទ្ធ*​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​នេះ សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​ល្អ ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​នៅ​ជា​មួយ​ពួក​គេ​ណាស់។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ងាក​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ដទៃ កាន់​តែ​ធ្វើ​អោយ​ខ្លួន​រង​ទុក្ខ​ថែម​ទៀត ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ចូល​រួម​សម្លាប់​សត្វ​ធ្វើ​យញ្ញ ជា​មួយ​ពួក​គេ​ឡើយ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​នឹង​មិន​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ទាំង​នោះ រួម​ជា​មួយ​ពួក​គេ​ដែរ។


word:
 ក្រៅ​ពី​ ព្រះអម្ចាស់  ទូលបង្គំ​គ្មាន​ចំណែក​មត៌ក​អ្វី​ទេ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​ការ​ អនាគត​របស់​ទូលបង្គំ​ស្ថិត​នៅ​លើ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ចំណែក​ដ៏​ល្អ​វិសេស​ក្រៃលែង មក​ទូលបង្គំ គឺ​ជា​កេរមត៌ក​ល្អ​ប្រសើរ​បំផុត​សំរាប់​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ផ្ដល់​យោបល់​ដល់​ទូលបង្គំ សូម្បី​តែ​នៅ​ពេល​យប់ ក៏​មនសិការ​របស់​ទូលបង្គំ​ដាស់តឿន​ទូលបង្គំ​ដែរ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹក​ដល់​ ព្រះអម្ចាស់  ដែល​ស្ថិត​នៅ​ខាង​មុខ​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច ដោយ​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​សោះ​ឡើយ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​រីករាយ វិញ្ញាណ​ទូលបង្គំ​ត្រេក​អរ​ដ៏​លើសលប់ ហើយ​សូម្បី​តែ​រូប​កាយ​របស់​ទូលបង្គំ ក៏​បាន​សំរាក​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ដែរ។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​នឹង​មិន​បោះ​បង់​ព្រលឹង ទូលបង្គំ​ចោល​នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​ឡើយ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​សព អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​រលួយ​ដែរ​។


word:
 ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​ទូលបង្គំ​អោយ​ស្គាល់​ផ្លូវ ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ជីវិត។ ដោយ​ព្រះអង្គ​នៅ​ជា​មួយ ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​ដ៏​បរិបូណ៌ ហើយ​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​ក៏​រីករាយ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​ដែរ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​សំណូម​ពរ ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់ ទូលបង្គំ​ដែល​ហូរ​ចេញ​ពី​ដួង​ចិត្ត​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់។


word:
 ព្រះអង្គ​ស្គាល់​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ច្បាស់​ហើយ ព្រះអង្គ​បាន​ពិនិត្យ​មើល​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​នៅ​ពេល​យប់ ព្រះអង្គ​បាន​ល្បង​ចិត្ត​ទូលបង្គំ តែ​ពុំ​ឃើញ​មាន​បំណង​អាក្រក់​អ្វី​ទេ ទូលបង្គំ​មិន​បាន​ពោល​ពាក្យ​អ្វី​ខុស​ឡើយ​។


word:
 ទូលបង្គំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ឃោរឃៅ ដូច​មនុស្ស​ឯ​ទៀតៗ​នោះ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​តែងតែ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ទូលបង្គំ! សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ទូលបង្គំ សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​របស់​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​សង្គ្រោះ​អស់​អ្នក ដែល​មក​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​បារមី​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​រួច​ពី​ពួក​អ្នក​សង្កត់សង្កិន​គេ ដូច្នេះ សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​មនុស្ស​ពាល​ធ្វើ​ទុក្ខ​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ កុំ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​មក​ឡោមព័ទ្ធ​ប្រល័យ ជីវិត​ទូលបង្គំ​បាន​ឡើយ។


word:
 ពួក​គេ​ដេញ​តាម​ទូលបង្គំ​ទាន់ ហើយ​ឡោមព័ទ្ធ​ទូលបង្គំ​ទៀត​ផង គេ​សម្លក់សម្លឹង​មក​ទូលបង្គំ បម្រុង​នឹង​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ


word:
 ពួក​គេ​ប្រៀបបី​ដូច​ជា​សត្វ​សិង្ហ ដែល​រង់ចាំ​តែ​ហែក​ស៊ី និង​ដូច​ជា​សត្វ​សាហាវ ដែល​ពួន​ចាំ​ចាប់​រំពា។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​តើន​ឡើង សូម​យាង​ទៅ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ពួក​គេ អោយ​ពួក​គេ​បរាជ័យ! សូម​យក​ព្រះខ័ន​របស់​ព្រះអង្គ​មក​រំដោះ ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ជន​ពាល។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ដេញ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​ចំណោម មនុស្ស​លោក ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ អោយ​ជីវិត​ពួក​គេ រង​ទុក្ខ​វេទនា​យ៉ាង​ខ្លាំង តាំង​ពី​កូន​រហូត​ដល់​ចៅ។


word:
 ចំពោះ​ទូលបង្គំ​វិញ ដោយ​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្ដី​សុចរិត ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​ឃើញ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ពេល​ទូលបង្គំ​ក្រោក​ពី​ដំណេក ទូលបង្គំ​បាន​ស្កប់​ចិត្ត ដោយ​ព្រះអង្គ​គង់​ជា​មួយ។


word:
 ទ្រង់​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ជា​កម្លាំង​របស់​ទូលបង្គំ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ថ្មដា​ការពារ​ទូលបង្គំ ជា​បន្ទាយ​ដ៏​រឹងមាំ​របស់​ទូលបង្គំ ជា​ព្រះ​ដែល​ជួយ​រំដោះ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ជា​ថ្មដា​សំរាប់​ទូលបង្គំ​ពឹង​ជ្រក ព្រះអង្គ​ជា​ខែល ជា​កម្លាំង​ដែល​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ និង​ជា​ជំរក​ដ៏​មាំមួន​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 ពេល​ខ្ញុំ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !។


word:
 សេចក្ដី​ស្លាប់​រួប​រឹត​ខ្ញុំ រីឯ​សេចក្ដី​វិនាស​អន្តរាយ​ ធ្លាក់​មក​លើ​ខ្ញុំ ដូច​ទឹក​ហូរ​មក​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 នៅ​ពេល​មាន​ទុក្ខ​វេទនា ខ្ញុំ​អង្វរ​រក​ ព្រះអម្ចាស់  ខ្ញុំ​ស្រែក​ហៅ​រក​ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ ពី​ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះអង្គ ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ឮ​សំឡេង​ខ្ញុំ ហើយ​ស្នូរ​សំរែក​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ទៅ​ដល់ ព្រះកាណ៌​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពេល​នោះ ផែនដី​ក៏​កក្រើក​ញាប់ញ័រ ភ្នំ​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​រង្គើ​រហូត​ដល់​គ្រឹះ​របស់​វា ហើយ​កក្រើក ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ។


word:
 មាន​ផ្សែង​ហុយ​ចេញ​មក​ពី​ព្រះនាសា​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ផ្លុំ​ភ្លើង​ដែល​ឆាបឆេះ​ចេញ​មក ហើយ​ក៏​មាន​រងើក​ភ្លើង​ខ្ទាត​ចេញ​មក ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 មាន​ផ្លេក​បន្ទោរ​ចេញ​មក​ពី​ពពក ភ្លឺ​នៅ​ខាង​មុខ​ព្រះអង្គ ហើយ​មាន​ព្រឹល និង​រងើក​ភ្លើង​ធ្លាក់​ចុះ​មក។


word:
 ព្រះអង្គ​បាញ់​ព្រួញ​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ​លើ​ខ្មាំង​សត្រូវ ដើម្បី​កំចាត់កំចាយ​ពួក​គេ។ ព្រះអង្គ​បាញ់​ផ្លេក​បន្ទោរ ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​បាក់​ទ័ព។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះបន្ទូល​គំរាម​របស់​ព្រះអង្គ និង​ខ្យល់​ព្យុះ ដែល​បក់​ចេញ​មក​ពី​ព្រះនាសា​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​អោយ​បាត​សមុទ្រ​លេច​ចេញ​មក ហើយ​គ្រឹះ​របស់​ផែនដី​ក៏​លេច​មក​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ផុត​ពី ខ្មាំង​សត្រូវ​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ ហើយ​អោយ​ខ្ញុំ​រួច​ផុត​ពី​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ខ្ញុំ ព្រម​ទាំង​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​កម្លាំង ខ្លាំង​ជាង​ខ្ញុំ​ផង។


word:
 នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​មាន​ទុក្ខ​វេទនា អ្នក​ទាំង​នោះ​នាំ​គ្នា​មក​វាយ​ប្រហារ​ខ្ញុំ ក៏​ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​ធ្វើ​ជា​បង្អែក​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​តាម​វិន័យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ព្រះអង្គ ខ្ញុំ​មិន​បាន​បំពាន​លើ​បញ្ញត្តិ របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រោសប្រណី​ដល់​ខ្ញុំ ស្រប​តាម​អំពើ​សុចរិត​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ឈ្វេង​យល់​ថា​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​បរិសុទ្ធ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​អ្នក ដែល​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ ព្រះអង្គ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះសរ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​ស្មោះសរ។


word:
 ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ ព្រះអង្គ​ក៏​សំដែង​ថា ព្រះអង្គ​បរិសុទ្ធ​ដែរ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​វៀចវេរ​វិញ ព្រះអង្គ​សំដែង​ថា​ព្រះអង្គ​ឈ្លាសវៃ


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ពន្លឺ​របស់​ទូលបង្គំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បំភ្លឺ​សេចក្ដី​ងងឹត របស់​ទូលបង្គំ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​កម្លាំង​អោយ​ទូលបង្គំ វាយ​លុក​ខ្មាំង​សត្រូវ និង​អោយ​ទូលបង្គំ​អាច​លោត​រំលង​កំពែង ក្រុង​របស់​ពួក​គេ។


word:
 មាគ៌ា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​សុទ្ធ​តែ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ពិត​ទាំង​ស្រុង ព្រះអង្គ​ជា​ខែល​ការពារ​អស់​អ្នក ដែល​មក​ជ្រក​កោន​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ។


word:
 មាន​តែ​ ព្រះអម្ចាស់ ​មួយ​គត់ ដែល​ពិត​ជា​ព្រះជាម្ចាស់ មាន​តែ​ព្រះ​របស់​យើង​មួយ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ពិត​ជា​ថ្មដា​សំរាប់​អោយ​យើង​ជ្រក​កោន។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ការពារ និង​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​គាំទ្រ​ទូលបង្គំ ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​លើក​ទូលបង្គំ​ឡើង ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា។


word:
 ទូលបង្គំ​ដេញ​តាម​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ និង​ចាប់​ពួក​គេ​បាន ហើយ​ទូលបង្គំ​មិន​ត្រឡប់​មក​វិញ​ទេ ដរាប​ទាល់​តែ​បាន​កំទេច​ពួក​គេ​អស់។


word:
 ទូលបង្គំ​កាប់​សម្លាប់​ពួក​គេ មិន​អោយ​ពួក​គេ​ក្រោក​ឡើង​វិញ​បាន​ឡើយ ពួក​គេ​ដួល​ស្លាប់​នៅ​នឹង​ជើង​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​បាក់​ទ័ព រត់​នៅ​មុខ​ទូលបង្គំ ហើយ​ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ​វិនាស​សូន្យ​អស់​ទៅ។


word:
 គេ​នាំ​គ្នា​ស្រែក​រក​ជំនួយ តែ​គ្មាន​នរណា​ជួយ​ពួក​គេ​សោះ គេ​ស្រែក​ហៅ​ ព្រះអម្ចាស់  តែ​ព្រះអង្គ​មិន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ពួក​គេ​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​កំទេច​ពួក​គេ​អោយ​ហ្មត់ ដូច​ធូលី​ដី​ដែល​ត្រូវ​ខ្យល់​ផាត់ ទូលបង្គំ​បាន​បោស​ពួក​គេ ដូច​ភក់​ជ្រាំ​នៅ​តាម​ផ្លូវ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច ពី​ការ​បះបោរ​របស់​ប្រជាជន ហើយ​តែងតាំង​ទូលបង្គំ អោយ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ប្រជាជាតិ​នានា ប្រជាជន​មួយ​ដែល​ទូលបង្គំ​មិន​ស្គាល់ បាន​មក​ចុះ​ចូល​នឹង​ទូលបង្គំ។


word:
 ជយោ​ ព្រះអម្ចាស់ ! សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ដែល​ជា​ថ្មដា​របស់​ទូលបង្គំ! សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​បាន​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​ជ័យជំនះ​លើ​ខ្មាំង​សត្រូវ ព្រះអង្គ​បាន​បង្ក្រាប​ប្រជាជន​នានា អោយ​មក​ចុះ​ចូល​នឹង​ទូលបង្គំ


word:
 ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោស​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ!។ ព្រះអង្គ​បាន​លើក​ទូលបង្គំ​ឡើង​ខ្ពស់ ជាង​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ និង​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត​ពី មនុស្ស​ឃោរឃៅ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​សរសើរ តម្កើង​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ ដើម្បី​សង្គ្រោះ​ស្ដេច​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​តែងតាំង ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះត្រង់ ចំពោះ​ស្ដេច​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក គឺ​ចំពោះ​ស្ដេច​ដាវីឌ និង​ពូជពង្ស​រៀង​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ផ្ទៃ​មេឃ​ថ្លែង​អំពី​សិរីរុងរឿង របស់​ព្រះជាម្ចាស់ អាកាសវេហាស៍​ប្រកាស​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ប៉ុន្តែ សេចក្ដី​ថ្លា​ថ្លែង​របស់​វា ត្រាច់ចរ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល ហើយ​សំឡេង​របស់​វា​លាន់​ឮ​រហូត​ដល់​ជើង​មេឃ​ ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ដំឡើង​ពន្លា សំរាប់​ព្រះអាទិត្យ។


word:
 រីឯ​ព្រះអាទិត្យ​ក៏​រះ​ឡើង ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​កូន​កំលោះ​ចេញ​មក​សំពះ​ផ្ទឹម និង​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​វីរបុរស​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​មួយ​រូប ចេញ​មក​រត់​ប្រណាំង​ដោយ​អរសប្បាយ។


word:
 ព្រះអាទិត្យ​ចរ​យាត្រា​ពី​ជើង​មេឃ​ម្ខាង ឆ្ពោះ​ទៅ​ជើង​មេឃ​ម្ខាង​ទៀត គ្មាន​នរណា អាច​បំបាំង​កំដៅ​របស់​ព្រះអាទិត្យ​បាន​ឡើយ។


word:
 ក្រឹត្យវិន័យ*​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ធ្វើ​អោយ​មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​ឡើង​វិញ ដំបូន្មាន​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​គួរ​ជា​ទី​ទុក​ចិត្ត ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​ល្ងិតល្ងង់​បែរ​ទៅ​ជា​មាន​ប្រាជ្ញា


word:
 ព្រះឱវាទ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ ធ្វើ​អោយ​ចិត្ត​មាន​អំណរ​សប្បាយ បទ​បញ្ជា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ល្អ​ត្រចះត្រចង់ បំភ្លឺ​ចិត្ត​គំនិត​អោយ​បាន​យល់។


word:
 ការ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​អំពើ​មួយ ល្អ​បរិសុទ្ធ​ណាស់ ហើយ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ។ វិន័យ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ និង​សុចរិត​ទាំង​អស់


word:
 សេចក្ដី​ទាំង​នេះ​បាន​បំភ្លឺ​ទូលបង្គំ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​តាម ទូលបង្គំ​បាន​ទទួល​ផល​យ៉ាង​បរិបូណ៌។


word:
 គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​មើល​ឃើញ​កំហុស ដែល​ខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ អចេតនា​នោះ​បាន​ឡើយ សូម​លើកលែង​ទោស​អោយ​ទូលបង្គំ នូវ​កំហុស​ណា​ដែល​ទូលបង្គំ​មើល មិន​ឃើញ​នោះ​ផង។


word:
 សូម​ការពារ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ចិត្ត​អួត​បំប៉ោង សូម​កុំ​អោយ​ចិត្ត​អួត​បំប៉ោង​នេះ ធ្វើ​ជា​ម្ចាស់​លើ​ទូលបង្គំ​បាន​ឡើយ ធ្វើ​ដូច្នេះ ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​ឥត​សៅហ្មង ឥត​ជាប់​ជំពាក់​នឹង​អំពើ​បាប​ដ៏​ធ្ងន់​នេះ​ទេ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រោសប្រណី ទទួល​ពាក្យ​ដែល​ទូលបង្គំ​ទូល​ថ្វាយ ព្រម​ទាំង​ទទួល​គំនិត​ដែល​ទូលបង្គំ​រិះគិត នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​នេះ​ផង ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ថ្មដា និង​ជា​ព្រះ​ដែល​ការពារ​ទូលបង្គំ!។


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ព្រះរាជា នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ស្ដេច​មាន​អាសន្ន សូម​ព្រះនាម​ព្រះ​របស់​លោក​យ៉ាកុប ការពារ​ព្រះរាជា!។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ជួយ​ព្រះរាជា ពី​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ព្រះអង្គ​គាំទ្រ​ព្រះរាជា​ពី​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន!។


word:
 សូម​អោយ​ព្រះអង្គ​នឹក​ឃើញ​តង្វាយ ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះរាជា ហើយ​សូម​អោយ​ព្រះអង្គ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ នឹង​យញ្ញបូជា​ដែល​ស្ដេច​យក​មក​ថ្វាយ!។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​នូវ​អ្វីៗ​មក​ព្រះរាជា តាម​តែ​ទ្រង់​ប្រាថ្នា និង​ធ្វើ​អោយ​គំរោងការ របស់​ព្រះរាជា​បាន​សំរេច​ទាំង​អស់!។


word:
 យើង​នឹង​ស្រែក​ហ៊ោ​ដោយ​អំណរ ព្រោះ​តែ​ស្ដេច​មាន​ជ័យជំនះ យើង​នឹង​លើក​ទង់​ជ័យ​ឡើង ក្នុង​ព្រះនាម​ព្រះជាម្ចាស់​របស់​យើង។ សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​សំរេច​តាម​សេចក្ដី​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះរាជា​ទូល​សូម។


word:
 ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ ព្រះអម្ចាស់ ​សង្គ្រោះ ព្រះរាជា​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ព្រះរាជា ពី​ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ គឺ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ព្រះរាជា​មាន​ជ័យជំនះ ដោយសារ​ឫទ្ធិបារមី​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 អ្នក​ខ្លះ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​រទេះ​ចំបាំង​របស់​ខ្លួន អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ទ័ព​សេះ​របស់​ខ្លួន រីឯ​យើង​វិញ យើង​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​យើង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​សង្គ្រោះ​ព្រះរាជា​ផង! ពេល​យើង​ខ្ញុំ​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​យើង​ខ្ញុំ​វិញ​ផង!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះរាជា​មាន​អំណរ​ណាស់ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​កម្លាំង ព្រះរាជា​មាន​អំណរ​រីករាយ​ជា​ខ្លាំង ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​មាន​ជ័យជំនះ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ព្រះរាជា បាន​ទទួល​អ្វីៗ​ដែល​ទ្រង់​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន គឺ​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​បដិសេធ​ពាក្យ​ទូលអង្វរ របស់​ព្រះរាជា​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​យាង​មក​ជួប​ព្រះរាជា ទាំង​នាំ​យក​ព្រះពរ​ដ៏​ប្រសើរ​មក​ជា​មួយ​ផង ព្រះអង្គ​បាន​យក​មកុដ​មាស​សុទ្ធ មក​បំពាក់​ព្រះសិរសា​របស់​ព្រះរាជា។


word:
 ពេល​ព្រះរាជា​ទូល​សូម​ជីវិត ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ស្ដេច​មាន​ជីវិត និង​មាន​ជន្មាយុ​យឺនយូរ​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ ព្រះរាជា​បាន​ទទួល​សិរីរុងរឿង​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ទ្រង់​បាន​ថ្កុំថ្កើង ឧត្ដុង្គឧត្ដម។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ទ្រង់ បាន​ប្រកប​ដោយ​ព្រះពរ​ជានិច្ច ដោយ​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ជា​មួយ នោះ​ព្រះរាជា​មាន​អំណរ​យ៉ាង​បរិបូណ៌។


word:
 ព្រះរាជា​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​ដោយសារ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត រាជ្យ​របស់​ព្រះរាជា​នឹង​មិន​ត្រូវ​រលំ​សោះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះករុណា​នឹង​ចាប់​ខ្មាំង​សត្រូវ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រើ​អំណាច​ចាប់​អស់​អ្នក ដែល​ស្អប់​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ព្រះករុណា​យាង​មក​ដល់ ទ្រង់​នឹង​កំទេច​ពួក​គេ​ដូច​ភ្លើង​ឆេះ​សុស សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​រំលាយ​ពួក​គេ​ចោល ដោយសារ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ភ្លើង​នឹង​ឆេះ​បំផ្លាញ​ពួក​គេ។


word:
 ព្រះករុណា​នឹង​លុប​បំបាត់​ពូជពង្ស របស់​ពួក​គេ​អោយ​បាត់​អស់​ពី​ផែនដី ទ្រង់​នឹង​ប្រហារ​ពួក​គេ​អោយ​ផុត​ពូជ។


word:
 ពួក​គេ​ឃុបឃិត​គ្នា​ធ្វើ​បាប​ព្រះករុណា តែ​ពួក​គេ​គ្មាន​កម្លាំង​អាច​សំរេច តាម​គំរោងការ​របស់​ខ្លួន​បាន​ឡើយ


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​តើន​ឡើង​សំដែង​ឫទ្ធិបារមី! យើង​ខ្ញុំ​សូម​ច្រៀង និង​ស្មូត្រ​លើក​ទំនុកតម្កើង ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បោះបង់​ចោល ទូលបង្គំ​ដូច្នេះ?​ ទូលបង្គំ​បាន​ស្រែក​អង្វរ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​សោះ​​។


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! ទូលបង្គំ​ស្រែក​ហៅ​រក​ព្រះអង្គ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ តែ​ព្រះអង្គ​មិន​ឆ្លើយ​តប​ទេ នៅ​ពេល​យប់​ក៏​ទូលបង្គំ​ស្រែក​ដែរ តែ​មិន​បាន​ធូរ​ស្បើយ​ឡើយ។


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ​ដែល​គង់​នៅ​លើ​បល្ល័ង្ក ហើយ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​តែង​នាំ​គ្នា សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ។


word:
 បុព្វ​បុរស​របស់​យើង​ខ្ញុំ​តែងតែ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ ពួក​លោក​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​រំដោះ​ពួក​លោក។


word:
 ពួក​លោក​បាន​ស្រែក​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ពួក​លោក​ក៏​បាន​រួច​ពី​ខ្មាំង​សត្រូវ ដោយ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ ពួក​លោក​នឹង​មិន​ខក​ចិត្ត​សោះ​ឡើយ។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ គេ​លែង​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ​ថា​ជា​មនុស្ស​ទៀត​ហើយ គឺ​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​ជន្លេន មនុស្សម្នា​នាំ​គ្នា​ជេរ​ប្រមាថ ហើយ​មាក់​ងាយ​ទូលបង្គំ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ឃើញ​ទូលបង្គំ គេ​ចំអក​អោយ​ទូលបង្គំ​គ្រប់ៗ​គ្នា គេ​ពេបជ្រាយ​ដាក់​ទូលបង្គំ ព្រម​ទាំង​គ្រវី​ក្បាល​ដាក់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 គេ​ពោល​ថា “គាត់​ផ្ញើ​វាសនា​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ហើយ អោយ​ព្រះអង្គ​រំដោះ​គាត់​ទៅ បើ​ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់​គាត់ អោយ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​គាត់​ទៅ!”។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​យក​ទូលបង្គំ​ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ​មក ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ផ្ញើ​ទូលបង្គំ ទៅ​អោយ​អ្នក​ម្ដាយ​បំបៅ។


word:
 កាល​ពី​ទូលបង្គំ​កើត​មក ព្រះអង្គ​បាន​ទទួល​ទូលបង្គំ​ធ្វើ​ជា​កូន ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​របស់​ទូលបង្គំ តាំង​តែ​ពី​មុន​ពេល ដែល​ទូលបង្គំ​ស្គាល់​ពន្លឺ​ថ្ងៃ​ទៅ​ទៀត។


word:
 សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​ជា​ច្រើន​នាក់​ឡោមព័ទ្ធ ទូលបង្គំ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ប្រៀប​បាន​ទៅ​នឹង​គោ​បា ពួក​គេ​នៅ​ជុំវិញ​ទូលបង្គំ ដូច​គោ​បា​មក​ពី​ស្រុក​បាសាន​។


word:
 កម្លាំង​របស់​ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​ខ្សោយ​ទៅៗ ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​ហូរ​មិន​ត្រឡប់​វិញ​ឡើយ ឆ្អឹង​ទូលបង្គំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដាច់​ចេញ​ពី​គ្នា ហើយ​ទឹក​ចិត្ត​ក្លាហាន​របស់​ទូលបង្គំ រលាយ​បាត់​អស់​ទៅ​ដូច​ក្រមួន​ត្រូវ​ថ្ងៃ។


word:
 បំពង់​ក​របស់​ទូលបង្គំ​ស្ងួត​ដូច​ដី​បែក​ក្រហែង អណ្ដាត​ទូលបង្គំ​ស្អិត​ជាប់​នឹង​កន្លើត ព្រះអង្គ​បាន​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់​ក្នុង​ធូលី​ដី។


word:
 មាន​ពួក​ឆ្កែ​ឡោមព័ទ្ធ​ទូលបង្គំ ជន​ទុយ៌ស​មួយ​ហ្វូង​នាំ​គ្នា​ក្រវែល​ជុំវិញ​ទូលបង្គំ ពួក​គេ​ចាក់​ទម្លុះ​ដៃ​ជើង​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​អាច​រាប់​ឆ្អឹង​ជំនីរ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ទូលបង្គំ​បាន ហើយ​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​នាំ​គ្នា សម្លក់សម្លឹង​មើល​ទូលបង្គំ។


word:
 រីឯ​ព្រះអង្គ​វិញ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ​ឡើយ! ព្រះអង្គ​ជា​កម្លាំង​នៃ​ទូលបង្គំ សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់​ផង!។


word:
 សូម​ដោះ​លែង​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត​ពី​មុខ​ដាវ សូម​ដោះ​លែង​ទូលបង្គំ​អោយ រួច​ផុត​ពី​ចង្កូម​របស់​ឆ្កែ​ទាំង​នេះ!


word:
 សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត​ពី​មាត់​សិង្ហ និង​រួច​ផុត​ពី​ស្នែង​ក្របី! ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ហើយ!។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ផ្សព្វផ្សាយ​អំពី​ព្រះនាម របស់​ព្រះអង្គ​អោយ​បង​ប្អូន​ទូលបង្គំ​ស្គាល់ ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ដែល​ជា​ពូជពង្ស លោក​យ៉ាកុប​អើយ ចូរ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ! អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ដែល​ជា​ពូជពង្ស លោក​អ៊ីស្រាអែល​អើយ ចូរ​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ!។


word:
 ពេល​មនុស្ស​ទុគ៌ត​មាន​ទុក្ខ​វេទនា ព្រះអង្គ​មិន​មាក់​ងាយ​ឬ​ព្រងើយ​កន្តើយ ព្រះអង្គ​មិន​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​ចំពោះ​គេ​ឡើយ ពេល​មនុស្ស​ទុគ៌ត​ស្រែក​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​គេ។


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោសប្រណី​ដល់​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​អាច​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​ដ៏​ធំ ទូលបង្គំ​នឹង​លា​បំណន់ នៅ​មុខ​អស់​អ្នក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ។


word:
 មនុស្ស​ទន់ទាប​នឹង​បាន​បរិភោគ​ឆ្អែត​ស្កប់ស្កល់ អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ ព្រះអម្ចាស់  នឹង​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ។ ចូរ​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​អាយុ​យឺនយូរ!


word:
 មនុស្ស​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ស្ថិត​នៅ​តាម​ស្រុក ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី​នឹង​នឹក​ឃើញ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​នាំ​គ្នា​បែរ​ចិត្ត​មក​រក​ព្រះអង្គ ប្រជាជាតិ​ទាំង​មូល​នឹង​នាំ​គ្នា​ក្រាប ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ


word:
 ពួក​អ្នក​ធំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​លើ​ផែនដី នាំ​គ្នា​បរិភោគ ហើយ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ អស់​អ្នក​ដែល​កើត​ពី​ធូលី​ដី គឺ​មនុស្ស​លោក​ដែល​តែងតែ​ស្លាប់ ក៏​នឹង​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 គេ​នឹង​ប្រកាស​ប្រាប់​ប្រជាជន​ដែល​នឹង​កើត​មក តាម​ក្រោយ​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ជួយ​រំដោះ​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​អោយ​ខ្ញុំ​សំរាក​នៅ​តាម​វាល​ស្មៅ​ខៀវ​ខ្ចី ព្រះអង្គ​នាំ​ខ្ញុំ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កន្លែង​ស្ងាត់ នៅ​ក្បែរ​មាត់​ទឹក​។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ខ្ញុំ​មាន​កម្លាំង​ឡើង​វិញ ព្រះអង្គ​នាំ​ខ្ញុំ​ដើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​ដ៏​សុចរិត ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះកិត្តិនាម​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទោះ​បី​ទូលបង្គំ​ដើរ​កាត់​ជ្រលង​ភ្នំ នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់​ ក៏​ដោយ ក៏​ទូលបង្គំ​មិន​ខ្លាច​អ្វី​សោះ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ការពារ និង​រក្សា​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច​។


word:
 ព្រះអង្គ​រៀបចំ​ពិធី​ជប់លៀង​អោយ​ទូលបង្គំ នៅ​មុខ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​លើ​ទូលបង្គំ ដើម្បី​លើក​កិត្តិយស​ទូលបង្គំ ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​បំពេញ​ពែង ទូលបង្គំ​យ៉ាង​ហូរហៀរ។


word:
 ខ្ញុំ​ដឹង​ជាក់​ច្បាស់​ណាស់​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​សុភមង្គល​អោយ​ទូលបង្គំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ យ៉ាង​ស្មោះស្ម័គ្រ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​អស់​មួយ​ជីវិត។ ដរាប​ណា​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​ជីវិត ខ្ញុំ​នឹង​វិល​ត្រឡប់ មក​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជានិច្ច។


word:
 ផែនដី និង​អ្វីៗ​សព្វ​សារ​ពើ​នៅ​លើ​ផែនដី​សុទ្ធ​តែ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ពិភព​លោក និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង ពិភព​លោក ក៏​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ!


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​បាន​ចាក់​គ្រឹះ​ផែនដី ពី​លើ​សមុទ្រ ហើយ​ធ្វើ​អោយ​វា​ស្ថិត​នៅ​យ៉ាង​រឹងប៉ឹង ពី​លើ​ទន្លេ​នានា។


word:
 តើ​នរណា​អាច​ឡើង​ទៅ​លើ​ភ្នំ របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន? តើ​នរណា​អាច​ឈរ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន?


word:
 មាន​តែ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ត្រឹម​ត្រូវ និង​មាន​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​ប៉ុណ្ណោះ ទើប​ឡើង​ទៅ​បាន គឺ​អ្នក​ដែល​មិន​បណ្ដោយ​ខ្លួន​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ និង​និយាយ​ស្បថស្បែ​បំពាន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​ដល់​គេ ហើយ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ នឹង​ប្រោស​គេ​អោយ​បាន​សុចរិត​ដែរ។


word:
 ឱ​ទ្វារ​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​បើក​ចំហ!​ ខ្លោង​ទ្វារ​ដ៏​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​អើយ ចូរ​ចំហ​អោយ​ធំ ដើម្បី​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រ ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង​យាង​ចូល​មក!


word:
 តើ​ព្រះមហាក្សត្រ​ប្រកប​ដោយ សិរីរុងរឿង​នេះ​ជា​នរណា? - ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះចេស្ដា​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ  ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​អ្នក​ចំបាំង​ដ៏​ជំនាញ។


word:
 ឱ​ទ្វារ​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​បើក​ចំហ! ខ្លោង​ទ្វារ​ដ៏​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​អើយ ចូរ​ចំហ​អោយ​ធំ ដើម្បី​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រ ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង​យាង​ចូល​មក!


word:
 តើ​ព្រះមហាក្សត្រ​ប្រកប​ដោយ សិរីរុងរឿង​នេះ​ជា​នរណា? - ព្រះអម្ចាស់ ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល* គឺ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង!។


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ហើយ ដូច្នេះ សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ! សូម​កុំ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​អាច​មាន​ជ័យជំនះ លើ​ទូលបង្គំ​ឡើយ!។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះអង្គ នឹង​មិន​ត្រូវ​ខក​ចិត្ត​ទេ គឺ​មាន​តែ​ពួក​អ្នក​ឆាប់​ក្បត់​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ត្រូវ​ខក​ចិត្ត។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​ណែនាំ​ទូលបង្គំ អោយ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ សូម​បង្រៀន​ទូលបង្គំ​អំពី​ផ្លូវ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង


word:
 សូម​អប់រំ​ទូលបង្គំ​អោយ​រស់​នៅ ស្រប​តាម​សេចក្ដី​ពិត​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​កុំ​ភ្លេច​ថា តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ព្រះអង្គ​តែងតែ​សំដែង ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​អាសូរ និង​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច។


word:
 សូម​បំភ្លេច​អំពើ​បាប និង​កំហុស ដែល​ទូលបង្គំ​ធ្លាប់​ប្រព្រឹត្ត កាល​នៅ​ពី​ក្មេង​នោះ​ទៅ!។ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទ្រង់​តែង​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា និង​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ជានិច្ច សូម​កុំ​បំភ្លេច​ទូលបង្គំ​ឡើយ!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស និង​ទៀង​ត្រង់ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បង្ហាញ អោយ​មនុស្ស​បាប​ស្គាល់​មាគ៌ា​ដែល​គេ​ត្រូវ​ដើរ។


word:
 ព្រះអង្គ​នាំ​មនុស្ស​មាន​ចិត្ត​សុភាព អោយ​ដើរ​តាម​មាគ៌ា​ដ៏​សុចរិត ព្រះអង្គ​បង្រៀន​គេ​អោយ​ស្គាល់​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា និង​ស្មោះ​ត្រង់​ទាំង​ស្រុង ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​សម្ពន្ធមេត្រី* និង​គោរព​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​មាន​កំហុស​ធ្ងន់​ណាស់ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ សូម​លើកលែង​ទោស​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 អ្នក​ណា​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ហាញ​អោយ​អ្នក​នោះ ស្គាល់​មាគ៌ា​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ជ្រើស​រើស។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​តែងតែ​សំដែង​ភក្ដីភាព ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ហើយ​បង្រៀន​គេ​អោយ​គោរព​សម្ពន្ធមេត្រី របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​សម្លឹង​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជានិច្ច ព្រោះ​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​អាច​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​អន្ទាក់។


word:
 សូម​ទត​មក​ទុក្ខ​វេទនា និង​ការ​នឿយ​ព្រួយ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​អត់ទោស​អោយ​ទូលបង្គំ បាន​រួច​ពី​អំពើ​បាប​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ផង។


word:
 សូម​ទត​មើល​ចុះ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ មាន​គ្នា​ច្រើន​ប៉ុន​ណា ហើយ​គេ​ស្អប់​ទូលបង្គំ​ខ្លាំង​យ៉ាង​ណា។


word:
 សូម​ការពារ និង​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ផង! សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​អោយ​សោះ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មក​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ​ហើយ!។


word:
 ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច សូម​រក្សា​ជីវិត​ទូលបង្គំ ដោយ​សេចក្ដី​សប្បុរស និង​ទៀង​ត្រង់​ផង!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ! ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ដោយ​ឥត​សង្ស័យ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ស្ទង់ និង​ល្បង​មើល​ចិត្ត​ទូលបង្គំ សូម​ពិនិត្យ​មើល​ជំរៅ​ចិត្ត​គំនិត​ទូលបង្គំ​ចុះ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹក​គិត​ពី​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ហើយ​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្ដី​ពិត​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​អង្គុយ​រួម​ជា​មួយ​មនុស្ស​ខិលខូច​ឡើយ ទូលបង្គំ​ក៏​មិន​សេពគប់​ជា​មួយ មនុស្ស​មាន​ពុតត្បុត​ដែរ។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​ចូល​ចិត្ត​នៅ​រួម​ជា​មួយ ពួក​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ហើយ​ទូលបង្គំ​មិន​អង្គុយ​រួម​ជា​មួយ មនុស្ស​ពាល​ទេ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​លាង​ដៃ​ទុក​ជា សញ្ញា​បញ្ជាក់​ថា ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​ឥត​សៅហ្មង ហើយ​ទូលបង្គំ​ដើរ​ជុំវិញ​អាសនៈ​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ទាំង​បន្លឺ​សំឡេង​ច្រៀង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ និង​រៀប​រាប់​អំពី​ការ​អស្ចារ្យ ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​ចូល​ចិត្ត​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ​ណាស់ គឺ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ដែល​មាន​សិរីរុងរឿង របស់​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​នៅ។


word:
 សូម​កុំ​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់​ជា​មួយ មនុស្ស​បាប​ឡើយ ហើយ​ក៏​កុំ​ដក​ជីវិត​ទូលបង្គំ រួម​ជា​មួយ​មនុស្ស​ដែល​បង្ហូរ​ឈាម​គេ​ដែរ។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តែ​អំពើ​ទៀង​ត្រង់។ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ពន្លឺ និង​ជា​ព្រះ សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​នរណា​ឡើយ!  ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ទី​ជំរក​របស់​ជីវិត​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ក៏​មិន​តក់ស្លុត​ចំពោះ​នរណា​ដែរ។


word:
 ពេល​ពួក​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់ គឺ​បច្ចាមិត្ត និង​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ នាំ​គ្នា​ចូល​មក​ជិត ដើម្បី​រក​ប្រហារ​ជីវិត​ខ្ញុំ​ អ្នក​ទាំង​នោះ​បែរ​ជា​ត្រូវ​ជំពប់​ដួល​ទៅ​វិញ។


word:
 ប្រសិន​បើ​មាន​កងទ័ព​មក​ឡោមព័ទ្ធ​ខ្ញុំ ក៏​ចិត្ត​ខ្ញុំ​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ដែរ ប្រសិន​បើ​មាន​គេ​លើក​គ្នា​មក​ច្បាំង​នឹង​ខ្ញុំ ក៏​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ជានិច្ច។


word:
 ខ្ញុំ​ទូល​សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​នូវ​សេចក្ដី​តែ​មួយ​គត់ ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​តែ​សេចក្ដី​នេះ​ឯង គឺ​អោយ​បាន​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អស់​មួយ​ជីវិត ដើម្បី​កោត​ស្ញប់ស្ញែង​ភាព​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង របស់​ ព្រះអម្ចាស់  និង​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ


word:
 ដ្បិត​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​មាន​អាសន្ន ព្រះអង្គ​តែង​អោយ​ខ្ញុំ​ជ្រក​ក្នុង​ជំរក​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​តែង​លាក់​បំពួន​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ព្រះពន្លា ព្រះអង្គ​លើក​ខ្ញុំ​ដាក់​នៅ​លើ​ថ្មដា។


word:
 ព្រះអង្គ​លើក​មុខ​ខ្ញុំ​ឡើង​អោយ​ខ្ពស់​ជាង ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​នៅ​ក្នុង​ព្រះពន្លា របស់​ព្រះអង្គ ទាំង​ស្រែក​ដោយ​អំណរ ខ្ញុំ​នឹង​ច្រៀង ខ្ញុំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ស្នូរ​សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ សូម​មេត្តា​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ និង​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​វិញ​ផង!។


word:
 ចិត្ត​ទូលបង្គំ​នឹក​ដល់​ព្រះបន្ទូល ដែល​ព្រះអង្គ​ថ្លែង​ថា «ចូរ​ស្វែង​រក​យើង» នោះ​ទូលបង្គំ​ឆ្លើយ​ថា ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​ស្វែង​រក​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​ហើយ!


word:
 សូម​កុំ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​នឹង​ទូលបង្គំ សូម​កុំ​ព្រះពិរោធ ហើយ​បណ្ដេញ​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ! ព្រះអង្គ​បាន​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ សូម​កុំ​លះបង់​ទូលបង្គំ! ឱ​ព្រះសង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ​ឡើយ!។


word:
 ទោះ​បី​ឪពុកម្ដាយ​របស់​ទូលបង្គំ បាន​បោះ​បង់​ទូលបង្គំ​ចោល​ក៏​ដោយ ក៏​ ព្រះអម្ចាស់ ​នៅ​តែ​ទទួល​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​បង្រៀន​ទូលបង្គំ អោយ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ណែនាំ​ទូលបង្គំ​អោយ​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​ត្រង់ ព្រោះ​ទូលបង្គំ​មាន​សត្រូវ​ជា​ច្រើន។


word:
 សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ទូលបង្គំ​ធ្លាក់ ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ ដ្បិត​មាន​សាក្សី​ក្លែងក្លាយ មក​និយាយ​មួល​បង្កាច់​ទូលបង្គំ អ្នក​ទាំង​នោះ​ពោល​សុទ្ធ​តែ​ពាក្យ​ឃោរឃៅ។


word:
 ចូរ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ! ចូរ​មាន​កម្លាំង និង​មាន​ចិត្ត​រឹងប៉ឹង​ឡើង! ចូរ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ចុះ!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះ​ជា​ថ្មដា​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​ព្រះសណ្ដាប់​សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ​ផង! ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ងៀម មិន​ឆ្លើយ​នឹង​ទូលបង្គំ​ទេ​នោះ ទូលបង្គំ​មុខ​ជា​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​មិន​ខាន!


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ ពេល​ទូលបង្គំ​លើក​ដៃ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ទីសក្ការៈ​ របស់​ព្រះអង្គ សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ របស់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​វិនាស​បាត់​ទៅ ដូច​មនុស្ស​ពាល និង​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត ដែល​និយាយ​រាក់ទាក់​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ តែ​មាន​កលល្បិច​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​នោះ​ឡើយ។


word:
 សូម​ដាក់​ទោស​អ្នក​ទាំង​នោះ អោយ​សម​តាម​អំពើ​ដែល​គេ​ប្រព្រឹត្ត និង​ល្បិច​កិច្ចកល​របស់​គេ សូម​ដាក់​ទោស​គេ​សម​នឹង​ស្នាដៃ​របស់​ខ្លួន សូម​អោយ​គេ​ទទួល​ផល​សម​នឹង​ទោស​របស់​ខ្លួន


word:
 ដ្បិត​អ្នក​ទាំង​នោះ​មិន​យល់​អំពី​កិច្ចការ របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​នោះ​ទេ។ សូម​ព្រះអង្គ​រំលំ​ពួក​គេ កុំ​អោយ​ងើប​ឡើង​វិញ​បាន​ឡើយ!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​កម្លាំង និង​ជា​ខែល​ការពារ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​សប្បាយ​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង ខ្ញុំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ដោយ​បទ​ចំរៀង!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ការពារ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ជា​កំពែង​សំរាប់​សង្គ្រោះ​ស្ដេច ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក។


word:
 សូម​សង្គ្រោះ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​ពរ​ដល់​កូន​ចៅ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ទ្រង់​ធ្វើ​ជា​គង្វាល ថែរក្សា​ពួក​គេ​រហូត​ត​រៀង​ទៅ!។


word:
 ពពួក​ទេវតា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ចូរ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង និង​តេជានុភាព​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ដ៏​រុងរឿង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ចូរ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ ព្រះអម្ចាស់  នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​សំដែង​ភាព​វិសុទ្ធ របស់​ព្រះអង្គ!​។


word:
 ព្រះសូរសៀង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  លាន់​ឮ​ឡើង​នៅ​ពី​លើ​ផ្ទៃ​ទឹក ព្រះជាម្ចាស់​ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង ធ្វើ​អោយ​ផ្គរលាន់​ឮ​ឡើង  ព្រះអម្ចាស់ ​គង់​នៅ​ពី​លើ​មហា​សាគរ។


word:
 ព្រះសូរសៀង​​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  លាន់​ឮ​ឡើង​ប្រកប​ដោយ​ប្ញទ្ធានុភាព ព្រះសូរសៀង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  លាន់​ឮ​ឡើង​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង


word:
 ព្រះសូរសៀង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ធ្វើ​អោយ​បាក់​ដើម​ឈើ​ដ៏​ធំៗ  ព្រះអម្ចាស់ ​បំបាក់​ដើម​ឈើ​ដ៏​ធំៗ​នៅ​ភ្នំ​លីបង់។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ដើម​ឈើ​ទាំង​នោះ​លោត ដូច​កូន​គោ​លោត ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ភ្នំ​លីបង់ និង​ភ្នំ​ស៊ីរាន​ លោត ដូច​កូន​ក្របី​លោត។


word:
 ព្រះសូរសៀង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  បាន​ធ្វើ​អោយ​កក្រើក​វាល​រហោស្ថាន  ព្រះអម្ចាស់ ​ធ្វើ​អោយ​រញ្ជួយ​វាល​រហោស្ថាន​កាដេស។


word:
 ព្រះសូរសៀង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  អង្រួន​សត្វ​ក្ដាន់​ញី​អោយ​កើត​កូន និង​ធ្វើ​អោយ​ព្រៃ​ឈើ​ជ្រុះ​ស្លឹក​អស់។ ពេល​នោះ អ្វីៗ​សព្វ​សារពើ​នឹង​ស្រែក​ឡើង ក្នុង​ព្រះវិហារ​ថា «សូម​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​ ព្រះអម្ចាស់ !»។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ឫទ្ធានុភាព អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​មាន​សន្តិភាព។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទូលបង្គំ​សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​ជួយ​ស្រោច​ស្រង់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​ទុក​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ យក​រឿង​ទូលបង្គំ​ទៅ​លេង​សើច​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! ទូលបង្គំ​បាន​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​បាន​ជា។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​ស្រង់​ព្រលឹង​ទូលបង្គំ ចេញ​ពី​ចំណោម​មនុស្ស​ស្លាប់ ទូលបង្គំ​បាន​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​មច្ចុរាជ តែ​ព្រះអង្គ​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​រស់​ឡើង​វិញ។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​អើយ ចូរ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ដ៏វិសុទ្ធ*​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​តែ​មួយ​ស្របក់ តែ​ព្រះអង្គ​ប្រណី​សន្ដោស​យើង​អស់​មួយ​ជីវិត។ ពេល​យប់ យើង​បង្ហូរ​ទឹក​ភ្នែក តែ​ព្រលឹម​ឡើង យើង​នឹង​អរ​សប្បាយ​វិញ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោស​អោយ​ទូលបង្គំ​រឹងប៉ឹង​ដូច​ភ្នំ តែ​ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​មិន​គង់​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ​ទេ​នោះ ទូលបង្គំ​នឹង​ភ័យ​ខ្លាច​ក្រៃលែង។


word:
 បើ​ព្រះអង្គ​ទុក​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់ តើ​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី? បើ​ព្រះអង្គ​អោយ​ទូលបង្គំ​ធ្លាក់​ទៅ ក្នុង​រណ្ដៅ​មច្ចុរាជ តើ​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី? តើ​មនុស្ស​ស្លាប់​អាច​សរសើរ​ព្រះអង្គ​កើត​ឬ? តើ​គេ​អាច​ថ្លែង​ពី​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះ​ត្រង់ របស់​ព្រះអង្គ​កើត​ឬ?


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រោស​មេត្តា​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលបង្គំ! ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ការ​សោក​សង្រេង របស់​ទូលបង្គំ​ប្រែ​ទៅ​ជា​អំណរ​សប្បាយ ព្រះអង្គ​បាន​យក​សំលៀកបំពាក់​កាន់​ទុក្ខ​ចេញ ហើយ​ប្រទាន​សំលៀកបំពាក់ សំរាប់​ពិធី​បុណ្យ​អោយ​ទូលបង្គំ​វិញ។


word:
 ដូច្នេះ ទូលបង្គំ​នៅ​ស្ងៀម​មិន​បាន​ឡើយ ទូលបង្គំ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​ជ្រក​កោន​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​ខក​ចិត្ត​ឡើយ! ឱ​ព្រះ​ដ៏​សុចរិត​អើយ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ!។


word:
 សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ទូលបង្គំ សូម​មក​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់! សូម​ធ្វើ​ជា​ថ្មដា និង​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ ហើយ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​សិលា និង ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ សូម​ដឹក​ដៃ​នាំ​ផ្លូវ​ទូលបង្គំ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ប្រោស​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​រួច​ពី​អន្ទាក់ ដែល​ពួក​គេ​ដាក់​ចាំ​ចាប់​ទូលបង្គំ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ការពារ​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​ប្រគល់​វិញ្ញាណ​របស់​ទូលបង្គំ ទៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ដ​ព្រះអង្គ​។ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​អើយ! ព្រះអង្គ​បាន​ជួយ​ដោះ​លែង​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ហើយ ទូលបង្គំ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​បំរើ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ទេ។


word:
 ទូលបង្គំ​ត្រេក​អរ​សប្បាយ​ជា​ខ្លាំង ដោយ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ចំពោះ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ថា​ទូលបង្គំ​មាន​កង្វល់។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​ទូលបង្គំ ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ​ឡើយ តែ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​សេរីភាព​ងើប​ឡើង​វិញ​បាន។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​កំពុង​តែ​មាន​អាសន្ន! ទូលបង្គំ​យំ​ខ្សោះ​ទឹក​ភ្នែក ព្រលឹង និង​រូប​កាយ​ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​សោក​សង្រេង។


word:
 ជីវិត​ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​អន់ថយ​ទៅ ដោយ​កើត​ទុក្ខ ទូលបង្គំ​ស្រែក​ថ្ងូរ​អស់​មួយ​ជីវិត កម្លាំង​ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​ទ្រុឌទ្រោម ព្រោះ​តែ​កំហុស​របស់​ទូលបង្គំ ហើយ​សូម្បី​តែ​ឆ្អឹង​របស់​ទូលបង្គំ ក៏​កាន់​តែ​ពុក​ទៅៗ​ដែរ។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ទូលបង្គំ ជា​ពិសេស​អ្នក​ជិត​ខាង នាំ​គ្នា​ត្មះតិះដៀល​ទូលបង្គំ ហើយ​សូម្បី​តែ​អស់​អ្នក​ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​ទូលបង្គំ ក៏​មិន​ហ៊ាន​ចូល​ជិត​ទូលបង្គំ​ដែរ បើ​គេ​ឃើញ​ទូលបង្គំ​នៅ​តាម​ផ្លូវ គេ​នាំ​គ្នា​រត់​គេច។


word:
 គ្មាន​នរណា​នឹក​នា​ពី​ទូលបង្គំ​ទៀត​ទេ ទូលបង្គំ​ប្រៀប​បី​ដូច​មនុស្ស​ស្លាប់ និង​ដូច​ជា​ឆ្នាំង​កំបែក​ដែល​គេ​បោះ​ចោល។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​ឮ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ពោល​ពាក្យ​មួល​បង្កាច់ មនុស្សម្នា​នៅ​ជុំវិញ​ទូលបង្គំ បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ភ័យ​តក់ស្លុត។ គេ​លើក​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ ព្រម​ទាំង​ឃុបឃិត​គ្នា បម្រុង​នឹង​ដក​ជីវិត ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ! ទូលបង្គំ​ពោល​ថា​ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​ព្រះ របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 អាយុ​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ចេញ​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង សត្រូវ និង​អស់​អ្នក​ដែល​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ!


word:
 សូម​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ទត​មក​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ! សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់​ឡើយ តែ​អោយ​ពួក​មនុស្ស​ពាល​ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​វិញ គឺ​អោយ​ពួក​គេ​បិទ​មាត់ ធ្លាក់​ទៅ​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់​ទៅ!។


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​ដែល​តែងតែ និយាយ​កុហក​ក្លាយ​ទៅ​ជា​គ គឺ​ពួក​ដែល​និយាយ​យ៉ាង​ព្រហើន ប្រឆាំង​នឹង​មនុស្ស​សុចរិត ដោយ​អួតបំប៉ាង និង​ប្រមាថ​មាក់ងាយ!។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ! ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​របស់​ព្រះអង្គ ល្អ​វិសេសវិសាល​ណាស់! ព្រះអង្គ​បម្រុង​ទុក សំរាប់​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ មនុស្ស​គ្រប់ៗ​គ្នា​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ប្រោសប្រណី​អស់ អ្នក​ដែល​មក​ជ្រក​កោន​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​លាក់​គេ​នៅ​ក្បែរ​ព្រះអង្គ អោយ​រួច​ផុត​ពី​ឧបាយកល​របស់​មនុស្ស គឺ​អោយ​គេ​ជ្រក​នៅ​ក្នុង​ព្រះពន្លា ឆ្ងាយ​ពី​ពាក្យ​មួល​បង្កាច់​របស់​សត្រូវ។


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ដ្បិត​ពេល​មាន​សត្រូវ​ឡោមព័ទ្ធ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះ​ត្រង់ យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ចំពោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​ខ្វល់​ខ្វាយ ទូលបង្គំ​ស្មាន​ថា ព្រះអង្គ​បាន​បណ្ដេញ​ទូលបង្គំ ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ ប៉ុន្តែ ពេល​ទូលបង្គំ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​អង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​គោរព​បំរើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​ស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ!  ព្រះអម្ចាស់ ​ថែរក្សា​អ្នក​ជឿ តែ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ទោស​យ៉ាង​តឹងរ៉ឹង ដល់​មនុស្ស​ព្រហើន។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់ លើកលែង​ទោស​អោយ ព្រម​ទាំង​ប្រោសប្រណី​អោយ​បាន​រួច​ពី​បាប!​


word:
 ដរាប​ណា​ទូលបង្គំ​មិន​សារភាព​កំហុស​ទេ​នោះ ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​រីងរៃ​ទៅៗ ទូលបង្គំ​ថ្ងូរ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ទោស​ទូលបង្គំ​ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់ កម្លាំង​ទូលបង្គំ​ខ្សោះ​ល្វើយ ដូច​ទឹក​រីង​ស្ងួត​នៅ​រដូវ​ប្រាំង។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​សារភាព​អំពើ​បាប​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​មិន​បាន​លាក់លៀម​កំហុស របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ ទូលបង្គំ​ពោល​ថា «ខ្ញុំ​នឹង​ទទួល​សារភាព​អំពើ​បាប របស់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​ ព្រះអម្ចាស់ !» ព្រះអង្គ​ក៏​លើកលែង​ទោស​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ពី​បាប។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​អ្នក​គោរព ប្រណិប័តន៍​ព្រះអង្គ តែង​ទូលអង្វរ​ព្រះអង្គ​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ត្រូវ​ការ! ទោះ​បី​មាន​ទុក្ខ​កង្វល់​ប្រៀប​ដូច ទឹក​ជំនន់​ខ្លាំង​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​គេ​មិន​លិច​លង់​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ជា​ជំរក​សំរាប់​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ការពារ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​អាសន្ន ព្រះអង្គ​អោយ​ទូលបង្គំ​អាច​បន្លឺ​សំឡេង ច្រៀង​ឡើង ព្រោះ​ព្រះអង្គ​រំដោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «យើង​នឹង​ប្រៀនប្រដៅ​ណែនាំ​អ្នក អោយ​ស្គាល់​ផ្លូវ​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​ដើរ យើង​នឹង​ជួយ​អោយ​យោបល់​អ្នក ព្រម​ទាំង​មើល​ថែ​ទាំ​អ្នក​ផង។


word:
 មិន​ត្រូវ​ឆោត​ល្ងង់​ដូច​សេះ ឬ​លា​នោះ​ឡើយ គេ​ដាក់​ដែក​បង្ខាំ និង​ចង​បង្ហៀរ ដើម្បី​ញាក់​វា​អោយ​ចុះ​ចូល»។


word:
 មនុស្ស​ពាល​នឹង​ត្រូវ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​សព្វ​បែប​យ៉ាង ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​តែង​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​រីករាយ ចំពោះ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ! អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ដែល​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់​អើយ ចូរ​ស្រែក​ហ៊ោ​ដោយ​អំណរ​ចុះ!។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា អបអរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! មាន​តែ​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​អាច​កោត​សរសើរ​ព្រះអង្គ។


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដោយ​សំឡេង​ពិណ ចូរ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ព្រះអង្គ ទាំង​លេង​ចាប៉ី​ខ្សែ​ដប់​កំដរ​ផង។


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​យ៉ាង​ទៀង​ត្រង់ ហើយ​ព្រះអង្គ​តែង​ប្រព្រឹត្ត​តាម ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​សេចក្ដី​សុចរិត ព្រម​ទាំង​សេចក្ដី​ទៀង​ត្រង់ ផែនដី​ទាំង​មូល​សំដែង​អំពី​ព្រះហឫទ័យ មេត្តាករុណា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ផ្ទៃ​មេឃ​កើត​ឡើង​ដោយសារ​ព្រះបន្ទូល របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​មេឃ ក៏​កើត​ឡើង ដោយសារ​ព្រះបញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​សមុទ្រ មក​ផ្ដុំ​គ្នា​នៅ​កន្លែង​តែ​មួយ ព្រះអង្គ​បាន​បង្ឃាំង​មហា​សមុទ្រ អោយ​នៅ​មួយ​កន្លែង។


word:
 ចូរ​អោយ​ផែនដី​ទាំង​មូល​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ! ចូរ​អោយ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែនដី ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​កើត​មាន ដោយសារ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បង្គាប់​យ៉ាង​ណា ក៏​កើត​មាន​យ៉ាង​នោះ​មែន​។


word:
 រីឯ​ផែនការ​របស់​ព្រះអង្គ​វិញ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ ហើយ​គំរោងការ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ ប្រជាជាតិ​ណា ដែល​គោរព​បំរើ​ ព្រះអម្ចាស់  ទុក​ជា​ព្រះ​របស់​ខ្លួន! មាន​សុភមង្គល​ហើយ ប្រជាជន​ណា​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស ទុក​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់!​។


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​បាន​បង្កើត ចិត្ត​គំនិត​របស់​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា ហើយ​ព្រះអង្គ​យក​ព្រះហឫទ័យ ទុក​ដាក់​នឹង​អំពើ​ទាំង​អស់​ដែល​គេ​ប្រព្រឹត្ត។


word:
 ពុំ​ដែល​មាន​ស្ដេច​ណា​យក​ជ័យជំនះ​បាន ដោយសារ​កងទ័ព​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​នោះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​ពុំ​ដែល​មាន​វីរបុរស​ណា​វាយ​ឈ្នះ ដោយសារ​កម្លាំង​ខ្លាំង​ក្លា​នោះ​ដែរ។


word:
 សេះ​ចំបាំង​ពុំ​អាច​ធ្វើ​អោយ​មាន​ជ័យជំនះ​បាន​ឡើយ ហើយ​ទោះ​បី​វា​ខ្លាំង​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​ពុំ​អាច​ជួយ​រំដោះ​បាន​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​តាម​ថែរក្សា អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះហឫទ័យ មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា មក​លើ​យើង​ខ្ញុំ​ផង ព្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​បាន​ខ្ពស់​មុខ​ដោយសារ​ព្រះអង្គ! ចូរ​អោយ​មនុស្ស​ទន់ទាប​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់ ហើយ​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ឡើង!។


word:
 សូម​ប្រកាស​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង​ក្រៃលែង! យើង​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ​ជា​មួយ​គ្នា!។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ក៏​ឆ្លើយ​តប​មក​ខ្ញុំ​វិញ ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច ទាំង​អម្បាលម៉ាន។


word:
 អ្នក​ណា​សម្លឹង​ឆ្ពោះ​ទៅ​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​នឹង​បាន​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​អំណរ ហើយ​នឹង​មិន​ខក​ចិត្ត​សោះ​ឡើយ​។


word:
 មនុស្ស​ទុគ៌ត​ស្រែក​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​គេ ហើយ​សង្គ្រោះ​គេ​អោយ​រួច​ផុត ពី​គ្រោះ​កាច​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ផង។


word:
 ទេវតា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថែរក្សា​ការពារ អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ហើយ​រំដោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច​ពី​គ្រោះ​ថ្នាក់។


word:
 ចូរ​ពិសោធ​មើល​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ចុះ ដើម្បី​អោយ​ដឹង​ថា​ ព្រះអម្ចាស់  មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ដ៏​លើសលប់! អ្នក​ណា​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ព្រះអង្គ​អើយ ចូរ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ នឹង​មិន​ខ្វះ​អ្វី​ឡើយ។


word:
 អ្នក​មាន​អាច​ជួប​ប្រទះ​នឹង​ការ​អត់​ឃ្លាន ខ្វះ​ខាត​ចំណី​បរិភោគ តែ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ ព្រះអម្ចាស់  នឹង​មិន​ខ្វះ​អ្វី​សោះ​ឡើយ។


word:
 កូន​ចៅ​អើយ​ចូរ​នាំ​គ្នា​មក ហើយ​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​បង្រៀន​អ្នក អោយ​ស្គាល់​អំពី​ការ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ចូរ​ងាក​ចេញ​ពី​អំពើ​អាក្រក់ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​វិញ ចូរ​ខិតខំ​ស្វែង​រក​សេចក្ដី​សុខសាន្ត យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​តែង​រំពៃ​មើល​មនុស្ស​សុចរិត ហើយ​ទ្រង់​យក​ព្រះហឫទ័យ ទុក​ដាក់​នឹង​សំរែក​របស់​ពួក​គេ​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​តែងតែ​ប្រឆាំង នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ពេល​ពួក​គេ​ស្លាប់​ទៅ គ្មាន​នរណា​នឹក​ដល់​ពួក​គេ​ទៀត​ទេ។


word:
 ពេល​មនុស្ស​សុចរិត​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ  ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​គេ ហើយ​ព្រះអង្គ​រំដោះ​គេ អោយ​រួច​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​ប៉ុន្មាន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​គង់​នៅ​ជិត​អស់​អ្នក​ដែល​ក្រំ​ចិត្ត ហើយ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​អស់​អ្នក ដែល​មាន​ចិត្ត​សោក​សង្រេង។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​រមែង​ជួប​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​ច្រើន ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​តែងតែ​រំដោះ​គេ អោយ​រួច​ផុត​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​នោះ​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​មក​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ តែងតែ​រួច​ផុត​ពី​ទុក្ខ​ទោស។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! សូម​ប្រឆាំង អស់​អ្នក​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ សូម​តយុទ្ធ​អស់​អ្នក​ដែល​តយុទ្ធ​នឹង​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 សូម​គប់​លំពែង និង​ពូថៅ ប្រហារ​អស់​អ្នក​ដែល​ដេញ​តាម​ទូលបង្គំ សូម​បញ្ជាក់​អោយ​ទូលបង្គំ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 សូម​អោយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ចង់​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាម៉ាស់ និង​បាក់​មុខ សូម​អោយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​បាប​ទូលបង្គំ ដក​ខ្លួន​ថយ​ទៅ​វិញ​ទាំង​អៀន​ខ្មាស!


word:
 នៅ​ពេល​ទេវតា*​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  បណ្ដេញ​ពួក​គេ សូម​អោយ​ពួក​គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​អង្កាម ដែល​ត្រូវ​ខ្យល់​ផាត់​បាត់​ទៅ!។


word:
 នៅ​ពេល​ទេវតា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ដេញ​តាម​ពួក​គេ សូម​អោយ​ផ្លូវ​របស់​ពួក​គេ​ងងឹត​សូន្យសុង និង​រអិល​ទៀត​ផង!។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​បាន​ដាក់​អន្ទាក់ ដើម្បី​ទាក់​ទូលបង្គំ ហើយ​ជីក​រណ្ដៅ ដើម្បី​ចាប់​ទូលបង្គំ ដោយ​គ្មាន​មូល​ហេតុ​អ្វី​ឡើយ។


word:
 សូម​អោយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​អន្តរាយ ដោយ​មិន​បាន​ដឹង​ជា​មុន សូម​អោយ​ពួក​គេ​ជាប់​អន្ទាក់ ដែល​ខ្លួន​បាន​បង្កប់​ទុក សូម​អោយ​ពួក​គេ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​នោះ ហើយ​វិនាស​អន្តរាយ​ទៅ!។


word:
 ពេល​នោះ ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​ត្រេកអរ​រីករាយ​ជា​ខ្លាំង ចំពោះ​កិច្ចការ​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ធ្វើ ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​សប្បាយ មក​ពី​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ទូល​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​ស្មោះ អស់​ពី​ដួង​ចិត្ត​ថា:  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ គ្មាន​នរណា​ដូច​ព្រះអង្គ​ឡើយ ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​អ្នក​ទន់​ខ្សោយ អោយ​រួច​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​អ្នក​ខ្លាំង​ពូកែ ព្រះអង្គ​រំដោះ​ជន​កំសត់​ទុគ៌ត​អោយ​រួច​ផុត ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ពួក​អ្នក​សង្កត់សង្កិន។


word:
 មាន​សាក្សី​ក្លែងក្លាយ​ជា​ច្រើន នាំ​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ គេ​បាន​ចោទ​សួរ​ទូលបង្គំ​អំពី​កិច្ចការ ដែល​ទូលបង្គំ​ពុំ​បាន​ដឹង​ទាល់​តែ​សោះ។


word:
 គេ​បាន​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់​តប​ស្នង នឹង​អំពើ​ល្អ​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ពួក​គេ ទូលបង្គំ​នៅ​ឯកោ​ម្នាក់​ឯង។


word:
 ពេល​ពួក​គេ​ឈឺ ទូលបង្គំ​បាន​ជួយ​រំលែក​ទុក្ខ ទូលបង្គំ​បន្ទាប​ខ្លួន ទាំង​តម​អាហារ ហើយ​ទូលបង្គំ​ទូលអង្វរ​អោយ​គេ​ឥត​ឈប់​ឈរ។


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ពួក​គេ ដូច​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​មិត្តភក្ដិ និង​បង​ប្អូន ទូលបង្គំ​ព្រួយ​ចិត្ត​សោក​សង្រេង ដូច​កាន់​ទុក្ខ​នៅ​ពេល​ម្ដាយ​ស្លាប់។


word:
 ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​ទុក្ខ​លំបាក គេ​បែរ​ជា​នាំ​គ្នា​សើច​សប្បាយ គេ​ឃុបឃិត​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ ហើយ​អ្នក​ដទៃ​ដែល​ទូលបង្គំ​ពុំ​ស្គាល់ បាន​វាយ​ទូលបង្គំ និង​ហែកហួរ​ទូលបង្គំ ឥត​ឈប់​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ! តើ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ព្រងើយ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត? សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ក្រញាំ​របស់​ពួក​គេ សូម​ការពារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ពី​ពួក​សិង្ហ​ទាំង​នោះ​ផង។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ​នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​ធំ ទូលបង្គំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ដ៏​ច្រើន។


word:
 សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​តាំង​ខ្លួន ជា​សត្រូវ​នឹង​ទូលបង្គំ​បាន​អរ​សប្បាយ ព្រោះ​តែ​ទូលបង្គំ​ចាញ់ សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ​ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល ពេបជ្រាយ​ដាក់​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 ពួក​គេ​មិន​ចេះ​និយាយ​ដោយ​សំរួល​ទេ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ គេ​តែងតែ​ប្រឌិត​រឿង​ផ្សេងៗ មួល​បង្កាច់​មនុស្ស​សន្សំ​សុខ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក។


word:
 ពួក​គេ​ពោល​ពាក្យ​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ គេ​ស្រែក​ចំអក​អោយ​ទូលបង្គំ​ថា «ហា៎ ហ៎ា! យើង​ឃើញ​អ្នក​ឯង​ធ្វើ​អាក្រក់​ហើយ!»។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​ស្រាប់​ហើយ សូម​កុំ​នៅ​ស្ងៀម ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ​ឡើយ!


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​ក្រោក​ឡើង! សូម​ទ្រង់​តើន​ឡើង រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ សូម​កាន់​ក្ដី​ខាង​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​សុចរិត សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ពួក​គេ​បាន​សប្បាយ ព្រោះ​ទូលបង្គំ​ចាញ់​នោះ​ឡើយ។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​គេ​ពោល​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «យើង​មាន​ប្រៀប​លើ​វា​ហើយ!» សូម​កុំ​អោយ​គេ​ពោល​ថា «យើង​បាន​បំផ្លាញ​វា​ទាំង​ស្រុង​ហើយ!»។


word:
 សូម​អោយ​ពួក​អ្នក​ដែល​អរ​សប្បាយ នៅ​ពេល​ឃើញ​ទូលបង្គំ​វេទនា ត្រូវ​អាម៉ាស់ ហើយ​បាក់​មុខ​ទាំង​អស់​គ្នា! សូម​អោយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ព្រហើន ដាក់​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​បាត់​បង់​កិត្តិយស។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​ឃើញ ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​គ្មាន​ទោស សូម​ប្រទាន​អោយ​គេ​អាច​ស្រែក​ហ៊ោ ដោយ​អំណរ​សប្បាយ ហើយ​សូម​អោយ​គេ​ពោល​ហើយ​ពោល​ទៀត​ថា «សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ អោយ​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ជោគ​ជ័យ!»។


word:
 ពេល​នោះ ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លែង​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ហើយ​ទូលបង្គំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ!។


word:
 ខ្ញុំ​នឹក​ឃើញ​ពាក្យ​របស់​ជន​ពាល ដែល​និយាយ​ក្នុង​ពេល​បះបោរ​ថា មិន​បាច់​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​។


word:
 គេ​បញ្ចើចបញ្ចើ​លើក​តម្កើង​ខ្លួន​ឯង​ខ្លាំង​ពេក រហូត​មិន​អាច​ទទួល​ស្គាល់​ថា ខ្លួន​មាន​កំហុស គួរ​អោយ​ស្អប់​នោះ​ឡើយ។


word:
 សូម្បី​តែ​នៅ​ពេល​ដេក ក៏​គេ​គិត​ពី​គំរោងការ​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់​ដែរ គេ​មានះ​ដើរ​នៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​មិន​ល្អ គឺ​គេ​មិន​ព្រម​បោះ​បង់​អំពើ​អាក្រក់​សោះ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ខ្ពស់​រហូត​ដល់​ផ្ទៃ​មេឃ ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ ខ្ពស់​ដល់​អាកាសវេហាស៍។


word:
 ព្រះហឫទ័យ​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ មាន​កំពស់​ដូច​ភ្នំ​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត ព្រះតម្រិះ​របស់​ព្រះអង្គ​ជ្រៅ​ដូច​មហាសាគរ។ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទាំង​មនុស្ស​លោក ទាំង​សត្វ​តិរច្ឆាន!។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា របស់​ព្រះអង្គ មាន​តម្លៃ​ដ៏​លើសលប់​បំផុត! មនុស្ស​លោក​មក​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​ព្រះបារមី របស់​ព្រះអង្គ ដូច​កូន​សត្វ​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ស្លាប​មេ​វា​។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អាហារ​យ៉ាង​បរិបូណ៌ អោយ​មនុស្ស​លោក​នៅ​ក្នុង ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​មាន អំណរ​សប្បាយ​ដ៏​ហូរហៀរ​ដូច​ទឹក​ទន្លេ។


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​ព្រះអង្គ​ត​ទៅ​ទៀត ហើយ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​សុចរិត ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​មនុស្ស​ព្រហើន​កោង​កាច មក​វាយ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ​បាន​ឡើយ ហើយ​ក៏​កុំ​អោយ​មនុស្ស​ពាល មក​បណ្ដេញ​ទូលបង្គំ​បាន​ដែរ!


word:
 មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត នឹង​ត្រូវ​បរាជ័យ​នៅ​ទី​នេះ ពួក​គេ​ត្រូវ​ដួល ហើយ​ងើប​ឡើង​វិញ​ពុំ​រួច​ឡើយ។


word:
 មិន​ត្រូវ​ចង​កំហឹង​នឹង​អស់​អ្នក ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ឡើយ ហើយ​ក៏​កុំ​ច្រណែន​នឹង​អស់​អ្នក ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដែរ


word:
 ដ្បិត​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ​យ៉ាង​រហ័ស ដូច​ស្មៅ​ដែល​តែងតែ​ក្រៀម​ស្វិត និង​ដូច​ផ្កា​ដែល​តែងតែ ស្រពោន​នោះ​ដែរ។


word:
 ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ចូរ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ នោះ​អ្នក​នឹង​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ យ៉ាង​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត។


word:
 ចូរ​ស្វែង​រក​សុភមង្គល​ពី​ ព្រះអម្ចាស់  នោះ​ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រោស​ប្រទាន​នូវ​អ្វីៗ ដែល​អ្នក​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន។


word:
 ចូរ​ផ្ញើ​វាសនា​របស់​អ្នក​ទៅ​ក្នុង ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ នោះ​ទ្រង់​នឹង​ជួយ​អ្នក។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ហាញ​អោយ​គេ​ឃើញ​ថា អ្នក​ជា​មនុស្ស​សុចរិត ដូច​ឃើញ​ពន្លឺ​ថ្ងៃ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ហាញ​អោយ​គេ​ឃើញ​ថា អ្នក​ជា​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ ដូច​ពន្លឺ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់។


word:
 ចូរ​ស្ងប់​ស្ងៀម​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ​ទៅ មិន​ត្រូវ​ចង​កំហឹង​នឹង​អ្នក ដែល​បាន​ចំរុង​ចំរើន​នោះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​មិន​ត្រូវ​ចង​កំហឹង​នឹង​មនុស្ស ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ដែរ។


word:
 ចូរ​រំងាប់​កំហឹង និង​លះបង់​ចិត្ត ក្ដៅ​ក្រហាយ​នោះ​ចោល​ទៅ កុំ​ចង​កំហឹង​ឡើយ ព្រោះ​កំហឹង​តែងតែ បង្ក​អោយ​មាន​ការ​អាក្រក់។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​កាត់កាល់​អស់​អ្នក ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ តែ​អស់​អ្នក​ដែល​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះអង្គ នឹង​ទទួល​ទឹក​ដី​ជា​មត៌ក។


word:
 នៅ​តែ​បន្តិច​ទៀត នឹង​លែង​មាន​មនុស្ស​អាក្រក់​ទៀត​ហើយ! ទោះ​បី​អ្នក​ខំ​រក​មើល​កន្លែង​ដែល​គេ​ធ្លាប់​នៅ ក៏​មិន​ឃើញ​មាន​អ្វី​ដែរ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់​សើច​ចំអក​ដាក់​មនុស្ស​អាក្រក់ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ថា ពេល​ដែល​គេ​ត្រូវ​វិនាស​ ជិត​មក​ដល់​ហើយ។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​នាំ​គ្នា​ហូត​ដាវ យឹត​ធ្នូ ដើម្បី​ប្រហារ​ជីវិត​មនុស្ស​ក្រីក្រ​ទុគ៌ត និង​អារ​ក​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់។


word:
 ទ្រព្យ​តែ​បន្តិចបន្តួច​របស់​មនុស្ស​សុចរិត ប្រសើរ​ជាង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ស្ដុកស្ដម្ភ របស់​មនុស្ស​អាក្រក់


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​ជួយ​គាំទ្រ​មនុស្ស​សុចរិត តែ​ព្រះអង្គ​នឹង​បំបាក់​កម្លាំង របស់​មនុស្ស​អាក្រក់​វិញ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់ នឹង​ជីវិត​របស់​មនុស្ស​ឥត​សៅហ្មង ព្រះអង្គ​នឹង​ថែរក្សា​ទឹក​ដី​របស់​គេ អោយ​បាន​គង់វង្ស​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​អាក្រក់ គេ​នឹង​ត្រូវ​វិនាស​សូន្យ ហើយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ក៏​នឹង​រលាយ​សូន្យ​ទៅ ដូច​វាល​ស្មៅ​ខៀវ​ខ្ចី ដែល​ឆេះ​រលាយ​សូន្យ​ទៅ​ជា​ផ្សែង​ដែរ។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​ខ្ចី​អ្វីៗ​ពី​គេ ហើយ​មិន​ដែល​សង​វិញ​ឡើយ រីឯ​មនុស្ស​សុចរិត​វិញ តែងតែ​មាន​ចិត្ត​ទូលាយ និង​ចេះ​អោយ​របស់​របរ​ទៅ​អ្នក​ដទៃ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ពរ នឹង​ទទួល​ទឹក​ដី​ជា​មត៌ក រីឯ​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គ​ដាក់​បណ្ដាសា​វិញ នឹង​ត្រូវ​កាត់កាល់​ចោល។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ពង្រឹង​ជំហាន​របស់​មនុស្ស អោយ​បាន​មាំមួន ហើយ​ព្រះអង្គ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ នឹង​មាគ៌ា​របស់​គេ។


word:
 តាំង​ពី​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង​រហូត​មក​ទល់​ពេល​ខ្ញុំ​ចាស់​នេះ ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ឃើញ​ ព្រះអម្ចាស់ ​បោះ​បង់​ចោល មនុស្ស​សុចរិត​ឡើយ ហើយ​ក៏​មិន​ដែល​ឃើញ​កូន​ចៅ របស់​គេ​សុំ​ទាន​ដែរ។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​តែងតែ​មាន​ចិត្ត​អាណិត​មេត្តា និង​ចេះ​អោយ​របស់​របរ​ទៅ​អ្នក​ដទៃ​ខ្ចី គេ​បាន​ទទួល​កូន​ចៅ​ទុក​ជា​ព្រះពរ។


word:
 ចូរ​ចៀស​វាង​អំពើ​អាក្រក់ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​តែ​អំពើ​ល្អ ធ្វើ​ដូច្នេះ​អ្នក​នឹង​រស់​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​នេះ​រហូត​ត​ទៅ


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នឹង​ការ​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ​ព្រះអង្គ​ថែរក្សា អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ​លើ​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​មិន​បោះ​បង់​ពួក​គេ​ឡើយ តែ​ព្រះអង្គ​កាត់កាល់​ពូជពង្ស​របស់​មនុស្ស អាក្រក់​អោយ​វិនាស​សាបសូន្យ។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​តែងតែ​ស្រដី​ចេញ​មក នូវ​ពាក្យពេចន៍​ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា។ ហើយ​អណ្ដាត​របស់​គេ​គ្រលាស់ ចេញ​មក​នូវ​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ


word:
 ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ដក់​នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត របស់​គេ ហើយ​គេ​នឹង​មិន​ឃ្លាត​ចាក ពី​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​មិន​បោះ​បង់​មនុស្ស​សុចរិត អោយ​ធ្លាក់​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​មនុស្ស អាក្រក់​ឡើយ ហើយ​ប្រសិន​បើ​គេ​កាត់​ក្ដី​មនុស្ស​សុចរិត ទ្រង់​ក៏​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​គេ​ដាក់​ទោស​បាន​ដែរ។


word:
 ចូរ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​កាន់​តាម​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ នោះ​ព្រះអង្គ​នឹង​លើក​កិត្តិយស​អ្នក​ឡើង អោយ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​ដី​ជា​មត៌ក ហើយ​អ្នក​នឹង​ឃើញ​មនុស្ស​អាក្រក់ ត្រូវ​កាត់កាល់​ចោល។


word:
 ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឃើញ​មនុស្ស​អាក្រក់​ប្រើ​អំណាច​ផ្ដាច់​ការ គេ​រីក​ចំរើន​ឡើង ដូច​ដើម​ឈើ​មាន​ស្លឹក​ខៀវ​ខ្ចី​បែក​មែក​សាខា។


word:
 ចូរ​សង្កេត​មើល​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ ដែល​គ្មាន​ចិត្ត​វៀចវេរ មនុស្ស​សន្សំ​សុខ តែងតែ​មាន​អនាគត​រុងរឿង​ជានិច្ច។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​បាប​វិញ នឹង​ត្រូវ​វិនាស​សូន្យ​អស់​ទៅ ហើយ​មនុស្ស​ទមិឡ នឹង​គ្មាន អនាគត​ភ្លឺ​ស្វាង​សោះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​សង្គ្រោះ និង​រំដោះ​ពួក​គេ អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ ពីព្រោះ​ពួក​គេ មក​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​ព្រះបារមី​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​មិន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នឹង​ទូលបង្គំ​ក៏​ដោយ សូម​កុំ​ដាក់​ទោស​ទូលបង្គំ​ឡើយ ហើយ​ទោះ​បី​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​ទូលបង្គំ​ក្ដី ក៏​សូម​កុំ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ទូលបង្គំ​ដែរ​


word:
 ដ្បិត​ព្រួញ​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ឈឺ​ចុក​ចាប់ ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​សង្កត់​មក​លើ​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ឈឺ​សព្វ​សព៌ាង្គកាយ ហើយ​អំពើ​បាប​របស់​ទូលបង្គំ បាន​ធ្វើ​អោយ​ឆ្អឹងឆ្អែង​របស់​ទូលបង្គំ​ពុក​អស់


word:
 ដ្បិត​កំហុស​របស់​ទូលបង្គំ​បាន​ជន់ជោរ ឡើង​លិច​ក្បាល​ទូលបង្គំ ហើយ​ជា​បន្ទុក​មួយ​ដ៏​ធ្ងន់​សង្កត់​មក​លើ​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទ្រង់​ឈ្វេង​យល់​ចិត្ត​ប៉ងប្រាថ្នា របស់​ទូលបង្គំ​ស្រាប់​ហើយ ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ឮ​សំឡេង​ដែល​ទូលបង្គំ​ថ្ងូរ។


word:
 បេះដូង​ទូលបង្គំ​ញាប់ញ័រ កម្លាំង​ទូលបង្គំ​ក៏​ខ្សោយ​បាត់​ទៅ ហើយ​ភ្នែក​ទូលបង្គំ ក៏​ស្រវាំង​លែង​មើល​អ្វី​ឃើញ​ទៀត។


word:
 មិត្តភក្ដិ ព្រម​ទាំង​អ្នក​ជិតស្និទ្ធ​នឹង​ទូលបង្គំ មិន​ហ៊ាន​ចូល​ជិត​ទូលបង្គំ​ទេ ព្រោះ​ខ្លាច​ដំបៅ​របស់​ទូលបង្គំ សូម្បី​តែ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ទូលបង្គំ ក៏​ឈរ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ​ដែរ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ នាំ​គ្នា​រាយ​អន្ទាក់​ចាំ​ចាប់​ទូលបង្គំ ពួក​គេ​មួល​បង្កាច់​ទូលបង្គំ ចង់​អោយ​ទូលបង្គំ​វិនាស គេ​ចេះ​តែ​រក​កលល្បិច ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ​មួយ​ថ្ងៃ​វាល់​ល្ងាច។


word:
 ប៉ុន្តែ ទូលបង្គំ​ធ្វើ​ជា​ស្ដាប់​មិន​ឮ​ដូច​មនុស្ស​ថ្លង់ ទូលបង្គំ​ធ្វើ​ជា​និយាយ​មិន​រួច​ដូច​មនុស្ស​គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​មនុស្ស​ដែល​ស្ដាប់​មិន​ឮ ហើយ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មិន​អាច ពោល​ពាក្យ​ឆ្លើយ​ទៅ​គេ​វិញ​បាន​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ទាំង​ស្រុង ឱ​ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​ឆ្លើយ​ជំនួស​ទូលបង្គំ!


word:
 សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ ត្រេក​អរ​សប្បាយ ព្រោះ​តែ​ឃើញ​ទូលបង្គំ​វេទនា សូម​កុំ​អោយ​ពួក​គេ​អួត​បំប៉ោង ក្នុង​ពេល​ដែល​ទូលបង្គំ​ទន់​ជង្គង់​នេះ​ឡើយ


word:
 រីឯ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​វិញ ពួក​គេ​នៅ​មាន​សុខភាព មាន​កម្លាំង អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល​នោះ​មាន​គ្នា​ច្រើន​ណាស់។


word:
 ពួក​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​តប​ស្នង​នឹង​អំពើ​ល្អ ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​ពួក​គេ នាំ​គ្នា​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ ព្រោះ​តែ​ទូលបង្គំ​ខិតខំ​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ​ឡើយ! ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​កុំ​យាង​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ​ដូច្នេះ!


word:
 ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​នឹង​ប្រយ័ត្នប្រយែង ចំពោះ​អំពើ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត ក្រែង​លោ​ខ្ញុំ​មាន​បាប ព្រោះ​តែ​ពាក្យ​សំដី។ ដរាប​ណា​មាន​មនុស្ស​អាក្រក់​នៅ​ក្បែរ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​និយាយ​ស្ដី​អ្វី​សោះ​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​បិទ​មាត់​នៅ​ស្ងៀម គឺ​ទោះ​បី​ការ​ល្អ​ក៏​ខ្ញុំ​មិន​និយាយ​ដែរ! ដូច្នេះ ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ឈឺ​ចុក​ចាប់​ឥត​ឧបមា!។


word:
 ខ្ញុំ​ក្ដៅ​ជា​ខ្លាំង ហាក់​ដូច​ជា​មាន​ភ្លើង​ឆេះ​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន រហូត​ដល់​ទ្រាំ​លែង​បាន​ទៀត ខ្ញុំ​ក៏​ពោល​ឡើង​ថា:


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រាប់​អោយ​ទូលបង្គំ​ដឹង​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ នៃ​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ​ផង តើ​ទូលបង្គំ​អាច​រស់​បាន​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ទៀត តើ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ផុយ​ដល់​កំរិត​ណា?។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ជីវិត​ទូលបង្គំ​មក ដូច​ទឹក​ដក់​លើ​ស្លឹក​ឈូក​ គឺ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ខ្លី​បំផុត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ពិត​មែន​ហើយ ជីវិត​របស់​មនុស្ស​លោក ប្រៀប​បាន​នឹង​មួយ​ដង្ហើម​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ជីវិត​មនុស្ស​រសាត់​បាត់​ទៅ​ប្រៀប​បី​ដូច ជា​ស្រមោល អ្វីៗ​ដែល​គេ​ខិតខំ​ធ្វើ សុទ្ធ​តែ​ឥត​បាន​ការ គេ​ប្រមូល​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ទុក តែ​គេ​ពុំ​ដឹង​ថា​ទ្រព្យសម្បត្តិ​នោះ នឹង​បាន​ទៅ​លើ​នរណា​ឡើយ។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ បើ​ដូច្នេះ​តើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​អ្វី? មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​ជា​ទី​សង្ឃឹម​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​អំពើ​បាប ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត! សូម​កុំ​ទុក​ឱកាស​អោយ​មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ មាក់ងាយ​ទូលបង្គំ​បាន​ឡើយ។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​វាយ​ប្រដៅ​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់ ដែល​បាន​ធ្វើ​ខុស ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​អ្វីៗ​ដែល​អ្នក​នោះ ចូល​ចិត្ត​ត្រូវ​វិនាស​ហិនហោច​ដូច​កណ្ដៀរ​ស៊ី​ដែរ។ ពិត​មែន​ហើយ ជីវិត​មនុស្ស​លោក ប្រៀប​បាន​នឹង​មួយ​ដង្ហើម​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ​ផង សូម​កុំ​ព្រងើយ​កន្តើយ​នឹង​ទំនួញ យំ​សោក​របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​គ្រាន់​តែ​ស្នាក់​នៅ ជា​បណ្ដោះអាសន្ន​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ ដូច​បុព្វបុរស​របស់​ទូលបង្គំ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 សូម​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ចេញ​ពី​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្រឡះ​មុខ​បន្តិច មុន​នឹង​ទូលបង្គំ​លា​ចាក​លោក​នេះ រលាយ​សូន្យ​បាត់​ទៅ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​អោយ​ខ្ញុំ​ច្រៀង​បទ​ចំរៀង​ថ្មី ដើម្បី​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះ​របស់​យើង មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នឹង​ឃើញ ហើយ​កោត​ខ្លាច​ទៀត​ផង គេ​នឹង​នាំ​គ្នា​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ មនុស្ស​ណា​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  គឺ​ជា​អ្នក​មិន​បែរ​ទៅ​រក​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ ដែល​ជា​ព្រះ​បោក​បញ្ឆោត!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​ការ​អស្ចារ្យ ជា​ច្រើន​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ក៏​មាន​គំរោងការ​ជា​ច្រើន សំរាប់​យើង​ខ្ញុំ​ដែរ។ គ្មាន​នរណា​អាច​ផ្ទឹម​ស្មើ​នឹង​ព្រះអង្គ​បាន​ទេ ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​នោះ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ឥត​គណនា ទូលបង្គំ​មិន​អាច​ពណ៌នា​អស់​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​ចង់​បាន​យញ្ញបូជា ឬ​តង្វាយ​អ្វី​ទេ តែ​ព្រះអង្គ​បាន​បើក​ត្រចៀក​ទូលបង្គំ អោយ​ចេះ​ស្ដាប់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​មិន​ទាមទារ​តង្វាយ​ដុត ឬ យញ្ញបូជា​សុំ​អោយ​រួច​ពី​បាប​ឡើយ។


word:
 ដូច្នេះ ទូលបង្គំ​ពោល​ថា បពិត្រ​ព្រះអម្ចាស់ ទូលបង្គំ​មក​រក​ព្រះអង្គ ទាំង​កាន់​គម្ពីរ​ដែល​មាន​ចែង​ទុក​អំពី​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ធ្វើ​តាម ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ដក់ នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច​។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​ប្រកាស​អោយ​អង្គ​ប្រជុំ ដ៏​ធំ​ដឹង​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ហើយ​ថា ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លែង​ឥត​ឈប់​ឈរ​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​លាក់​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ទាល់​តែ​សោះ ទូលបង្គំ​តែងតែ​ប្រកាស​ពី​ព្រះហឫទ័យ ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ពុំ​អាច​នៅ​ស្ងៀម​មិន​ប្រកាស អំពី​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់ របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​កណ្ដាល​អង្គ​ប្រជុំ​ធំ​បាន​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ដឹង​ថា​ព្រះអង្គ​តែងតែ អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ​ឥត​ឈប់​សោះ​ឡើយ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់ របស់​ព្រះអង្គ​តែងតែ​តាម​ការពារ​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច។


word:
 មាន​ទុក្ខ​លំបាក​ច្រើន​ឥត​គណនា​រួប​រឹត​ទូលបង្គំ កំហុស​របស់​ទូលបង្គំ​ផ្ទាល់​បាន​តាម​យាយី​ទូលបង្គំ ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្រវាំង​ភ្នែក​មើល​អ្វី​លែង​ឃើញ កំហុស​ទូលបង្គំ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ជាង សរសៃ​សក់​របស់​ទូលបង្គំ​ទៅ​ទៀត ទូលបង្គំ​លែង​មាន​កម្លាំង ប្រឈម​មុខ​ទៀត​ហើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​មេត្តា​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ផង!  ព្រះអម្ចាស់ អើយ សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់!


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​ដក​ជីវិត​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាប់អោន និង​បាក់​មុខ​ទាំង​អស់​គ្នា! សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​សប្បាយ​ចិត្ត នឹង​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ទូលបង្គំ ត្រូវ​ដក​ខ្លួន​ថយ និង​អាម៉ាស់​មុខ!


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ​វិញ សូម​អោយ​គេ​បាន​សប្បាយ​រីករាយ រួម​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ! សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ការ​សង្គ្រោះ របស់​ព្រះអង្គ ថ្លែង​ឥត​ឈប់​ឈរ​ថា «សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !»។


word:
 ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត តែ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​គិតគូរ​ដល់​ទូលបង្គំ។ ព្រះអង្គ​តែងតែ​សង្គ្រោះ និង​រំដោះ​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​យាង​មក​កុំ​បង្អង់​ឡើយ!


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ អ្នក​ដែល​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ នឹង​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត! ដ្បិត​នៅ​ថ្ងៃ​មាន​អាសន្ន  ព្រះអម្ចាស់  នឹង​ជួយ​អ្នក​នោះ​ជា​មិន​ខាន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​ថែរក្សា​អាយុ​ជីវិត​របស់​គេ ហើយ​អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​នៅ​លើ​ផែនដី ព្រះអង្គ​នឹង​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​គេ​ធ្លាក់ ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បី​បាច់​ថែរក្សា​គេ នៅ​ពេល​គេ​ឈឺ​ធ្ងន់​ក្រោក​ពុំ​រួច ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រោស​គេ អោយ​មាន​សុខភាព​ល្អ​ឡើង​វិញ។


word:
 ខ្ញុំ​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថា ព្រះអង្គ​អើយ សូម​ប្រណី​មេត្តា​ទូលបង្គំ សូម​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​ជា​ឡើង​វិញ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​នាំ​គ្នា និយាយ​អាក្រក់​ពី​ទូលបង្គំ គេ​បន់​អោយ​តែ​ទូលបង្គំ​ស្លាប់ គេ​បន់​អោយ​តែ​ឈ្មោះ​ទូលបង្គំ​សាប​សូន្យ​ទៅ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ គេ​មាន​គំនិត​មិន​ល្អ​ទេ គេ​មក​ប្រមូល​ដំណឹង​អាក្រក់ រួច​ចេញ​ទៅ​វិញ ទាំង​និយាយ​បរិហារ​ពី​ទូលបង្គំ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ និយាយ​ខ្សឹបខ្សៀវ​ដាក់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ ថា​ទូលបង្គំ​គេច​មិន​ផុត​ពី​ស្លាប់។


word:
 សូម្បី​តែ​មិត្ត​សម្លាញ់​ដ៏​ជិតស្និទ្ធ​របស់​ទូលបង្គំ គឺ​អ្នក​ដែល​ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត ហើយ​ជា​អ្នក​ដែល​បរិភោគ​អាហារ រួម​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ ក៏​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ​ដែរ​។


word:
 ចំពោះ​ព្រះអង្គ​វិញ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រណី​មេត្តា​ទូលបង្គំ សូម​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​បាន​ជា​ឡើង​វិញ​ផង នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​តប​ស្នង​ទៅ​ខ្មាំង​សត្រូវ អោយ​សម​នឹង​អំពើ​របស់​គេ។


word:
 បើ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ គ្មាន​ជ័យជំនះ​លើ​ទូលបង្គំ​ទេ​នោះ ទូលបង្គំ​នឹង​ដឹង​ជាក់​ថា ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​ទូលបង្គំ​មែន។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ជួយ​ទូលបង្គំ ដោយ​ប្រោស​ទូលបង្គំ​អោយ​ជា​ទាំង​ស្រុង ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ នៅ​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។ អាម៉ែន! អាម៉ែន!។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​ប្រាថ្នា​ចង់​នៅ​ជា​មួយ ព្រះអង្គ​ខ្លាំង​ណាស់ ដូច​សត្វ​ក្ដាន់​ប្រាថ្នា​រក​ទឹក​ហូរ។


word:
 ខ្ញុំ​ស្រេក​ឃ្លាន​ព្រះជាម្ចាស់ គឺ​ព្រះជាម្ចាស់​ដ៏​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ តើ​ដល់​កាល​ណា​ទើប​ខ្ញុំ​អាច​ទៅ​ជិត ដើម្បី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ​បាន?


word:
 ខ្ញុំ​សំរក់​ទឹក​ភ្នែក ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​ឥត​មាន​ល្ហែ។ គេ​ចេះ​តែ​ពោល​មក​ខ្ញុំ​គ្រប់​ពេល​គ្រប់​វេលា​ថា «តើ​ព្រះ​របស់​ឯង​នៅ​ឯ​ណា?»។


word:
 ខ្ញុំ​ស្រណោះស្រណោក​ក្រៃលែង នៅ​ពេល​នឹក​ឃើញ​ពី​គ្រា​ដែល​ខ្ញុំ​នាំ​មុខ ប្រជាជន​មួយ​ចំនួន​ធំ ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ ពួក​គេ​មាន​អំណរ​សប្បាយ ស្រែក​ហ៊ោ និង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្ញុំ​និយាយ​មក​ខ្លួន​ឯង​ថា: «ឯង​ស្រយុត​ចិត្ត​ធ្វើ​អ្វី ឯង​ថ្ងូរ​ធ្វើ​អ្វី ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ទៅ!» ខ្ញុំ​មុខ​ជា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ។


word:
 ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​ស្រយុត​ចិត្ត​ជា​ខ្លាំង ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​នឹក​ឃើញ ព្រះអង្គ​ពី​កន្លែង​ដែល​ទូលបង្គំ​នៅ​នេះ គឺ​ភូមិ​ភាគ​ទន្លេ​យ័រដាន់ ភ្នំ​ហ៊ើរម៉ូន និង​ភ្នំ​មីតសារ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទុក្ខ​កង្វល់ ធ្លាក់​មក​លើ​ទូលបង្គំ ដូច​ទឹក​ជ្រោះ​ហូរ​ធ្លាក់​ពី​លើ​ភ្នំ លាន់​ឮ​គគ្រឹកគគ្រេង។


word:
 នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ ព្រះអម្ចាស់ ​សំដែង ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​ខ្ញុំ នៅ​ពេល​យប់ ខ្ញុំ​ច្រៀង​បទ​តម្កើង​ព្រះអង្គ បទ​ចំរៀង​នេះ​ជា​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​ចំពោះ ព្រះជាម្ចាស់​នៃ​ជីវិត​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​ទូល​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​ជា​ថ្មដា​របស់​ខ្ញុំ​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បំភ្លេច​ទូលបង្គំ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​រង​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​ត្រូវ​ខ្មាំង​សត្រូវ​សង្កត់សង្កិន​ដូច្នេះ?។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​នាំ​គ្នា​ជេរ​ប្រមាថ​ទូលបង្គំ ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ឈឺ​ចុក​ចាប់​សព្វ​សព៌ាង្គកាយ គេ​ចេះ​តែ​ពោល​មក​ទូលបង្គំ​គ្រប់​ពេល គ្រប់​វេលា​ថា «តើ​ព្រះ​របស់​ឯង​នៅ​ឯ​ណា?»។


word:
 ខ្ញុំ​និយាយ​មក​ខ្លួន​ឯង​ថា «ឯង​ស្រយុត​ចិត្ត​ធ្វើ​អ្វី ឯង​ថ្ងូរ​ធ្វើ​អ្វី ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ទៅ!» ខ្ញុំ​មុខ​ជា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ខ្ញុំ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង សូម​កាន់​ក្ដី​ទូលបង្គំ​តទល់​នឹង​មនុស្ស​ទមិឡ! សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត ពី​មនុស្ស​មាន​ល្បិច និង​មនុស្ស​ទុច្ចរិត។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ការពារ​ទូលបង្គំ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​រង​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​ត្រូវ​ខ្មាំង​សត្រូវ​សង្កត់សង្កិន​ដូច្នេះ?


word:
 សូម​ប្រទាន​ពន្លឺ និង​សេចក្ដី​ពិត​របស់​ព្រះអង្គ មក​ដឹក​នាំ​ទូលបង្គំ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ* របស់​ព្រះអង្គ ទៅ​កាន់​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ពេល​នោះ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​ទៅ​ជិត​អាសនៈ​របស់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នឹង​ទៅ​ជិត​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ជា​ប្រភព នៃ​អំណរ​ដ៏​លើសលប់​របស់​ទូលបង្គំ។ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ដោយ​សំឡេង​ពិណ!


word:
 ខ្ញុំ​និយាយ​មក​ខ្លួន​ឯង​ថា «ឯង​ស្រយុត​ចិត្ត​ធ្វើ​អ្វី ឯង​ថ្ងូរ​ធ្វើ​អ្វី ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ទៅ!» ខ្ញុំ​មុខ​ជា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ខ្ញុំ​។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ដូនតា​យើង​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​រៀប​រាប់​អោយ យើង​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ផ្ទាល់​នឹង​ត្រចៀក នូវ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​នៅ​ជំនាន់​របស់​លោក គឺ​តាំង​ពី​យូរ​អង្វែង​ណាស់​មក​ហើយ។


word:
 ដោយសារ​ព្រះបារមី​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​បណ្ដេញ​ប្រជាជាតិ​នានា ចេញ​ពី​ស្រុក​របស់​ខ្លួន ហើយ​យក​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​មក​នៅ​ជំនួស។ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ទោស​សាសន៍​ទាំង​នោះ ដើម្បី​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ពង្រីក​ទឹក​ដី។


word:
 ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​ចាប់​យក​ទឹក​ដី​នេះ ដោយសារ​អាវុធ​របស់​ខ្លួន​ឡើយ ហើយ​គេ​ក៏​ពុំ​បាន​យក​ជ័យជំនះ ដោយសារ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួន​ដែរ គឺ​គេ​ទទួល​ជ័យជំនះ​ដោយសារ​ឫទ្ធានុភាព និង​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់ ហើយ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​ពួក​គេ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​របស់​ទូលបង្គំ! មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​ប្រទាន​ជ័យជំនះ ដល់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ដោយសារ​ព្រះអង្គ យើង​ខ្ញុំ​បាន​យក​ជ័យជំនះ​លើ​បច្ចាមិត្ត ដោយសារ​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ យើង​ខ្ញុំ​បាន​បង្ក្រាប​អស់​អ្នក ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​យើង​ខ្ញុំ


word:
 ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មិន​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ធ្នូ​របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ ហើយ​ដាវ​របស់​ទូលបង្គំ ក៏​មិន​អាច​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​បាន​ដែរ។


word:
 មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​រួច ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​បច្ចាមិត្ត ហើយ​ធ្វើ​អោយ អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ យើង​ខ្ញុំ​លើក​តម្កើង សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​អស់កល្ប​ជានិច្ច។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ឥឡូវ​នេះ ព្រះអង្គ​បាន​បោះ​បង់​ចោល យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​បាក់​មុខ ព្រះអង្គ​មិន​យាង​ទៅ​ជា​មួយ​កងទ័ព របស់​យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ទេ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ដក​ទ័ព​ថយ នៅ​មុខ​បច្ចាមិត្ត ហើយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​នាំ​គ្នា​ប្រមូល​ទ្រព្យសម្បត្តិ របស់​យើង​ខ្ញុំ​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា​ជយភ័ណ្ឌ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រគល់​យើង​ខ្ញុំ​ទៅ​អោយ ខ្មាំង​សត្រូវ​ត្របាក់​លេប​ដូច​ហ្វូង​សត្វ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ ទៅ​តាម​ប្រទេស​នានា


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បណ្ដោយ​អោយ​ប្រទេស ជិត​ខាង​មើលងាយ​យើង​ខ្ញុំ ប្រជាជាតិ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ នាំ​គ្នា​សើច​ចំអក​ឡកឡឺយ​ដាក់​យើង​ខ្ញុំ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា យក​រឿង​យើង​ខ្ញុំ​ទុក​ជា​ការ​លេង​សើច ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ងក់​ក្បាល​ចំអក​ដាក់​យើង​ខ្ញុំ


word:
 នៅ​ពេល​ឮ​សូរ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​ចង​គំនុំ​នឹង​យើង​ខ្ញុំ នាំ​គ្នា​និយាយ​បន្តុះបង្អាប់​បន្ទាប​បន្ថោក​យើង​ខ្ញុំ។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ ហេតុការណ៍​ទាំង​នេះ​កើត​មាន​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ ទោះ​បី​យើង​ខ្ញុំ​ពុំ​បាន​បំភ្លេច​ព្រះអង្គ ហើយ​ទោះ​បី​យើង​ខ្ញុំ​ពុំ​បាន​ផ្ដាច់​ចំណង សម្ពន្ធមេត្រី​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ​ក៏​ដោយ។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​ពុំ​បាន​បែរ​ចិត្ត​ចេញ​ពី​ព្រះអង្គ​ទេ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​ក៏​ពុំ​បាន​ឃ្លាត​ចាក ពី​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ


word:
 មិន​គួរ​ណា​ព្រះអង្គ​បំបរបង់​ចោល យើង​ខ្ញុំ​នៅ​កន្លែង​ដែល​មាន​សត្វ​សាហាវ​ ព្រម​ទាំង​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​ធ្លាក់​ទៅ ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​មច្ចុរាជ​ឡើយ។


word:
 ប្រសិន​បើ​យើង​ខ្ញុំ​បំភ្លេច​ព្រះនាម​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ ប្រសិន​បើ​យើង​ខ្ញុំ​បែរ​ទៅ​ទូលអង្វរ ព្រះ​ណា​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​នោះ


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មុខ​តែ​ជ្រាប​ជា​មិន​ខាន ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ឈ្វេង​យល់​អ្វីៗ ដែល​លាក់​ទុក​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​មនុស្ស!។


word:
 ព្រោះ​តែ​ព្រះអង្គ គេ​ប្រហារ​ជីវិត​យើង​ខ្ញុំ​គ្រប់​ពេល​វេលា ហើយ​គេ​ចាត់​ទុក​យើង​ខ្ញុំ ដូច​ជា​ចៀម​ដែល​ត្រូវ​យក​ទៅ​សម្លាប់​។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​នៅ​ផ្ទំ​លក់​ដូច្នេះ? សូម​ក្រោក​ឡើង! សូម​តើន​ឡើង កុំ​បោះ​បង់​ចោល​យើង​ខ្ញុំ​រហូត​ត​ទៅ​ឡើយ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ពួន មិន​ទត​មើល​មក​យើង​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បំភ្លេច​យើង​ខ្ញុំ ដែល​កំពុង​តែ​វេទនា និង​ត្រូវ​គេ​ជិះជាន់​ដូច្នេះ?


word:
 សូម​ក្រោក​ឡើង សូម​ជួយ​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផង! ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ សូម​រំដោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផង។


word:
 ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ពោរពេញ ទៅ​ដោយ​ពាក្យពេចន៍​ដ៏​សែន​ពីរោះ ខ្ញុំ​តែង​បទ​ចំរៀង​នេះ​ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​។ សូម​អោយ​សំដី​ខ្ញុំ​ចាប់​ចុង​ជួន ដូច​បទ​កំណាព្យ​របស់​កវី​និពន្ធ​មួយ​រូប​ដ៏​ចំណាន។


word:
 ក្នុង​ចំណោម​បុរស​ទាំង​អស់ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​រូប​សម្បត្តិ​ល្អ​ជាង​គេ ព្រះអង្គ​មាន​សំនួនវោហារ​ដ៏​ពូកែ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ព្រះជាម្ចាស់ ប្រទាន​ពរ​ដល់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ឱ​វីរបុរស​ដ៏​មាន​ឫទ្ធិ​អើយ សូម​ពាក់​ព្រះខ័នរាជ្យ​ដ៏​រុងរឿង និង​ភ្លឺ​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​យាង​គង់​លើ​ព្រះរាជរថ ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង ដើម្បី​ច្បាំង​ការពារ​សេចក្ដី​ពិត និង​សេចក្ដី​សុចរិត​ទៀង​ត្រង់ សូម​ទ្រង់​ទទួល​មហា​ជោគជ័យ ដោយ​ព្រះបារមី​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​អោយ​ព្រួញ​ដ៏​មុត​របស់​ព្រះអង្គ បាន​បាញ់​ទម្លុះ​ដើម​ទ្រូង​របស់​ពួក​សត្រូវ សូម​អោយ​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ នៅ​ក្រោម​ព្រះបាទា​របស់​ព្រះរាជា។


word:
 បពិត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ ហើយ​ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​ដោយ​យុត្តិធម៌


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​សេចក្ដី​សុចរិត ទ្រង់​មិន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​អំពើ​ទុច្ចរិត​ទេ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​ព្រះអង្គ​ជ្រើស​រើស​ព្រះអង្គ ពី​ក្នុង​ចំណោម​មិត្តភក្ដិ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រទាន​អោយ​ព្រះអង្គ មាន​អំណរ​សប្បាយ​ដ៏​លើសលប់ ដោយ​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក​ព្រះអង្គ។​


word:
 ព្រះភូសា​របស់​ព្រះអង្គ​ក្រអូប​ទៅ​ដោយ ក្លិន​ប្រេង​ទេព្វិរូ និង​ខ្លឹមចន្ទន៍ក្រស្នា មាន​ក្រុម​តន្ត្រី​ប្រគំ​ភ្លេង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​ដែល​រចនា​អំពី​ភ្លុក​ដំរី។


word:
 ស្រី​ស្នំ​របស់​ព្រះអង្គ​សុទ្ធ​តែ​ជា​បុត្រី របស់​ស្ដេច​នគរ​នានា ហើយ​ព្រះមហាក្សត្រិយានី​ទ្រង់​គ្រឿង​អលង្ការ ធ្វើ​ពី​មាស​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត​ គង់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ម្ចាស់​ក្សត្រី​អើយ សុំ​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ ចូរ​កុំ​នឹក​នា​ប្រជារាស្ត្រ និង​ព្រះរាជវង្ស​របស់​ព្រះនាង​ទៀត​អី!


word:
 ដ្បិត​ព្រះមហាក្សត្រ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ នឹង​សម្ផស្ស​របស់​ព្រះនាង​ខ្លាំង​ណាស់ ចូរ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ​ទៅ ព្រះអង្គ​ជា​ម្ចាស់​របស់​ព្រះនាង​ហើយ។


word:
 ប្រជារាស្ត្រ​នៅ​ក្រុង​ទីរ៉ុស​នឹង​នាំ​តង្វាយ មក​ថ្វាយ​ព្រះនាង អ្នក​មាន​ទាំងឡាយ​នឹង​នាំ​គ្នា មក​ផ្គាប់ផ្គុន​ព្រះនាង។


word:
 ព្រះអង្គ​ម្ចាស់ក្សត្រី​គង់​នៅ​ក្នុង​ព្រះបរមរាជវាំង ព្រះនាង​មាន​រូប​ឆោម​លោម​ពណ៌​ស្អាត​ល្អ​ណាស់ ព្រះភូសា​របស់​ព្រះនាង​លំអ​ទៅ​ដោយ​មាស។


word:
 គេ​ដង្ហែ​ព្រះនាង​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះមហាក្សត្រ ទាំង​គ្រង​ព្រះភូសា​ចំរុះ​ពណ៌ និង​មាន​ពួក​ភីលៀង​ហែហម​ពី​ក្រោយ ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះរាជា​ផង។


word:
 បពិត្រ​ព្រះរាជា សូម​អោយ​ព្រះរាជបុត្រ ព្រះអង្គ​បាន​ឡើង​គ្រង​រាជ្យ ត​ពី​ព្រះអយ្យកោ​របស់​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​នឹង​តែងតាំង​ព្រះបុត្រា របស់​ព្រះអង្គ​អោយ​គ្រប់គ្រង​ទួទាំង​នគរ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លាថ្លែង​រំលឹក​ពី​ព្រះនាម របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ ហើយ​ប្រជារាស្ត្រ​នានា​ក៏​នឹង​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង ព្រះអង្គ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ​ដែរ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​ជា​ជំរក និង​ជា​បង្អែក​ដ៏​រឹងមាំ​របស់​យើង នៅ​ពេល​មាន​អាសន្ន ព្រះអង្គ​តែងតែ​ប្រុង​ប្រៀប​ចាំ​ជួយ​យើង​ជានិច្ច។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​យើង មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ គឺ​ទោះ​បី​មាន​រញ្ជួយ​ផែនដី ទោះ​បី​ភ្នំ​នានា​រលំ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​មហាសាគរ


word:
 ឬ​ទោះ​បី​ឮ​សូរ​សន្ធឹក​សមុទ្រ​បក់​បោក បែក​ពពុះ​ទឹក​ធ្វើ​អោយ​កក្រើក​ភ្នំ នានា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​យើង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ដែរ។


word:
 មាន​ទន្លេ​មួយ​ហូរ​នាំ​យក​អំណរ​មក​ស្រោច​ស្រព បុរី​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​ជា​ព្រះដំណាក់ ដ៏​សក្ការៈ​នៃ​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​គង់​នៅ​ក្នុង​បុរី ហើយ​បុរី​នោះ​នឹង​មិន​រង្គើ​សោះ​ឡើយ។ ព្រះអង្គ​នឹង​សង្គ្រោះ​បុរី​នោះ តាំង​ពី​ពេល​ថ្ងៃ​រះ។


word:
 ប្រជាជាតិ​នានា​ត្រូវ​ញ័រ​រន្ធត់ នគរ​នានា​ត្រូវ​រង្គើ ព្រះជាម្ចាស់​បន្លឺ​ព្រះសូរសៀង​ដូច​ផ្គរលាន់ ផែនដី​ក៏​រលាយ​អស់​ទៅ


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល* ទ្រង់​គង់​នៅ​ជា​មួយ​យើង ព្រះ​របស់​លោក​យ៉ាកុប​ជា​ជំរក ដ៏​រឹងមាំ​សំរាប់​យើង។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​មក​មើល​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ក្រៃលែង នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ!


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​បញ្ឈប់​សង្គ្រាម​នៅ​លើ សកល​លោក​ទាំង​មូល ព្រះអង្គ​កាច់​បំបាក់​ធ្នូ និង​លំពែង ហើយ​ដុត​រទេះ​ចំបាំង​ចោល​អស់។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «ចូរ​ឈប់​ច្បាំង ចូរ​ដឹង​ថា យើង​នេះ​ហើយ​ជា​ព្រះជាម្ចាស់ យើង​គ្រប់គ្រង​លើ​ប្រជាជាតិ​នានា ហើយ​គ្រប់គ្រង​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល»។


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ទ្រង់​ជា​ទី​កោត​ស្ញប់ស្ញែង​ក្រៃលែង ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ដ៏​ឧត្ដម ដែល​គ្រង​រាជ្យ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្ក្រាប​ជាតិ​សាសន៍​នានា អោយ​ធ្វើ​ជា​ចំណុះ​យើង ហើយ​ដាក់​ប្រជាជាតិ​នានា អោយ​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​យើង។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស​ទឹក​ដី អោយ​យើង​ទុក​ជា​មត៌ក ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ពស់​មុខ​ក្រៃលែង គឺ​យើង​ជា​ពូជពង្ស​លោក​យ៉ាកុប ដែល​ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់​។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​យាង​ឡើង​ទៅ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ក្រោម​សំឡេង​អបអរសាទរ​យ៉ាង​ខ្ញៀវខ្ញារ  ព្រះអម្ចាស់ ​យាង​ទៅ​មុខ អម​ដោយ​សំឡេង​ត្រែ។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់! ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​នៃ​យើង!


word:
 ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ នៃ​ផែនដី​ទាំង​មូល ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្មូត្រ​កំណាព្យ​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ​ទៅ!។


word:
 អ្នក​ដឹក​នាំ​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា មក​ជួបជុំ​គ្នា ជា​មួយ​ប្រជាជន​នៃ​ព្រះ​របស់​លោក​អប្រាហាំ ដ្បិត​អ្នក​ដឹក​នាំ​ផែនដី​ទាំង​មូល ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ជា​ម្ចាស់​គ្រប់គ្រង​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ប្រសើរ​ឧត្ដម ដែល​ត្រូវ​តែ​លើក​តម្កើង អោយ​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នៅ​ក្នុង​បុរី​ព្រះជាម្ចាស់​របស់​យើង គឺ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ភ្នំ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ភ្នំ​មួយ​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត គឺ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន​ដែល​ជា​កំពូល​នៃ​ពិភព ជា​បុរី​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ ដែល​នាំ​អោយ​ផែនដី​ទាំង​មូល​មាន​អំណរ។


word:
 យើង​បាន​ឮ​គេ​ថ្លែង​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ ឥឡូវ​នេះ យើង​ក៏​បាន​ឃើញ​ផ្ទាល់​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល ដែល​ជា​ព្រះ​របស់​យើង​ព្រះអង្គ​នឹង​ការពារ ក្រុង​នេះ អោយ​បាន​រឹងមាំ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ពេល​យើង​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះអង្គ យើង​ខ្ញុំ​រិះគិត​អំពី​ព្រះហឫទ័យ មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ដូច​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ ល្បី​រន្ទឺ ក្នុង​លោក​ទាំង​មូល​យ៉ាង​ណា មនុស្សម្នា​ក៏​នឹង​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ រហូត​ដល់​ស្រុក​ដាច់​ស្រយាល ផែនដី​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។ ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​ដោយ​សុចរិត។


word:
 សូម​អោយ​អ្នក​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​បាន​រីករាយ​ឡើង សូម​អោយ​អ្នក​ស្រុក​យូដា​បាន​រីករាយ​ជា​ខ្លាំង​ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ប្រកប​ដោយ​យុត្តិធម៌។


word:
 ប្រជាជន​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ហែ​ក្បួន​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន! ចូរ​រាប់​ចំនួន​ប៉ម​របស់​ក្រុង​នេះ​មើល!


word:
 ចូរ​ស្ងើច​សរសើរ​កំពែង​ក្រុង ចូរ​ពិនិត្យ​មើល​ជញ្ជាំង​ក្រុង​នេះ​ទៅ ដើម្បី​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​អាច​យក​ទៅ​ថ្លែង ប្រាប់​មនុស្ស​នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​ថា៖


word:
 «ព្រះជាម្ចាស់ ពិត​ជា​ព្រះ​របស់​យើង អស់កល្ប​ជានិច្ច ហើយ​ព្រះអង្គ​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​យើង ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ​ដែរ»។


word:
 ប្រជាជន​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់! មនុស្សម្នា​ដែល​រស់​នៅ​ផែនដី​ទាំង​មូល​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ស្ដាប់


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ផ្ចង់​ចិត្ត​ស្ដាប់​ពាក្យ​ប្រៀនប្រដៅ របស់​អ្នក​ប្រាជ្ញ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ដោះ​ស្រាយ​ប្រស្នា ទាំង​លេង​ពិណ​កំដរ​ផង។


word:
 ពុំ​មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​លោះ​អ្នក​ដទៃ​បាន​ឡើយ ហើយ​ក៏​ពុំ​អាច​បង់​ថ្លៃ​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បី​លោះ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន​បាន​ដែរ


word:
 ដ្បិត​តម្លៃ​លោះ​ជីវិត​របស់​មនុស្ស​ថ្លៃ​ណាស់ គឺ​ទោះ​បី​ជា​គេ​ខំ​បង់​ថ្លៃ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​មិន​គ្រប់​ដែរ។


word:
 យើង​នឹង​ឃើញ​ច្បាស់​ថា អ្នក​ប្រាជ្ញ ក៏​ដូច​ជា​មនុស្ស​ឆោត​ល្ងង់​អាប់​ឥត​ប្រាជ្ញា​ដែរ គេ​ត្រូវ​តែ​ស្លាប់​ទាំង​អស់​គ្នា ហើយ​ទុក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ខ្លួន​អោយ​អ្នក​ដទៃ។


word:
 គេ​នឹក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា​គេហដ្ឋាន​របស់​គេ នឹង​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ លំនៅដ្ឋាន​របស់​គេ​នៅ​គង់វង្ស ពី​ជំនាន់​មួយ​ទៅ​ជំនាន់​មួយ ហើយ​គេ​ដាក់​ឈ្មោះ​ដីធ្លី​គេ តាម​ឈ្មោះ​របស់​ខ្លួន​ថែម​ទៀត។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ មនុស្ស​ដែល​មាន​កិត្តិយស​រុងរឿង ពុំ​អាច​គេច​ផុត​ពី​ស្លាប់​បាន​ទេ គេ​មិន​យល់​ថា​គេ​នឹង​ត្រូវ​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ ដូច​សត្វ​តិរច្ឆាន​នោះ​ឡើយ។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ទុក​ចិត្ត​លើ​ខ្លួន​ឯង ហើយ​ស្កប់​ចិត្ត​នឹង​ពាក្យ​សំដី​របស់​ខ្លួន អនាគត​របស់​គេ​នឹង​បាន​ដូច​ត​ទៅ​នេះ


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​ប្រៀប​ដូច​ជា​កូន​ចៀម ដែល​យក​ទៅ​សម្លាប់។ អ្នក​គង្វាល​ឃ្វាល​ហ្វូង​ចៀម​យ៉ាង​ណា មច្ចុរាជ​ក៏​នឹង​ឃ្វាល​ពួក​គេ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។ មនុស្ស​សុចរិត​នឹង​ជាន់​ឈ្លី​ពួក​គេ រូប​កាយ​របស់​ពួក​គេ​នឹង​រលាយ​សូន្យ ហើយ​ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​រំដោះ​ជីវិត​ខ្ញុំ អោយ​រួច​ពី​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ព្រះអង្គ​នឹង​យក​ខ្ញុំ​ទៅ។


word:
 ដ្បិត​ពេល​ស្លាប់​ទៅ គេ​ពុំ​អាច​យក​អ្វី​ទៅ​ជា​មួយ​បាន​ទេ គឺ​គេ​មិន​អាច​យក​ទ្រព្យសម្បត្តិ ចុះ​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​ជា​មួយ​ឡើយ។


word:
 ទោះ​បី​គេ​យល់​ថា ខ្លួន​មាន​សុភមង្គល​ក្នុង​ជីវិត​នេះ ហើយ​ទោះ​បី​មាន​អ្នក​ដទៃ​កោត​សរសើរ ដោយ​ឃើញ​គេ​បាន​ចំរុង​ចំរើន​ក៏​ដោយ


word:
 ក៏​គង់​តែ​គេ​ត្រូវ​ចុះ​ទៅ​ជួបជុំ នឹង​ដូនតា​របស់​ខ្លួន ចៀស​មិន​ផុត នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ដែល​គេ​ពុំ​អាច​មើល ឃើញ​ពន្លឺ​ទៀត​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​កោះ​ហៅ ផែនដី​ទាំង​មូល ចាប់​តាំង​ពី​ទិស​ខាង​កើត រហូត​ដល់​ទិស​ខាង​លិច


word:
 ព្រះ​នៃ​យើង​ទ្រង់​យាង​មក​ហើយ ព្រះអង្គ​មិន​សំងំ​នៅ​ស្ងៀម​ឡើយ មាន​ភ្លើង​សន្ធោសន្ធៅ​នៅ​ពី​មុខ​ព្រះអង្គ ហើយ​ជុំវិញ​ព្រះអង្គ មាន​ខ្យល់​បក់​បោក​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះអង្គ​កោះ​ហៅ​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី អោយ​ធ្វើ​ជា​សាក្សី នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ចូរ​ប្រមូល​ពួក​អ្នក​ជឿ​អោយ​មក​ជួប​យើង គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា ដើម្បី​ចង​សម្ពន្ធមេត្រី​ជា​មួយ​យើង!»។


word:
 «អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ស្ដាប់​ពាក្យ​យើង​និយាយ! អ៊ីស្រាអែល​អើយ យើង​នឹង​ព្រមាន​អ្នក​រាល់​គ្នា។ យើង​ជា​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា។


word:
 យើង​មិន​បន្ទោស​អ្នក​រាល់​គ្នា​អំពី​យញ្ញបូជា និង​តង្វាយ​ដុត​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​តែងតែ យក​មក​ថ្វាយ​យើង​ជា​ប្រក្រតី​នោះ​ទេ។


word:
 យើង​មិន​ត្រូវ​ការ​គោ​បា​ពី​ផ្ទះ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ឬ​ក៏​ពពែ​ឈ្មោល​ពី​ក្រោល​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឡើយ


word:
 ដ្បិត​សត្វ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ សុទ្ធ​តែ​ជា​របស់​យើង ហើយ​សត្វ​រាប់​ម៉ឺន​រាប់​សែន​ក្បាល ដែល​រស់​នៅ​តាម​ភ្នំ ក៏​ជា​របស់​យើង។


word:
 យើង​ស្គាល់​បក្សាបក្សី​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​រស់​នៅ​តាម​ភ្នំ ហើយ​សត្វ​ទាំងឡាយ​ដែល​រស់​នៅ​តាម​ស្រែ​ចំការ ក៏​ជា​របស់​យើង​ដែរ។


word:
 ប្រសិន​បើ​យើង​ឃ្លាន យើង​នឹង​មិន​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឡើយ ដ្បិត​ពិភព​លោក និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង ពិភព​នេះ សុទ្ធ​តែ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​យើង​។


word:
 តង្វាយ​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់ គឺ​ពាក្យ​អរ​ព្រះគុណ ហើយ​ត្រូវ​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​ដែល​អ្នក​បាន​សន្យា ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 នៅ​គ្រា​មាន​អាសន្ន ចូរ​អង្វរ​រក​យើង​ចុះ យើង​នឹង​រំដោះ​អ្នក ហើយ​អ្នក​នឹង​លើក​តម្កើង សិរីរុងរឿង​របស់​យើង។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល ទៅ​កាន់​មនុស្ស​អាក្រក់​ថា៖ ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​បាន​ជា​អ្នក​ចេះ​តែ​សូត្រ ច្បាប់​របស់​យើង ហើយ​ចេះ​តែ​ទន្ទេញ​ថា បាន​ចង​សម្ពន្ធមេត្រី​ជា​មួយ​យើង​ដូច្នេះ?


word:
 មាត់​របស់​អ្នក​តែង​ស្រដី​ចេញ នូវ​ពាក្យ​អាក្រក់អាក្រី ហើយ​អណ្ដាត​អ្នក​តែង​គ្រលាស់ ចេញ​នូវ​ពាក្យ​បោក​ប្រាស់។


word:
 អ្នក​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទាំង​នេះ តើ​អោយ​យើង​នៅ​ស្ងៀម​ម្ដេច​កើត? អ្នក​ស្មាន​ថា​យើង​ដូច​អ្នក​ដែរ​ឬ? ប៉ុន្តែ យើង​ថ្កោល​ទោស ហើយ​បង្ហាញ អោយ​អ្នក​ឃើញ​កំហុស ទាំង​នេះ​ផ្ទាល់​នឹង​ភ្នែក។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​បំភ្លេច​យើង​អើយ ចូរ​រិះគិត​អោយ​យល់​សេចក្ដី​នេះ​ទៅ ក្រែង​លោ​យើង​បំផ្លាញ​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​គ្មាន​នរណា​អាច​រំដោះ អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ឡើយ។


word:
 អ្នក​លើក​តម្កើង​យើង គឺ​អ្នក​ដែល​ថ្វាយ​ពាក្យ អរ​ព្រះគុណ​ទុក​ជា​តង្វាយ ហើយ​យើង​នឹង​សង្គ្រោះ​អស់​អ្នក ដែល​ដើរ​តាម​មាគ៌ា​របស់​យើង»។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ដ៏​លើសលប់ សូម​លើកលែង​ទោស​អោយ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ អាណិត​មេត្តា​ដ៏​ទូលំទូលាយ។


word:
 ទូលបង្គំ​ទទួល​សារភាព​ថា ទូលបង្គំ​បាន​ធ្វើ​ខុស​ហើយ អំពើ​បាប​របស់​ទូលបង្គំ​ដិត​ជាប់ នៅ​ក្នុង​អារម្មណ៍​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ ព្រះអង្គ គឺ​ទាស់​នឹង​ព្រះអង្គ​តែ​មួយ​គត់ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​មួយ ដែល​ព្រះអង្គ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​អំពើ​អាក្រក់។ ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​កាត់​ទោស​ទូលបង្គំ​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​សុចរិត ហើយ​ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ទោស​ទូលបង្គំ​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​ឥត​កំហុស​ដដែល។​


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ នឹង​សេចក្ដី​ពិត​នៅ​ក្នុង​ជំរៅ​ចិត្ត​មនុស្ស។ សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​ប្រាជ្ញា​នៅ​ក្នុង​ជំរៅ​ដួង​ចិត្ត​ផង!


word:
 សូម​ជំរះ​ទូលបង្គំ ដោយ​ស្លឹក​ហ៊ីសុប* នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​បរិសុទ្ធ សូម​លាង​សំអាត​ទូលបង្គំ នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​ស​ជាង​សំឡី​ទៅ​ទៀត​។


word:
 សូម​ប្រាប់​អោយ​ទូលបង្គំ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​អត់ទោស​ទូលបង្គំ​ហើយ នោះ​ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​សប្បាយ ហើយ​ចិត្ត​សោក​សង្រេង​របស់​ទូលបង្គំ នឹង​បាន​រីករាយ​ឡើង​វិញ។


word:
 ព្រះអង្គ​អើយ សូម​កុំ​ទត​មើល អំពើ​បាប​របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ តែ​សូម​លុប​បំបាត់​កំហុស​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ទូលបង្គំ​ទៅ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ សូម​ប្រទាន​ចិត្ត​គំនិត​ថ្មី​ដ៏​រឹងប៉ឹង​មក​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 សូម​កុំ​បោះ​បង់​ទូលបង្គំ​អោយ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះអង្គ សូម​កុំ​ដក​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ របស់​ព្រះអង្គ​ចេញ​ពី​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ ព្រោះ​តែ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ សូម​គាំទ្រ​ទូលបង្គំ ដោយ​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​ចិត្ត​ទូលាយ​មក​ពី​ព្រះវិញ្ញាណ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រៀនប្រដៅ​មនុស្ស​ពាល ទាំងឡាយ​អោយ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ នោះ​ពួក​គេ​នឹង​បែរ​ចិត្ត​វិល​មក​រក​ព្រះអង្គ​វិញ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​នៃ​ទូលបង្គំ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ស្លាប់​ នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ​ដោយ​អំណរ។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ អោយ​ទូលបង្គំ​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​ទេ ទោះ​បី​តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល ក៏​មិន​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 យញ្ញបូជា​ដែល​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ អោយ​ទូលបង្គំ​ថ្វាយ គឺ​ចិត្ត​សោក​ស្ដាយ ព្រះអង្គ​តែងតែ​ទទួល​ចិត្ត​សោក​ស្ដាយ និង​ចិត្ត​លែង​មាន​អំនួត។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ សូម​ប្រោសប្រណី​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ហើយ​សូម​មេត្តា​ប្រទាន​អោយ ក្រុង​យេរូសាឡឹម​បាន​រឹងមាំ​ឡើង​វិញ​ផង។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​គាប់​ព្រះហឫទ័យ នឹង​តង្វាយ​ដែល​ស្រប​តាម​វិន័យ*​របស់​ព្រះអង្គ​ គឺ​តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល ហើយ​គេ​នឹង​យក​គោ​ឈ្មោល មក​ថ្វាយ​នៅ​លើ​អាសនៈ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 អ្នក​ខ្លាំង​ពូកែ​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ចេះ​តែ​អួត ពី​អំពើ​អាក្រក់​របស់​ខ្លួន​ដូច្នេះ? ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​ជានិច្ច!។


word:
 រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​អ្នក​តែងតែ​គិតគូរ ចង់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត ពាក្យ​សំដី​របស់​អ្នក​មុត​ជាង​កាំបិត​កោរ​ទៅ​ទៀត គឺ​ប៉ិនប្រសប់​ខាង​បោក​បញ្ឆោត​ណាស់។


word:
 ហេតុ​នេះ ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​បំផ្លាញ អ្នក​រហូត​ត​ទៅ​ជា​មិន​ខាន ព្រះអង្គ​នឹង​ដក​ហូត​អ្នក​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​សំបែង​របស់​ខ្លួន ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​យក​អ្នក​ចេញ ពី​ពិភព​លោក​ដែល​យើង​រស់​នៅ​នេះ។


word:
 «មើល​អ្នក​នុ៎ះ! គាត់​ពុំ​បាន​យក​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ទី​ពឹង​ទេ គាត់​ទុក​ចិត្ត​លើ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ស្ដុកស្ដម្ភ​របស់​ខ្លួន ហើយ​ស្មាន​ថា​ខ្លួន​ខ្លាំង​ពូកែ មក​ពី​មាន​ល្បិច»។


word:
 រីឯ​ខ្ញុំ​វិញ ខ្ញុំ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ប្រៀប​ដូច​ជា​ដើម​អូលីវ​ដែល​មាន​ស្លឹក​ខៀវ​ខ្ចី ខ្ញុំ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា របស់​ព្រះជាម្ចាស់​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ចំពោះ​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ នៅ​ចំពោះ​មុខ​អស់​អ្នក​គោរព​ប្រណិប័តន៍​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ល្អ​សប្បុរស។


word:
 មនុស្ស​ឥត​គំនិត​តែងតែ​រិះគិត​ថា «គ្មាន​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ»។ ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​ពាល ហើយ​នាំ​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ព្រៃផ្សៃ គឺ​គ្មាន​នរណា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ទាល់​តែ​សោះ។


word:
 ពី​ស្ថាន​បរមសុខ ព្រះជាម្ចាស់​ទត​មើល​មក​មនុស្ស​លោក ក្រែង​លោ​មាន​នរណា​ម្នាក់​មាន​ប្រាជ្ញា ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​សុទ្ធ​តែ​វង្វេង​ទាំង​អស់​គ្នា ពួក​គេ​រួម​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ពុក​រលួយ គ្មាន​នរណា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ទាល់​តែ​សោះ សូម្បី​តែ​ម្នាក់​ក៏​គ្មាន​ផង។​


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «តើ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត ពិត​ជា​មិន​យល់​អ្វី​ទាំង​អស់​ឬ?។ ពួក​គេ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត ដោយ​កេងប្រវ័ញ្ច​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង ហើយ​មិន​ដែល​គោរព​បំរើ​យើង​ទាល់​តែ​សោះ»។


word:
 ទោះ​បី​គ្មាន​មូល​ហេតុ​អ្វី​គួរ​អោយ​ភ័យ​ខ្លាច ក៏​ដោយ ក៏​គេ​នាំ​គ្នា​ភ័យ​ញាប់ញ័រ​ដែរ ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​ធ្វើ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ របស់​ប្រជារាស្ត្រ​ព្រះអង្គ​ស្លាប់​ចោល​ឆ្អឹង ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ ព្រោះ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​កំចាត់កំចាយ​ពួក​គេ។


word:
 សូម​អោយ​ព្រះអង្គ​ដែល​គង់​នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន សង្គ្រោះ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល! ពេល​ព្រះជាម្ចាស់​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​ជា​ឈ្លើយ​មក​ស្រុក​វិញ​ កូន​ចៅ​របស់​លោក​យ៉ាកុប​នឹង បាន​ត្រេកអរ​យ៉ាង​ខ្លាំង ប្រជារាស្ត្រ​អ៊ីស្រាអែល​នឹង​មាន​អំណរ សប្បាយ​ដ៏​លើសលប់។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ ដោយ​យល់​ដល់​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ​របស់​ទូលបង្គំ​ផង


word:
 ដ្បិត​ជន​បរទេស​លើក​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ មនុស្ស​ឃោរឃៅ​ចង់​ដក​ជីវិត​ទូលបង្គំ ចិត្ត​អ្នក​ទាំង​នោះ មិន​រវីរវល់​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​តប​ស្នង​ទៅ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ តាម​អំពើ​ដែល​គេ​ប្រព្រឹត្ត។ សូម​កំទេច​ពួក​គេ​អោយ​វិនាស​សូន្យឈឹង​ទៅ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះ ត្រង់​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ដោយ​ស្មោះ​អស់​ពី​ចិត្ត ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ផុត​ពី​អាសន្ន​គ្រប់​បែប​យ៉ាង ហើយ​ទូលបង្គំ​នឹង​ឃើញ​ខ្មាំង​សត្រូវ របស់​ទូលបង្គំ​បរាជ័យ​។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​កុំ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​ទទូច​អង្វរ​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ទ្រង់​មេត្តា​ព្រះសណ្ដាប់​ទូលបង្គំ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​វិញ​ផង ទូលបង្គំ​ខ្វល់​ខ្វាយ ទាំង​តប់ប្រមល់ និង​ថប់​បារម្ភ​ជា​ខ្លាំង


word:
 នៅ​ពេល​ឮ​ពាក្យ​សំដី​របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ និង​មនុស្ស​ពាល​នាំ​គ្នា​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ។ ពួក​គេ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​រង​ទុក្ខ​វេទនា គេ​នាំ​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ​ដោយ​កំហឹង។


word:
 ទូលបង្គំ​គិត​ថា «ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មាន​ស្លាប​ដូច​ព្រាប នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ហើរ​ទៅ​រក​កន្លែង​មួយ សំរាប់​ជ្រក​កោន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ! សូម​កុំ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ របស់​ទូលបង្គំ​និយាយ​ស្ដាប់​គ្នា​បាន​ឡើយ ដ្បិត​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ទូលបង្គំ​ឃើញ​មាន​តែ អំពើ​ឃោរឃៅ និង​ការ​ឈ្លោះ​ប្រកែក​គ្នា។


word:
 ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​នៅ​ជុំវិញ​កំពែង​ក្រុង ហើយ​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង មាន​សុទ្ធ​តែ​អំពើ​ទុច្ចរិត និង​អំពើ​ពាល។


word:
 នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​មាន​សុទ្ធ​តែ​ឧក្រិដ្ឋកម្ម ហើយ​នៅ​តាម​ទី​ផ្សារ មាន​សុទ្ធ​តែ​ការ​ជិះជាន់ និង​ការ​បោក​ប្រាស់។


word:
 អ្នក​ដែល​បំបាក់​មុខ​ខ្ញុំ មិន​មែន​ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ​ទេ ប្រសិន​បើ​ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​មែន ខ្ញុំ​មុខ​ជា​ទ្រាំទ្រ​បាន​មិន​ខាន ហើយ​អ្នក​ដែល​វាយ​ប្រហារ​ខ្ញុំ ក៏​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ស្អប់​ខ្ញុំ​ដែរ ប្រសិន​បើ​ជា​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ខ្ញុំ​មែន ខ្ញុំ​មុខ​ជា​គេច​ខ្លួន​មិន​ខាន


word:
 យើង​ធ្លាប់​ស្និទ្ធស្នាល​ជា​មួយ​គ្នា យើង​ធ្លាប់​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​មួយ​គ្នា ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​អោយ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ស្លាប់​យ៉ាង​ទាន់ហន់ សូម​អោយ​ពួក​គេ​ធ្លាក់​នរក​ទាំង​រស់ ចិត្ត​គំនិត​របស់​គេ​ពោរពេញ ទៅ​ដោយ​អំពើ​អាក្រក់​គ្រប់​បែប​យ៉ាង។


word:
 ខ្ញុំ​ស្រែក​ថ្ងូរ និង​ទទូច​អង្វរ​ព្រះអង្គ ទាំង​ព្រឹក​ទាំង​ថ្ងៃ​ត្រង់​ទាំង​ល្ងាច ហើយ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ។


word:
 ទោះ​បី​មាន​ខ្មាំង​សត្រូវ​លើក​គ្នា សន្ធឹក​សន្ធាប់​មក​វាយ​ប្រហារ​ខ្ញុំ​ក្ដី ក៏​ព្រះអង្គ​រំដោះ​ខ្ញុំ​អោយ​បាន​សុខសាន្ត​ដែរ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​គ្រង​រាជ្យ​តាំង​ពី​អស់កល្ប​រៀង​មក សូម​ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ ហើយ​បំបាក់​មុខ​ពួក​គេ​ទៅ អ្នក​ទាំង​នោះ​មិន​ដូរ​គំនិត​ឡើយ គឺ​ពួក​គេ​មិន គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​ទាល់​តែ​សោះ។


word:
 ពាក្យ​សំដី​របស់​គេ​ផ្អែម​ជាង​ទឹក​ឃ្មុំ​ទៅ​ទៀត តែ​ចិត្ត​របស់​គេ​ឃោរឃៅ គិត​តែ​ពី​ធ្វើ​សឹក​សង្គ្រាម​ប៉ុណ្ណោះ ពាក្យ​សំដី​របស់​គេ​ទន់ភ្លន់​ដូច​សំពត់​សូត្រ តែ​មុត​ដូច​មុខ​ដាវ។


word:
 ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  នោះ​ទ្រង់​នឹង​ជួយ​គាំទ្រ​អ្នក​ជា​មិន​ខាន ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មិន​ដែល​ទុក​អោយ​មនុស្ស​សុចរិត ត្រូវ​បរាជ័យ​រហូត​នោះ​ទេ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​ធ្លាក់​រណ្ដៅ​ទៅ ពួក​នោះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ឃាតក និង​ជន​បោក​ប្រាស់ សូម​កុំ​អោយ​ពួក​នោះ​អាច​រស់ បាន​ពាក់​កណ្ដាល​អាយុ​របស់​ខ្លួន​ឡើយ ចំណែក​ឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​មាន​មនុស្ស​លើក​គ្នា​វាយ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ គេ​លើក​គ្នា​មក​ប្រយុទ្ធ និង បៀតបៀន​ទូលបង្គំ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។


word:
 ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ នាំ​គ្នា​ដេញ​វាយ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ ពួក​គេ​វាយ​ឫក​ខ្ពស់ ហើយ​គេ​មាន​គ្នា​ច្រើន មក​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ទូលបង្គំ។


word:
 ខ្ញុំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ តើ​មនុស្ស​ដែល​តែងតែ​ស្លាប់​ អាច​ធ្វើ​អ្វី​ខ្ញុំ​កើត?។


word:
 ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ពួក​គេ​ជេរ​ប្រមាថ ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចុក​ចាប់ គេ​តែង​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​បាប​ខ្ញុំ​ជានិច្ច។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ តាម​អំពើ​អាក្រក់ ដែល​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត សូម​ទ្រង់​សំដែង​ព្រះពិរោធ បង្ក្រាប​ប្រជាជន​ទាំង​នោះ។


word:
 ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ច្បាស់​ថា ទូលបង្គំ​រង​ទុក្ខ​យ៉ាង​ណា សូម​ត្រង​ទឹក​ភ្នែក​ទូលបង្គំ​ទុក ព្រះអង្គ​បាន​រាប់​តំណក់​ទឹក​ភ្នែក ទាំង​នោះ​ក្នុង​បញ្ជី​ស្រាប់​ហើយ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ​មុខ​ជា​ដក​ខ្លួន​ថយ ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​គង់​នៅ​ខាង​ខ្ញុំ។


word:
 ខ្ញុំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះបន្ទូល​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ខ្ញុំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ តើ​មនុស្ស​ដែល​តែងតែ​ស្លាប់ អាច​ធ្វើ​អ្វី​ខ្ញុំ​បាន?។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! ទូលបង្គំ​ត្រូវ​តែ​ថ្វាយ​តង្វាយ តាម​ពាក្យ​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​បន់ស្រន់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ស្លាប់ ជើង​ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ត្រូវ​ជំពប់​ដួល​ឡើយ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ដើរ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ ក្រោម​ពន្លឺ​ដែល​បំភ្លឺ​មនុស្ស​លោក។


word:
 សូម​អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អាណិត​មេត្តា​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មក​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​មក ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​ព្រះបារមី​របស់​ព្រះអង្គ រហូត​ទាល់​តែ​ទុក្ខ​លំបាក​នេះ​កន្លង​ផុត​ទៅ។


word:
 ខ្ញុំ​បាន​ស្រែក​រក​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត គឺ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ប្រោស​ប្រទាន​មក​ខ្ញុំ នូវ​អ្វីៗ​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ។


word:
 ពី​ស្ថាន​បរមសុខ សូម​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ការ​សង្គ្រោះ​មក​ខ្ញុំ សូម​ព្រះអង្គ​វាយ​ប្រហារ​អស់​អ្នក ដែល​បៀតបៀន​ខ្ញុំ សូម​ព្រះជាម្ចាស់​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា និង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​នាំ​គ្នា​ឡោមព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ អ្នក​ទាំង​នោះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​សត្វ​សិង្ហ ដែល​ប្រុង​ស៊ី​សាច់​មនុស្ស ធ្មេញ​របស់​គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​លំពែង និង​ព្រួញ អណ្ដាត​របស់​គេ​ជា​ដាវ​ដ៏​មុត។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​សំដែង​ភាព​ថ្កុំថ្កើង​ឧត្ដុង្គឧត្ដម របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​សូម​អោយ​សិរីរុងរឿង របស់​ព្រះអង្គ​ភ្លឺ​ចែង​ចាំង​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល។


word:
 សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​នាំ​គ្នា​ដាក់​អន្ទាក់​ចាំ​ចាប់ ទូលបង្គំ ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ព្រួយ​ចិត្ត​ជា​ខ្លាំង។ ពួក​គេ​បាន​ជីក​រណ្ដៅ​នៅ​ពី​មុខ​ទូលបង្គំ តែ​ខ្លួន​គេ​ផ្ទាល់​បាន​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​នោះ។


word:
 ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ​ទាំង​ស្រុង ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង។


word:
 ឱ​ព្រលឹង​ខ្ញុំ​អើយ​ ចូរ​ភ្ញាក់​ឡើង! ឱ​ឃឹម និង​ពិណ​របស់​ខ្ញុំ​អើយ ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង​ឡើង ខ្ញុំ​នឹង​ដាស់​ព្រះអាទិត្យ​អោយ​រះ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង ព្រះអង្គ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា


word:
 ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ខ្ពស់​រហូត​ដល់​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ ខ្ពស់​ដល់​អាកាសវេហាស៍។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​បង្ហាញ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង ឧត្ដុង្គឧត្ដម​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​សូម​អោយ​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ ភ្លឺ​ចែង​ចាំង​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល។


word:
 ចៅក្រម​ទាំងឡាយ​អើយ ពេល​កាត់​ក្ដី តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​និយាយ​សេចក្ដី​ពិត​ឬ? តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​កាត់​ក្ដី​អោយ​មនុស្ស​លោក ដោយ​យុត្តិធម៌​ឬ?


word:
 ទេ! ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ អ្នក​រាល់​គ្នា ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដោយ​ចេតនា អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ឃោរឃៅ រាលដាល​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​មាន​ចិត្ត​វៀចវេរ​តាំង​ពី​ក្នុង​ផ្ទៃ​ម្ដាយ ហើយ​ចេះ​កុហក និង​វង្វេង តាំង​ពី​ទើប​កើត​មក​ម៉្លេះ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​កាច់​បំបាក់​ធ្មេញ​របស់​ពួក​គេ!  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​បំបាក់​ចង្កូម​ពួក​សិង្ហ​ទាំង​នោះ​ទៅ!


word:
 សូម​អោយ​អ្នក​ទាំង​នោះ​រសាត់​បាត់​ទៅ ដូច​ទឹក​ហូរ​ឥត​ត្រឡប់ សូម​អោយ​ពួក​គេ​បាន​រាប​ដូច​ជា​ស្មៅ ដែល​មនុស្ស​ដើរ​ជាន់។


word:
 សូម​អោយ​ពួក​គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ជន្លេន ដែល​វារ​ទៅ​មុខ ហើយ​ស្ងួត​ក្រៀម​អស់​ទៅ សូម​អោយ​ពួក​គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​កូន​រលូត ស្លាប់​ទៅ ទាំង​ពុំ​ឃើញ​ពន្លឺ


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស អាក្រក់​វិនាស​សូន្យ​ទៅ ដូច​បន្លា​ដែល​ពុំ​ទាន់​ដុះ​ចេញ​មក​ស្រួលបួល​ផង ក៏​ត្រូវ​ខ្យល់​កួច​ផាត់​បាត់​ទៅ គឺ​ទោះ​បី​នៅ ខៀវ​ស្រស់​ក្ដី ឬ​ក្រៀម​ទៅ​ហើយ​ក្ដី។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​សុចរិត​វិញ គេ​នឹង​រីករាយ ដោយ​បាន​ឃើញ​ព្រះជាម្ចាស់ សងសឹក​ជំនួស​ពួក​គេ ហើយ​គេ​លាង​ជើង​នៅ​ក្នុង​ឈាម របស់​មនុស្ស​អាក្រក់។


word:
 ពេល​នោះ ប្រជាជន​ទាំងឡាយ​នាំ​គ្នា​ពោល​ថា: ពិត​មែន​ហើយ មនុស្ស​សុចរិត​នឹង​ទទួល​រង្វាន់​ ពិត​មែន​ហើយ មាន​ព្រះជាម្ចាស់​មួយ​ព្រះអង្គ ជំនុំជំរះ​មនុស្ស​លោក។


word:
 ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​ផង សូម​ការពារ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​បាប​ទូលបង្គំ។


word:
 សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទុច្ចរិត សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត ពី​មនុស្ស​ស្រេក​ឈាម។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ! ទោះ​បី​ទូលបង្គំ​ពុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អ្វី​ខុស ឬ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ណា​មួយ​ក៏​ដោយ ក៏​ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ពួន​ស្ទាក់​ចាំ​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ មនុស្ស​មាន​អំណាច​ឃុបឃិត​គ្នា ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ​ដែរ។


word:
 ទោះ​បី​ទូលបង្គំ​គ្មាន​កំហុស​អ្វី​ក៏​ដោយ ពួក​គេ​ខំ​រូតរះ​រៀបចំ​ខ្លួន​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះអង្គ​អើយ សូម​តើន​ឡើង យាង​មក​រក​ទូលបង្គំ សូម​ទត​មក​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ឱ​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល សូម​តើន​ឡើង ដាក់​ទោស​ប្រជាជាតិ​ទាំង​អស់​នោះ សូម​កុំ​ប្រណីសន្ដោស​ពួក​ក្បត់​ដ៏​ទុច្ចរិត ទាំង​នោះ​ឡើយ!។


word:
 មាត់​របស់​គេ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ ពាក្យ​សំដី​អាក្រក់ ពាក្យ​សំដី​របស់​គេ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដាវ គេ​គិត​ថា គ្មាន​នរណា​ស្ដាប់​ឮ​ទេ?


word:
 ចំណែក​ឯ​ព្រះអង្គ​វិញ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​សើច​ចំអក​អោយ​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​ចំអក​អោយ​ប្រជាជាតិ​ទាំង​នោះ។


word:
 ទូលបង្គំ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ជា​កម្លាំង​នៃ​ទូលបង្គំ ព្រះជាម្ចាស់​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ មេត្តាករុណា ទ្រង់​យាង​មក​រក​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​អោយ​ខ្ញុំ​បាន​សប្បាយ ដោយ​ឃើញ​ខ្មាំង​សត្រូវ​បរាជ័យ។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​ជា​ខែល​ការពារ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ សូម​កុំ​ប្រហារ​ពួក​គេ​ឡើយ ក្រែង​លោ​ប្រជាជន​ទូលបង្គំ ភ្លេច​អំពី​ជ័យជំនះ​របស់​ព្រះអង្គ តែ​សូម​អង្រួន និង​ច្រាន​ទំលាក់​ពួក​គេ ដោយសារ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ!។


word:
 ពេល​ហារ​មាត់​និយាយ គេ​ពោល​ចេញ​មក សុទ្ធ​តែ​ពាក្យ​សំដី ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​អំពើ​បាប ដូច្នេះ សូម​អោយ​ពួក​គេ​ជាប់​អន្ទាក់ ដោយសារ​តែ​ចិត្ត​អួតអាង​របស់​ខ្លួន! ដ្បិត​ពួក​គេ​គិត​តែ​ពី​ជេរ​ប្រទេចផ្ដាសា និង​និយាយ​កុហក។


word:
 សូម​បំផ្លាញ​ពួក​គេ អោយ​វិនាស​អន្តរាយ​យ៉ាង​ទាន់ហន់​ទៅ សូម​បំផ្លាញ​ពួក​គេ​អោយ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ! ពេល​នោះ មនុស្ស​គ្រប់ៗ​គ្នា​នឹង​ដឹង​ថា ព្រះជាម្ចាស់​គ្រប់គ្រង​នៅ​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​គ្រប់គ្រង រហូត​ដល់​ស្រុក​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី​ដែរ។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ច្រៀង​សរសើរ​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ពេល​ព្រឹក​ទូលបង្គំ​ថ្លែង​ពី​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ និង​ជា​ជំរក​នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​អាសន្ន។


word:
 ឱ​ព្រះ​ដ៏​ជា​កម្លាំង​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ ជា​ព្រះ​ដែល​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ទូលបង្គំ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​បោះ​បង់​ចោល​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​បាក់​ទ័ព ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​យើង​ខ្ញុំ​ក៏​ដោយ ព្រះអង្គ​អើយ សូម​ស្រោច​ស្រង់​យើង​ខ្ញុំ​ឡើង​វិញ​ផង។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ផែនដី​រញ្ជួយ និង​ប្រេះ​ចេញ​ពី​គ្នា ឥឡូវ​នេះ សូម​ទ្រង់​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ឡើង​វិញ​ផង ព្រោះ​ផែនដី​កំពុង​រង្គើ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ជួប​នឹង​ទុក្ខ​វេទនា​ដ៏​សែន​ពិបាក ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​ទោស​យើង​ខ្ញុំ ស្ទើរ​តែ​វង្វេង​ស្មារតី។


word:
 សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ឆ្លើយ​តប​នឹង​យើង​ខ្ញុំ​ផង ដើម្បី​អោយ​ប្រជាជន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់ របស់​ព្រះអង្គ​បាន​រួច​ជីវិត។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល ពី​ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះអង្គ​មក​ថា: «យើង​នឹង​យក​ជ័យជំនះ យើង​នឹង​បែង​ចែក​ស្រុក​ស៊ីគែម យើង​នឹង​វាស់​ជ្រលង​ភ្នំ​ស៊ូកូត ចែក​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង។


word:
 កាឡាត​ជា​ទឹក​ដី​របស់​យើង ហើយ​ម៉ាណាសេ​ក៏​ជា​ទឹក​ដី​របស់​យើង​ដែរ អេប្រាអ៊ីម​ប្រៀប​ដូច​ជា​មួក​ដែក​របស់​យើង ហើយ​យូដា​ជា​ដំបង​រាជ្យ​របស់​យើង។


word:
 ទឹក​ដី​ម៉ូអាប់​ជា​កន្លែង​ដែល​យើង​លាង​ជើង យើង​បោះ​ស្បែក​ជើង​យើង​លើ​ទឹក​ដី​អេដុម ដើម្បី​បញ្ជាក់​ថា​យើង​ជា​ម្ចាស់​លើ​ទឹក​ដី​នេះ​។ យើង​នឹង​ស្រែក​ប្រកាស​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​នឹង​ស្រុក​ភីលីស្ទីន!»។


word:
 តើ​នរណា​អាច​នាំ​ខ្ញុំ​ចូល​ទៅ ក្នុង​ទីក្រុង​ដ៏​មាំមួន​បាន? តើ​នរណា​អាច​នាំ​ខ្ញុំ​ចូល​ទៅ​ស្រុក​អេដុម?


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​អាច​នាំ​យើង​ខ្ញុំ ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​បោះ​បង់​ចោល​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ឈប់​យាង​ទៅ​ជា​មួយ កងទ័ព​យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ហើយ។


word:
 សូម​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​ប្រឆាំង​តទល់ នឹង​ពួក​សត្រូវ​ផង ដ្បិត​ការ​សង្គ្រោះ​មក​ពី​មនុស្ស​លោក ឥត​ប្រយោជន៍​អ្វី​សោះ។


word:
 បើ​ព្រះជាម្ចាស់​គង់​នៅ​ជា​មួយ​យើង នោះ​យើង​នឹង​មាន​ជ័យជំនះ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ក្រាប​បច្ចាមិត្ត របស់​យើង​អោយ​រាប។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​សំរែក ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់ នឹង​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​របស់​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​នៅ​ទី​ដាច់​ស្រយាល ហើយ​អស់​សង្ឃឹម ទូលបង្គំ​ស្រែក​រក​ព្រះអង្គ សូម​ដឹក​នាំ​ទូលបង្គំ​ទៅ​កាន់​ថ្មដា ដែល​ទូលបង្គំ​មិន​អាច​ទៅ​ដល់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង!។


word:
 ទូលបង្គំ​ចង់​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រះពន្លា របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ ទូលបង្គំ​នឹង​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់ ព្រះបារមី​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​តែងតែ​ព្រះសណ្ដាប់ ពាក្យ​អង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​ប្រទាន​មក​ទូលបង្គំ​នូវ​មត៌ក ដែល​ព្រះអង្គ​បម្រុង​ទុក​សំរាប់​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ប្រទាន​អោយ​ព្រះរាជា មាន​ព្រះជន្មាយុ​យឺនយូរ សូម​អោយ​ព្រះជន្មាយុ​របស់​ព្រះរាជា ស្ថិត​នៅ​ជា​ច្រើន​តំណ​ត​រៀង​ទៅ!


word:
 សូម​អោយ​ព្រះរាជា​បាន​គ្រង​រាជ្យ នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់​រហូត​ត​ទៅ! ព្រះអម្ចាស់​អើយ សូម​ថែរក្សា​ព្រះរាជា ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា ដ៏​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​សរសើរ ព្រះនាម​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ឥត​ឈប់​ឈរ ស្រប​តាម​ពាក្យ​ដែល​ទូលបង្គំ បាន​សន្យា​ចំពោះ​ព្រះអង្គ!។


word:
 ព្រះអង្គ​តែ​មួយ​គត់​ជា​ថ្មដា ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ជា​កំពែង​ដ៏​រឹងមាំ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ត្រូវ​បរាជ័យ​ឡើយ។


word:
 តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចោមរោម​វាយ ប្រហារ​មនុស្ស​តែ​ម្នាក់​ដូច្នេះ​ដល់​កាល​ណា? អ្នក​រាល់​គ្នា​រក​ប្រហារ​ជីវិត​មនុស្ស ដូច​គេ​ចង់​រំលំ​កំពែង​ទ្រុឌទ្រោម និង​ផ្ដួល​របង​ដែល​ជិត​រលំ​ឬ?


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ចង់​អោយ​តែ​អ្នក​នោះ បាត់​បង់​យសស័ក្ដិ អ្នក​រាល់​គ្នា​ចូល​ចិត្ត​កុហក មាត់​អ្នក​រាល់​គ្នា​អោយ​ពរ តែ​ចិត្ត​អ្នក​រាល់​គ្នា​បែរ​ជា​ដាក់​បណ្ដាសា​វិញ។


word:
 ពិត​មែន​ហើយ មាន​តែ​នៅ​ក្បែរ​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ ដែល​ចិត្ត​ខ្ញុំ​បាន​ស្ងប់ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ទី​សង្ឃឹម​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ការ​សង្គ្រោះ និង​សិរីរុងរឿង​របស់​ខ្ញុំ ស្ថិត​នៅ​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ទាំង​ស្រុង ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ថ្មដា​ដ៏​រឹងមាំ និង​ជា​ទី​ជំរក​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ប្រជាជន​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ផ្ញើ​ជីវិត លើ​ព្រះអង្គ គ្រប់​ពេល​វេលា​ទៅ ចូរ​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ពី​ទុក្ខ​កង្វល់​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ជំរក​របស់​យើង។


word:
 មនុស្ស​លោក​ប្រៀប​បាន​នឹង​មួយ​ដង្ហើម​ប៉ុណ្ណោះ មនុស្ស​លោក​គ្មាន​តម្លៃ​អ្វី​សោះ ប្រសិន​បើ​យើង​ថ្លឹង​មនុស្ស​ទាំង​អស់​លើ​ជញ្ជីង​មួយ នោះ​ស្រាល​ជាង​មួយ​ដង្ហើម​ទៅ​ទៀត។


word:
 មិន​ត្រូវ​ទុក​ចិត្ត​លើ​អំពើ​ហិង្សា​ឡើយ ហើយ​កុំ​សង្ឃឹម​លើ​ការ​លួច​ប្លន់​ដែរ។ ប្រសិន​បើ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​អ្នក​រាល់​គ្នា​កើន​ចំនួន ច្រើន​ឡើង មិន​ត្រូវ​ជំពាក់​ចិត្ត​ឡើយ។


word:
 ខ្ញុំ​ឮ​ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល មួយ​លើក​ជា​ពីរ​លើក​ថា ឫទ្ធិ​អំណាច​ស្ថិត​នៅ​លើ​ព្រះអង្គ​ទាំង​អស់


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ព្រះអង្គ​នឹង​តប​ស្នង​អោយ​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ តាម​អំពើ​ដែល​ខ្លួន​បាន​ប្រព្រឹត្ត។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​មែន ទូលបង្គំ​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​ចង់​នៅ​ក្បែរ​ព្រះអង្គ​ណាស់ ទូលបង្គំ​ចង់​នៅ​ជាប់​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ ដូច​ដី​ដ៏​ស្ងួត​បែក​ក្រហែង​ត្រូវ​ការ​ទឹក​។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​នៅ​ក្នុង​ទីសក្ការៈ ទូលបង្គំ​បាន​ឃើញ​ឫទ្ធានុភាព និង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ប្រសើរ​លើស​ជីវិត​ទៅ​ទៀត ទូលបង្គំ​នឹង​ពោល​ពាក្យ​សរសើរ​តម្កើង សិរីរុងរឿង​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ អស់​មួយ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ ហើយ​ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​ដៃ​ឡើង ថ្វាយបង្គំ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​បាន​សប្បាយ មាន​សុខដុមរមនា ហើយ​ទូលបង្គំ​នឹង​បន្លឺ​សំឡេង​ឡើង ច្រៀង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ។


word:
 ចិត្ត​គំនិត​ទូលបង្គំ នៅ​ជាប់​ជំពាក់​នឹង​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​គាំទ្រ​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះរាជា​នឹង​មាន​អំណរ ដោយ​ព្រះនាម​ព្រះជាម្ចាស់ អ្នក​ណា​ស្បថ​ក្នុង​ព្រះនាម​ព្រះជាម្ចាស់ អ្នក​នោះ​នឹង​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ រីឯ​អ្នក​ដែល​ចូល​ចិត្ត​និយាយ​កុហក នឹង​ត្រូវ​បាត់​មាត់​សូន្យឈឹង​ទៅ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ទំនួញ របស់​ទូលបង្គំ! ទូលបង្គំ​ភ័យ​ខ្លាច​ខ្មាំង​សត្រូវ​ណាស់ សូម​ការពារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 សូម​ការពារ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត ពី​ការ​ឃុបឃិត​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ និង​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​រួច​ផុត ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ពួក​មនុស្ស​ពាល។


word:
 ពួក​គេ​លួច​ប្រហារ​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ គឺ​គេ​ប្រហារ​មិន​អោយ​ដឹង​ខ្លួន ហើយ​ពួក​គេ​មិន​ខ្លាច​ក្រែង​អ្វី​ឡើយ។


word:
 ពួក​គេ​និយាយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា អោយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ពួក​គេ​គិត​គ្នា​ពី​ការ​លប​ដាក់​អន្ទាក់ ចាំ​ចាប់​អ្នក​ដទៃ​ទាំង​ពោល​ថា «គ្មាន​នរណា​ឃើញ​ទេ!»។


word:
 គេ​នាំ​គ្នា​បង្ក​អំពើ​ទុច្ចរិត​ទាំង​ពោល​ថា៖ «ឥឡូវ​នេះ​យើង​រៀបចំ​ផែន​ការ របស់​យើង​យ៉ាង​ល្អ​រួច​រាល់​ហើយ!»។ គ្មាន​នរណា​អាច​យល់​គំនិត​អប្រិយ នៅ​ក្នុង​ជំរៅ​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​បាន​ទេ!​


word:
 មនុស្ស​លោក​ទាំង​អស់​នឹង​នាំ​គ្នា​កោត​ស្ញប់ស្ញែង គេ​ប្រកាស​ពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ គេ​យល់​អំពី​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ។


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​សុចរិត​មាន​អំណរ​សប្បាយ ដោយសារ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​នាំ​គ្នា​មក​ជ្រក​កោន​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់ លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ហើយ​ថ្វាយ​តង្វាយ តាម​ពាក្យ​ដែល​យើង​ខ្ញុំ បាន​សន្យា​ចំពោះ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ របស់​មនុស្ស​លោក​ជានិច្ច ពួក​គេ​នឹង​មក​រក​ព្រះអង្គ​ទាំង​អស់​គ្នា។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ​អស់​អ្នក ដែល​ព្រះអង្គ​ជ្រើស​រើស ហើយ​នាំ​ចូល​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះអង្គ។ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ស្កប់​ចិត្ត​ដោយ​បាន​ទទួល​ព្រះពរ នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុចរិត ព្រះអង្គ​បាន​ឆ្លើយ​តប​មក​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​សំដែង​ឫទ្ធិបារមី គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច ប្រជាជន​នានា​ដែល​រស់​នៅ​ទី​ឆ្ងាយ​ដាច់​ស្រយាល នៃ​ផែនដី និង​នៅ​ខាង​នាយ​សមុទ្រ នឹង​នាំ​គ្នា​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ពង្រឹង​ភ្នំ​ទាំងឡាយ​អោយ​រឹងមាំ ដោយសារ​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​សន្ធឹក​រលក​សមុទ្រ ដ៏​គគ្រឹកគគ្រេង​បាន​ស្ងប់ឈឹង ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ធ្វើ​អោយ​សំឡេង ដ៏​អឺងកង​របស់​ប្រជាជន ទាំងឡាយ​បាន​ស្ងប់​ស្ងៀម​ដែរ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​ទី​ដាច់​ស្រយាល នៃ​ផែនដី​នឹង​នាំ​គ្នា​ស្ញែង​ខ្លាច ដោយ​ឃើញ​ទី​សំគាល់​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជន ដែល​រស់​នៅ​ទិស​ខាង​កើត និង​ទិស​ខាង​លិច មាន​អំណរ​សប្បាយ​ដ៏​លើសលប់។


word:
 ព្រះអង្គ​ថែ​ទាំ​ផែនដី ដោយ​ប្រទាន​អោយ​ផែនដី​មាន​ទឹក​ដ៏​បរិបូណ៌ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ផែនដី​មាន​ភោគផល ដ៏​សម្បូណ៌​ហូរហៀរ ជ្រលង​ដង​អូ​របស់​ព្រះអង្គ មាន​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ទឹក ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ស្រូវ​អោយ​មនុស្ស​លោក ដោយ​រៀបចំ​ដូច​ត​ទៅ​នេះ


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​ស្រោច​ស្រព​ស្រែ​ចំការ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ដី​ដាំ​ដំណាំ​បាន​រាប​ស្មើ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​ភ្លៀង ដក់​នៅ​តាម​វាល​ស្រែ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​គ្រាប់​ពូជ ទាំងឡាយ​ដុះ​ឡើង។


word:
 នៅ​រដូវ​ចំរូត​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ស្រូវ ដែល​ជា​ព្រះអំណោយ​ទាន​ដ៏​សប្បុរស​បំផុត។ ទី​ណា​ដែល​ព្រះអង្គ​យាង​ទៅ ទី​នោះ​មាន​ភោគផល​ដ៏​ហូរហៀរ។


word:
 វាល​ស្មៅ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ហ្វូង​ចៀម ជ្រលង​ភ្នំ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ស្រូវ អ្វីៗ​សព្វ​សារពើ​បន្លឺ​សំឡេង​ច្រៀង​ឡើង ដោយ​អំណរ​ដ៏​លើសលប់!។


word:
 ចូរ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង ថ្វាយ​សិរីរុងរឿង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ចូរ​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា: ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច​ណាស់! ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ​នាំ​គ្នា​លុត​ក្រាប ដោយ​ឃើញ​ព្រះចេស្ដា​ដ៏​ធំធេង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 មនុស្សម្នា​នៅ​ផែនដី​ទាំង​មូល ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ ហើយ​នាំ​គ្នា​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ព្រះអង្គ គេ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​មក​រំពៃ​មើល​ស្នា​ព្រះហស្ដ របស់​ព្រះជាម្ចាស់! កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ចំពោះ​មនុស្ស​លោក គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច​ណាស់។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​សមុទ្រ​រីង ទៅ​ជា​ដី​គោក ដើម្បី​អោយ​ប្រជាជន​ដើរ​ឆ្លង។ ដោយ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នោះ យើង​មាន​អំណរ​សប្បាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ដោយសារ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ពិនិត្យ​មើល​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ ដើម្បី​កុំ​អោយ​ពួក​បះបោរ អាច​ក្រោក​ឡើង​បាន​ឡើយ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! ព្រះអង្គ​បាន​ល្បងល​មើល​ចិត្ត​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​បាន​លត់ដំ​យើង​ខ្ញុំ ដូច​គេ​បន្សុទ្ធ​ប្រាក់។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​ជួប​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​វេទនា​ជា​ច្រើន​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បណ្ដោយ​អោយ​សត្រូវ បំបោល​សេះ​ពី​លើ​ក្បាល​យើង​ខ្ញុំ យើង​ខ្ញុំ​បាន​ឆ្លង​កាត់​ភ្លើង ឆ្លង​កាត់​ទឹក ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​ចេញ​រួច ហើយ​ប្រទាន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ បាន​សម្បូណ៌​ហូរហៀរ។


word:
 ទូលបង្គំ​ចូល​មក​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ ទាំង​នាំ​តង្វាយ​ដុត​យក​មក​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ដូច​ទូលបង្គំ​បាន​សន្យា


word:
 ទូលបង្គំ​យក​សត្វ​ដ៏​ធាត់ៗ គឺ​ពពែ​ឈ្មោល គោ​ឈ្មោល និង​ចៀម​ឈ្មោល មក​ថ្វាយ​ជា​តង្វាយ ហើយ​ក្លិន​នៃ​យញ្ញបូជា​នេះ​សាយភាយ ឡើង​ទៅ​កាន់​ព្រះអង្គ។


word:
 អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អញ្ជើញ​មក​ស្ដាប់ ខ្ញុំ​នឹង​រៀប​រាប់​អំពី​កិច្ចការ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​ខ្ញុំ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់ នឹង​សំរែក​ទូលអង្វរ​របស់​ខ្ញុំ


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន បដិសេធ​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ខ្ញុំ​ទេ ហើយ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ជានិច្ច!។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​យើង​ខ្ញុំ សូម​ប្រទាន​ពរ​ដល់​យើង​ខ្ញុំ សូម​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ផង!​


word:
 ដូច្នេះ មនុស្ស​នៅ​លើ​ផែនដី នឹង​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​ទាំង​ឡាយ គេ​នឹង​ស្គាល់​ការ​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អោយ​ប្រជាជន ទាំងឡាយ​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​ប្រជាជន​ទាំង​អស់​រួម​គ្នា លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 មហាជន​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​រីករាយ នាំ​គ្នា​ស្រែក​ជយឃោស ដ្បិត​ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​ប្រជារាស្ត្រ​នានា ដោយ​យុត្តិធម៌ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​មហាជន​ទាំងឡាយ នៅ​លើ​ផែនដី។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អោយ​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​ប្រជាជន​ទាំង​អស់​រួម​គ្នា លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 សូម​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​ពរ​អោយ​យើង សូម​អោយ​ប្រជាជន​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​រស់​នៅ​ទី​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ!


word:
 ពេល​ព្រះជាម្ចាស់​ក្រោក​ឡើង ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ​បាក់​ទ័ព ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ព្រះអង្គ នឹង​នាំ​គ្នា​រត់​ចេញ​ពី​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ រលាយ​សូន្យ​ទៅ​ដូច​ជា​ផ្សែង ហើយ​មនុស្ស​អាក្រក់​នឹង​រលាយ​សូន្យ បាត់​ពី​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ដូច​ក្រមួន​ត្រូវ​ថ្ងៃ​។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​សុចរិត​វិញ​នឹង​បាន​រីករាយ គេ​នឹង​អរ​សប្បាយ​ឥត​ឧបមា នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ គេ​មាន​អំណរ​សប្បាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ចូរ​ច្រៀង​តម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់ ចូរ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ! ចូរ​ត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ដែល​ជិះ​សេះ​កាត់​អាកាសវេហាស៍! ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះនាម​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ។ ចូរ​នាំ​គ្នា​អរ​សប្បាយ​ឥត​ឧបមា នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​គង់​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​ដ៏វិសុទ្ធ* ព្រះអង្គ​ជា​ឪពុក​របស់​ក្មេង​កំព្រា ព្រះអង្គ​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ស្ត្រី​មេម៉ាយ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​គ្រួសារ​អោយ​មនុស្ស​ឯកោ ព្រះអង្គ​នាំ​អ្នក​ជាប់​ឃុំឃាំង អោយ​មាន​សេរីភាព​ពេញ​ទី រីឯ​ជន​បះបោរ​វិញ គេ​នឹង​ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ហួតហែង។


word:
 បពិត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ ពេល​ព្រះអង្គ​នាំ​មុខ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ពេល​ព្រះអង្គ​យាង​នៅ​វាល​រហោស្ថាន


word:
 ផែនដី​រញ្ជួយ ផ្ទៃ​មេឃ​ក៏​បង្អុរ​ភ្លៀង ចុះ​មក​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​អ៊ីស្រាអែល ដូច​គ្រា​នៅ​ភ្នំ​ស៊ីណៃ​ដែរ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោស​ប្រទាន​ភ្លៀង​ដ៏​ត្រជាក់ត្រជុំ មក​លើ​ទឹក​ដី​ដ៏​ហួតហែង​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ បាន​រស់​រាន​ឡើង​វិញ។


word:
 ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​តាំង​ទី​លំនៅ លើ​ទឹក​ដី​នោះ ដោយ​ព្រះអង្គ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ចំពោះ​ពួក​គេ​ដែល​ជា​ជន​កំសត់​ទុគ៌ត។


word:
 ពេល​ព្រះអម្ចាស់​ចេញ​បញ្ជា ពួក​ស្ត្រី​ដែល​ប្រៀប​បាន​នឹង​កងទ័ព​មួយ​យ៉ាង​ធំ នាំ​គ្នា​ចេញ​ទៅ​ប្រកាស​ដំណឹង​ថា:


word:
 ស្ដេច​នានា​បាក់​ទ័ព​រត់ ទៅ​ជា​មួយ​ពល​ទាហាន​របស់​ខ្លួន។ ស្ត្រីៗ​ដែល​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​នាំ​គ្នា​ចែក​ជយភ័ណ្ឌ។


word:
 រីឯ​អ្នក​រាល់​គ្នា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា នៅ​សំរាក​ក្នុង​ជំរំ​ដូច្នេះ​ទៅ​វិញ? មើល៍! សូម្បី​តែ​សត្វ​ព្រាប​ក៏​មាន​ប្រាក់ ជាប់​ពេញ​ស្លាប​វា​ដែរ ហើយ​រោម​វា​ចាំង​ចែង​ទៅ​ដោយ​មាស។


word:
 នៅ​ពេល​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ធ្វើ​អោយ​ស្ដេច​នានា​បាក់​ទ័ព នោះ​ក៏​មាន​ព្រឹល​ធ្លាក់​មក​លើ​ភ្នំ​សាលម៉ូន​ដែរ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ភ្នំ​ដែល​មាន​កំពូល​ច្រើន ច្រណែន​នឹង​ភ្នំ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ជ្រើស​រើស សំរាប់​គង់​នៅ? ពិត​មែន​ហើយ  ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​គង់​នៅ​លើ​ភ្នំ​នេះ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ទ័ព​សេះ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ មាន​ចំនួន​រាប់​លាន​រាប់​កោដិ ព្រះអង្គ​គង់​ជា​មួយ​ពួក​គេ​នៅ​ភ្នំ​ស៊ីណៃ ជា​ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​យាង​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​ខ្ពស់ ទាំង​នាំ​អ្នក​ទោស​ទៅ​ជា​មួយ ព្រះអង្គ​បាន​ទទួល​តង្វាយ​ផ្សេងៗ​ពី​មនុស្ស​លោក សូម្បី​តែ​មនុស្ស​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ ក៏​ព្រះអង្គ​ទទួល​ពី​គេ​ដែរ​ ហើយ​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​គង់​នៅ​ទី​នោះ!។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​ទុក​សក់​វែង ដើម្បី​ធ្វើ​ចំបាំង​សាសនា​ ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​កំទេច​ក្បាល របស់​ជន​ទុច្ចរិត​ទាំង​នោះ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «យើង​នឹង​នាំ​ពួក​គេ​ពី​ភ្នំ​បាសាន យើង​នឹង​នាំ​ពួក​គេ​ឡើង​ពី​បាត​សមុទ្រ​មក


word:
 ដើម្បី​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដើរ លុយ​ក្នុង​ឈាម របស់​ពួក​គេ ហើយ​ឆ្កែ​នឹង​នាំ​គ្នា​លិទ្ធ​ឈាម របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ​ទាំង​នោះ​ដែរ»។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ មនុស្សម្នា​បាន​ឃើញ​ក្បួន​ជ័យជំនះ​របស់​ព្រះអង្គ ក្បួន​ជ័យជំនះ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​របស់​ខ្ញុំ ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីសក្ការៈ


word:
 មាន​អ្នក​ចំរៀង​ដើរ​នៅ​ខាង​មុខ និង​អ្នក​ភ្លេង​ដើរ​នៅ​ខាង​ក្រោយ ហើយ​នៅ​កណ្ដាល​មាន​ពួក​យុវនារី នាំ​គ្នា​វាយ​ក្រាប់។


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់​នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ជា​ពូជពង្ស របស់​អ៊ីស្រាអែល​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 គឺ​ចាប់​ពី​កុលសម្ព័ន្ធ​បេនយ៉ាមីន​ដែល​តូច​ជាង​គេ បន្ទាប់​មក អ្នក​ដឹក​នាំ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា ដែល​មាន​សម្លៀកបំពាក់​យ៉ាង​ល្អ​ប្រណីត រួច​ហើយ​អ្នក​ដឹក​នាំ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​សាប់យូឡូន និង​កុលសម្ព័ន្ធ​ណែបថាលី។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ អោយ​អ្នក​មាន​កម្លាំង​ខ្លាំង​ពូកែ។ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​បង្ហាញ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ ដូច​ព្រះអង្គ​តែងតែ​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ


word:
 ពី​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​ស្ថិត​នៅ​លើ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ជា​កន្លែង​ដែល​ស្ដេច​នានា នាំ​គ្នា​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​គំរាម​កំហែង​ស្រុក​អេស៊ីប ពួក​គេ​ជា​សត្វ​ធាតុ​រស់​នៅ​តាម​ដើម​ត្រែង ពួក​គេ​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​លើ​ស្រុក​នានា ដូច​ហ្វូង​គោ​ឡើង​ក និង​កូន​របស់​វា។ ពួក​គេ​នឹង​មក​ចុះ​ចូល​ព្រះអង្គ ដោយ​យក​ប្រាក់​មក​ជា​តង្វាយ។ សូម​ធ្វើ​អោយ​ជន​ជាតិ​ទាំង​នោះ ដែល​ចូល​ចិត្ត​ច្បាំង​វិនាស​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​ទៅ។


word:
 ព្រះអង្គ​គង់​លើ​ព្រះរាជរថ​ឡើង​ខ្ពស់​ជាង​ផ្ទៃ​មេឃ ដ៏​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​ទៅ​ទៀត ព្រះអង្គ​បន្លឺ​ព្រះសូរសៀង​យ៉ាង​រន្ទឺ​ខ្ទរខ្ទារ។


word:
 ចូរ​ប្រកាស​ថា​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រកប​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​លើ​អ៊ីស្រាអែល យ៉ាង​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង អាកាសវេហាស៍​សំដែង អំពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​ក្នុង​ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច​ណាស់ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​មាន​កម្លាំង និង​អំណាច សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​កាន់​តែ​ផុង​ខ្លួន​ទៅៗ ពុំ​មាន​អ្វី​ដែល​ទូលបង្គំ​អាច​តោង​បាន​ឡើយ ទូលបង្គំ​លិច​ចុះ​ទៅ​ក្នុង​ទឹក ហើយ​ទឹក​ក៏​ហូរ​នាំ​យក​ទូលបង្គំ​ទៅ។


word:
 ទូលបង្គំ​លែង​មាន​កម្លាំង​ស្រែក​ហៅ អោយ​គេ​ជួយ​ទៀត​ហើយ ព្រោះ​ទូលបង្គំ​ស្រែក​រហូត​ដល់​ស្ងួត​បំពង់​ក ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ព្រះអង្គ​រហូត​ដល់​ផ្សា​ភ្នែក។


word:
 អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ​ដោយ​ឥត​មូល​ហេតុ មាន​គ្នា​ច្រើន​ជាង​សក់​ក្បាល របស់​ទូលបង្គំ​ទៅ​ទៀត ពួក​មេ​បំផ្លាញ​ទាំង​នោះ​មាន​កម្លាំង​ខ្លាំង​ណាស់ ពួក​គេ​រក​ព្យាបាទ​ទូលបង្គំ​ទាំង​យល់​ច្រឡំ តើ​អោយ​ទូលបង្គំ​សង​ទៅ​គេ​វិញ​ដូច​ម្ដេច​កើត បើ​ទូលបង្គំ​មិន​បាន​យក​របស់​នោះ​សោះ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ជ្រាប​នូវ​អំពើ​លេលា របស់​ទូលបង្គំ​ស្រាប់​ហើយ ទោសពៃរ៍​របស់​ទូលបង្គំ ពុំ​អាច​លាក់​កំបាំង​នឹង​ព្រះអង្គ​បាន​ទេ។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ សូម​កុំ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ផ្ញើ​ជីវិត លើ​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​អាម៉ាស់ ព្រោះ​តែ​ទូលបង្គំ ឱ​ព្រះ​នៃ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ សូម​កុំ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ ត្រូវ​បាក់​មុខ ព្រោះ​តែ​ទូលបង្គំ!


word:
 ញាតិសន្ដាន​របស់​ទូលបង្គំ​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ ដូច​ជន​ដទៃ បង​ប្អូន​បង្កើត​របស់​ទូលបង្គំ​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ ដូច​ជន​បរទេស។


word:
 មក​ពី​ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ជា​គេ​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ ពាក្យ​ត្មះតិះដៀល​របស់​អស់​អ្នក ដែល​តិះដៀល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្លាក់​មក​លើ​ទូលបង្គំ។


word:
 គេ​នាំ​គ្នា​និយាយ​ដើម​ទូលបង្គំ នៅ​តាម​ទី​សាធារណៈ​ ហើយ​មនុស្ស​ប្រមឹក​នាំ​គ្នា​យក​រឿង ទូលបង្គំ​ទៅ​ច្រៀង​ឡកឡឺយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ឥឡូវ​នេះ ជា​ពេល​ដែល​គាប់​ព្រះហឫទ័យ ព្រះអង្គ​ហើយ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ដោយ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ដ៏​ធំធេង ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​មិន​ខាន សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ភក់​ជ្រាំ​នេះ កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ផុង​ខ្លួន​ទៀត​ឡើយ! សូម​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​រួច​ផុត ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ សូម​យក​ទូលបង្គំ​ចេញ​ពី​ទឹក​ដ៏​ជ្រៅ​នេះ​ផង!


word:
 សូម​កុំ​អោយ​ចរន្ត​ទឹក​នេះ អាច​ហូរ​នាំ​យក​ទូលបង្គំ​ទៅ​បាន​ឡើយ សូម​កុំ​អោយ​ទឹក​ដ៏​ជ្រៅ​នេះ កួច​យក​ទូលបង្គំ​អោយ​លិច​លង់ ហើយ​ក៏​សូម​កុំ​អោយ​អណ្ដូង​នេះ ឃុំ​ទូលបង្គំ​ទុក​បាន​ដែរ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ដោយ​ព្រះអង្គ​មាន ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស និង​មេត្តា​ករុណា សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​មេត្តា​ដ៏​ធំធេង សូម​ងាក​មក​ទត​មើល​ទូលបង្គំ​ផង!


word:
 សូម​កុំ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​នឹង​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ សូម​មេត្តា​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​កំពុង​តែ​មាន​អាសន្ន!


word:
 សូម​យាង​មក​ជិត​ទូលបង្គំ ហើយ​លោះ​ជីវិត​ទូលបង្គំ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ​ផង!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ហើយ​ថា ទូលបង្គំ​ត្រូវ​គេ​ជេរ​ប្រមាថ ត្រូវ​អាម៉ាស់ និង​បាត់​បង់​កិត្តិយស ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញ​បច្ចាមិត្ត​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ទូលបង្គំ​ស្រាប់​ហើយ។


word:
 ពាក្យ​ជេរ​ប្រមាថ​របស់​ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​អោយ ទូលបង្គំ​មាន​ចិត្ត​ខ្លោចផ្សា និង​គ្រាំគ្រា ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​មាន​គេ​អាណិត​ទូលបង្គំ តែ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាណិត​សោះ! ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​មាន​គេ​រំលែក​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ តែ​រក​មិន​បាន​ឡើយ!


word:
 ពួក​គេ​ដាក់​ថ្នាំ​បំពុល​នៅ​ក្នុង​ម្ហូប​អាហារ​របស់​ទូលបង្គំ ហើយ​នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​ស្រេក​ទឹក គេ​បែរ​ជា​យក​ទឹក​ខ្មេះ មក​អោយ​ទូលបង្គំ​ទៅ​វិញ។


word:
 សូម​អោយ​លំនៅ​របស់​គេ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ទី​ស្ងាត់​ជ្រងំ ហើយ​សូម​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​រស់​នៅ ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​ទៀត​ឡើយ!


word:
 ដ្បិត​ពួក​គេ​តាម​ព្យាបាទ​អស់​អ្នក ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​ទោស​រួច​ហើយ ពួក​គេ​ធ្វើ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​វាយ អោយ​របួស​នោះ រឹងរឹត​តែ​ឈឺ​ចាប់​ថែម​ទៀត។


word:
 ចំពោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត និង​ឈឺ​ចុក​ចាប់ ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ សូម​លើក​ទូលបង្គំ​ឡើង​វិញ​ផង។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ច្រៀង​សរសើរ​តម្កើង ព្រះនាម​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​ភាព​ថ្កុំថ្កើង រុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ ទាំង​កោត​សរសើរ។


word:
 ការ​លើក​តម្កើង​បែប​នេះ គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ ព្រះអម្ចាស់  ជាង​ការ​ថ្វាយ​គោ​ឈ្មោល ឬ ថ្វាយ​គោ​ឡើង​ក​ទៅ​ទៀត។


word:
 ពេល​មនុស្ស​ទុគ៌ត​ឃើញ​ព្រះអង្គ​រំដោះ​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ គេ​នឹង​មាន​អំណរ​សប្បាយ។ អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​អាយុ​វែង!


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់ ពាក្យ​របស់​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត ហើយ​នៅ​ពេល​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ជាប់​ឃុំឃាំង ព្រះអង្គ​មិន​បំភ្លេច​គេ​ឡើយ។


word:
 សូម​អោយ​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ហើយ​សូម​អោយ​សមុទ្រ​ទាំងឡាយ និង​អ្វីៗ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ដែរ


word:
 ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​សង្គ្រោះ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ព្រះអង្គ​នឹង​សង់​ក្រុង​ទាំងឡាយ នៅ​ស្រុក​យូដា​ឡើង​វិញ ប្រជាជន​នឹង​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ហើយ​នឹង​កាន់​កាប់​ទឹក​ដី​ជា​កម្មសិទ្ធិ​សា​ជា​ថ្មី។


word:
 ពូជពង្ស​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​ទទួល​ទឹក​ដី​ជា​មត៌ក ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ នឹង​តាំង​ទី​លំនៅ​លើ​ទឹក​ដី​នោះ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​យាង​មក​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ផង!  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់!


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ប៉ុនប៉ង ព្យាបាទ​ជីវិត​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាប់​អោន និង​អាម៉ាស់​មុខ! សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ វេទនា ត្រូវ​ដក​ខ្លួន​ថយ និង​បាក់​មុខ!


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ​វិញ សូម​អោយ​គេ​បាន​សប្បាយ​រីករាយ រួម​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់ ការ​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះអង្គ អាច​ថ្លែង​ឥត​ឈប់​ឈរ​ថា «សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់!»


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត សូម​ប្រោសប្រណី​ដល់​ទូលបង្គំ​ផង! ព្រះអង្គ​តែងតែ​សង្គ្រោះ និង​រំដោះ​ទូលបង្គំ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​យាង​មក​កុំ​បង្អង់​ឡើយ!


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សុចរិត សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​មាន​សេរីភាព សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង!


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ជា​ថ្មដា សំរាប់​ទូលបង្គំ​ជ្រក​កោន ព្រះអង្គ​បង្គាប់​អោយ​ទូលបង្គំ មក​រក​ថ្មដា​នេះ​ជានិច្ច ដើម្បី​អោយ​បាន​រួច​ជីវិត ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​ថ្មដា និង​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ​មែន!


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ​អោយ​គេច​ផុត ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ ព្រម​ទាំង​គេច​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​មនុស្ស​ទុច្ចរិត និង​មនុស្ស​កំណាច!


word:
 ឱ​ព្រះជា អម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ទី​សង្ឃឹម​របស់​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​បាន​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​តាំង​ពី​ក្មេង​មក!


word:
 ទូលបង្គំ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ​តាំង​ពី​នៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ​ម្ដាយ គឺ​ព្រះអង្គ​ហើយ​ដែល​បាន​យក ទូលបង្គំ​ចេញ​ពី​ផ្ទៃ​ម្ដាយ ទូលបង្គំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ឥត​ឈប់​ឈរ!


word:
 មនុស្ស​ជា​ច្រើន​យល់​ថា​ព្រះអង្គ បាន​ដាក់​បណ្ដាសា​ទូលបង្គំ ក៏​ប៉ុន្តែ តាម​ពិត​ព្រះអង្គ​ជា​ជំរក ដ៏​រឹងមាំ​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 សូម​អោយ​ទូលបង្គំ​ពោល​ពាក្យ សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ទូលបង្គំ​ចង់​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង របស់​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ!


word:
 សូម​កុំ​លះបង់​ទូលបង្គំ នៅ​គ្រា​ដែល​ទូលបង្គំ​មាន​វ័យ​ចាស់​ជរា សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ នៅ​គ្រា​ដែល​កម្លាំង​ទូលបង្គំ​ចុះ​អោន​ថយ​នេះ​ឡើយ!


word:
 ដ្បិត​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ​កំពុង តែ​គិត​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ អស់​អ្នក​ដែល​ប៉ុនប៉ង​ប្រហារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ កំពុង​តែ​ពិភាក្សា​គ្នា


word:
 គេ​ពោល​ថា: ព្រះជាម្ចាស់ បាន​បោះ​បង់​ចោល​គាត់​ហើយ! ចូរ​ដេញ​តាម​គាត់​ចាប់​យក​មក! គ្មាន​នរណា​ជួយ​រំដោះ​គាត់​បាន​ទេ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​កុំ​ទៅ​ណា​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ​ឡើយ! ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​យាង​មក​ជួយ​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់!


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាម៉ាស់ ហើយ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ! សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រាថ្នា​អោយ​ទូលបង្គំ វេទនា ត្រូវ​បាត់​បង់​កិត្តិយស និង​បាក់​មុខ!


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​នៅ​តែ​មាន​សង្ឃឹម​ជានិច្ច ទូលបង្គំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ហើយ​សរសើរ​តម្កើង​ទៀត!


word:
 ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លែង​រៀប​រាប់​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត និង​ការ​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​មាន​ចំនួន ដ៏​ច្រើន​ឥត​គណនា។


word:
 ព្រះជាអម្ចាស់ ​អើយ ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ជួយ ទូលបង្គំ​នឹង​ចូល​មក​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ ទូលបង្គំ​នឹង​រំលឹក​ពី​សេចក្ដី​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ​តែ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រៀនប្រដៅ​ទូលបង្គំ តាំង​ពី​ទូលបង្គំ​នៅ​ក្មេង រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ ទូលបង្គំ​នៅ​តែ​ប្រកាស អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​ដដែល។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ឥឡូវ​នេះ ទូលបង្គំ​ចាស់​សក់​ស្កូវ​ហើយ សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ទូលបង្គំ​ឡើយ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​អាច​ប្រកាស​អំពី​ព្រះចេស្ដា របស់​ព្រះអង្គ​ប្រាប់​មនុស្ស​នៅ​ជំនាន់​នេះ និង​ប្រកាស​អំពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ ប្រាប់​មនុស្ស​ទាំង​អស់​នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​ដែរ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះហឫទ័យ​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ​ខ្ពស់​ពន់​ពេក​ណាស់ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ការ​ដ៏​ធំ​អស្ចារ្យ​ជា​ច្រើន ព្រះជាម្ចាស់​អើយ គ្មាន​នរណា​អាច​ផ្ទឹម​ស្មើ​នឹង​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ ជួប​អាសន្ន​អន់ក្រ និង​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​ច្រើន ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ មាន​ជីវិត​សា​ជា​ថ្មី ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ទូលបង្គំ​ឡើង​ពី​រណ្ដៅ​មក​វិញ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​កិត្តិយស​កាន់​តែ​ខ្ពស់ ព្រះអង្គ​នឹង​សំរាល​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ​សា​ជា​ថ្មី។


word:
 ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ដោយ​សំឡេង​ចាប៉ី ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ ឱ​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ដោយ​ដេញ​ពិណ​កំដរ​ផង!


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​តម្កើង​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នឹង​បន្លឺ​សំឡេង​ឡើង​ដោយ​អំណរ ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​អស់​ពី​ចិត្ត ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ជីវិត​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លែង​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដ្បិត​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រាថ្នា​អោយ​ទូលបង្គំ​វេទនា ត្រូវ​អាប់​អោន និង​អាម៉ាស់​មុខ!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ប្រទាន​អោយ​ព្រះរាជា ចេះ​វិនិច្ឆ័យ​ដូច​ព្រះអង្គ ហើយ​សូម​អោយ​ព្រះរាជបុត្រ​របស់​ព្រះរាជា បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុចរិត ដូច​ព្រះអង្គ​ដែរ!


word:
 ដើម្បី​អោយ​ព្រះរាជា​អាច​គ្រប់គ្រង ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​សុចរិត ហើយ​គ្រប់គ្រង​ជន​ក្រីក្រ​ដោយ​យុត្តិធម៌។


word:
 សូម​អោយ​ភ្នំ​ទាំងឡាយ​ផ្ដល់​នូវ​ភោគផល ដ៏​សម្បូណ៌​សប្បាយ​ដល់​ប្រជារាស្ត្រ ព្រម​ទាំង​នាំ​អោយ​ពួក​គេ​ស្គាល់ សេចក្ដី​សុចរិត​ដែរ។


word:
 សូម​ព្រះរាជា​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ជន​ក្រីក្រ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជារាស្ត្រ សូម​ទ្រង់​ជួយ​សង្គ្រោះ​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត ហើយ​កំទេច​អស់​អ្នក​ដែល​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​គេ


word:
 ដរាប​ណា​នៅ​មាន​ព្រះអាទិត្យ​រះ មាន​ព្រះច័ន្ទ​បញ្ចេញ​រស្មី សូម​អោយ​ព្រះរាជា​មាន​ព្រះជន្មាយុ​យឺនយូរ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 សូម​ទ្រង់​ផ្ដល់​ព្រះពរ​ដល់​ប្រជារាស្ត្រ ដូច​ទឹក​ភ្លៀង​ធ្លាក់​មក​លើ​ស្រែ​ចំការ និង​ដូច​ជា​ភ្លៀង​បង្អុរ​ចុះ​មក​ស្រោច​ស្រព​ផែនដី។


word:
 សូម​អោយ​សេចក្ដី​សុចរិត​រីក​ចំរើន​ឡើង ក្នុង​រជ្ជកាល​របស់​ព្រះករុណា ហើយ​ដរាប​ណា​នៅ​មាន​ព្រះច័ន្ទ សូម​អោយ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​មាន​យ៉ាង​បរិបូណ៌។


word:
 សូម​អោយ​រាជ្យ​របស់​ព្រះករុណា​លាត​សន្ធឹង ពី​សមុទ្រ​មួយ​ទៅ​សមុទ្រ​មួយ និង​លាត​សន្ធឹង​ពី​ទន្លេ​អឺប្រាត​នេះ រហូត​ទៅ​ដល់​ស្រុក​ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី។


word:
 ប្រជាជន​ដែល​រស់​នៅ​តាម​វាល​រហោស្ថាន​ នឹង​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះករុណា ហើយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះករុណា ត្រូវ​បរាជ័យ ងើប​មុខ​មិន​រួច​។


word:
 ស្ដេច​ទាំងឡាយ​នៅ​ស្រុក​តើស៊ីស​ និង​នៅ​កោះ​នានា នឹង​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ព្រះករុណា ស្ដេច​ទាំងឡាយ​នៅ​ស្រុក​សាបា និង​ស្រុក​សេបា​ ក៏​នាំ​គ្នា​យក​សួយសារអាករ​មក​ថ្វាយ​ដែរ។


word:
 ស្ដេច​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នឹង​នាំ​គ្នា ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះករុណា ហើយ​ប្រជាជាតិ​ទាំង​អស់ នឹង​នាំ​គ្នា​បំរើ​ព្រះករុណា។


word:
 ព្រះករុណា​រំដោះ​ជន​ក្រីក្រ នៅ​ពេល​គេ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះករុណា ហើយ​ព្រះករុណា​រំដោះ​ជន​ទុគ៌ត ដែល​គ្មាន​ទី​ពឹង។


word:
 ព្រះករុណា​អាណិត​អាសូរ​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ និង​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត ព្រះករុណា​សង្គ្រោះ​ជីវិត​មនុស្ស​ក្រីក្រ។


word:
 ព្រះករុណា​រំដោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច​ផុត ពី​ការ​សង្កត់សង្កិន​របស់​មនុស្ស​ឃោរឃៅ ចំពោះ​ព្រះករុណា ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​មាន​តម្លៃ​ណាស់។


word:
 សូម​អោយ​ព្រះរាជា​មាន​ព្រះជន្មាយុ​យឺនយូរ! គេ​នឹង​យក​មាស​ពី​ស្រុក​សាបា​មក​ថ្វាយ​ព្រះករុណា គេ​នឹង​ទូលអង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់​អោយ​ព្រះរាជា ឥត​ឈប់​ឈរ ហើយ​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ គេ​នឹង​ថ្វាយ​ព្រះពរ​ដល់​ព្រះរាជា។


word:
 នៅ​ក្នុង​ស្រុក សូម​អោយ​មាន​ស្រូវ​យ៉ាង​បរិបូណ៌ នៅ​តាម​កំពូល​ភ្នំ សូម​អោយ​មាន​ភោគផល​ច្រើន ដូច​នៅ​ស្រុក​លីបង់ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង សូម​អោយ​ប្រជាជន​កើន​ចំនួន​ឡើង ដូច​ស្មៅ​នៅ​តាម​ទី​វាល។


word:
 សូម​អោយ​ព្រះរាជា​មាន​ព្រះនាម ល្បីល្បាញ​រហូត​ត​ទៅ គឺ​សូម​អោយ​ព្រះនាម​ព្រះករុណា នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​គង់វង្ស​ដូច​ព្រះអាទិត្យ។ សូម​អោយ​មនុស្សម្នា​យក​ព្រះនាម​ព្រះករុណា ទៅ​ជូន​ពរ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយ​ប្រជាជាតិ​ទាំង​អស់​នឹង​ពោល​ថា ព្រះរាជា​ប្រកប​ដោយ​ព្រះពរ!


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះជាអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដ្បិត​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​សំដែង​ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​នេះ!


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ដ៏​រុងរឿង របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ! សូម​អោយ​ផែនដី​ទាំង​មូល​បាន​ពោរពេញ ទៅ​ដោយ​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ! អាម៉ែន! អាម៉ែន!


word:
 ពិត​មែន​ហើយ ព្រះជាម្ចាស់​មាន ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ចំពោះ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល និង​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ។


word:
 ចំពោះ​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់ ខ្ញុំ​ហៀប​តែ​នឹង​ភ្លាត់​ជើង គឺ​នៅ​សល់​តែ​បន្តិច​ប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំ​មុខ​ជា​ដួល​មិន​ខាន


word:
 គំនិត​អាក្រក់​ចាំង​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មុខ​របស់​ពួក​គេ​ គំនិត​អប្រិយ​របស់​ពួក​គេ ក៏​លេច​ចេញ​មក​យ៉ាង​ច្បាស់​ដែរ។


word:
 ហេតុ​នេះ​សូម្បី​តែ​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ក៏​វង្វេង​ទៅ​តាម​ពួក​គេ ព្រម​ទាំង​ចូល​ចិត្ត​ស្ដាប់​ពាក្យ​សំដី របស់​ពួក​គេ​ដូច​ផឹក​ទឹក។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ខំ​ប្រឹង​កាន់​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ ហើយ​ចៀស​វាង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប តែ​ឥត​បាន​ផល​អ្វី​សោះ!


word:
 ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​សំរេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ដូច​ពួក​គេ​ដែរ​នោះ ទូលបង្គំ​មុខ​ជា​ក្បត់​បង​ប្អូន​របស់​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​មិន​ខាន។


word:
 រហូត​ទាល់​តែ​ទូលបង្គំ​ចូល​មក​ដល់ ទីសក្ការៈ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ទើប​ទូលបង្គំ​យល់​ថា ចុង​បញ្ចប់​របស់​មនុស្ស អាក្រក់ នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា។


word:
 តាម​ពិត​ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​ពួក​គេ នៅ​ជំរាល​មួយ​ដ៏​រអិល ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​គេ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​មហន្តរាយ


word:
 ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ប៉ប្រិច​ភ្នែក​ប៉ុណ្ណោះ ពួក​គេ​នឹង​វិនាស​បាត់​បង់ ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​អន្តរាយ រលាយ​សូន្យ​ទៅ យ៉ាង​រន្ធត់​បំផុត។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ពេល​ព្រះអង្គ​តើន​ឡើង ព្រះអង្គ​នឹង​រំលាយ​ពួក​គេ​អោយ​វិនាស​បាត់​ទៅ ដូច​ការ​យល់​សប្ដិ។


word:
 នោះ​ទូលបង្គំ​បែរ​ទៅ​ជា​ល្ងីល្ងើ មិន​យល់​អ្វី​ទាំង​អស់ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​ដូច​ជា​សត្វ​តិរច្ឆាន នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ទូលបង្គំ​អោយ​ដើរ តាម​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​នៅ​ទី​បញ្ចប់ ព្រះអង្គ​នឹង​ទទួល​ទូលបង្គំ នៅ​ក្នុង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ​ទូលបង្គំ​គ្មាន​ទី​ពឹង​ណា ផ្សេង​ទៀត ក្រៅ​ពី​ព្រះអង្គ​ឡើយ នៅ​លើ​ផែនដី បើ​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ក៏​មិន​ចង់​បាន​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ។


word:
 រូប​កាយ និង​ចិត្ត​គំនិត របស់​ទូលបង្គំ​ទន់​ខ្សោយ​ទៅៗ ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​ជា​បង្អែក និង​ជា​ម្ចាស់​ជីវិត​ទូលបង្គំ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ងាក​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​ព្រះអង្គ​នឹង​ត្រូវ​អន្តរាយ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​ក្បត់​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ។


word:
 រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​មាន​សុភមង្គល តែ​នៅ​ពេល​ណា​ទូលបង្គំ នៅ​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ឱ​ព្រះជា អម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ហើយ ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បោះ​បង់​ចោល យើង​ខ្ញុំ​រហូត​ដូច្នេះ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​យើង​ខ្ញុំ ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ​?


word:
 សូម​កុំ​បំភ្លេច​ប្រជារាស្ត្រ​ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​យក​មក​ធ្វើ ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក គឺ​ប្រជារាស្ត្រ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​លោះ យក​មក​ធ្វើ​ជា​កុលសម្ព័ន្ធ​របស់​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ សូម​កុំ​បំភ្លេច​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​នោះ​ឡើយ។


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​យាង​មក​កាន់​កន្លែង ដែល​វិនាស​ខូច​ខាត​អស់ ខ្មាំង​សត្រូវ​បាន​កំទេច​បំផ្លាញ​អ្វីៗ ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ទីសក្ការៈ


word:
 បច្ចាមិត្ត​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​គ្នា ស្រែក​ហ៊ោ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​បង្ហូត​ទង់ជ័យ របស់​ពួក​គេ​នៅ​ទី​នោះ។


word:
 ពួក​គេ​គិត​គ្នា​ថា «យើង​នឹង​បង្ក្រាប​សាសន៍​នេះ​អោយ​រាប ហើយ​ដុត​បំផ្លាញ​កន្លែង​សក្ការបូជា ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ!»។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​លែង​ឃើញ​អ្វី​ដែល​ជា​ទី​សំគាល់ របស់​ប្រជាជាតិ​យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ហើយ រីឯ​ព្យាការី​ក៏​លែង​មាន​ទៀត​ដែរ។ ក្នុង​ចំណោម​យើង​ខ្ញុំ គ្មាន​នរណា​ដឹង​ថា យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​នៅ​ដូច្នេះ​ដល់​ពេល​ណា​ឡើយ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ តើ​អោយ​បច្ចាមិត្ត ត្មះតិះដៀល​ព្រះអង្គ​ដល់​ពេល​ណា? តើ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ប្រមាថ ព្រះនាម​ព្រះអង្គ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ មិន​ព្រម​យាង​មក​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​ឱប​ដៃ​សំងំ​ស្ងៀម​ដូច្នេះ?


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ របស់​ទូលបង្គំ តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ព្រះអង្គ​តែងតែ​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្ក្រាប​សមុទ្រ ដោយសារ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​វាយ​កំទេច​ក្បាល​នាគ​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​មាន​ទឹក​ផុស ចេញ​ពី​ប្រភព​ទឹក​នានា ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទន្លេ​ដែល​មិន​ចេះ​រីង ប្រែ​ជា​រីង​ស្ងួត​ទៅ​វិញ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​ភ្លេច​អោយ​សោះ​ថា បច្ចាមិត្ត​បាន​ត្មះតិះដៀល​ព្រះអង្គ សាសន៍​ល្ងីល្ងើ​នោះ​បាន​ជេរ ប្រមាថ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ!។


word:
 សូម​កុំ​ប្រគល់​ជីវិត​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​កំពុង​តែ​អស់​សង្ឃឹម​នេះ ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ខ្មាំង​ដ៏​សាហាវ សូម​កុំ​បំភ្លេច​ប្រជារាស្ត្រ​ដ៏​កំសត់​ទុគ៌ត របស់​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រហូត​ឡើយ។


word:
 សូម​នឹក​ដល់​សម្ពន្ធមេត្រី​ដែល​ព្រះអង្គ បាន​ចង​ជា​មួយ​យើង​ខ្ញុំ! ដ្បិត​ជន​រង​គ្រោះ​ដោយសារ​អំពើ​ឃោរឃៅ នាំ​គ្នា​រត់​ពួន​សព្វ​ទី​កន្លែង​ក្នុង​ទឹក​ដី​នេះ។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​គេ​ជិះជាន់ ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​ទៀត​ឡើយ តែ​សូម​អោយ​ជន​ក្រីក្រ និង​ជន​ទុគ៌ត អាច​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ក្រោក​ឡើង ការពារ​ព្រះកិត្តិនាម​របស់​ព្រះអង្គ សូម​កុំ​បំភ្លេច​ពាក្យ​ដែល​ជន​ល្ងីល្ងើ​ទាំង​នេះ បាន​ត្មះតិះដៀល​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។


word:
 សូម​កុំ​បំភ្លេច​សំរែក​នៃ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​គេ​បាន​ស្រែក​យ៉ាង​អឺងកង​ទាស់​នឹង​ព្រះអង្គ ឥត​ឈប់​ឈរ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ យើង​ខ្ញុំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! យើង​ខ្ញុំ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ដែល​គង់​នៅ​ជិត​យើង​ខ្ញុំ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​រៀប​រាប់​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​ស្ញប់ស្ញែង​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ផែនដី និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​រស់​នៅ​លើ​ផែនដី​នឹង​ត្រូវ​រលាយ ក៏​ប៉ុន្តែ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ផែនដី​នៅ​តែ​រឹងមាំ!»។


word:
 ខ្ញុំ​និយាយ​ប្រាប់​មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង​ថា កុំ​អួត​បំប៉ោង​អោយ​សោះ! ហើយ​ប្រាប់​មនុស្ស​អាក្រក់​ថា​កុំ​វាយ​ឫក​ខ្ពស់!


word:
 ដ្បិត​អ្នក​ដែល​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​មិន​មែន មក​ពី​ខាង​កើត ឬ​ខាង​លិច ហើយ​ក៏​មិន​មែន​មក​ពី​ខាង​ត្បូង ឬ​ខាង​ជើង​ដែរ


word:
 គឺ​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​តើ ដែល​ជា​ចៅក្រម​វិនិច្ឆ័យ​ទោស ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​អ្នក​នេះ ហើយ​លើកលែង​ទោស​អ្នក​នោះ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​កាន់​ពែង​មួយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ដ គឺ​ពែង​ដែល​មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ព្រះពិរោធ ពេល​ព្រះអង្គ​ចាក់​ពែង​នោះ​ទៅ​លើ​ផែនដី មនុស្ស​អាក្រក់​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ទោស ចៀស​មិន​ផុត​ឡើយ។


word:
 រីឯ​ខ្ញុំ​វិញ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​ព្រះ របស់​លោក​យ៉ាកុប​រហូត​ត​ទៅ ខ្ញុំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​ស្រុក​យូដា គេ​ស្គាល់​ព្រះជាម្ចាស់​គ្រប់ៗ​គ្នា នៅ​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​ល្បីល្បាញ​ណាស់!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង គួរ​ជា​ទី​ស្ញប់ស្ញែង នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​វិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ភ្នំ​វិញ ក្រោយ​ពី​បាន​យក​ជ័យជំនះ​។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ដក​អាវុធ​ពី​អ្នក ចំបាំង​ដ៏​ជំនាញ​ទាំង​នោះ ពួក​គេ​ដេក​លង់លក់​បាត់​ស្មារតី ទាហាន​ដ៏​ពូកែ​ទាំង​នោះ លែង​មាន​កម្លាំង​ច្បាំង​ទៀត​ហើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​អើយ ព្រះអង្គ​គួរ​ជា​ទី​ស្ញែង​ខ្លាច​ណាស់! ពេល​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ តើ​នរណា​អាច ទ្រាំ​ឈរ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន?


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​កំហឹង​របស់​មនុស្ស​លោក ប្រែ​ទៅ​ជា​ការ​លើក​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​វិញ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​សេសសល់ ពី​សង្គ្រាម​នឹង​នាំ​គ្នា​មក​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ។


word:
 ចូរ​ថ្វាយ​ទៅ​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​នូវ​អ្វីៗ ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សន្យា​ចំពោះ​ព្រះអង្គ អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ព្រះ ដ៏​គួរ​អោយ​ស្ញែង​ខ្លាច​អើយ ចូរ​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះអង្គ​បំបាក់​អំនួត​របស់​ស្ដេច​នានា ហើយ​ធ្វើ​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទាំងឡាយ នៅ​លើ​ផែនដី​ស្ញែង​ខ្លាច​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្ញុំ​បន្លឺ​សំឡេង​ទៅ​កាន់​ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ ខ្ញុំ​បន្លឺ​សំឡេង​ទៅ​កាន់​ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គ​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​មាន​អាសន្ន ខ្ញុំ​ស្វែង​រក​ព្រះអម្ចាស់ នៅ​ពេល​យប់ ខ្ញុំ​លើក​ដៃ​អង្វរ​ព្រះអង្គ ឥត​ឈប់​ឈរ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​អោយ​នរណា​សំរាល​ទុក្ខ​ខ្ញុំ​សោះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ ទទួល​ទាន​ដំណេក​មិន​លក់​សោះ ទូលបង្គំ​ខ្វល់​ខ្វាយ​ក្នុង​ចិត្ត រក​និយាយ​អ្វី​មិន​កើត។


word:
 ទូលបង្គំ​រិះគិត​ដដែលៗ ពេញ​មួយ​យប់ ទូលបង្គំ​ចេះ​តែ​ត្រិះរិះ​ពិចារណា​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ដើម្បី​ស្វែង​យល់​ថា


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​លែង​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​យើង​ហើយ​ឬ? តើ​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ងៀម​លែង​មាន​ព្រះបន្ទូល មក​យើង​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ​ឬ?


word:
 តើ​ព្រះជាម្ចាស់ ភ្លេច​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ ប្រណី​សន្ដោស​ចំពោះ​យើង​ហើយ​ឬ? នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ តើ​ព្រះអង្គ​ឈប់​អាណិត​អាសូរ​យើង​ហើយ​ឬ?


word:
 ទូលបង្គំ​គិត​ទៀត​ថា ទូលបង្គំ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​ដូច្នេះ មក​ពី​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត លែង​សំដែង​ព្រះបារមី​ជួយ​យើង​ទៀត​ហើយ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​រំលឹក​ឡើង​វិញ នូវ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នៅ​ចាំ​ពី​កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​កាល​ពី​ជំនាន់​ដើម។


word:
 ទូលបង្គំ​រិះគិត​អំពី​កិច្ចការ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ទូលបង្គំ​ពិចារណា​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​ថ្កុំថ្កើង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​អើយ មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​មាគ៌ា​ដ៏វិសុទ្ធ គ្មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត​ធំ​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ដូច​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ប្រើ​ឫទ្ធិបារមី លោះ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ាកុប និង​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ូសែប។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទឹក​សមុទ្រ​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ! ពេល​ទឹក​សមុទ្រ​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ វា​ពុះ​កញ្ជ្រោល សូម្បី​តែ​បាត​សមុទ្រ​ក៏​រញ្ជួយ​ញាប់ញ័រ​ដែរ។


word:
 មាន​ភ្លៀង​បង្អុរ​ធ្លាក់​ចុះ​ពី​លើ​មេឃ ដូច​ទឹក​ជ្រោះ​ធ្លាក់ ហើយ​ក៏​មាន​ផ្គរលាន់​ឮ​ពី​លើ​មេឃ មក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដែរ រន្ទះ​របស់​ព្រះអង្គ​ភ្លឺផ្លេក​ពាសពេញ​ផ្ទៃ​មេឃ។


word:
 នៅ​ពេល​ផ្គរលាន់​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​គគ្រឹកគគ្រេង ផ្លេក​បន្ទោរ​របស់​ព្រះអង្គ​ភ្លឺ​ចាំង​មក​លើ​ពិភព​លោក ធ្វើ​អោយ​ផែនដី​រញ្ជួយ​ញាប់ញ័រ។


word:
 ព្រះអង្គ​យាង​កាត់​សមុទ្រ ព្រះអង្គ​យាង​កាត់​មហាសាគរ គ្មាន​នរណា​អាច​រក​ដាន​ព្រះបាទា របស់​ព្រះអង្គ​ឃើញ​ទេ។


word:
 ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ តាម​រយៈ​លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អើរ៉ុន ដូច​អ្នក​គង្វាល​ដឹក​នាំ​ហ្វូង​ចៀម​ដែរ។


word:
 ប្រជាជន​របស់​ខ្ញុំ​អើយ ចូរ​ត្រងត្រាប់​សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ ប្រៀនប្រដៅ​អ្នក​រាល់​គ្នា! ចូរ​ផ្ទៀង​ត្រចៀក​ស្ដាប់​ពាក្យ ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា!។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ថ្លែង​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា នូវ​បទ​ពិសោធ​ពី​អតីតកាល ខ្ញុំ​នឹង​បរិយាយ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​អំពី​អត្ថន័យ លាក់​កំបាំង​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​នៅ​បុរាណ​កាល។


word:
 យើង​នឹង​ថ្លែង​ប្រាប់​កូន​ចៅ​របស់​យើង ឥត​លាក់លៀម​ឡើយ យើង​នឹង​ពណ៌នា​ពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  និង​ពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ប្រាប់​កូន​ចៅ​នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ផ្ដល់​ដំបូន្មាន​អោយ​កូន​ចៅ របស់​លោក​យ៉ាកុប ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ក្រឹត្យវិន័យ​មក​អោយ​ពូជពង្ស របស់​លោក​អ៊ីស្រាអែល ព្រះអង្គ​បង្គាប់​បុព្វបុរស​របស់​យើង អោយ​បង្រៀន​សេចក្ដី​ទាំង​នោះ​ដល់​កូន​ចៅ


word:
 ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​ពួក​គេ​នឹង​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះជាម្ចាស់ មិន​ភ្លេច​ពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​គោរព​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ដើម្បី​កុំ​អោយ​ពួក​គេ​បាន​ដូច​បុព្វបុរស នៅ​ជំនាន់​មុន ដែល​មាន​ចិត្ត​កោង​កាច បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់ មាន​ចិត្ត​មិន​ទៀង ហើយ​មាន​គំនិត​មិន​ស្មោះ​ត្រង់ នឹង​ព្រះអង្គ​នោះ​ឡើយ។


word:
 មក​ពី​ពួក​គេ​ពុំ​បាន​គោរព​សម្ពន្ធមេត្រី របស់​ព្រះជាម្ចាស់ គឺ​មិន​ព្រម​កាន់​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ពួក​គេ​បាន​ភ្លេច​ពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម និង​ភ្លេច​ពី​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​អោយ​គេ​ឃើញ។


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​បាន​ញែក​ទឹក​សមុទ្រ អោយ​ពួក​គេ​ដើរ​ឆ្លង ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​ផ្ដុំ​គ្នា​នៅ​នឹង​ថ្កល់ មួយ​កន្លែង​ដូច​កំពែង។


word:
 នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​គេ​ដោយ​ដុំ​ពពក ហើយ​រាល់​យប់​ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​គេ ដោយ​ដុំ​ភ្លើង​ជា​ពន្លឺ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បំបែក​ផ្ទាំង​ថ្ម​ក្នុង​វាល​រហោស្ថាន អោយ​គេ​ហូប​ទឹក​ដែល​ហូរ​ចេញ យ៉ាង​បរិបូណ៌​ពី​បាត​ដី​មក។


word:
 ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ពួក​គេ​នៅ​តែ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ខុស​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច ពួក​គេ​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នៅ​វាល​រហោស្ថាន​ដ៏​ហួតហែង​នោះ។


word:
 ពួក​គេ​ហ៊ាន​ល្បងល​មើល​ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​សូម​អោយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ម្ហូប​អាហារ តាម​ទំនើង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន។


word:
 គេ​នាំ​គ្នា​ពោល​ពាក្យ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់​ថា: តើ​ព្រះជាម្ចាស់​អាច​ជប់លៀង​យើង ក្នុង​វាល​រហោស្ថាន​នេះ​បាន​ឬ?


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​វាយ​ផ្ទាំង​ថ្ម​អោយ​មាន​ទឹក ហូរ​ចេញ​មក ដូច​ជា​ទឹក​ជ្រោះ​ធ្លាក់​មែន ក៏​ប៉ុន្តែ តើ​ព្រះអង្គ​អាច​ប្រទាន​នំបុ័ង និង​ផ្គត់ផ្គង់​សាច់​មក​អោយ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ​ឬ?


word:
 ពេល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ឮ​ពាក្យ​របស់​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​ក្រៃលែង ព្រះអង្គ​ក្ដៅ​ក្រហាយ​នឹង​ពូជពង្ស របស់​លោក​យ៉ាកុប ព្រះអង្គ​ខ្ញាល់​ទាស់​នឹង​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល


word:
 ព្រោះ​ពួក​គេ​គ្មាន​ជំនឿ​លើ​ព្រះជាម្ចាស់ ពួក​គេ​ពុំ​បាន​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ ដែល​អាច​សង្គ្រោះ​គេ​នោះ​ឡើយ។


word:
 ហើយ​ប្រទាន​នំ​ម៉ាណា​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ដូច​ភ្លៀង អោយ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ជា​អាហារ គឺ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ស្រូវ​ពី​ស្ថានសួគ៌ មក​អោយ​ពួក​គេ​។


word:
 នៅ​លើ​មេឃ​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​មាន​ខ្យល់ បក់​មក​ពី​ទិស​ខាង​កើត ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​ធ្វើ​អោយ​មាន​ខ្យល់ បក់​មក​ពី​ទិស​ខាង​ត្បូង​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​សាច់​យ៉ាង​ច្រើន ដូច​ធូលី​ដី​ធ្លាក់​ពី​លើ​មេឃ​មក គឺ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​សត្វ​ស្លាប​យ៉ាង​ច្រើន ដូច​គ្រាប់​ខ្សាច់​នៅ​តាម​ឆ្នេរ​សមុទ្រ


word:
 ជា​ហេតុ​នាំ​អោយ​ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ហើយ​ប្រហារ​ជីវិត​ពួក​អ្នក​ខ្លាំង​ពូកែ​ជាង​គេ ព្រម​ទាំង​យុវជន​ដែល​កំពុង​តែ​ពេញ​កម្លាំង ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ផង​ដែរ។


word:
 ទោះ​បី​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ក៏​ពួក​គេ​នៅ​តែ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ដដែល ពួក​គេ​ពុំ​បាន​ជឿ​លើ​ព្រះអង្គ ដែល​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​នោះ​ទេ។


word:
 ដូច្នេះ ព្រះអង្គ​ក៏​ប្រហារ​ជីវិត​របស់​គេ តែ​ក្នុង​មួយ​រយៈ​ពេល​ដ៏​ខ្លី ព្រះអង្គ​ផ្ដាច់​អាយុ​ជីវិត​របស់​គេ យ៉ាង​សែន​វេទនា​បំផុត។


word:
 ពេល​ឃើញ​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រហារ​ជីវិត អ្នក​ខ្លះ​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ ពួក​គេ​ក៏​នាំ​គ្នា​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រែ​ចិត្ត​គំនិត​មក​រក​ព្រះអង្គ​វិញ។


word:
 ពួក​គេ​នឹក​ឃើញ​ថា ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ថ្មដា​របស់​ពួក​គេ ហើយ​ថា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​បាន​ការពារ​ពួក​គេ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ តាម​ពិត​ពួក​គេ​ចង់​បោក​ប្រាស់​ព្រះអង្គ គឺ​អ្វីៗ​ដែល​គេ​និយាយ​ចេញ​មក សុទ្ធ​តែ​ជា​ពាក្យ​កុហក​ទាំង​អស់។


word:
 រីឯ​ព្រះអង្គ​វិញ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​អាណិតអាសូរ​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​បាន​លើកលែង​ទោស​អោយ​ពួក​គេ គឺ​ព្រះអង្គ​មិន​ប្រហារ​ជីវិត​ពួក​គេ​ទេ ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា ព្រះអង្គ​តែងតែ​ទប់ ព្រះហឫទ័យ​មិន​អោយ​មាន​ព្រះពិរោធ ព្រះអង្គ​អត់ធ្មត់​ចំពោះ​ពួក​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​នឹក​ចាំ​ថា ពួក​គេ​គ្រាន់​តែ​ជា​មនុស្ស​លោកីយ៍​ប៉ុណ្ណោះ ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដង្ហើម ដែល​រសាត់​បាត់​ទៅ​ឥត​វិល​មក​វិញ​ឡើយ។


word:
 ពួក​គេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ នៅ​វាល​រហោស្ថាន​ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា ហើយ​ក្នុង​វាល​ហួតហែង​នោះ ពួក​គេ​តែងតែ ធ្វើ​អោយ​ព្រះអង្គ​ព្រួយ​ព្រះហឫទ័យ!។


word:
 ពួក​គេ​ចេះ​តែ​ល្បងល​មើល​ព្រះជាម្ចាស់​ជានិច្ច ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​អោយ​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ទាស់​ព្រះហឫទ័យ។


word:
 ពួក​គេ​ពុំ​បាន​នឹក​ឃើញ អំពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ ហើយ​ក៏​ពុំ​បាន​នឹក​ឃើញ​ពី​ថ្ងៃ ដែល​ព្រះអង្គ បាន​រំដោះ​ពួក​គេ អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​បច្ចាមិត្ត​ដែរ។


word:
 ពួក​គេ​ពុំ​បាន​នឹក​ឃើញ​ពី​ទី​សំគាល់​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប​ទេ ពួក​គេ​ពុំ​បាន​នឹក​ឃើញ​ពី​ការ​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​នៅ​តំបន់​សូអាន​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​នៅ​ដៃ​ទន្លេ​នីល ប្រែ​ទៅ​ជា​ឈាម​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​អោយ​ជន​ជាតិ អេស៊ីប​រក​ទឹក​ផឹក​មិន​បាន។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ចាត់​មូស​អោយ​ទៅ​ខាំ​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប និង​ចាត់​កង្កែប​អោយ​ទៅ​បំផ្លិចបំផ្លាញ អ្វីៗ​ទាំង​អស់។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​ចង្រិត ទៅ​ស៊ី​បង្ហិន​ភោគផល​របស់​ពួក​គេ ហើយ​អោយ​កណ្ដូប​ទៅ​ស៊ី​បង្ហិន​ដំណាំ​របស់​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​មាន​ព្រិល​ធ្លាក់​មក កំទេច​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ​របស់​គេ ហើយ​មាន​ធាតុ​អាកាស​ត្រជាក់ មក​បំផ្លាញ​ដើម​ឈើ​របស់​គេ​ខូច​អស់។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ទាស់​នឹង​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ អោយ​រង​ទុក្ខ​លំបាក​យ៉ាង​សែន​វេទនា ដោយ​ចាត់​ពួក​ទេវតា​អោយ​មក​ប្រហារ​ពួក​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​តាម​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​ឥត​សំចៃ​ជីវិត​ជន​ជាតិ​នោះ​ឡើយ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​គ្រោះ​កាច កើត​មាន​ដល់​ពួក​គេ


word:
 គឺ​ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ជីវិត​កូន​ច្បង​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប កូន​ដែល​កើត​មក​មុន​គេ ក្នុង​ពូជពង្ស​របស់​លោក​ហាំ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ចេញ​ពី​ស្រុក​នោះ​ដូច​ហ្វូង​ចៀម​ចេញ​ពី​ក្រោល ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ​នៅ​វាល​រហោស្ថាន ដូច​គង្វាល​ឃ្វាល​ហ្វូង​ចៀម​របស់​ខ្លួន។


word:
 ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ​យ៉ាង​សុខសាន្ត ឥត​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ តែ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ពួក​គេ ត្រូវ​លិច​លង់​ក្នុង​ទឹក​សមុទ្រ។


word:
 ព្រះអង្គ​នាំ​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ទឹក​ដី​ដ៏វិសុទ្ធ គឺ​ទៅ​កាន់​ភ្នំ​ដែល​ព្រះអង្គ​វាយ​យក​បាន ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​បណ្ដេញ​ប្រជាជាតិ​នានា​ចេញ​ពី​មុខ​ពួក​គេ ហើយ​ចែក​ទឹក​ដី​អោយ​ពួក​គេ​ជា​មត៌ក គឺ​ព្រះអង្គ​អោយ​កុលសម្ព័ន្ធ​អ៊ីស្រាអែល រស់​នៅ​ក្នុង​លំនៅ​ស្ថាន​របស់​ប្រជាជាតិ​ទាំង​នោះ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​បាន​ល្បងល​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ពួក​គេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ ដោយ​មិន​ព្រម​ធ្វើ​តាម​ដំបូន្មាន​របស់ ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ពួក​គេ​បាន​ងាក​ចេញ​ពី​ព្រះអង្គ និង​ក្បត់​ព្រះអង្គ​ដូច​ដូនតា​របស់​ពួក​គេ ពួក​គេ​មាន​ចិត្ត​វៀចវេរ​ដូច​ផ្លែ​កណ្ដៀវ។


word:
 ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ដោយ​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ នៅ​តាម​ទីសក្ការៈ​របស់​សាសន៍​ដទៃ​នៅ​លើ​ភ្នំ ធ្វើ​អោយ​ទាស់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ​ជា​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ឃើញ​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ដូច្នេះ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ហើយ​លែង​រវីរវល់​នឹង​ជន​ជាតិ អ៊ីស្រាអែល​ទៀត។


word:
 ព្រះអង្គ​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះដំណាក់​នៅ​ស៊ីឡូ ព្រះអង្គ​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះពន្លា ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្លាប់​គង់​នៅ​ជា​មួយ​មនុស្ស​លោក។


word:
 ព្រះអង្គ​បណ្ដោយ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ រឹប​អូស​យក​បាន​ហិប​នៃ​សម្ពន្ធមេត្រី ដែល​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ឫទ្ធិបារមី និង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ​។


word:
 ព្រះអង្គ​បណ្ដោយ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ប្រហារ​ជីវិត ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​មុខ​ដាវ​ព្រោះ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ នឹង​ពួក​គេ​ជា​ខ្លាំង។


word:
 ពួក​យុវជន​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត ដោយសារ​ភ្លើង​សង្គ្រាម ហើយ​គ្មាន​នៅ​សល់​កំលោះ ដើម្បី​រៀបការ​ជា​មួយ​ពួក​ស្ត្រី​ក្រមុំ​ទៀត​ឡើយ។


word:
 ពេល​នោះ ព្រះអម្ចាស់​តើន​ឡើង ដូច​គេ​ក្រោក​ពី​ដំណេក ឬ​ដូច​អ្នក​ចំបាំង​ដ៏​ពូកែ​ទើប​នឹង​ស្វាង​ស្រា​ឡើង​វិញ


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​រវីរវល់​នឹង​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ូសែប ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​ជ្រើស​រើស​កុលសម្ព័ន្ធ​អេប្រាអ៊ីម​ទេ


word:
 នៅ​ទី​នោះ​ព្រះអង្គ​បាន​សង់​ទីសក្ការៈ របស់​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​ល្អ​រឹងប៉ឹង ដូច​ផ្ទៃ​មេឃ​ដ៏​ខ្ពស់ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទីសក្ការៈ​នោះ បាន​រឹងមាំ​ដូច​ផែនដី​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស​ព្រះបាទ​ដាវីឌ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​យក​ស្ដេច​ចេញ​ពី​កន្លែង​ឃ្វាល​ចៀម


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​យក​ស្ដេច​ចេញ​ពី​ហ្វូង​ចៀម​មក ដើម្បី​អោយ​ឃ្វាល​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ាកុប គឺ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះបាទ​ដាវីឌ​ដឹក​នាំ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ ព្រះរាជា​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ​យ៉ាង​ប៉ិនប្រសប់។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ប្រជាជាតិ​នានា​បាន​ឈ្លានពាន ទឹក​ដី​របស់​ព្រះអង្គ​ ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ព្រះវិហារ ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ​ជា​សៅហ្មង ពួក​គេ​បាន​កំទេច​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។


word:
 ពួក​គេ​បាន​បោះ​សាកសព​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ទៅ​អោយ​ត្មាត​ស៊ី យក​សាកសព​អ្នក​ជឿ​ព្រះអង្គ ទៅ​អោយ​សត្វ​តិរច្ឆាន​ធ្វើ​ជា​ចំណី។


word:
 ពួក​គេ​បាន​បង្ហូរ​ឈាម​ប្រជាជន នៅ​ជុំវិញ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​អោយ​ហូរ​ដូច​ទឹក ហើយ​គ្មាន​នរណា​បញ្ចុះ​សព ប្រជាជន​ទាំង​នោះ​ទេ​។


word:
 អ្នក​ស្រុក​ជិត​ខាង​នាំ​គ្នា​ជេរ​ប្រមាថ​យើង​ខ្ញុំ អ្នក​នៅ​ជុំវិញ​យើង​ខ្ញុំ នាំ​គ្នា​ចំអក​ឡកឡឺយ យក​រឿង​យើង​ខ្ញុំ​ទៅ​លេង​សើច។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ នឹង​យើង​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ​រហូត​ដល់​កាល​ណា? តើ​ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​មាន​ព្រះហឫទ័យ ក្ដៅ​ឆេះឆួល​នឹង​យើង​ខ្ញុំ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត?​


word:
 គួរ​តែ​ព្រះអង្គ​ជះ​ព្រះពិរោធ ទៅ​លើ​ប្រជាជាតិ​ដែល​ពុំ​ស្គាល់​ព្រះអង្គ និង​នគរ​នានា​ដែល​មិន​គោរព​បំរើ​ព្រះនាម ព្រះអង្គ​នោះ​វិញ។


word:
 សូម​កុំ​ដាក់​ទោស​យើង​ខ្ញុំ ព្រោះ​តែ​បុព្វបុរស របស់​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ខុស​នោះ​ឡើយ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​សូម​ប្រញាប់​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ អាណិតអាសូរ​យើង​ខ្ញុំ​ផង! ដ្បិត​យើង​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​លិច​លង់។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ សូម​យាង​មក​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​យល់​ដល់ សិរីរុងរឿង​នៃ​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ សូម​រំដោះ​យើង​ខ្ញុំ និង​លើកលែង​ទោស​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​បាប ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​បណ្ដោយ​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា ពោល​ថា «ព្រះ​របស់​គេ​នៅ​ឯ​ណា?» ព្រះអង្គ​អើយ សូម​អោយ​ប្រជាជាតិ ទាំងឡាយ​បាន​ដឹង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​យើង​ខ្ញុំ​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ដាក់​ទោស​ពួក​គេ ព្រោះ​គេ​បាន​បង្ហូរ​ឈាម​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ស្ដាប់​សំឡេង​ថ្ងូរ​របស់​ពួក​អ្នក​ទោស ហើយ​ដោយ​ព្រះអង្គ​មាន​ឫទ្ធានុភាព សូម​រំដោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ទោស ដល់​ជីវិត​ទាំង​នោះ​ផង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ប្រជាជាតិ​ជិត​ខាង បាន​ធ្វើ​អោយ​ព្រះអង្គ​បាត់​បង់​កិត្តិយស ដូច្នេះ សូម​ធ្វើ​អោយ​គេ​បាត់​បង់​កិត្តិយស​វិញ មួយ​ជា​ប្រាំពីរ។


word:
 រីឯ​យើង​ខ្ញុំ​ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រ និង​ជា​ហ្វូង​ចៀម​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ​អស់កល្ប​ជានិច្ច យើង​ខ្ញុំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ជា​គង្វាល នៃ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ូសែប ដូច​គង្វាល​ដឹក​នាំ​ហ្វូង​ចៀម ឱ​ព្រះអង្គ​ដែល​គង់​នៅ​លើ​ពួក​ចេរូប៊ីន*​អើយ សូម​សំដែង​ព្រះបារមី​ដ៏​រុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះចេស្ដា​អោយ​កុលសម្ព័ន្ធ អេប្រាអ៊ីម បេនយ៉ាមីន និង​ម៉ាណាសេ​ឃើញ សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផង!


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​នាំ​យើង​ខ្ញុំ​មក​វិញ សូម​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ សប្បុរស​ផង នោះ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​បាន​រួច​ជីវិត!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ តើ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ មិន​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ប្រជារាស្ត្រ​ព្រះអង្គ ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជាតិ​ជិត​ខាង​ឈ្លោះ​គ្នា ដណ្ដើម​យក​ទឹក​ដី​យើង​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ចំអក​ឡកឡឺយ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ សូម​នាំ​យើង​ខ្ញុំ​មក​វិញ សូម​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​ផង នោះ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​បាន​រួច​ជីវិត!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​គាស់​ទំពាំងបាយជូរ​មួយ​ដើម ពី​ស្រុក​អេស៊ីប​មក ព្រះអង្គ​បាន​ដេញ​ប្រជាជាតិ​នានា​ចេញ​ពី​ទឹក​ដី ហើយ​យក​ទំពាំងបាយជូរ​នេះ​មក​ដាំ​ជំនួស។


word:
 ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​រំលំ​របង​ចំការ ទំពាំងបាយជូរ​នេះ បណ្ដាល​អោយ​អស់​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ កាត់​តាម​នោះ​នាំ​គ្នា​បេះ​ផ្លែ​ដូច្នេះ?


word:
 ជ្រូក​ព្រៃ​មក​បំផ្លិចបំផ្លាញ​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ ហើយ​សត្វ​នានា​នៅ​ទី​វាល​ក៏​នាំ​គ្នា​ស៊ី​ដើម ទំពាំងបាយជូរ​នេះ​ដែរ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ សូម​យាង​មក​វិញ! សូម​ទត​មើល​ពី​ស្ថាន​បរមសុខ​មក! សូម​យាង​មក​ជួយ​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ​នេះ​ផង!


word:
 សូម​ការពារ​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ដាំ ដោយ​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ គឺ​បុត្រ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ពង្រឹង​អោយ​មាំមួន​ឡើង!


word:
 សូម​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​បាន​ដុត​បំផ្លាញ និង​កាប់​ឆ្ការ​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ​នេះ ត្រូវ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​គំរាម​កំហែង​ពួក​គេ។


word:
 សូម​ដាក់​ព្រះហស្ដ​លើ​មនុស្ស ដែល​ស្ថិត​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ព្រះអង្គ គឺ​លើ​បុត្រ​មនុស្ស​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ពង្រឹង អោយ​មាំមួន​ឡើង។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​បែក​ចិត្ត​ចេញ​ពី​ព្រះអង្គ​ទៀត​ឡើយ សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ រស់​រាន​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ​ផង នោះ​យើង​ខ្ញុំ​គោរព​បំរើ​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ សូម​នាំ​យើង​ខ្ញុំ​មក​វិញ សូម​ទត​មក​យើង​ខ្ញុំ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ សប្បុរស​ផង នោះ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​បាន​រួច​ជីវិត!


word:
 ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង ដោយ​អំណរ​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​ជា​កម្លាំង​របស់​យើង! ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះ របស់​លោក​យ៉ាកុប!


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ប្រគំ​តូរ្យតន្ត្រី​ឡើង ចូរ​វាយ​ស្គរ និង​លេង​ពិណ​យ៉ាង​ពីរោះ ព្រម​ទាំង​ដេញ​ចាប៉ី​ផង​ដែរ!


word:
 ជា​ដំបូន្មាន​ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​មក ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ូសែប នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​វាយ​ប្រហារ​ស្រុក​អេស៊ីប។ ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សំឡេង​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់ ទាល់​តែ​សោះ បន្លឺ​ថា:


word:
 នៅ​គ្រា​មាន​ទុក្ខ​វេទនា​អ្នក​បាន​ស្រែក​ហៅ​យើង យើង​ក៏​បាន​ជួយ​រំដោះ​អ្នក យើង​បាន​ឆ្លើយ​តប​ពី​ក្នុង​ខ្យល់​ព្យុះ យើង​បាន​ល្បងល​មើល​ចិត្ត​អ្នក នៅ​ប្រភព​ទឹក​មេរីបា។​


word:
 ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​អើយ ចូរ​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​យើង​រំលឹក​ដាស់តឿន​អ្នក ឱ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ ចូរ​ស្ដាប់​ពាក្យ​យើង


word:
 ដ្បិត​យើង​ជា​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក យើង​បាន​នាំ​អ្នក​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប ចូរ​បើក​ចិត្ត​អោយ​ទូលាយ យើង​នឹង​អោយ​ពរ​អ្នក​យ៉ាង​ពេញ​បរិបូណ៌។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង មិន​បាន​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​យើង​ទេ អ៊ីស្រាអែល​មិន​ចង់​ស្គាល់​យើង​ទៀត​ទេ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​យើង​បណ្ដោយ គេ​ទៅ​តាម​ចិត្ត​រឹងរូស​របស់​ខ្លួន គេ​ក៏​នាំ​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ទំនើង​ចិត្ត។


word:
 យើង​មុខ​ជា​បង្ក្រាប​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​គេ យើង​នឹង​វាយ​ប្រហារ​បច្ចាមិត្ត​របស់​គេ មួយ​រំពេច​ជា​មិន​ខាន។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ ព្រះអម្ចាស់  នឹង​នាំ​គ្នា​មក​ចុះ​ចូល​នឹង​ព្រះអង្គ ហើយ​អ៊ីស្រាអែល​នឹង​បាន​សុខសាន្ត​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ប្រទាន​ស្រូវ​ដ៏​ល្អៗ មក​អោយ​អ៊ីស្រាអែល​បរិភោគ ព្រម​ទាំង​អោយ​គេ​មាន​ទឹក​ឃ្មុំ​បរិភោគ យ៉ាង​បរិបូណ៌​ផង។


word:
 តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​តែ​កាត់​ក្ដី​ដោយ​អយុត្តិធម៌ គឺ​អោយ​មនុស្ស​អាក្រក់​ឈ្នះ​ដូច្នេះ ដល់​កាល​ណា​ទៀត?


word:
 ចូរ​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ និង​ក្មេង​កំព្រា ចូរ​កាត់​ក្ដី​អោយ​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត និង​មនុស្ស​តោកយ៉ាក។


word:
 ចូរ​រំដោះ​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ និង​មនុស្ស​ក្រីក្រ ចូរ​យក​ពួក​គេ​ចេញ​អោយ​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​មនុស្ស​អាក្រក់។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ដឹង​មិន​យល់​អ្វី​ទាំង​អស់ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដើរ​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត អ្នក​រាល់​គ្នា​លុប​បំបាត់​យុត្តិធម៌ ដែល​ជា​គ្រឹះ​នៃ​ពិភព​លោក។


word:
 យើង​បាន​ប្រាប់​រួច​ហើយ​ថា អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ព្រះ អ្នក​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​។


word:
 ប៉ុន្តែ អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​ដូច​មនុស្ស​លោក អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​បាត់​បង់​ជីវិត ដូច​អ្នក​ធំ​បាត់​បង់​តំណែង​ដែរ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​ក្រោក​ឡើង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​មនុស្ស​លោក ដ្បិត​មនុស្ស​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍ សុទ្ធ​តែ​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ!។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​កុំ​នៅ​សំងំ​ស្ងៀម​ឡើយ! ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​កុំ​នៅ​ស្ងៀម​ស្ងាត់ ឥត​កំរើក​ដូច្នេះ!


word:
 ដ្បិត​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ កំពុង​តែ​ធ្វើ​សកម្មភាព អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ព្រះអង្គ កំពុង​តែ​នាំ​គ្នា​បះបោរ។


word:
 ពួក​គេ​រៀបចំ​គំរោងការ​ប្រឆាំង នឹង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ឃុបឃិត​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​អស់​អ្នក ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពួក​គេ​ពោល​ថា “តោ៎ះ! យើង​នាំ​គ្នា​ទៅ​ប្រហារ ជាតិ​សាសន៍​នោះ​អោយ​រលាយ​សូន្យ ដើម្បី​កុំ​អោយ​នរណា​នឹក​ឃើញ ឈ្មោះ​អ៊ីស្រាអែល​ទៀត!”។


word:
 ហើយ​សូម្បី​តែ​ជន​ជាតិ​អាស្ស៊ីរី​ក៏​ចូល​រួម​ជា​មួយ​ដែរ គឺ​ពួក​គេ​បាន​ចូល​ដៃ​ជា​មួយ ពូជពង្ស​របស់​លោក​ឡុត។


word:
 សូម​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ពួក​គេ ដូច​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ជន​ជាតិ​ម៉ាឌាន លោក​ស៊ីសេរ៉ា និង​ស្ដេច​យ៉ាប៊ីន នៅ​ត្រង់​ទឹក​ជ្រោះ​គីសូន​ដែរ!


word:
 សូម​ដាក់​ទោស​អ្នក​ដឹក​នាំ​របស់​គេ ដូច​ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​ទោស​ស្ដេច​អូរឹប និង​ស្ដេច​សៀប ហើយ​ដាក់​ទោស​មេ​របស់​គេ ដូច​ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​ទោស​សេបា និង​សាល់មូណា​ដែរ


word:
 ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​អោយ​ពួក​គេ​បាន​ដូច​ធូលី​ដី​ដែល​ត្រូវ​ខ្យល់​កួច ឬ​ដូច​ចំបើង​ដែល​ត្រូវ​ខ្យល់​ផាត់​យក​ទៅ។


word:
 សូម​ប្រើ​ខ្យល់​ព្យុះ​របស់​ព្រះអង្គ​ដេញ​តាម​ពួក​គេ និង​ប្រើ​ព្យុះ​សង្ឃរា​របស់​ព្រះអង្គ ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​ញ័រ​រន្ធត់​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 សូម​អោយ​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ថា មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ជា​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល!។


word:
 ទូលបង្គំ​អន្ទះអន្ទែង​ប្រាថ្នា​ចង់​ចូល ទៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ពន់​ពេក​ក្រៃ ទូលបង្គំ​បន្លឺ​សំឡេង​តម្កើង​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ អស់​ពី​កម្លាំង​កាយ និង​កម្លាំង​ចិត្ត។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ! សូម្បី​តែ​សត្វ​ចាប និង​សត្វ​ត្រចៀកកាំ ក៏​រក​បាន​កន្លែង​ធ្វើ​សំបុក​ដាក់​កូន​ចៅ​វា នៅ​ជិត​អាសនៈ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 មាន​សុភមង្គល​ហើយ អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ គេ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​រៀង​ទៅ!។


word:
 អ្នក​ណា​ពឹង​ផ្អែក​លើ​កម្លាំង​ដែល​មក​ពី​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ! ដ្បិត​គេ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឡើង​ទៅ​កាន់​ព្រះដំណាក់ របស់​ព្រះអង្គ​ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះសរ។


word:
 នៅ​ពេល​ពួក​គេ​ដើរ​កាត់​ជ្រោះ​រីងស្ងួត ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទី​នោះ​ប្រែ​ទៅ​ជា​ប្រភព​ទឹក ហើយ​ភ្លៀង​នៅ​ដើម​រដូវ​ក៏​ធ្លាក់​មក ជា​ព្រះពរ​លើ​កន្លែង​នោះ​ដែរ។


word:
 ពួក​គេ​កាន់​តែ​មាន​កម្លាំង​ខ្លាំង​ឡើងៗ​ជានិច្ច នៅ​ពេល​ពួក​គេ​កាន់​តែ​ខិត​ចូល​ជិត​ព្រះជាម្ចាស់ នៅ​លើ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ សូម​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ! ឱ​ព្រះ​នៃ​លោក​យ៉ាកុប​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ទូលបង្គំ​ផង!។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ខែល​ការពារ​យើង​ខ្ញុំ សូម​ទ្រង់​ព្រះ​សន្ដោស​ទត​មក​ព្រះរាជា ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក!។


word:
 មួយ​ថ្ងៃ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះអង្គ ប្រសើរ​ជាង​មួយ​ពាន់​ថ្ងៃ​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត ហេតុ​នេះ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​សំរេច​ចិត្ត​ឈរ​នៅ មាត់​ទ្វារ​ព្រះដំណាក់​នៃ​ព្រះជាម្ចាស់​របស់​ខ្ញុំ ជា​ជាង​ទៅ​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់


word:
 ដ្បិត​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​ជា​ពន្លឺ​ថ្ងៃ និង​ជា​ខែល​ការពារ​យើង  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រណី​សន្ដោស និង​ប្រទាន​អោយ​យើង​បាន​រុងរឿង ព្រះអង្គ​តែងតែ​ប្រទាន​សុភមង្គល​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​រស់​នៅ ដោយ​គ្មាន​សៅហ្មង។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព​ទាំង​មូល​អើយ អ្នក​ណា​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ នឹង​ទឹក​ដី​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ពូជពង្ស​របស់​លោក​យ៉ាកុប ដែល​គេ​ចាប់​យក​ទៅ​ជា​ឈ្លើយ​នោះ អោយ​ត្រឡប់​មក​វិញ​។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​លើកលែង​ទោស អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​អត់ទោស​គេ​អោយ​រួច ពី​អំពើ​បាប​ទាំង​ប៉ុន្មាន។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ សូម​ពង្រឹង​យើង​ខ្ញុំ​ឡើង​វិញ​ សូម​ឈប់​ប្រកែប្រកាន់​យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ទៅ។


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​ខ្ញាល់​នឹង​យើង​ខ្ញុំ​រហូត​ឬ? តើ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​យើង​ខ្ញុំ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ​ឬ?


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​មិន​យាង​មក​វិញ ប្រទាន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត ដើម្បី​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ មាន​អំណរ​សប្បាយ​រួម​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ​ទេ​ឬ?


word:
 ខ្ញុំ​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​សេចក្ដី​ដែល​ ព្រះជាអម្ចាស់  មាន​ព្រះបន្ទូល ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា នឹង​ប្រទាន សេចក្ដី​សុខសាន្ត មក​ប្រជារាស្ត្រ​ដែល​ជឿ​លើ ព្រះអង្គ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​មិន​បែរ​ចិត្ត​គំនិត ទៅ​រក​អំពើ​លេលា​របស់​ខ្លួន​វិញ។


word:
 ពិត​មែន​ហើយ ព្រះអង្គ​នឹង​សង្គ្រោះ​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ​នឹង​មក​សណ្ឋិត នៅ​លើ​ទឹក​ដី​របស់​យើង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​នឹង​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា និង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​យើង ធ្វើ​អោយ​យើង​ស្គាល់​យុត្តិធម៌ និង​សេចក្ដី​សុខសាន្ត។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ទូលបង្គំ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​វិញ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត!


word:
 សូម​រក្សា​ការពារ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​សង្គ្រោះ​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​បាន​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​នេះ​ផង!


word:
 សូម​ប្រោស​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​មាន​អំណរ​សប្បាយ ព្រះអម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ​ផ្ចង់​ចិត្ត​គំនិត​ទៅ​រក​ព្រះអង្គ


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស និង​ចេះ​អត់អោន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​ដ៏​លើសលប់ ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌ ស្ដាប់​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​របស់​ទូលបង្គំ សូម​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់ នឹង​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ​ផង។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ ក្នុង​ចំណោម​ព្រះ​ទាំងឡាយ គ្មាន​ព្រះ​ណា​ដូច​ព្រះអង្គ​ទេ ហើយ​ក៏​គ្មាន​ព្រះ​ណា​អាច​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ ដូច​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ប្រជាជាតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​មក នឹង​នាំ​គ្នា​មក​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ ហើយ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ជា​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ សូម​បង្រៀន​ទូលបង្គំ អោយ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្ដី​ពិត​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ចំពោះ​ទូលបង្គំ​ខ្លាំង​ណាស់ ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ជីវិត​ទូលបង្គំ អោយ​រួច​ផុត​ពី​មច្ចុរាជ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ មនុស្ស​ព្រហើន​លើក​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ មនុស្ស​ឃោរឃៅ​មួយ​ពួក​ចង់​ដក​ជីវិត​ទូលបង្គំ អ្នក​ទាំង​នោះ​មិន​រវីរវល់​នឹង​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​អាណិតអាសូរ ព្រះអង្គ​តែងតែ​ប្រណី​សន្ដោស ព្រះអង្គ​អត់ធ្មត់ ហើយ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ មេត្តាករុណា​ដ៏​ស្មោះស្ម័គ្រ។


word:
 សូម​បែរ​មក​ទត​មើល​ទូលបង្គំ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ សូម​ប្រទាន​កម្លាំង​មក​ទូលបង្គំ ហើយ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​ខ្ញុំ​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!។


word:
 សូម​សំដែង​ទី​សំគាល់​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ ចំពោះ​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទូលបង្គំ ឃើញ​ហើយ​ត្រូវ​អាម៉ាស់។ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​ជួយ​សង្គ្រោះ និង​សំរាល​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ។


word:
 “ក្នុង​ចំណោម​អស់​អ្នក​ដែល​ស្គាល់​ខ្ញុំ មាន​អ្នក​ខ្លះ​កើត​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប អ្នក​ខ្លះ​កើត​នៅ​ស្រុក​បាប៊ីឡូន ខ្លះ​ទៀត​នៅ​ស្រុក​ភីលីស្ទីន ខ្លះ​ទៀត​នៅ​ស្រុក​ទីរ៉ុស និង​ខ្លះ​ទៀត​នៅ​ស្រុក​អេត្យូពី”


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ចំពោះ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​វិញ គេ​ពោល​ថា “យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​កើត​ចេញ មក​ពី​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន!” ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​បាន​ធ្វើ​អោយ​ក្រុង​នេះ​រឹងមាំ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​រាប់​ចំនួន​ប្រជារាស្ត្រ​នានា​ចុះ​ក្នុង​បញ្ជី ហើយ​សរសេរ​ថា ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​ជា​ស្រុក​កំណើត របស់​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា។


word:
 ពេល​នោះ ទាំង​ពួក​អ្នក​ច្រៀង ទាំង​ពួក​អ្នក​រាំ នឹង​ពោល​ឡើង​ថា “ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​ជា​ប្រភព​នៃ​ព្រះពរ​របស់​យើង!”។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ពេល​ថ្ងៃ​ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ ហើយ​ពេល​យប់ ទូលបង្គំ​នៅ​តែ​រក​ព្រះអង្គ​ដដែល។


word:
 សូម​អោយ​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​របស់​ទូលបង្គំ បាន​ឡើង​ទៅ​ដល់​ព្រះអង្គ! សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ​ផង!


word:
 គេ​ចាត់​ទុក​ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ ឬ​ជា​អ្នក​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស ដែល​លែង​មាន​កម្លាំង​ទៀត។


word:
 ទូលបង្គំ​ដេក​ស្ដូក​ដូច​មនុស្ស​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ ទូលបង្គំ​ប្រៀប​បាន​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គ លែង​នឹក​នា និង​លែង​ជួយ​ទៀត។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​ទូលបង្គំ​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ខ្ពើម​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​គេច​ពី​ស្លាប់​មិន​រួច​ឡើយ។


word:
 ភ្នែក​ទូលបង្គំ​ស្រវាំង ដោយ​កើត​ទុក្ខ​វេទនា​ខ្លាំង​ពេក ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​អង្វរ​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ! ទូលបង្គំ​លើក​ដៃ​ឡើង​ទៅ​រក​ព្រះអង្គ!


word:
 តើ​ព្រះអង្គ​អាច​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ សំរាប់​មនុស្ស​ស្លាប់​បាន​ឬ? តើ​មនុស្ស​ដែល​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ អាច​ក្រោក​ឡើង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​កើត​ឬ?


word:
 តើ​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ​អាច​ថ្លែង​ពី​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​អ្នក​ដែល​វិនាស​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ​ហើយ​នោះ អាច​ថ្លែង​ពី​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ របស់​ព្រះអង្គ​កើត​ឬ?


word:
 តើ​អ្នក​ដែល​នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​ងងឹត​អាច​ស្គាល់ ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ឬ? តើ​អ្នក​ដែល​មនុស្សម្នា​ភ្លេច​សូន្យ​ទៅ​ហើយ​នោះ អាច​ស្គាល់​សេចក្ដី​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ​ដូច​ម្ដេច​បាន?


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​ចូល​មក​អធិស្ឋាន នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​តាំង​ពី​ព្រឹក។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​បោះ បង់​ចោល​ទូលបង្គំ​ដូច្នេះ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះអង្គ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​នឹង​ទូលបង្គំ?


word:
 ទូលបង្គំ​លំបាក​វេទនា ជិត​ស្លាប់​តាំង​ពី​ក្មេង​មក​ម៉្លេះ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ភ័យ តក់ស្លុត​អស់​សង្ឃឹម។


word:
 ព្រះពិរោធ​ដ៏​ខ្លាំងក្លា​របស់​ព្រះអង្គ សង្កត់​មក​លើ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ ភ័យ​តក់ស្លុត​បាត់​ស្មារតី។


word:
 ទុក្ខ​ទោស​ទាំង​នេះ​ប្រៀប​បាន នឹង​មហាសាគរ​ដែល​នៅ​ឡោមព័ទ្ធ​ទូលបង្គំ ព្រម​ទាំង​គ្រប​ពី​លើ​ទូលបង្គំ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​យក​មិត្តភក្ដិ ព្រម​ទាំង​អ្នក​ជិតស្និទ្ធ នឹង​ទូលបង្គំ ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ គឺ​មាន​តែ​ភាព​ងងឹត​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​នៅ​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​ច្រៀង​សរសើរ​ព្រះហឫទ័យ មេត្តាករុណា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  រហូត​ត​ទៅ។ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ របស់​ព្រះអង្គ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ហើយ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រឹងប៉ឹង​ដូច​ផ្ទៃ​មេឃ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «យើង​បាន​ចង​សម្ពន្ធមេត្រី​ជា​មួយ​អ្នក ដែល​យើង​បាន​ជ្រើស​រើស យើង​បាន​ចុះ​ខ​សន្យា​ជា​មួយ​ដាវីឌ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ថា:


word:
 យើង​នឹង​តែងតាំង​ពូជពង្ស​អ្នក អោយ​គ្រង​រាជ្យ​រហូត​ត​ទៅ យើង​នឹង​ពង្រឹង​រាជ្យ​របស់​អ្នក​អោយ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ!​»។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​អោយ​ផ្ទៃ​មេឃ សរសើរ​តម្កើង​ស្នាព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​អង្គ​ប្រជុំ​ដ៏វិសុទ្ធ​ច្រៀង សរសើរ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 នៅ​លើ​មេឃ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​ផ្ទឹម​ស្មើ នឹង​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ ក្នុង​ចំណោម​ពពួក​ទេវតា ក៏​គ្មាន​នរណា អាច​ប្រៀប​ប្រដូច​នឹង​ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​ដ៏វិសុទ្ធ នាំ​គ្នា​ស្ញែង​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ព្រះអង្គ ក៏​កោត​ស្ញប់ស្ញែង​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់   ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ពិភព ទាំង​មូល​អើយ គ្មាន​នរណា​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ដូច​ព្រះអង្គ​ឡើយ! ព្រះអង្គ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ។


word:
 ព្រះអង្គ​បង្ក្រាប​អំនួត​របស់​សមុទ្រ នៅ​ពេល​រលក​សមុទ្រ​កក្រើក​ឡើង ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ស្ងប់​ទៅ​វិញ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ជាន់ និង​សម្លាប់​នាគ​រាជ​ ព្រះអង្គ​បាន​កំចាត់កំចាយ​ខ្មាំង​សត្រូវ ដោយសារ​ប្ញទ្ធិបារមី​ដ៏​ខ្លាំង​ក្លា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 មេឃ និង​ផែនដី​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ពិភព​លោក និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក​នេះ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ទិស​ខាង​ជើង និង​ទិស​ខាង​ត្បូង ភ្នំ​តាបោរ និង​ភ្នំ​ហ៊ើរម៉ូន សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះចេស្ដា​ដ៏​ខ្លាំងក្លា ព្រះអង្គ​មាន​ឫទ្ធានុភាព និង​ឫទ្ធិបារមី​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​ដោយ​សុចរិត យុត្តិធម៌ អ្វីៗ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ សុទ្ធ​តែ​បង្ហាញ​អំពី​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា និង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ប្រជាជន​ណា​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ព្រម​ទាំង​រស់​នៅ​ក្រោម​ពន្លឺ ដ៏​សប្បុរស​របស់​ព្រះអង្គ ប្រជាជន​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!


word:
 រៀង​រាល់​ថ្ងៃ គេ​នឹង​បាន​សប្បាយ​រីករាយ ដោយសារ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ហើយ​គេ​នឹង​បាន​ខ្ពស់​មុខ ដោយសារ​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​មាន​សិរី​ជោគជ័យ។ យើង​ខ្ញុំ​បាន​ថ្កុំថ្កើង ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល បាន​ជ្រើស​រើស​ព្រះរាជា អោយ​ធ្វើ​ជា​ខែល​ការពារ​យើង​ខ្ញុំ​។


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​មួយ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល មក​កាន់​ប្រជារាស្ត្រ​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះអង្គ តាម​ការ​និមិត្ត​ឃើញ​មួយ​ថា: «យើង​បាន​ជួយ​គាំទ្រ អ្នក​ចំបាំង​មួយ​រូប​ដ៏​ចំណាន យើង​បាន​លើក​តម្កើង​យុវជន​មួយ​រូប​ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន


word:
 គឺ​យើង​រក​បាន​ដាវីឌ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង យើង​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក​គេ ដោយ​ប្រេង​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​យើង​


word:
 យើង​នឹង​សំដែង​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ និង​ចិត្ត​មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​គេ​ជានិច្ច គេ​នឹង​បាន​ថ្កុំថ្កើង​ឡើង ដោយសារ​នាម​របស់​យើង។


word:
 ពេល​នោះ ដាវីឌ​នឹង​ហៅ​យើង​ថា “ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះបិតា និង​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ជួយ​ការពារ និង​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​!”។


word:
 រីឯ​យើង​វិញ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ដាវីឌ បាន​ទៅ​ជា​បុត្រ​ច្បង​របស់​យើង ជា​ស្ដេច​ដ៏​ធំ​ជាង​គេ​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែនដី។


word:
 យើង​នឹង​សំដែង​ចិត្ត​មេត្តាករុណា​ចំពោះ​គេ​ជានិច្ច ហើយ​យើង​នឹង​រក្សា​សម្ពន្ធមេត្រី ដែល​យើង​ចង ជា​មួយ​គេ​ដោយ​មិន​ប្រែប្រួល​ឡើយ​។


word:
 យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពូជពង្ស​របស់​គេ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ ហើយ​រាជ្យ​របស់​គេ​នឹង​គង់វង្ស នៅ​ជា​យូរ​អង្វែង​ដូច​ផ្ទៃ​មេឃ​ដែរ។


word:
 យើង​នឹង​វាយ​ប្រដៅ​ពួក​គេ ព្រោះ​តែ​ការ​បះបោរ យើង​នឹង​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ពួក​គេ ព្រោះ​តែ​កំហុស​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ យើង​នៅ​តែ​សំដែង​ចិត្ត​មេត្តាករុណា ចំពោះ​ដាវីឌ​ជានិច្ច​ យើង​នឹង​សំដែង​ចិត្ត​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​គេ ឥត​ងាក​រេ​ឡើយ។


word:
 យើង​នឹង​មិន​ផ្ដាច់​សម្ពន្ធមេត្រី ដែល​យើង​បាន​ចង​ជា​មួយ​គេ​នោះ​ទេ គឺ​អ្វី​ដែល​យើង​និយាយ​ចេញ​មក​ហើយ យើង​នឹង​មិន​ប្រែ​ក្រឡាស់​វិញ​ឡើយ។


word:
 ពូជពង្ស​របស់​គេ​នឹង​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ រាជ្យ​របស់​គេ​នឹង​គង់វង្ស​នៅ​ចំពោះ​មុខ​យើង ដូច​ព្រះអាទិត្យ


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​បោះ​បង់​ចោល ព្រះអង្គ​បាន​កាត់កាល់ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​ព្រះរាជា ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ផ្ដាច់​សម្ពន្ធមេត្រី ជា​មួយ​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​ទំលាក់​មកុដរាជ្យ របស់​ព្រះរាជា​ទៅ​ដី។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​កំពែង​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ព្រះរាជា​ត្រូវ​ធ្លុះធ្លាយ និង​ធ្វើ​អោយ​បន្ទាយ​ដ៏​រឹងមាំ​ត្រូវ​រលំ​បាក់​បែក។


word:
 ពួក​អ្នក​ដែល​ដើរ​កាត់​តាម​នោះ នាំ​គ្នា​ប្លន់​យក​អ្វីៗ​ដែល​ស្ដេច​មាន ហើយ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​នាំ​គ្នា​សើច​ចំអក អោយ​ស្ដេច។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ស្ដេច​មាន​កម្លាំង ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ស្ដេច​មាន​អំណរ​សប្បាយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​គ្រឿង​សស្រ្ដាវុធ របស់​ស្ដេច​លែង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​គាំទ្រ​ស្ដេច​ក្នុង​ចំបាំង​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ស្ដេច មាន​ព្រះជន្មាយុ​យឺនយូរ​ទេ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ស្ដេច ត្រូវ​អាម៉ាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ព្រងើយ កន្តើយ ដល់​កាល​ណា​ទៀត តើ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​តែ​ឆាបឆេះ​ដល់​ពេល​ណា​ទៀត?


word:
 សូម​ព្រះអង្គ​កុំ​ភ្លេច​ថា អាយុ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ខ្លី​ណាស់! ព្រះអង្គ​បង្កើត​មនុស្ស​លោក​ទាំង​អស់​មក ដើម្បី​អោយ​រលាយ​សូន្យ​ទៅ​វិញ​ទេ​ដឹង!


word:
 ពុំ​ដែល​មាន​នរណា​អាច​រស់​រហូត ឥត​ស្គាល់​សេចក្ដី​ស្លាប់​នោះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​ពុំ​ដែល​មាន​នរណា អាច​ធ្វើ​អោយ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន គេច​ផុត​ពី​មច្ចុរាជ​បាន​ដែរ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ តើ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្លាប់​សំដែង ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា កាល​ពី​គ្រា​មុន​នោះ​នៅ​ឯ​ណា? តើ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​យ៉ាង ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​ព្រះបាទ​ដាវីឌ​នៅ​ឯ​ណា?។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ សូម​កុំ​ភ្លេច​អ្នក​បំរើ របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​កំពុង​តែ​បាក់​មុខ សូម​ព្រះអង្គ​កុំ​ភ្លេច​ថា ប្រជារាស្ត្រ​ដ៏​ច្រើន​នេះ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​បន្ទុក​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ នាំ​គ្នា​បំបាក់​មុខ​ស្ដេច ដែល​ព្រះអង្គ​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក គឺ​ទោះ​បី​ទូលបង្គំ​ទៅ​ទី​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​បំបាក់​មុខ​ទូលបង្គំ​ជានិច្ច។


word:
 មុន​ពេល​ភ្នំ​នានា​កកើត​ឡើង ហើយ​មុន​ពេល​ព្រះអង្គ​បង្កើត​ផែនដី និង​ពិភព​លោក​មក​នោះ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះជាម្ចាស់​តាំង​ពី​អស់កល្ប​រៀង​មក។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​លោក វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី​វិញ គឺ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «ពូជពង្ស​របស់​អដាំ​អើយ ចូរ​វិល​ទៅ​វិញ​ទៅ!»


word:
 ចំពោះ​ព្រះអង្គ រយៈ​ពេល​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ ប្រៀប​បាន​ដូច​ថ្ងៃ​ម្សិលមិញ​ដែល​កន្លង​ផុត​ទៅ ឬ​ដូច​មួយ​យាម​ក្នុង​ពេល​យប់។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ដក​ជីវិត​ចេញ​ពី​មនុស្ស​លោក គឺ​ជីវិត​របស់​គេ​ប្រៀប​បាន នឹង​ការ​លង់លក់​មួយ​ស្របក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ជីវិត​របស់​គេ​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​ស្មៅ


word:
 យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​វិនាស ដោយសារ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​ញ័ររន្ធត់ ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ខ្ញាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង។


word:
 ព្រះអង្គ​យក​កំហុស​របស់​យើង​ខ្ញុំ មក​លាត​ត្រដាង​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ហើយ​ពន្លឺ​របស់​ព្រះអង្គ ចាំង​អោយ​ឃើញ​អំពើ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​យើង​ខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​លាក់​កំបាំង។


word:
 ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​យើង​ខ្ញុំ ជីវិត​របស់​យើង​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ដុនដាប​ទៅៗ ហើយ​អាយុ​ជីវិត​ត្រូវ​ចប់​ដូច​មួយ​ដង្ហើម។


word:
 អាយុ​ជីវិត​របស់​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ត្រឹម​តែ​ចិតសិប​ឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ អ្នក​មាំមួន​ជាង​គេ​រស់​បាន​ប៉ែតសិប​ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដែល​យើង​ខ្ញុំ​រស់​នោះ យើង​ខ្ញុំ​តែងតែ​ខ្វល់​ខ្វាយ និង​មាន​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​ច្រើន អាយុ​ជីវិត​យើង​ខ្ញុំ​ឈាន​ទៅ​មុខ​យ៉ាង​លឿន បោះពួយ​ទៅ​រក​សេចក្ដី​ស្លាប់។


word:
 តើ​នរណា​អាច​ស្គាល់​កម្លាំង នៃ​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន? តើ​នរណា​អាច​ស្គាល់​ព្រះពិរោធ​នេះ ដើម្បី​គោរព​កោត​ខ្លាច ព្រះអង្គ​យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ​បាន?


word:
 សូម​ណែនាំ​យើង​ខ្ញុំ​អោយ​ដឹង​ច្បាស់​ថា អាយុ​ជីវិត​យើង​ខ្ញុំ​កំណត់​ត្រឹម​ណា ដើម្បី​អោយ​ចិត្ត​យើង​ខ្ញុំ​ចេះ​រិះគិត ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​យាង​មក​វិញ តើ​ព្រះអង្គ​នៅ​បង្អង់​ដល់​កាល​ណា​ទៀត សូម​អាណិត​មេត្តា​យើង​ខ្ញុំ ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ដ៏​លើសលប់​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ​តាំង​ពី​ព្រលឹម នោះ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​មាន​អំណរ​សប្បាយ​រីករាយ អស់​មួយ​ជីវិត។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​កើត​ទុក្ខ អស់​រយៈ​ពេល​យ៉ាង​យូរ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​វេទនា​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​យ៉ាង​ណា សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​យើង​ខ្ញុំ មាន​អំណរ​សប្បាយ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 សូម​សំដែង​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​សំដែង​អោយ​កូន​ចៅ​យើង​ខ្ញុំ បាន​ឃើញ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង​របស់​ព្រះអង្គ​ផង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ សូម​សំដែង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផង សូម​ជួយ​អោយ​កិច្ចការ​ដែល​យើង​ខ្ញុំ​ធ្វើ​បាន​ខ្ជាប់ខ្ជួន ពិត​មែន​ហើយ សូម​ជួយ​អោយ​កិច្ចការ​របស់​យើង​ខ្ញុំ បាន​ខ្ជាប់ខ្ជួន​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 អ្នក​ណា​រស់​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង របស់​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត អ្នក​នោះ​នឹង​ជ្រក​នៅ​ក្រោម​ម្លប់​បារមី របស់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់។


word:
 ខ្ញុំ​ទូល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថា: ព្រះអង្គ​ជា​ជំរក និង​ជា​កំពែង​ការពារ​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះអង្គ​នឹង​ការពារ​អ្នក អ្នក​អាច​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ម្លប់​បារមី​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​ខែល និង​អាវក្រោះ​ការពារ​អ្នក។


word:
 នៅ​ពេល​យប់ អ្នក​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច គ្រោះ​ថ្នាក់​ដែល​គួរ​អោយ​តក់ស្លុត​នោះ​ឡើយ នៅ​ពេល​ថ្ងៃ អ្នក​ក៏​នឹង​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​ព្រួញ ដែល​គេ​បាញ់​មក​ដែរ។


word:
 ទោះ​បី​មាន​មនុស្ស​មួយ​ពាន់​នាក់ ដួល​ស្លាប់​នៅ​ជិត​អ្នក ហើយ​មាន​មនុស្ស​មួយ​ម៉ឺន​នាក់ ស្លាប់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​អ្នក​ក្ដី ក៏​គ្មាន​អ្វី​អាច​ប៉ះពាល់​អ្នក​បាន​ឡើយ។


word:
 គ្មាន​ទុក្ខ​វេទនា​ណា​មួយ​កើត​មាន ដល់​អ្នក​បាន​ឡើយ ហើយ​ក៏​គ្មាន​គ្រោះ​កាច​ណា​មួយ ចូល​ទៅ​ជិត​ទី​លំនៅ​របស់​អ្នក​បាន​ដែរ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​នឹង​បញ្ជា​អោយ ពួក​ទេវតា​ជួយ​អ្នក ពួក​ទេវតា​នឹង​ការពារ​អ្នក នៅ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ដែល​អ្នក​ទៅ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា: «ដោយ​គេ​ស្ថិត​នៅ​ជាប់​នឹង​យើង យើង​នឹង​ជួយ​រំដោះ​គេ យើង​នឹង​ការពារ​គេ ព្រោះ​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ថា​យើង​ជា​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 គេ​នឹង​អង្វរ​រក​យើង ហើយ​យើង​នឹង​ឆ្លើយ​តប​មក​គេ​វិញ នៅ​ពេល​គេ​មាន​អាសន្ន យើង​នឹង​ស្ថិត​នៅ​ជា​មួយ​គេ យើង​នឹង​រំដោះ​គេ ព្រម​ទាំង​លើក​តម្កើង​គេ​ផង។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ជា​ការ​ប្រពៃ​ណាស់ ដែល​ទូលបង្គំ​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​សរសើរ​ព្រះនាម របស់​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត!


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រកាស​អំពី​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ តាំង​ពី​ព្រលឹម​មក ហើយ​ប្រកាស​អំពី​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​ពេល​យប់


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ បាន​នាំ​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​ដ៏​លើសលប់ ទូលបង្គំ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​ប្រសើរ​ឧត្ដុង្គឧត្ដម​ណាស់ ព្រះតម្រិះ​របស់​ព្រះអង្គ​ជ្រៅ​ពន់​ប្រមាណ!


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​លូត​លាស់​ឡើង​ដូច​ស្មៅ ហើយ​មនុស្ស​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ប្រព្រឹត្ត អំពើ​ទុច្ចរិត​ក៏​រីក​ដុះដាល​ឡើង​ដែរ ប៉ុន្តែ គេ​នឹង​ត្រូវ​វិនាស​អន្តរាយ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ​កំពុង​តែ​វិនាស អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត នឹង​ត្រូវ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​អស់​ទៅ។


word:
 ពួក​គេ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដើម​ឈើ​ដុះ នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​លូត​លាស់​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ របស់​ព្រះជាម្ចាស់។


word:
 ទោះ​បី​គេ​មាន​វ័យ​ចាស់​ជរា​ក្ដី ក៏​គេ​នៅ​តែ​អាច​បង្កើត​កូន​បាន​ដដែល គឺ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដើម​ឈើ​ដែល​មាន​ពន្លក​ថ្មី និង​មាន​ស្លឹក​លាស់​ខៀវ​ខ្ចី​ជានិច្ច។


word:
 ការ​ទាំង​នេះ​សំដែង​អោយ​ឃើញ​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ថ្មដា​របស់​ខ្ញុំ ទ្រង់​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ទៀង​ត្រង់​ជានិច្ច ឥត​ប្រែប្រួល​សោះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ ប្រកប​ដោយ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង​  ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ព្រះចេស្ដា ដូច្នេះ ផែនដី​នឹង​បាន​រឹងមាំ​ឥត​រង្គើ​សោះ​ឡើយ។


word:
 បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​យ៉ាង​មាំ តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ តាំង​ពី​អស់កល្ប​ជានិច្ច។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ មហាសាគរ​ទាំងឡាយ​បន្លឺ​សំឡេង​ឡើង មហាសាគរ​ទាំងឡាយ​បន្លឺ​សំឡេង​ឡើង យ៉ាង​គគ្រឹកគគ្រេង។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ  ព្រះអម្ចាស់ ​គ្រង​រាជ្យ​យ៉ាង​រុងរឿង​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ព្រះអង្គ​មាន​មហិទ្ធិឫទ្ធិ​ខ្លាំង ជាង​សំឡេង​មហាសាគរ ព្រះអង្គ​មាន​បារមី​ខ្លាំង​ជាង រលក​សមុទ្រ​ទៅ​ទៀត។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ក្រឹត្យវិន័យ​ របស់​ព្រះអង្គ​សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​ស្រុង ហើយ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​កន្លែង​ដ៏វិសុទ្ធ អស់កល្ប​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ឱ​ព្រះ​ដែល​ជា​ចៅក្រម​នៃ​ពិភព​លោក​អើយ សូម​ក្រោក​ឡើង! សូម​ដាក់​ទោស​មនុស្ស​ព្រហើន អោយ​សម​នឹង​អំពើ​ដែល​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ពួក​គេ​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ពួក​គេ​បន្ទាបបន្ថោក​ប្រជាជន​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ​ជាង​គេ​អើយ ចូរ​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន! មនុស្ស​ឆោត​ល្ងង់​អើយ តើ​ពេល​ណា​ទើប​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចេះ​រិះគិត?


word:
 ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​អ្នក​បង្កើត​ត្រចៀក​មនុស្ស​មក តើ​ព្រះអង្គ​មិន​ចេះ​ស្ដាប់​ឬ? ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​អ្នក​បង្កើត​ភ្នែក​មនុស្ស​មក តើ​ព្រះអង្គ​មិន​ចេះ​ទត​ឬ?


word:
 ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​អ្នក​វាយ​ប្រដៅ​ប្រជាជាតិ​នានា តើ​ព្រះអង្គ​មិន​ចេះ​ដាក់​ទោស​ទេ​ឬ? ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​អ្នក​បង្រៀន​មនុស្ស​លោក អោយ​ចេះ​ដឹង តើ​ព្រះអង្គ​មិន​ចេះ​ដឹង​ទេ​ឬ?


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ អ្នក​ណា​មាន​ព្រះអង្គ​រំលឹក​ដាស់តឿន ហើយ​យក​ក្រឹត្យវិន័យ​មក​ប្រៀនប្រដៅ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​មាន​អាសន្ន ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​មាន​ចិត្ត​ស្ងប់ រីឯ​មនុស្ស​អាក្រក់​វិញ មាន​រណ្ដៅ​បម្រុង​ទុក​សំរាប់​កប់​ពួក​គេ


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​មិន​បោះ​បង់​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ ព្រះអង្គ​មិន​ចោល​ប្រជាជន​របស់​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ ជា​ដាច់​ខាត។


word:
 ពេល​នោះ ចៅក្រម​នឹង​កាត់​ក្ដី ដោយ​យុត្តិធម៌​ឡើង​វិញ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់ នឹង​ដើរ​តាម​គន្លង​យុត្តិធម៌។


word:
 តើ​មាន​នរណា​ក្រោក​ឡើង​ការពារ​ខ្ញុំ ជំទាស់​នឹង​មនុស្ស​អាក្រក់? តើ​មាន​នរណា​ឈរ​ជា​មួយ​ខ្ញុំ ប្រឆាំង​នឹង​អស់​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត?


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ពេល​ណា​ទូលបង្គំ​ពោល​ថា «ខ្ញុំ​ដួល​ឥឡូវ​ហើយ!» នោះ​ព្រះអង្គ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ជួយ​ទ្រ​ទូលបង្គំ។


word:
 ពេល​ណា​មាន​ទុក្ខ​កង្វល់​ញាំញី​ក្នុង​ចិត្ត​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​សំរាល​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ ដោយ​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​សប្បាយ។


word:
 តើ​អ្នក​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​ជា​មួយ​នឹង​ចៅក្រម ដ៏​ទុច្ចរិត​ទាំង​នោះ ដែល​ប្រើ​ច្បាប់​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​ប្រជាជន​ឬ​ទេ?


word:
 ព្រះអង្គ​សង​ទៅ​ពួក​គេ​វិញ សម​តាម​កំហុស​ដែល​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​គេ​វិនាស​សូន្យ ដោយសារ​អំពើ​កំណាច​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់  ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​វិនាស​សូន្យ​ទៅ។


word:
 សូម​អញ្ជើញ​មក យើង​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ចូរ​ស្រែក​ច្រៀង​ដោយ​អំណរ ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ជា​ថ្មដា​សង្គ្រោះ​យើង។


word:
 ចូរ​យើង​នាំ​គ្នា​ចូល​មក​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ទាំង​អរ​ព្រះគុណ និង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ


word:
 សមុទ្រ​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​សមុទ្រ​មក រីឯ​ផែនដី​ក៏​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​មក​ដែរ។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​មក​យើង​នឹង​អោន​កាយ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ ចូរ​យើង​ក្រាប​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ដែល​បាន​បង្កើត​យើង​មក


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង យើង​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ដែល​ព្រះអង្គ​ថែរក្សា ជា​ហ្វូង​ចៀម​ដែល​ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ។ ថ្ងៃ​នេះ​បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា ឮ​ព្រះសូរសៀង​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 មិន​ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​រឹងរូស ដូច​កាល​បះបោរ​នៅ​មេរីបា ដូច​ថ្ងៃ​ល្បងល​នៅ​ម៉ាសា ក្នុង​វាល​រហោស្ថាន​នោះ​ឡើយ


word:
 គឺ​បុព្វបុរស​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ល្បងល​យើង គេ​សាក​មើល​យើង ទោះ​បី​គេ​បាន​ឃើញ​កិច្ចការ ដែល​យើង​ធ្វើ​ក៏​ដោយ។


word:
 ក្នុង​អំឡុង​ពេល​សែសិប​ឆ្នាំ មនុស្ស​នៅ​ជំនាន់​នោះ បាន​ធ្វើ​អោយ​យើង​ឆ្អែត​ចិត្ត​ជា​ខ្លាំង ហើយ​យើង​បាន​ពោល​ថា: ពួក​នេះ​ជា​ប្រជាជន​ដែល​មាន​ចិត្ត​វង្វេង គេ​ពុំ​ស្គាល់​មាគ៌ា​របស់​យើង​ឡើយ។


word:
 ចូរ​ច្រៀង​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់  និង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ចូរ​ប្រកាស​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ អំពី​ការ​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ចូរ​ប្រកាស​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា អំពី​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រកាស​នៅ​ក្នុង​ចំណោម ប្រជាជន​ទាំងឡាយ អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​ដ៏​ប្រសើរ​ឧត្ដម ដែល​យើង​ត្រូវ​តែ​សរសើរ​តម្កើង​អស់​ពី​ចិត្ត ព្រះអង្គ​គួរ​ជា​ទី​ស្ញែង​ខ្លាច​ជាង​ព្រះ​ផង​ទាំង​ពួង។


word:
 ព្រះ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​សាសន៍​នានា សុទ្ធ​តែ​ឥត​បាន​ការ​អ្វី​ទាំង​អស់ រីឯ​ ព្រះអម្ចាស់ ​វិញ ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ផ្ទៃ​មេឃ។


word:
 មាន​ពន្លឺ​រស្មី​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច ចាំង​ចេញ​ពី​ព្រះភក្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ​ពោរពេញ ទៅ​ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​ដ៏​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង។


word:
 ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​ថ្លែង​អំពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ! ចូរ​នាំ​គ្នា​យក​តង្វាយ​ចូល​មក ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ ព្រះអម្ចាស់  នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​សំដែង​ភាព​វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ! មនុស្ស​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល​អើយ ចូរ​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ​ចុះ!


word:
 ចូរ​ប្រកាស​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ​គ្រង​រាជ្យ ពិភព​លោក​រឹងមាំ​ឥត​រង្គើ​សោះ​ឡើយ។  ព្រះអម្ចាស់ ​គ្រប់គ្រង​លើ​ប្រជារាស្ត្រ​នានា ដោយ​យុត្តិធម៌។


word:
 ចូរ​អោយ​ផ្ទៃ​មេឃ​មាន​អំណរ​សប្បាយ អោយ​ផែនដី​បាន​រីករាយ​ឡើង ហើយ​សមុទ្រ និង​អ្វីៗ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​អឺងកង!


word:
 ចូរ​អោយ​ស្រែ​ចំការ និង​អ្វីៗ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ទី​នោះ ត្រេកអរ​សប្បាយ ចូរ​អោយ​ព្រៃ​ព្រឹក្សា​ទាំង​ប៉ុន្មាន ស្រែក​ហ៊ោ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអម្ចាស់


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​យាង​មក​ហើយ ព្រះអង្គ​យាង​មក​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ផែនដី ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ផែនដី ដោយ​យុត្តិធម៌ ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ ដោយ​ទៀង​ត្រង់។


word:
 ភ្នំ​នានា​រលាយ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ដូច​ជា​ក្រមួន​ត្រូវ​ថ្ងៃ គឺ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអម្ចាស់ នៃ​ផែនដី​ទាំង​មូល។


word:
 ផ្ទៃ​មេឃ​ប្រកាស​អំពី​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រជារាស្ត្រ​ទាំង​អស់ នឹង​ឃើញ​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ ហើយ​អួតអាង​ក្នុង​ការ​គោរព​បំរើ ព្រះ​ឥត​បាន​ការ នឹង​ត្រូវ​អាម៉ាស់!។ ព្រះ​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ពេល​អ្នក​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ឮ​ដំណឹង​ថា ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ដូច្នេះ គេ​នឹង​មាន​អំណរ​រីករាយ ហើយ​អ្នក​ក្រុង​នានា​នៅ​ស្រុក​យូដា ក៏​ត្រេក​អរ​សប្បាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដែរ


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល ព្រះអង្គ​ប្រសើរ​បំផុត​លើស​ព្រះ​នានា​ទាំង​អស់។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​ស្អប់​អំពើ​អាក្រក់! ព្រះអង្គ​នឹង​ថែរក្សា​អាយុ​ជីវិត​អស់​អ្នក ដែល​ស្មោះ​ត្រង់​នឹង​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ដោះ​លែង​គេ​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​មនុស្ស​អាក្រក់។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​អរ​សប្បាយ ចំពោះ​កិច្ចការ​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ធ្វើ! ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ចូរ​ច្រៀង​បទ​ថ្មី​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់ ! ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ ព្រះអង្គ​យក​ជ័យជំនះ​ដោយ​ឫទ្ធិបារមី និង​ព្រះចេស្ដា​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​បង្ហាញ​ការ​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា ឃើញ​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា និង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល​ជានិច្ច។ មនុស្សម្នា​ដែល​រស់​នៅ​គ្រប់​ទី ដាច់​ស្រយាល​នៃ​ផែនដី បាន​ឃើញ​ការ​សង្គ្រោះ​នៃ​ព្រះ​របស់​យើង។


word:
 មនុស្ស​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល​អើយ ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​ដោយ​អំណរ! ចូរ​ស្រែក​ហ៊ោ​យ៉ាង​សប្បាយ ព្រម​ទាំង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ដោយ​ផ្លុំ​ត្រែ និង​ផ្លុំ​ស្នែង ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះមហាក្សត្រ!


word:
 សមុទ្រ និង​អ្វីៗ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ ហើយ​ផែនដី និង​អ្វីៗ​ដែល​រស់​នៅ​លើ​ផែនដី ចូរ​នាំ​គ្នា​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​អឺងកង!


word:
 នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​យាង​មក​គ្រប់គ្រង​ផែនដី ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​ផែនដី​ដោយ​យុត្តិធម៌ ព្រះអង្គ​គ្រប់គ្រង​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ ដោយ​ទៀង​ត្រង់។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​គ្រង​រាជ្យ ប្រជាជន​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​ញ័ររន្ធត់។ ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​ពី​លើ​ពួក​ចេរូប៊ីន* ហើយ​ផែនដី​កក្រើក​ញាប់ញ័រ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ប្រសើរ​ឧត្ដម​នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​លើស​ប្រជាជាតិ​ទាំង​អស់។


word:
 មនុស្ស​គ្រប់ៗ​រូប​ត្រូវ​តែ​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម គួរ​ជា​ទី​ស្ញែង​ខ្លាច​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ!។


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ ដែល​ស្រឡាញ់​យុត្តិធម៌! ព្រះអង្គ​បាន​តែង​ច្បាប់ ហើយ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​សេចក្ដី​សុចរិត និង​យុត្តិធម៌​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង ចូរ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ទៀប​ព្រះបាទា​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ!


word:
 លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អើរ៉ុន ជា​បូជាចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ លោក​សាំយូអែល​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម អ្នក​ដែល​អង្វរ​រក​ព្រះអង្គ ពេល​លោក​ទាំង​នោះ​អង្វរ​រក​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ឆ្លើយ​តប​មក​លោក​វិញ​។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ពី​ក្នុង​ផ្ទាំង​ពពក* មក​ពួក​លោក​ ពួក​លោក​បាន​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន និង​ប្រតិបត្តិ​តាម​វិន័យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​អោយ​ពួក​លោក​ធ្វើ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ ព្រះអង្គ​បាន​ឆ្លើយ​តប​មក​ពួក​លោក ទោះ​បី​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​លោក​ទាំង​នោះ ព្រោះ​តែ​កំហុស​ដែល​លោក​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ក្ដី ក៏​ព្រះអង្គ​តែងតែ​អត់ទោស​អោយ​ពួក​លោក​ជានិច្ច។


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង ចូរ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ តម្រង់​ទៅ​រក​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ទ្រង់​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ!


word:
 ចូរ​គោរព​បំរើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ដោយ​ចិត្ត​រីករាយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ចូល​មក​ជិត​ព្រះអង្គ ដោយ​ច្រៀង​យ៉ាង​សប្បាយ!


word:
 ចូរ​ដឹង​ថា  ព្រះអម្ចាស់ ​ពិត​ជា​ព្រះជាម្ចាស់​មែន! ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​យើង​មក យើង​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ជា​ប្រជាជន​ដែល​ព្រះអង្គ​ថែរក្សា។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ចូល​តាម​ទ្វារ​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​អរ​ព្រះគុណ ចូរ​នាំ​គ្នា​ចូល​មក​ក្នុង​ព្រះវិហារ ដោយ​ពាក្យ​សរសើរ​តម្កើង! ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​ ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​ជានិច្ច ហើយ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង​រៀប​រាប់ អំពី​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា និង​យុត្តិធម៌  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ អំពី​មាគ៌ា​ដ៏​ទៀង​ត្រង់។ តើ​ដល់​ពេល​ណា​ទើប​ព្រះអង្គ យាង​មក​រក​ទូលបង្គំ? ទូលបង្គំ​នឹង​រស់​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​របស់​ទូលបង្គំ ដោយ​កាន់​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​អំពើ​អាក្រក់ ណា​មួយ​ជា​ដាច់​ខាត ទូលបង្គំ​មិន​ចូល​ចិត្ត​នឹង​អាកប្បកិរិយា របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ក្បត់​ព្រះអង្គ​ឡើយ គឺ​ទូលបង្គំ​មិន​ចង់​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ នឹង​អាកប្បកិរិយា​បែប​នេះ​ទេ។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​ទុក​អោយ​មនុស្ស ដែល​មាន​ចិត្ត​វៀចវេរ ចូល​ជិត​ទូលបង្គំ​បាន​ឡើយ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​មិន​ទាក់ទង​នឹង​អ្វីៗ ដែល​អាក្រក់​ដែរ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​បំបិទ​មាត់​អស់​អ្នក​ដែល​និយាយ​អាក្រក់ ពី​ក្រោយ​ខ្នង​បង​ប្អូន​របស់​ខ្លួន ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​យោគយល់​ដល់​អស់​អ្នក ដែល​វាយឫក​ខ្ពស់ ហើយ​មាន​ចិត្ត​អួត​បំប៉ោង​នោះ​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ស្វែង​រក​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត ស្មោះ​ត្រង់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដើម្បី​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ទូលបង្គំ ហើយ​នរណា​ដើរ​តាម​មាគ៌ា​ទៀង​ត្រង់ ទូលបង្គំ​នឹង​អោយ​គេ​ធ្វើ​ជា​ជំនិត​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 រីឯ​មនុស្ស​បោក​ប្រាស់​វិញ ទូលបង្គំ​មិន​អនុញ្ញាត អោយ​រស់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ទូលបង្គំ​ឡើយ ហើយ​អ្នក​និយាយ​កុហក ក៏​មិន​អាច​នៅ​ជិត​ទូលបង្គំ​បាន​ដែរ។


word:
 រាល់​ព្រឹក​ទូលបង្គំ​បំបិទ​មាត់​មនុស្ស​អាក្រក់ ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ទូលបង្គំ​ដក​ពួក​ទុច្ចរិត ចេញ​ពី​ទីក្រុង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ សូម​មេត្តា​ទទួល​ពាក្យ​ដែល​ទូលបង្គំ ស្រែក​អង្វរ​នេះ​ផង!


word:
 នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​អាសន្ន សូម​កុំ​លាក់​ព្រះភក្ត្រ​ឡើយ! នៅ​ថ្ងៃ​ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ទូលបង្គំ​ផង! សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ជា​ប្រញាប់!


word:
 ដ្បិត​ជីវិត​ទូលបង្គំ​នឹង​ត្រូវ​រសាត់​បាត់​ទៅ ដូច​ជា​ផ្សែង ហើយ​ខ្លួន​ប្រាណ​ទូលបង្គំ​ក្ដៅ​ដូច​រងើក​ភ្លើង។


word:
 ទូលបង្គំ​អស់​ទឹក​ចិត្ត ប្រៀប​ដូច​ជា​ស្មៅ​ក្រៀម​ស្ងួត សូម្បី​តែ​អាហារ​ក៏​ទូលបង្គំ​លែង​នឹកនា​ទៀត​ដែរ។


word:
 រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ទូលបង្គំ នាំ​គ្នា​ប្រមាថ​មាក់​ងាយ​ទូលបង្គំ ពួក​គេ​ចំអក​ឡកឡឺយ​អោយ​ទូលបង្គំ ហើយ​យក​ឈ្មោះ​ទូលបង្គំ​ទៅ​ដាក់​បណ្ដាសា​គ្នា។


word:
 រីឯ​ព្រះអង្គ​វិញ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​អស់កល្ប​ជានិច្ច គេ​នឹង​រំលឹក​ពី​ព្រះអង្គ​អស់កល្ប ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ដោយ​ព្រះអង្គ​អាណិត​មេត្តា​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ព្រះអង្គ​មុខ​ជា​ក្រោក​ឡើង ព្រោះ​ដល់​ពេល​កំណត់​ដែល​ព្រះអង្គ ត្រូវ​ប្រណីសន្ដោស​ក្រុង​នេះ​ហើយ។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ យើង​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ថ្ម​របស់​ក្រុង​នេះ​ណាស់ សូម្បី​តែ​សំណល់​បាក់​បែក​របស់​ក្រុង​នេះ ក៏​យើង​ខ្ញុំ​ជាប់​ចិត្ត​ដែរ។


word:
 សូម​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា​កោត​ខ្លាច ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​អោយ​ស្ដេច​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​លើ​ផែនដី កោត​ខ្លាច​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះអង្គ​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ទត​ទៅ​មនុស្ស​ទុគ៌ត ព្រះអង្គ​លែង​ព្រងើយ​កន្តើយ នឹង​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​គេ​ទៀត​ហើយ។


word:
 ចូរ​សរសេរ​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ​ទុក អោយ​មនុស្ស​នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​បាន​ដឹង ដើម្បី​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​ដែល​នឹង​កកើត​ឡើង​វិញ នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 ដើម្បី​ស្ដាប់​សំរែក​ថ្ងូរ​របស់​អ្នក​ដែល​ជាប់​ឃុំឃាំង និង​ដើម្បី​រំដោះ​អស់​អ្នក ដែល​គេ​កាត់​ទោស​ប្រហារ​ជីវិត។


word:
 ពេល​នោះ គេ​នឹង​ប្រកាស​អំពី​ព្រះកិត្តិនាម របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន គេ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម


word:
 គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​ប្រជាជាតិ​នានា​មក​ជួបជុំ​គ្នា ហើយ​ប្រជាជន​ពី​នគរ​ទាំងឡាយ នាំ​គ្នា​គោរព​បំរើ​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ពេល​ខ្ញុំ​នៅ​ពេញ​កម្លាំង​នៅ​ឡើយ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ទន់​ជង្គង់ ព្រះអង្គ​បង្រួញ​អាយុ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ។


word:
 ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​អង្វរ​ព្រះអង្គ​ថា «ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ ពី​ជំនាន់​មួយ​ទៅ​ជំនាន់​មួយ សូម​កុំ​ដក​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ក្នុង​ពេល​ដែល ទូលបង្គំ​មិន​ទាន់​ចាស់​នៅ​ឡើយ!»។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ផែនដី តាំង​ពី​យូរលង់​ណាស់​មក​ហើយ ហើយ​ផ្ទៃ​មេឃ​ក៏​ជា​ស្នា​ព្រះហស្ដ របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី នឹង​វិនាស​សូន្យ​ទៅ រីឯ​ព្រះអង្គ​វិញ ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី នឹង​រិចរឹល​ទៅ ដូច​សំលៀកបំពាក់ ព្រះអង្គ​នឹង​ផ្លាស់​វា​ដូច​ផ្លាស់​សំលៀកបំពាក់ ហើយ​វា​នឹង​បាត់​សូន្យ​ទៅ។


word:
 កូន​ចៅ​យើង​ខ្ញុំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​រស់​នៅ​ដោយ​សុខសាន្ត ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​ថែរក្សា​កូន​ចៅ​របស់​គេ រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ដ៏វិសុទ្ធ របស់​ព្រះអង្គ​អស់​ពី​ដួង​ចិត្ត!


word:
 ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដោយ​ឥត​ភ្លេច​ពី​កិច្ចការ​ណា​មួយ​ដែល​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​នោះ​ឡើយ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​អត់ទោស​នូវ​កំហុស​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ព្រះអង្គ​ប្រោស​ខ្ញុំ​អោយ​បាន​ជា​ពី​ជំងឺ​គ្រប់​យ៉ាង


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ជីវិត​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​រណ្ដៅ ព្រះអង្គ​តែង​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា និង​អាណិតអាសូរ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​យ៉ាង​បរិបូណ៌


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ខ្ញុំ​រស់​នៅ ប្រកប​ដោយ​សុភមង្គល ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ខ្ញុំ មាន​កម្លាំង​ឡើង​វិញ​ដូច​សត្វ​ឥន្ទ្រី។


word:
 ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​អោយ​លោក​ម៉ូសេ ស្គាល់​គំរោងការ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​អោយ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល ស្គាល់​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ អាណិតអាសូរ ព្រះអង្គ​តែងតែ​ប្រណីសន្ដោស ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​អត់ធ្មត់ ហើយ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​ដាក់​ទោស​យើង អោយ​សម​នឹង​អំពើ​បាប ដែល​យើង​ប្រព្រឹត្ត​នោះ​ឡើយ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​អោយ​យើង​ទទួល​ទោស សម​នឹង​កំហុស​របស់​យើង​នោះ​ដែរ។


word:
 ផ្ទៃ​មេឃ​ខ្ពស់​ពី​ផែនដី​យ៉ាង​ណា ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ក៏​ខ្ពស់​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ទិស​ខាង​កើត​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទិស​ខាង​លិច​យ៉ាង​ណា ព្រះអង្គ​ក៏​ដក​កំហុស​របស់​យើង ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​យើង​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ឪពុក​អាណិតអាសូរ​កូន​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​ណា  ព្រះអម្ចាស់ ​ក៏​អាណិតអាសូរ​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជ្រាប​ថា​យើង​មាន​ដើម​កំណើត​ពី​អ្វី គឺ​ព្រះអង្គ​ឥត​ភ្លេច​ទេ​ថា មនុស្ស​យើង​មាន​កំណើត​មក​ពី​ធូលី​ដី។


word:
 តែ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  ស្ថិត​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ជា​មួយ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ក៏​នឹង​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ ចំពោះ​កូន​ចៅ​របស់​គេ នៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​ដែរ


word:
 ប្រសិន​បើ​គេ​កាន់​តាម​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​ព្រះអង្គ ព្រម​ទាំង​ប្រតិបត្តិ​តាម​បទ​បញ្ជា របស់​ព្រះអង្គ​ឥត​ភ្លេច​សោះ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​តាំង​បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ ព្រះអង្គ​គ្រង​រាជ្យ​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់។


word:
 ទេវតា​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! អស់​លោក​តែងតែ​អនុវត្ត​តាម ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ស្ដាប់​តាម​ព្រះបញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 អស់​លោក​ដែល​ជា​កងពល​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! អស់​លោក​តែងតែ​បំរើ​ព្រះអង្គ ស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច!


word:
 ឱ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ទាំងឡាយ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទោះ​បី​នៅ​ទី​ណា​ក្ដី ក៏​អ្នក​រាល់​គ្នា​ស្ថិត​នៅ ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម​បំផុត! នៅ​ជុំវិញ​ព្រះអង្គ​មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ពន្លឺ​រស្មី ដ៏​រុងរឿង​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​សង់​ព្រះដំណាក់​ខ្ពស់ លើស​ផ្ទៃ​មេឃ​ទៅ​ទៀត ព្រះអង្គ​យក​ពពក​ធ្វើ​ជា​ព្រះរាជរថ ព្រះអង្គ​ប្រើ​វាយោ​ធ្វើ​ជា​ជំនិះ។


word:
 ព្រះអង្គ​យក​ខ្យល់​ធ្វើ​ជា​អ្នក​នាំ​សារ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​យក​ផ្លេកបន្ទោរ ធ្វើ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​។


word:
 នៅ​គ្រា​ដើម​ព្រះអង្គ​យក​មហាសាគរ មក​គ្រប​ពី​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល ហើយ​សូម្បី​តែ​កំពូល​ភ្នំ ក៏​មាន​ទឹក​គ្រប​ពី​លើ​ដែរ


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ នៅ​ពេល​ឮ​ព្រះអង្គ​គំរាម ទឹក​ទាំង​នោះ​ក៏​រត់​ចេញ នៅ​ពេល​ផ្គរ​របស់​ព្រះអង្គ​លាន់​ឮ​ឡើង វា​នាំ​គ្នា​ភិតភ័យ​រត់​បាត់​អស់​ទៅ។


word:
 ទឹក​ខ្លះ​ឡើង​ទៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ ខ្លះ​ទៀត​ហូរ​ចុះ​ទៅ​ជ្រលង​ភ្នំ តាម​កន្លែង​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​កំណត់​ទុក។


word:
 សត្វ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នាំ​គ្នា​មក​ផឹក​ទឹក​នេះ ហើយ​សត្វ​លា​ព្រៃ​ក៏​នាំ​គ្នា​មក​ផឹក ដើម្បី​បំបាត់​សំរេក​ដែរ។


word:
 បក្សាបក្សី​ធ្វើ​ទ្រនំ​នៅ​ក្បែរ​ទឹក​ជ្រោះ​ទាំង​នោះ ហើយ​នាំ​គ្នា​ច្រៀង​យ៉ាង​ពីរោះ នៅ​តាម​មែក​ព្រឹក្សា។


word:
 ពី​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់ ព្រះអង្គ​បាន​ស្រោច​ស្រព ភ្នំ​ទាំងឡាយ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ផែនដី មាន​ទឹក​យ៉ាង​បរិបូណ៌។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ស្មៅ​ដុះ​ឡើង​សំរាប់​ជា​ចំណី​សត្វ ព្រះអង្គ​ក៏​ធ្វើ​អោយ​ដំណាំ​ដុះ​ឡើង សំរាប់​មនុស្ស​លោក ដើម្បី​អោយ​គេ​មាន​អាហារ​បរិភោគ


word:
 មាន​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ផឹក​អោយ​សប្បាយ​ចិត្ត មាន​ប្រេង​សំរាប់​លាប​មុខ​អោយ​បាន​ស្រស់​ស្អាត ព្រម​ទាំង​ម្ហូប​អាហារ​បរិភោគ​អោយ​មាន​កម្លាំង។


word:
 សូម្បី​តែ​ដើម​ឈើ​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ដាំ គឺ​ដូច​ជា​ដើម​តាត្រៅ​នៅ​ស្រុក​លីបង់ ក៏​មាន​ទឹក​គ្រប់​គ្រាន់​ដែរ។


word:
 បក្សាបក្សី​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​សំបុក នៅ​លើ​ដើម​ឈើ​ទាំង​នោះ ហើយ​សត្វ​កុក​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ទ្រនំ នៅ​លើ​ដើម​ឈើ​ទាល។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ព្រះច័ន្ទ ដើម្បី​កំណត់​ពេល​វេលា ហើយ​ព្រះអាទិត្យ​ក៏​ស្គាល់​ពេល ដែល​ត្រូវ​លិច​ទៅ​វិញ​ដែរ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​មាន​ច្រើន​ឥត​គណនា ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​ទាំង​អស់​នោះ ប្រកប​ដោយ​ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ផែនដី​មាន​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​អ្វីៗ សព្វ​សារពើ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​មក។


word:
 មើល៍ហ្ន៎! សមុទ្រ​ធំធេង​ដាច់​កន្ទុយ​ភ្នែក នៅ​ក្នុង​នោះ​មាន​មច្ឆាជាតិ​គ្រប់​យ៉ាង ទាំង​ធំ ទាំង​តូច គ្មាន​នរណា​អាច​រាប់​អស់​ឡើយ។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ចំណី​អាហារ វា​ក៏​នាំ​គ្នា​ទទួល​យក ពេល​ព្រះអង្គ​ផ្គត់ផ្គង់​អោយ វា​បាន​ឆ្អែត​ស្កប់ស្កល់។


word:
 ប៉ុន្តែ បើ​ព្រះអង្គ​មិន​រវីរវល់​ទេ​នោះ វា​មុខ​ជា​ភ័យ​ញាប់ញ័រ ហើយ​បើ​ព្រះអង្គ​ដក​ខ្យល់​ដង្ហើម​ចេញ​ពី​វា វា​នឹង​ផុត​ដង្ហើម វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី។


word:
 ពេល​ណា​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ខ្យល់​ដង្ហើម សត្វ​ទាំង​នោះ​នឹង​កកើត​ឡើង ហើយ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែនដី មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ។


word:
 សូម​សិរីរុងរឿង​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ! សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​រីករាយ នឹង​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 អស់​មួយ​ជីវិត ខ្ញុំ​ច្រៀង​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ខ្ញុំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ ក្នុង​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​ជីវិត!


word:
 សូម​អោយ​ទំនុក​របស់​ខ្ញុំ បាន​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ សូម​អោយ​ខ្ញុំ​បាន​សប្បាយ​ដោយសារ​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​បាប​វិនាស​សូន្យ​ពី​ផែនដី សូម​កុំ​អោយ​មាន​មនុស្ស​អាក្រក់​ទៀត​ឡើយ ខ្ញុំ​សូម​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !។ ហាលេលូយ៉ា!


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ចូរ​ប្រកាស​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ! ចូរ​ថ្លែង​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ប្រាប់​ប្រជាជាតិ​នានា!


word:
 ចូរ​ខ្ពស់​មុខ​ឡើង ព្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ! អស់​អ្នក​ស្វែង​រក​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​សប្បាយ​ចិត្ត​ចុះ!


word:
 ចូរ​នឹក​ដល់​ការ​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ចូរ​នឹក​ដល់​ឫទ្ធិបាដិហារិយ៍ និង ការ​ជំនុំជំរះ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សំរេច។


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ពូជពង្ស​របស់​លោក​អប្រាហាំ ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​កូន​ចៅ​របស់​លោក​យ៉ាកុប ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស​អើយ


word:
 ព្រះអង្គ​តែងតែ​នឹក​ដល់​សម្ពន្ធមេត្រី របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច គឺ​ជា​ព្រះបន្ទូល​ដែល​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ រហូត​ដល់​មួយ​ពាន់​តំណ


word:
 ព្រះអង្គ​នឹក​ដល់​សម្ពន្ធមេត្រី ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ចង​ជា​មួយ​លោក​អប្រាហាំ ព្រម​ទាំង​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា ជា​មួយ​លោក​អ៊ីសាក​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ជាក់​សម្ពន្ធមេត្រី​នេះ ជា​មួយ​លោក​យ៉ាកុប ទុក​ជា​សម្ពន្ធមេត្រី​អស់កល្ប​ជានិច្ច ជា​មួយ​លោក​អ៊ីស្រាអែល។​


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​មិន​អនុញ្ញាត​អោយ​នរណា​ម្នាក់ សង្កត់សង្កិន​គេ​ទេ ដើម្បី​ការពារ​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​បាន​បន្ទោស​ស្ដេច​នានា​ថា:


word:
 «កុំ​ប៉ះពាល់​អស់​អ្នក ដែល​យើង​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក​នេះ​ឡើយ កុំ​ធ្វើ​បាប​ព្យាការី​របស់​យើង​អោយ​សោះ!»។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទុរ្ភិក្ស​កើត​មាន នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នោះ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​ខ្វះ​ម្ហូប​អាហារ​


word:
 រហូត​ដល់​មាន​ហេតុការណ៍​កើត​ឡើង ស្រប​តាម​ពាក្យ​ដែល​លោក​បាន​ថ្លែង​ទុក គឺ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ធ្វើ ជា​ភស្ដុតាង​បញ្ជាក់​ថា​លោក​ជា​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់។


word:
 បន្ទាប់​មក ស្ដេច​បាន​តែងតាំង​លោក​អោយ ត្រួតត្រា​លើ​ព្រះរាជ​វាំង​ ព្រម​ទាំង​អោយ​លោក​មើល​ខុស​ត្រូវ លើ​ព្រះរាជ្យ​ទ្រព្យ​ទាំង​អស់​ទៀត​ផង។


word:
 ស្ដេច​ប្រទាន​អោយ​លោក​ត្រួតត្រា លើ​មន្ត្រី​ទាំង​អស់ ហើយ​អោយ​លោក​ប្រៀនប្រដៅ ពួក​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​របស់​ស្ដេច​ទៀត​ផង។


word:
 ពេល​នោះ ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ទៅ​រស់​នៅ ក្នុង​ស្រុក​អេស៊ីប កូន​ចៅ​របស់​លោក​យ៉ាកុប​ស្នាក់​អាស្រ័យ នៅ​លើ​ទឹក​ដី​របស់​កូន​ចៅ​លោក​ហាំ។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​កើន​ចំនួន​ច្រើន​ឡើង មាន​កម្លាំង​ជាង​បច្ចាមិត្ត​ទៅ​ទៀត។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ជន​ជាតិ អេស៊ីប​ដូរ​ចិត្ត​គំនិត គឺ​ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ស្អប់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ពួក​គេ​បាន​បោក​ប្រាស់ និង​ធ្វើ​បាប​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។​


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ចាត់​លោក​ម៉ូសេ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រម​ទាំង​លោក​អើរ៉ុន ជា​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស​អោយ​ទៅ។​


word:
 លោក​ទាំង​ពីរ​បាន​ប្រើ​អំណាច​មក​ពី​ព្រះអង្គ សំដែង​ទី​សំគាល់ និង​ឫទ្ធិបាដិហារិយ៍​ផ្សេងៗ​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប។


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​អោយ​មាន​ភាព​អន្ធការ នៅ​ពេញ​ស្រុក គ្មាន​នរណា​ជំទាស់​នឹង​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ។


word:
 ពេល​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល នោះ​ក៏​មាន​រុយ​ដែល​មាន​ពិស និង​មូស​ មក​រាតត្បាត​ពាសពេញ​ក្នុង​ស្រុក​របស់​គេ។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​ព្រឹល​បង្អុរ ចុះ​មក​ជំនួស​ភ្លៀង​ ព្រម​ទាំង​មាន​រន្ទះ​បាញ់​ឆេះ​ស្រុក​របស់​គេ​ផង។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បំផ្លាញ​ចំការ​ទំពាំងបាយជូរ និង​ចំការ​ដំណាំ​របស់​គេ ព្រះអង្គ​បំបាក់​ដើម​ឈើ​ទាំង​ប៉ុន្មាន នៅ​លើ​ទឹក​ដី​របស់​គេ។


word:
 ទៅ​ស៊ី​បង្ហិន​ដំណាំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​គេ ព្រម​ទាំង​ស៊ី​បង្ហិន​បន្លែ​បង្ការ ដែល​ដុះ​ចេញ​ពី​ដី​របស់​គេ​ផង។


word:
 បន្ទាប់​មក ព្រះអង្គ​បាន​ប្រហារ​កូន​ច្បង​ទាំង​ប៉ុន្មាន នៅ​ក្នុង​ស្រុក​របស់​គេ​ គឺ​កូន​ដែល​កើត​មក​ក្នុង​ពេល​គេ នៅ​ពេញ​កម្លាំង​នៅ​ឡើយ។


word:
 បន្ទាប់​មក ព្រះអង្គ​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ចាក​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប ទាំង​នាំ​យក​មាស​ប្រាក់​ទៅ​ជា​មួយ​ផង​ ហើយ​ក្នុង​ចំណោម​កុលសម្ព័ន្ធ​របស់​គេ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ទន់​ខ្សោយ​ឡើយ។


word:
 ពេល​ពួក​គេ​ចាក​ចេញ​ទៅ ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​ចិត្ត ដ្បិត​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​ភ័យ​ខ្លាច​ពួក​គេ​ជា​ខ្លាំង។​


word:
 ពួក​គេ​សុំ​អាហារ ព្រះអង្គ​ប្រទាន​សត្វ​ក្រួច និង​ប្រទាន​អាហារ​ពី​ស្ថានសួគ៌ មក​អោយ​គេ​បរិភោគ​យ៉ាង​ឆ្អែត​បរិបូណ៌។​


word:
 ព្រះអង្គ​នឹក​ដល់​ព្រះបន្ទូល​ដ៏វិសុទ្ធ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ជា​មួយ​លោក​អប្រាហាំ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ចេញ​មក​ដោយ​អំណរ​សប្បាយ ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ប្រជាជន​ដែល​ទ្រង់ បាន​ជ្រើស​រើស​ចេញ​មក​ដោយ​ហ៊ោ​កញ្ជ្រៀវ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​យក​ទឹក​ដី​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា មក​ចែក​អោយ​ពួក​គេ ព្រម​ទាំង​អោយ​ពួក​គេ​ទទួល​ភោគផល ដែល​ប្រជាជាតិ​ទាំង​នោះ​បាន​ដាំ​


word:
 ដើម្បី​អោយ​ពួក​គេ​ប្រតិបត្តិ​តាម សេចក្ដី​ប្រៀនប្រដៅ​របស់​ព្រះអង្គ និង​ធ្វើ​តាម​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ។ ហាលេលូយ៉ា!


word:
 ហាលេលូយ៉ា! ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​សប្បុរស ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 តើ​នរណា​អាច​រៀប​រាប់​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន? តើ​នរណា​អាច​ថ្លែង​ពី​ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដើម្បី​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​បាន?


word:
 អ្នក​ណា​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​យុត្តិធម៌ ហើយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​សេចក្ដី​សុចរិត​គ្រប់​ពេល​វេលា អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ពេល​ណា​ព្រះអង្គ គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​នឹក​ដល់​ទូលបង្គំ​ផង! ពេល​ណា​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ


word:
 ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ឃើញ​សុភមង្គល របស់​ប្រជាជន​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​អំណរ​រួម​ជា​មួយ ប្រជាជាតិ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​ខ្ពស់​មុខ រួម​ជា​មួយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ដូច​បុព្វបុរស​របស់​យើង​ខ្ញុំ យើង​ខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ខុស និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់!


word:
 កាល​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប បុព្វបុរស​របស់​យើង​ខ្ញុំ ពុំ​បាន​យល់​អំពី​ការ​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ ពួក​គេ​បំភ្លេច​កិច្ចការ​ជា​ច្រើន ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​ពួក​គេ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ពួក​គេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ នៅ​ក្បែរ​សមុទ្រ​កក់។​


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​បង្ហាញ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​គំរាម​សមុទ្រ​កក់ សមុទ្រ​ក៏​រីង​ ព្រះអង្គ​បាន​អោយ​គេ​ដើរ​កាត់​បាត​សមុទ្រ ដូច​ដើរ​នៅ​វាល​រហោស្ថាន។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ពួក​គេ​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​ខ្មាំង​សត្រូវ។


word:
 ប៉ុន្តែ ក្រោយ​មក​ពួក​គេ​ឆាប់​ភ្លេច​ពី​កិច្ចការ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ពួក​គេ​ពុំ​បាន​រង់ចាំ​អោយ​ព្រះអង្គ សំរេច​តាម​គំរោងការ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​អោយ​គេ​នូវ​អាហារ ដែល​គេ​ទាមទារ គឺ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​បាន​ឆ្អែត រហូត​ដល់​ធុញទ្រាន់។​


word:
 នៅ​ក្នុង​ជំរំ​ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​ច្រណែន​នឹង​លោក​ម៉ូសេ ហើយ​ច្រណែន​នឹង​លោក​អើរ៉ុន ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់


word:
 ក្រោយ​មក​ពួក​គេ​ឆ្លាក់​រូប​កូន​គោ​មួយ នៅ​ភ្នំ​ហោរែប ហើយ​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​រូប ដែល​ធ្វើ​ពី​លង្ហិន​នោះ។


word:
 គឺ​ការ​អស្ចារ្យ​ផ្សេងៗ​នៅ​ស្រុក របស់​កូន​ចៅ​លោក​ហាំ និង​ដោយ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​គួរ​អោយ ស្ញែង​ខ្លាច​នៅ​សមុទ្រ​កក់។


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា នឹង​កំទេច​ប្រជារាស្ត្រ​នេះ ប៉ុន្តែ លោក​ម៉ូសេ​ដែល​ព្រះអង្គ​ជ្រើស​រើស បាន​ឃាត់​ព្រះអង្គ​មិន​អោយ​លុប​បំបាត់​ពួក​គេ តាម​ព្រះពិរោធ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។​


word:
 បន្ទាប់​មក​ទៀត ពួក​គេ​ចង់​បដិសេធ មិន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទឹក​ដី​ដ៏​សម្បូណ៌​សប្បាយ ពួក​គេ​ពុំ​ព្រម​ជឿ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទេ


word:
 ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​រអ៊ូរទាំ​នៅ​ក្នុង​ជំរំ​រៀងៗ​ខ្លួន មិន​ព្រម​ស្ដាប់​ព្រះសូរសៀង របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​ឡើយ។


word:
 ព្រម​ទាំង​កំចាត់កំចាយ​ពូជពង្ស​របស់​ពួក​គេ ទៅ​នៅ​ពាសពេញ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា ហើយ​អោយ​គេ​ស្លាប់​នៅ​លើ​ទឹក​ដី របស់​សាសន៍​ដទៃ។


word:
 នៅ​ពេអ៊រ​ពួក​គេ​បាន​នាំ​គ្នា​បែរ​ទៅ ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​បាល ព្រម​ទាំង​បរិភោគ​ម្ហូប​អាហារ​ដែល​គេ​បាន​សែន ទៅ​ព្រះ​ដែល​គ្មាន​ជីវិត​ទាំង​នោះ​ទៀត​ផង។


word:
 ពួក​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ដែល​ធ្វើ អោយ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ បណ្ដាល​អោយ​កើត​មាន​គ្រោះ​កាច ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ។


word:
 នៅ​ប្រភព​ទឹក​មេរីបា ពួក​គេ​បាន​នាំ​គ្នា ធ្វើ​អោយ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ហើយ​លោក​ម៉ូសេ​ទទួល​ទោស ព្រោះ​តែ​ពួក​គេ


word:
 ពួក​គេ​ប្រហារ​ជីវិត​កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន ដែល​គ្មាន​កំហុស ដើម្បី​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​អោយ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ នៅ​ស្រុក​កាណាន ឃាតកម្ម​ទាំង​នោះ​បណ្ដាល​អោយ​ទឹក​ដី របស់​ពួក​គេ​លែង​វិសុទ្ធ​ទៀត។​


word:
 អំពើ​ដែល​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត​បាន​ធ្វើ​អោយ​ខ្លួន​គេ ទៅ​ជា​សៅហ្មង ពួក​គេ​បាន​ក្បត់​ព្រះជាម្ចាស់​ ដោយសារ​អំពើ​របស់​ខ្លួន។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ​នឹង​ប្រជារាស្ត្រ របស់​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រះអង្គ​ទាស់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​ប្រជាជន ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រគល់​ពួក​គេ​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់ ដៃ​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា ព្រះអង្គ​អោយ​បច្ចាមិត្ត​គ្រប់គ្រង​លើ​ពួក​គេ។


word:
 ខ្មាំង​សត្រូវ​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន​ពួក​គេ ព្រម​ទាំង​បង្ក្រាប​ពួក​គេ​អោយ​ចុះ​ចូល ក្រោម​អំណាច​របស់​ខ្លួន​ទៀត​ផង។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ពួក​គេ​ច្រើន​លើក​ច្រើន​គ្រា ក៏​ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​នៅ​តែ​នាំ​គ្នា​បះបោរ ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រោសប្រណី​ពួក​គេ ដោយ​នឹក​ដល់​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ដូរ​ព្រះហឫទ័យ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​មេត្តាករុណា​ធម៌​ដ៏​លើសលប់។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​អើយ សូម​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​ផង! សូម​ប្រមែប្រមូល​យើង​ខ្ញុំ​ពី​ចំណោម ប្រជាជាតិ​នានា​មក​វិញ ដើម្បី​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​លើក​តម្កើង ព្រះនាម​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​បាន​ខ្ពស់​មុខ ដោយ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ហើយ​អស់កល្ប​ត​រៀង​ទៅ! សូម​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​ពោល​ទាំង​អស់​គ្នា​ថា: អាម៉ែន! ហាលេលូយ៉ា!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ


word:
 គួរ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់  បាន​រំដោះ​មក ពោល​សេចក្ដី​នេះ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​បច្ចាមិត្ត


word:
 ក្នុង​ពេល​មាន​អាសន្ន​ដូច្នេះ គេ​ស្រែក​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ក៏​រំដោះ​ពួក​គេ អោយ​រួច​ផុត​ពី​ការ​ភ័យ​បារម្ភ


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​តែ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដែល​បាន​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា និង​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ចំពោះ​មនុស្ស​លោក!


word:
 អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ងងឹត ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ជាប់​ឃុំឃាំង ជាប់​ច្រវាក់​យ៉ាង​សែន​វេទនា


word:
 ដ្បិត​ពួក​គេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង នឹង​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ និង​មាក់ងាយ​ការ​ប្រៀនប្រដៅ របស់​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត។


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​បាក់ស្បាត ដោយសារ​ទុក្ខ​វេទនា ពួក​គេ​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត ហើយ​គ្មាន​នរណា​ជួយ ពួក​គេ​អោយ​ក្រោក​ឡើង​វិញ​បាន​ឡើយ។


word:
 ក្នុង​ពេល​មាន​អាសន្ន​ដូច្នេះ គេ​ស្រែក​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ក៏​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ អោយ​រួច​ផុត​ពី​ការ​ភ័យ​បារម្ភ


word:
 ព្រះអង្គ​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​ទី​ងងឹត ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ផ្ដាច់​ច្រវាក់​ចេញ​ពី​ពួក​គេ។


word:
 អ្នក​ខ្លះ​ទៅ​ជា​ល្ងីល្ងើ ព្រោះ​តែ​អំពើ​បាប និង​កំហុស​ដែល​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត បណ្ដាល​អោយ​គេ​រង​ទុក្ខ​វេទនា។


word:
 ក្នុង​ពេល​មាន​អាសន្ន​ដូច្នេះ គេ​ស្រែក​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ក៏​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច​ផុត ពី​ការ​ភ័យ​បារម្ភ។


word:
 គេ​ត្រូវ​តែ​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា ដើម្បី​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ហើយ​ថ្លែង​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​បទ​ចំរៀង​ដ៏​សប្បាយ!


word:
 លើក​នាវា​ទាំងឡាយ​ឡើង​យ៉ាង​ខ្ពស់ រួច​ធ្វើ​អោយ​ធ្លាក់​ចុះ​ទៅ​វិញ រហូត​ដល់​បាត​សមុទ្រ ពួក​គេ​ត្រូវ​វេទនា​អស់​សង្ឃឹម។


word:
 ក្នុង​ពេល​មាន​អាសន្ន​ដូច្នេះ គេ​ស្រែក​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​ក៏​រំដោះ​ពួក​គេ​អោយ​រួច​ផុត ពី​ការ​ភ័យបារម្ភ។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន​អំណរ​ដោយ​ឃើញ​រលក​ស្ងប់ ហើយ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ក៏​នាំ​គេ​ទៅ​ដល់​ត្រើយ ដែល​គេ​ប្រាថ្នា​ចង់​ទៅ។


word:
 គេ​ត្រូវ​តែ​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​របស់​ប្រជាជន ហើយ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​របស់​ពួក​ព្រឹទ្ធាចារ្យ។


word:
 ព្រះអង្គ​អោយ​ទឹក​ដី​ដែល​មាន​ជីជាតិ ក្លាយ​ទៅ​ជា​ទឹក​ដី​ដែល​មាន​សុទ្ធ​តែ​អំបិល ព្រោះ​តែ​គំនិត​អាក្រក់​របស់​អ្នក​ស្រុក​នោះ។


word:
 ហើយ​ព្រះអង្គ​នាំ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រេក​ឃ្លាន ទៅ​រស់​នៅ​ទី​នោះ ព្រម​ទាំង​សង់​ទីក្រុង​សំរាប់​ស្នាក់​អាស្រ័យ​ផង។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​ពួក​គេ ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​បាន​កើន​ចំនួន​ឡើង​ជា​ច្រើន ព្រះអង្គ​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​ហ្វូង​សត្វ​របស់​គេ ចុះ​អន់ថយ​ឡើយ។


word:
 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​យក​មនុស្ស​ទុគ៌ត​ចេញ​ពី​ភាព​វេទនា ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​គ្រួសារ​របស់​គេ មាន​កូន​ចៅ​ជា​ច្រើន។​


word:
 ពេល​មនុស្ស​សុចរិត​ឃើញ​ដូច្នេះ គេ​នឹង​មាន​អំណរ​សប្បាយ តែ​មនុស្ស​ទុច្ចរិត​នឹង​បិទ​មាត់​យ៉ាង​ស្ងៀមស្ងាត់។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា​ត្រូវ​ចង​ចាំ​សេចក្ដី​នេះ​ទុក ហើយ​ស្វែង​យល់​ពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ប្រកប​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ ទូលបង្គំ ត្រៀម​ចិត្ត​គំនិត​ជា​ស្រេច! ទូលបង្គំ​នឹង​ច្រៀង ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​អស់​ពី​ដួង​ចិត្ត!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង ព្រះអង្គ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ ទូលបង្គំ​នឹង​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង ថ្វាយ​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា


word:
 ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ខ្ពស់​រហូត​ដល់​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ របស់​ព្រះអង្គ​ខ្ពស់​ដល់​អាកាសវេហាស៍។


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ សូម​បង្ហាញ​ភាព​ថ្កុំថ្កើង ឧត្ដុង្គឧត្ដម​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​សូម​អោយ​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ ភ្លឺ​ចែង​ចាំង​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំង​មូល!


word:
 សូម​យាង​មក​សង្គ្រោះ​យើង​ខ្ញុំ ដោយ​ឫទ្ធិបារមី​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ឆ្លើយ​តប​នឹង​យើង​ខ្ញុំ​ផង ដើម្បី​អោយ​ប្រជាជន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់ របស់​ព្រះអង្គ​បាន​រួច​ជីវិត!


word:
 ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ពី​ទីសក្ការៈ របស់​ព្រះអង្គ​មក​ថា: «យើង​នឹង​យក​ជ័យជំនះ យើង​នឹង​បែង​ចែក​ស្រុក​ស៊ីគែម យើង​នឹង​វាស់​ជ្រលង​ភ្នំ​ស៊ូកូត ចែក​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង។


word:
 ទឹក​ដី​ម៉ូអាប់​ជា​កន្លែង​ដែល​យើង​លាង​ជើង យើង​បោះ​ស្បែក​ជើង​យើង​លើ​ទឹក​ដី​អេដុម ដើម្បី​បញ្ជាក់​ថា​យើង​ជា​ម្ចាស់​លើ​ទឹក​ដី​នេះ។ យើង​នឹង​ស្រែក​ប្រកាស​សង្គ្រាម ប្រឆាំង​នឹង​ស្រុក​ភីលីស្ទីន!»។


word:
 តើ​នរណា​អាច​នាំ​ខ្ញុំ​ចូល​ទៅ​ក្នុង ទីក្រុង​ដ៏​រឹងមាំ​បាន? តើ​នរណា​អាច​នាំ​ខ្ញុំ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្រុក​អេដុម?


word:
 ឱ​ព្រះជាម្ចាស់​អើយ! មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​អាច​នាំ​យើង​ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​បោះ​បង់​ចោល​យើង​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​ឈប់​យាង​ទៅ​ជា​មួយ​កងទ័ព យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ហើយ។


word:
 បើ​ព្រះជាម្ចាស់​គង់​នៅ​ជា​មួយ​យើង នោះ​យើង​នឹង​មាន​ជ័យជំនះ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ក្រាប​បច្ចាមិត្ត របស់​យើង​អោយ​រាប។​


word:
 ដ្បិត​មនុស្ស​អាក្រក់ និង​មនុស្ស​មាន​ល្បិច នាំ​គ្នា​ពោល​ពាក្យ​ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ គេ​និយាយ​កុហក​ទាស់​នឹង​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​ពួក​គេ ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​បែរ​ជា​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​បាន​អធិស្ឋាន​អោយ​ពួក​គេ។


word:
 ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​មក​លើ​ទូលបង្គំ តប​សង​នឹង​អំពើ​ល្អ ហើយ​សំដែង​ចិត្ត​ស្អប់ តប​សង​នឹង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់។


word:
 សូម​ដាក់​មនុស្ស​កំណាច​ម្នាក់​អោយ​ត្រួត ពី​លើ​អ្នក​នោះ ហើយ​ម្នាក់​ទៀត​ឈរ​នៅ​ខាង​ស្ដាំ ដើម្បី​ចោទ​ប្រកាន់​។


word:
 សូម​អោយ​អ្នក​នោះ​ទទួល​ទោស​នៅ​ពេល​ជំនុំជំរះ ហើយ​សូម​អោយ​ពាក្យ​អធិស្ឋាន​របស់​គេ ក្លាយ​ទៅ​ជា​អំពើ​បាប​ទៅ​វិញ។


word:
 សូម​អោយ​កូន​របស់​អ្នក​នោះ ក្លាយ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​អនាថា​ដើរ​សុំ​ទាន ហើយ​ត្រូវ​គេ​ដេញ​ចេញ​ពី​ទី​លំនៅ ដែល​រលំ​បាក់​បែក!


word:
 សូម​អោយ​ម្ចាស់​បំណុល​មក​រឹប​អូស​អ្វីៗ ដែល​គេ​មាន ហើយ​អោយ​ជន​បរទេស​មក​ប្លន់​យក​អ្វីៗ ដែល​គេ​ខំ​ប្រឹង​រក​បាន!


word:
 សូម​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​ម្នាក់​សំដែង​ចិត្ត​មេត្តា ករុណា​ចំពោះ​គេ​ឡើយ ហើយ​ក៏​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​ម្នាក់​អាណិត អាសូរ​កូន​ចៅ​របស់​គេ​ដែល​នៅ​កំព្រា​ដែរ!


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ចង​ចាំ​នូវ​កំហុស​ដែល​ដូនតា របស់​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ហើយ​កុំ​អោយ​ព្រះអង្គ​ភ្លេច​អំពើ​បាប ដែល​ម្ដាយ​របស់​គេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដែរ!


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ចង​ចាំ​នូវ​អំពើ​បាប​របស់​ពួក​គេ​ជានិច្ច ពេល​ពួក​គេ​ស្លាប់ សូម​ព្រះអង្គ ធ្វើ​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​នឹកនា​ដល់​ពួក​គេ​ឡើយ!


word:
 ដ្បិត​ជន​នេះ​ពុំ​បាន​នឹក​សំដែង​ចិត្ត​មេត្តាករុណា​សោះ គេ​បាន​ធ្វើ​បាប​មនុស្ស​កំសត់​ទុគ៌ត ព្រម​ទាំង​សម្លាប់​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត សោក​សង្រេង​ទៀត​ផង។


word:
 គេ​ចូល​ចិត្ត​ដាក់​បណ្ដាសា ដូច្នេះ សូម​អោយ​គេ​ត្រូវ​បណ្ដាសា​ចុះ! គេ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ពរ​ទេ ដូច្នេះ សូម​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​ជូន​ពរ​គេ​ឡើយ!


word:
 សូម​អោយ​គេ​យក​បណ្ដាសា​គ្រប​ដណ្ដប់​ពី​លើ​គេ សូម​អោយ​បណ្ដាសា​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ខ្លួន​គេ​ដូច​ទឹក ហើយ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឆ្អឹង​គេ​ដូច​ខ្លាញ់!


word:
 សូម​អោយ​បណ្ដាសា​បាន​ដូច​ជា​សម្លៀកបំពាក់ បិទបាំង​កាយ​ពួក​គេ ហើយ​រុំ​ព័ទ្ធ​ខ្លួន​គេ​ជានិច្ច​ដូច​ខ្សែ​ក្រវាត់។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្ញុំ និង​អស់​អ្នក​ដែល​និយាយ​អាក្រក់​ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ សូម​អោយ​គេ​ទទួល​ទោស​ពី​ ព្រះអម្ចាស់  បែប​នេះ​ឯង!


word:
 ឱ​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ព្រះអង្គ​មេត្តា ជួយ​ទូលបង្គំ​ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ដ៏​លើសលប់ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ផង!


word:
 ទូលបង្គំ​កំពុង​តែ​រសាត់​បាត់​ទៅ ដូច​ជា​ស្រមោល​នៅ​ពេល​ល្ងាច គេ​កំចាត់​ទូលបង្គំ​ដូច​កំចាត់​សត្វ​ល្អិត។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ​ផង! សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទោះ​បី​អ្នក​ទាំង​នោះ​ដាក់​បណ្ដាសា​ទូលបង្គំ ក៏​ដោយ ក៏​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​ទូលបង្គំ​ដែរ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​វាយ​ប្រហារ​ទូលបង្គំ ពួក​គេ​មុខ​ជា​ត្រូវ​បាក់​មុខ ហើយ​ទូលបង្គំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​មាន​អំណរ​សប្បាយ។


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចោទ​ប្រកាន់​ទូលបង្គំ ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ សូម​អោយ​សេចក្ដី​អាម៉ាស់ នៅ​ជាប់​ជា​មួយ​ពួក​គេ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​បន្លឺ​សំឡេង​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ខ្ញុំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ចំណោម បណ្ដាជន​ដ៏​ច្រើន​កុះករ!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ការពារ​ជន​កំសត់​ទុគ៌ត ដើម្បី​សង្គ្រោះ​គេ​អោយ​រួច​ផុត​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​ដាក់​ទោស​គេ។


word:
 ព្រះជាអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល មក​កាន់​ព្រះរាជា ជា​ព្រះអម្ចាស់​របស់​ខ្ញុំ​ដូច​ត​ទៅ​នេះ៖ «សូម​គង់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​យើង ទំរាំ​ដល់​យើង​បង្ក្រាប​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ មក​ដាក់​ក្រោម​ព្រះបាទា​របស់​ព្រះអង្គ!»។​


word:
 សូម​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​រាជ្យ របស់​ព្រះករុណា លាត​សន្ធឹង​ចាប់​តាំង​ពី​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​ទៅ! សូម​ព្រះករុណា​បង្ក្រាប​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ!


word:
 នៅ​ថ្ងៃ​ព្រះករុណា​កេណ្ឌ​ទ័ព​ទៅ​ច្បាំង ប្រជារាស្ត្រ​ចូល​រួម​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត ពួក​យុវជន​នាំ​គ្នា​ចូល​មក​គាល់​ព្រះករុណា នៅ​លើ​ភ្នំ​ដ៏វិសុទ្ធ ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​សន្សើម​នៅ​ពេល​ព្រឹក​ព្រលឹម។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​សន្យា ដោយ​ឥត​ប្រែប្រួល​ថា: «ព្រះអង្គ​ជា​បូជាចារ្យ​អស់កល្ប​ត​រៀង​ទៅ តាម​របៀប​ស្ដេច​ម៉ិលគីស្សាដែក»។​


word:
 ព្រះអម្ចាស់​គង់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ព្រះករុណា នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ព្រះអង្គ​កំទេច​ស្ដេច​នានា។


word:
 ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ ព្រះអង្គ​ទុក​សាកសព​របស់​គេ អោយ​នៅ​ពាសពេញ​គ្រប់​ទី​កន្លែង ហើយ​ព្រះអង្គ​កំទេច​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​គេ​នៅ ទួទាំង​ប្រទេស។


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! ខ្ញុំ​នឹង​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត នៅ​ក្នុង​អង្គ​ប្រជុំ​របស់​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​យ៉ាង​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ស្នា​ព្រះហស្ដ​នេះ នាំ​គ្នា​ស្វែង​យល់។


word:
 ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ រស្មី​ភ្លឺ​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​អោយ​យើង នឹក​ដល់​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ  ព្រះអម្ចាស់ ​តែងតែ​ប្រណីសន្ដោស ហើយ​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​អាសូរ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អាហារ​អោយ​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​តែង​នឹក​ដល់​សម្ពន្ធមេត្រី របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះអង្គ​សំដែង​ឫទ្ធានុភាព អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ឃើញ តាម​រយៈ​ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ប្រគល់​ទឹក​ដី​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា អោយ​ពួក​គេ។


word:
 ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ សុទ្ធ​តែ​ពិត និង​ប្រាកដ​ប្រជា ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ គួរ​អោយ​ជឿ​ទុក​ចិត្ត​ទាំង​ស្រុង។


word:
 ព្រះបញ្ជា​ទាំង​នោះ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត ព្រោះ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល ដោយ​សេចក្ដី​ពិត និង​ត្រឹម​ត្រូវ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ អោយ​មាន​សេរីភាព ព្រះអង្គ​បាន​ចង​សម្ពន្ធមេត្រី​ជា​មួយ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះនាម​ដ៏វិសុទ្ធ គួរ​អោយ​កោត​ស្ញប់ស្ញែង។


word:
 ការ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ប្រភព​នៃ​ប្រាជ្ញា អស់​អ្នក​ដែល​ប្រតិបត្តិ​តាម​ប្រាជ្ញា​នេះ តែងតែ​ដឹង​ខុស​ត្រូវ។ សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ! អ្នក​ណា​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​គោរព​តាម​ព្រះបញ្ជា របស់​ព្រះអង្គ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!


word:
 ពូជពង្ស​របស់​គេ​នឹង​មាន​អំណាច​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ប្រទាន​ពរ ដល់​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់។


word:
 នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​អ្នក​នោះ នឹង​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ស្ដុកស្ដម្ភ សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​គាត់​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ក្នុង​ទី​ងងឹត មាន​ពន្លឺ​លេច​ឡើង បំភ្លឺ​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ ដែល​មាន​ចិត្ត​ប្រណី​សន្ដោស អាណិត​មេត្តា និង​សុចរិត។


word:
 អ្នក​ណា​មាន​ចិត្ត​ទូលាយ ហើយ​យក​របស់​ខ្លួន​អោយ​គេ​ខ្ចី ព្រម​ទាំង​រក​ស៊ី​ដោយ​ទៀង​ត្រង់ អ្នក​នោះ​ប្រព្រឹត្ត​យ៉ាង​ល្អ​ប្រពៃ​ហើយ។


word:
 គាត់​នឹង​មិន​ខ្លាច​នរណា​និយាយ​អាក្រក់ ពី​គាត់​សោះ​ឡើយ គាត់​មាន​ចិត្ត​រឹងប៉ឹង ហើយ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទាំង​ស្រុង។


word:
 គាត់​តែង​ចែក​ទាន​អោយ​អ្នក​ក្រ​ដោយ​ចិត្ត​ទូលាយ សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​គាត់​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ​ ហើយ​គាត់​ចំរើន​កម្លាំង​កាន់​តែ​រុងរឿង​ឡើងៗ។


word:
 ពេល​មនុស្ស​អាក្រក់​ឃើញ​ដូច្នេះ ក៏​មាន​ចិត្ត​ទោមនស្ស គេ​សង្កៀត​ធ្មេញ ហើយ​រលាយ​សូន្យ​ទៅ មនុស្ស​អាក្រក់ ពុំ​ដែល​បាន​សំរេច​ដូច​បំណង​ឡើយ។


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !​ អ្នក​បំរើ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 តើ​មាន​នរណា​អាច​ផ្ទឹម​ស្មើ​នឹង​ ព្រះអម្ចាស់  ជា​ព្រះ​របស់​យើង​បាន? ព្រះអង្គ​គង់​នៅ​លើ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត


word:
 ដើម្បី​អោយ​គេ​កាន់​កាប់​អំណាច រួម​ជា​មួយ​ពួក​អ្នក​ធំ គឺ​រួម​ជា​មួយ​ពួក​អ្នក​ធំ​នៅ​ក្នុង​ចំណោម ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អោយ​ស្ត្រី​អារ​មាន​កូន អោយ​នាង​រស់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​យ៉ាង​សប្បាយ ជា​មួយ​កូនៗ​របស់​នាង។ ហាលេលូយ៉ា!


word:
 ជន​ជាតិ​យូដា​បាន​ទៅ​ជា​ប្រជាជន ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ជា​ប្រជាជន​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សមុទ្រ​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រត់​គេច​ដូច្នេះ? ទន្លេ​យ័រដាន់​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ដក​ខ្លួន​ថយ?


word:
 ភ្នំ​នានា​អើយ ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​បាន​ជា​អ្នក​នាំ​គ្នា លោត​ដូច​ពពែ​ឈ្មោល? ភ្នំ​តូចៗ​ទាំងឡាយ​អើយ ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​បាន​ជា​អ្នក​លោត​ដូច​កូន​ចៀម?


word:
 ផែនដី​អើយ ចូរ​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអម្ចាស់! ចូរ​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ ព្រះភក្ត្រ​ព្រះ​របស់​លោក​យ៉ាកុប


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ យើង​ខ្ញុំ​មិន​សម​នឹង​ទទួល ការ​លើក​តម្កើង​ទេ គឺ​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ត្រូវ ទទួល​ការ​លើក​តម្កើង​ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​ដ៏​ស្មោះស្ម័គ្រ!។


word:
 រីឯ​ព្រះ​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ​វិញ សុទ្ធ​តែ​ជា​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ធ្វើ​ពី​មាស​ពី​ប្រាក់ ដែល​ជា​ស្នាដៃ​របស់​មនុស្ស។


word:
 មាន​ដៃ តែ​មិន​ចេះ​ប៉ះពាល់ មាន​ជើង តែ​មិន​ចេះ​ដើរ ហើយ​មាន​បំពង់​ក តែ​មិន​អាច​បញ្ចេញ​សំឡេង​អ្វី​បាន​ឡើយ។


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​សូន ធ្វើ​រូប​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ ហើយ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះ​ទាំង​នោះ បាន​ដូច​រូប​ព្រះ​ទាំង​នោះ​ដែរ។


word:
 ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​លោក​អើរ៉ុន​អើយ ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​នឹង​ជួយ ហើយ​ការពារ​អ្នក​រាល់​គ្នា!


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ព្រះអង្គ​នឹង​ជួយ ហើយ​ការពារ​អ្នក​រាល់​គ្នា!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មិន​ភ្លេច​យើង​ទេ ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​អោយ​យើង ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​អោយ​កូន​ចៅ លោក​អ៊ីស្រាអែល ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​អោយ​កូន​ចៅ​លោក​អើរ៉ុន


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​នឹង​ប្រទាន​ពរ​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា បាន​ចំរើន​ឡើង គឺ​ទាំង​អ្នក​រាល់​គ្នា ទាំង​កូន​ចៅ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា។


word:
 មនុស្ស​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ ពុំ​អាច​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ឡើយ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចុះ​ទៅ​ស្ថាន​មនុស្ស​ស្លាប់ ក៏​ពុំ​អាច​សរសើរ​ព្រះអង្គ​បាន​ដែរ។


word:
 មច្ចុរាជ​បាន​រួបរឹត​ខ្ញុំ ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​អន្ទះអន្ទែង​ភ័យ​ខ្លាច​ស្លាប់ ខ្ញុំ​រង​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​ឈឺ​ចុក​ចាប់​ពន់​ប្រមាណ។


word:
 ពេល​នោះ ខ្ញុំ​បាន​អង្វរ​រក​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ថា៖ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​មេត្តា​សង្គ្រោះ​ជីវិត​ទូលបង្គំ​ផង!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​ស្លាប់ ព្រះអង្គ​ជូត​ទឹក​ភ្នែក​ខ្ញុំ ហើយ​ការពារ​ខ្ញុំ​មិន​អោយ​ជំពប់​ដួល​ឡើយ។


word:
 តើ​ខ្ញុំ​អាច​យក​អ្វី​មក​តប​ស្នង នឹង​ព្រះគុណ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​សំដែង​មក​លើ​រូប​ខ្ញុំ?


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​លើក​ពែង​ឡើង​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់  ដែល​បាន​រំដោះ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​អង្វរ​រក​ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់  តាម​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សន្យា នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រជាជន​ទាំង​មូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ របស់​ព្រះអង្គ ដូច​ម្ដាយ​របស់​ទូលបង្គំ​ដែរ ព្រះអង្គ​បាន​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ពី​ស្លាប់។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា ដើម្បី​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ខ្ញុំ​នឹង​អង្វរ​រក​ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់  តាម​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សន្យា នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រជាជន​ទាំង​មូល​របស់​ព្រះអង្គ


word:
 ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ប្រជារាស្ត្រ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​អើយ ចូរ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ មេត្តា​ករុណា​ចំពោះ​យើង​ពន់​ពេក​ក្រៃ  ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ ចំពោះ​យើង​រហូត​ត​ទៅ។ ហាលេលូយ៉ា!


word:
 សូម​អោយ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ពោល​ឡើង​ថា៖ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 សូម​អោយ​កូន​ចៅ​របស់​លោក​អើរ៉ុន ពោល​ឡើង​ថា៖ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច  ព្រះអម្ចាស់ ​ពោល​ឡើង​ថា៖ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 នៅ​ពេល​មាន​អាសន្ន ខ្ញុំ​បាន​អង្វរ​ ព្រះអម្ចាស់   ព្រះអម្ចាស់ ​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប​មក​ខ្ញុំ​វិញ ហើយ​ប្រទាន​អោយ​ខ្ញុំ​មាន​សេរីភាព។


word:
 ប្រជាជាតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នាំ​គ្នា​មក​ឡោមព័ទ្ធ​ខ្ញុំ តែ​ខ្ញុំ​នឹង​កំទេច​ពួក​គេ ដោយសារ​ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ប្រជាជាតិ​ទាំង​នោះ​ឡោមព័ទ្ធ​ខ្ញុំ​គ្រប់​ទិសទី តែ​ខ្ញុំ​នឹង​កំទេច​ពួក​គេ ដោយសារ​ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ប្រជាជាតិ​ទាំង​នោះ​ឡោមព័ទ្ធ​ខ្ញុំ​ដូច​ហ្វូង​ឃ្មុំ តែ​ពួក​គេ​នឹង​ឆេះ​អស់​ទៅ​ដូច​ភ្លើង​ឆេះ​បន្លា ខ្ញុំ​នឹង​កំទេច​ពួក​គេ ដោយសារ​ព្រះនាម​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 មនុស្ស​សុចរិត​នឹង​នាំ​គ្នា​ស្រែក​ហ៊ោ នៅ​ក្នុង​ជំរំ​របស់​ខ្លួន ព្រោះ​តែ​មាន​ជ័យជំនះ  ព្រះអម្ចាស់ ​សំដែង​ព្រះបារមី​ប្រកប ដោយ​ឫទ្ធានុភាព!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​សំដែង​ព្រះបារមី​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត!  ព្រះអម្ចាស់ ​សំដែង​ព្រះបារមី​ប្រកប ដោយ​ឫទ្ធានុភាព។


word:
 ខ្ញុំ​នឹង​មាន​ជីវិត ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ស្លាប់​ឡើយ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​រៀប​រាប់​អំពី ស្នា​ព្រះហស្ដ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ ព្រះអង្គ​បាន​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ។


word:
 សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ​ដែល​យាង​មក ក្នុង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់  យើង​សូម​អោយ​ពរ​អ្នក​រាល់​គ្នា ពី​ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ។


word:
 មាន​តែ​ ព្រះអម្ចាស់ ​ទេ​ដែល​ជា​ព្រះ​ដ៏​ពិត តែ​មួយ​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បំភ្លឺ​យើង ចូរ​នាំ​គ្នា​លើក​ធាង​ទន្សែ​ឡើង ហើយ​ហែ​ជា​ក្បួន រហូត​ដល់​ជ្រុង​អាសនៈ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​នឹង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​សប្បុរស ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 អ្នក​ណា​មាន​កិរិយា​មារយាទ ល្អ​ត្រឹម​ត្រូវ​ឥត​ខ្ចោះ ហើយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!។


word:
 អ្នក​ណា​ប្រតិបត្តិ​តាម​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ​អស់​ពី​ចិត្ត អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ!


word:
 ដូច្នេះ ពេល​ណា​ទូលបង្គំ​ពិនិត្យ​មើល បទ​បញ្ជា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ នោះ​ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ត្រូវ​អាម៉ាស់​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ដោយ​ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់ ហើយ​ពិចារណា​មើល​វិន័យ ដ៏​សុចរិត​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្គាប់​មក។


word:
 តើ​មនុស្ស​កំលោះ​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ដើម្បី​អោយ​កិរិយា​មារយាទ​របស់​ខ្លួន បាន​ល្អ​ត្រឹម​ត្រូវ? គឺ​ដោយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ស្វែង​រក​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត សូម​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ទូលបង្គំ​ងាក​ចេញ ពី​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ!


word:
 ទូលបង្គំ​រក្សា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ទុក​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ដើម្បី​កុំ​អោយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ ស្គាល់​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​អនុវត្ត​តាម ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ ដូច​ជា​ទូលបង្គំ​សប្បាយ​ចិត្ត នឹង​មាន​សម្បត្តិ​ដ៏​ស្ដុកស្ដម្ភ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ពិចារណា​ពី​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​សញ្ជឹង​គិត​អំពី​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ​ខ្លាំង​ណាស់ ទូលបង្គំ​មិន​ភ្លេច​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត ហើយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​បើក​ភ្នែក​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មើល​ឃើញ​ភាព​ថ្លៃថ្នូរ ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​គ្រាន់​តែ​ស្នាក់​នៅ​ជា​បណ្ដោះអាសន្ន លើ​ផែនដី​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ សូម​កុំ​លាក់​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអង្គ​គំរាម​កំហែង​មនុស្ស​អួតបំប៉ោង ដែល​ជា​ជន​ត្រូវ​បណ្ដាសា វង្វេង​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ដក​យក​ការ​អាម៉ាស់​ចេញ​ពី​ទូលបង្គំ កុំ​អោយ​មាន​នរណា​មើលងាយ​ទូលបង្គំ​ឡើយ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 ទោះ​បី​ពួក​មេ​ដឹក​នាំ​ឃុបឃិត​គ្នា ប្រឆាំង​នឹង​ទូលបង្គំ​ក៏​ដោយ ទូលបង្គំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​តែ​សញ្ជឹង​គិត​ពី​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 ទូលបង្គំ​បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន​ដុនដាប​យ៉ាង​ខ្លាំង សូម​ប្រោស​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​រស់ ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ផង។


word:
 ទូលបង្គំ​រៀប​រាប់​អំពី​ដំណើរ​ជីវិត​របស់​ទូលបង្គំ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្គាល់​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ!។


word:
 សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ​អោយ​យល់​អំពី​អត្ថន័យ នៃ​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​អាច​សញ្ជឹង​គិត​ពី​ការ​អស្ចារ្យ ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សំដែង!។


word:
 សូម​នាំ​ទូលបង្គំ​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ផ្លូវ​ខុស​ឆ្គង ហើយ​ជួយ​អោយ​ទូលបង្គំ​ប្រតិបត្តិ​តាម ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​នឹង​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​សុខ​ចិត្ត​ធ្វើ​តាម​វិន័យ ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​មក។


word:
 ទូលបង្គំ​ជំពាក់​ចិត្ត​នឹង​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ  ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អាម៉ាស់​ឡើយ!


word:
 ទូលបង្គំ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​ដើរ តាម​បទ​បញ្ជា​នៃ​បញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​បាន​ភ្លឺ​ស្វាង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ ស្គាល់​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​កាន់​តាម រហូត​ដល់​ទី​បញ្ចប់!។


word:
 សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ប្រាជ្ញា ដើម្បី​រក្សា​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត!។


word:
 សូម​នាំ​ទូលបង្គំ​ដើរ​តាម​មាគ៌ា នៃ​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​បទ​បញ្ជា ទាំង​នេះ​ណាស់។


word:
 សូម​ទាញ​អារម្មណ៍​ទូលបង្គំ អោយ​បែរ​ចេញ​ពី​អ្វីៗ​ដែល​ឥត​ខ្លឹមសារ ហើយ​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ តាម​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 សូម​សំរេច​តាម​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា ជា​មួយ​ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា ចំពោះ​អស់​អ្នក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​យក​សេចក្ដី​អាម៉ាស់​ដែល​ទូលបង្គំ ខ្លាចរអែង​នេះ ចេញ​អោយ​ឆ្ងាយ​ពី​ទូលបង្គំ​ទៅ ដ្បិត​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​សុទ្ធ​តែ​ល្អ​ទាំង​អស់។


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រាថ្នា​ចង់​ធ្វើ​តាម​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដោយ​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ចំពោះ​ទូលបង្គំ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 សូម​ជួយ​អោយ​ទូលបង្គំ​អាច​ឆ្លើយ​តប នឹង​អ្នក​ដែល​ជេរ​ប្រមាថ​ទូលបង្គំ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​និយាយ​អ្វី​ប្រាសចាក ពី​សេចក្ដី​ពិត​ឡើយ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​លើ​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​លើក​ដៃ​ប្រណម្យ​គោរព បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​បទ​បញ្ជា​នេះ ទូលបង្គំ​ចង់​សញ្ជឹង​គិត​អំពី​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​នឹក​ដល់​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា ជា​មួយ​ទូលបង្គំ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​សង្ឃឹម!


word:
 នៅ​ពេល​ទូលបង្គំ​មាន​ទុក្ខ​វេទនា ព្រះបន្ទូល​នេះ​ធ្វើ​អោយ​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​បាន​ធូរ​ស្បើយ ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ។


word:
 មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង​នាំ​គ្នា​ចំអក​អោយ​ទូលបង្គំ តែ​ទូលបង្គំ​មិន​ឃ្លាត​ចាក​ចេញ​ពី​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​នឹក​ដល់ វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ កាល​ពី​អតីតកាល ហើយ​ចិត្ត​ទូលបង្គំ​ក៏​បាន​ធូរ​ស្បើយ។


word:
 មនុស្ស​ពាល​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ ក្ដៅ​ក្រហាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ព្រោះ​ពួក​គេ​បោះ​បង់​ចោល​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពេល​ដែល​ទូលបង្គំ​ស្នាក់​អាស្រ័យ ជា​បណ្ដោះអាសន្ន​ក្នុង​លោក​នេះ ទូលបង្គំ​បាន​យក​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ មក​ធ្វើ​ជា​ទំនុកតម្កើង។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ នៅ​ពេល​យប់​ទូលបង្គំ នឹក​ដល់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ទូលបង្គំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សូម​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា ការ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះបន្ទូល​ព្រះអង្គ ជា​ចំណែក​មត៌ក​របស់​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​អង្វរករ​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត​ថា សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!


word:
 ទូលបង្គំ​រិះគិត​អំពី​កិរិយា​មារយាទ​របស់​ទូលបង្គំ ហើយ​ទូលបង្គំ​ក៏​បោះ​ជំហាន​មក​រក​ដំបូន្មាន របស់​ព្រះអង្គ​វិញ។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ ជាប់​អន្ទាក់​របស់​គេ តែ​ទូលបង្គំ​ឥត​ភ្លេច​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ ទូលបង្គំ​ក្រោក​ឡើង ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ព្រះអង្គ ព្រោះ​តែ​វិន័យ​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ជា​មិត្ត​របស់​អស់​អ្នក ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ និង​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រតិបត្តិ​តាម ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ផែនដី​ពេញ​ទៅ​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្គាល់​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រណី​សន្ដោស​ទូលបង្គំ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ផង។


word:
 សូម​បង្រៀន​ទូលបង្គំ​អោយ​ដឹង​ខុស​ត្រូវ មាន​ប្រាជ្ញា ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពី​មុន​ទូលបង្គំ​បាន​វង្វេង ហើយ​រង​ទុក្ខ​វេទនា ឥឡូវ​នេះ ទូលបង្គំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង​នាំ​គ្នា​បង្ខូច​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ទូលបង្គំ តែ​ទូលបង្គំ​នៅ​តែ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ធ្វើ​តាម ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 អ្នក​ទាំង​នោះ​ជា​មនុស្ស​អត់​ចិត្ត រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ណាស់។


word:
 ចំពោះ​ទូលបង្គំ ទោះ​បី​មាស​ប្រាក់ ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​គ្មាន​តម្លៃ​ស្មើ​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ទូលបង្គំ​មក ហើយ​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​មាំមួន​ឡើង ដូច្នេះ សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​ប្រាជ្ញា​សិក្សា​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ពេល​អស់​អ្នក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ឃើញ​ទូលបង្គំ គេ​នឹង​មាន​អំណរ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ដឹង​ថា​ការ​អ្វី ដែល​ព្រះអង្គ​សំរេច​សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​អស់ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដាក់​ទោស​ទូលបង្គំ​ក៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ដែរ។


word:
 សូម​សំរាល​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ ដោយសារ​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ តាម​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា ជា​មួយ​ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​មក​លើ ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ណាស់។


word:
 សូម​អោយ​មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង​ត្រូវ​អាម៉ាស់ ដ្បិត​ពួក​គេ​និយាយ​កុហក​មួល​បង្កាច់​ទូលបង្គំ រីឯ​ទូលបង្គំ​វិញ ទូលបង្គំ​សញ្ជឹង​គិត​ពី​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត ខ្លាច​ព្រះអង្គ នាំ​គ្នា​មក​រក​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​បាន​ស្គាល់​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ជួយ​អោយ​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ​ឥត​ខ្ចោះ កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​ខ្មាស​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​ខំ​ប្រឹង​រង់ចាំ​មើល​ព្រះបន្ទូល​សន្យា របស់​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​ពោល​ថា «តើ​ដល់​ពេល​ណា ទើប​ព្រះអង្គ​សំរាល​ទុក្ខ​ទូលបង្គំ?»។


word:
 តើ​ទូលបង្គំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ត្រូវ​រង់ចាំ​ដល់​ពេល​ណា​ទៀត ទើប​ព្រះអង្គ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​អស់​អ្នក ដែល​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ?


word:
 មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង​មិន​គោរព​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ទេ គេ​នាំ​គ្នា​ជីក​រណ្ដៅ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ធ្លាក់។


word:
 បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ទាំង​ប៉ុន្មាន សុទ្ធ​តែ​ពិត​ទាំង​អស់ សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ​ផង ដ្បិត​គេ​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ​ដោយ​ឥត​ហេតុ​ផល។


word:
 នៅ​តែ​បន្តិច​ប៉ុណ្ណោះ គេ​នឹង​ប្រហារ​ទូលបង្គំ​អោយ​វិនាស​សូន្យ ប៉ុន្តែ ទូលបង្គំ​មិន​បោះ​បង់​ចោល​ព្រះឱវាទ របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រតិបត្តិ​តាម​ដំបូន្មាន ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​មក។


word:
 ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះស្ម័គ្រ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ផែនដី​រឹងមាំ ហើយ​ផែនដី​ក៏​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​ដែរ។


word:
 អ្វីៗ​សព្វ​សារពើ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ ដោយសារ​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​នៅ​ក្រោម អំណាច​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ប្រសិន​បើ​ទូលបង្គំ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ទេ ទូលបង្គំ​មុខ​ជា​រង​ទុក្ខ​វេទនា ហើយ​វិនាស​អន្តរាយ​ជា​មិន​ខាន។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ភ្លេច​ព្រះឱវាទ របស់​ព្រះអង្គ​សោះ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដោយសារ​ព្រះឱវាទ​ទាំង​នេះ។


word:
 ទូលបង្គំ​នៅ​ក្រោម​ឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង! ដ្បិត​ទូលបង្គំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ នឹង​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ឃើញ​ថា សូម្បី​អ្វីៗ​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​ក៏​នឹង​មាន​ទី​បញ្ចប់​ដែរ ប៉ុន្តែ បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ទូលំទូលាយ ឥត​មាន​ព្រំដែន​សោះ​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ខ្លាំង​ណាស់ ទូលបង្គំ​សញ្ជឹង​គិត​អំពី​ក្រឹត្យវិន័យ​នេះ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។


word:
 បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​ប្រាជ្ញា​វាងវៃ​ជាង​ខ្មាំង​សត្រូវ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​រិះគិត​ពី​ក្រឹត្យវិន័យ​នេះ​ជានិច្ច។


word:
 ទូលបង្គំ​ចេះ​ដឹង​ជាង​គ្រូៗ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ទូលបង្គំ​ទៅ​ទៀត ដ្បិត​ទូលបង្គំ​យក​ដំបូន្មាន​ទាំង​ប៉ុន្មាន មក​សញ្ជឹង​គិត។


word:
 ទូលបង្គំ​ចៀស​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ផ្លូវ​អាក្រក់​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដើម្បី​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​មិន​ងាក​ចេញ​ពី​វិន័យ ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​មក​ទូលបង្គំ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ប្រៀនប្រដៅ​ទូលបង្គំ​ដូច្នេះ។


word:
 ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ប្រៀប​បាន​នឹង​អាហារ ដ៏​ឆ្ងាញ់​ពិសេស សំរាប់​ទូលបង្គំ ហើយ​ក៏​មាន​រសជាតិ​ផ្អែម​ជាង​ទឹក​ឃ្មុំ​ទៅ​ទៀត។


word:
 ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ ដឹង​ខុស​ត្រូវ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​ស្អប់​ការ​វៀចវេរ។


word:
 ទូលបង្គំ​សូម​សន្យា​ដោយ​ឥត​ងាក​រេ​ថា ទូលបង្គំ​នឹង​ប្រតិបត្តិ​តាម​វិន័យ ដ៏​សុចរិត​ដែល​ព្រះអង្គ​បង្គាប់​មក។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​ខ្លាំង​ណាស់ សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត ឡើង​វិញ ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ទទួល​យក​ពាក្យ​ទូលអង្វរ របស់​ទូលបង្គំ ទុក​ជា​តង្វាយ ហើយ​សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ ស្គាល់​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ជីវិត​ទូលបង្គំ​ប្រឈម​មុខ​ទល់​នឹង​អន្តរាយ​ជានិច្ច ប៉ុន្តែ ទូលបង្គំ​មិន​ភ្លេច​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​នាំ​គ្នា​ដាក់​អន្ទាក់​ចាំ​ចាប់​ទូលបង្គំ តែ​ទូលបង្គំ​មិន​វង្វេង​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​កេរមត៌ក​របស់​ទូលបង្គំ ដ្បិត​ដំបូន្មាន​ទាំង​នេះ​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ មាន​អំណរ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត។


word:
 ព្រះអង្គ​ជា​ជំរក និង​ជា​ខែល​ការពារ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​ចេញ​អោយ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ​ទៅ! ទុក​អោយ​ខ្ញុំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​បទ​បញ្ជា​នៃ​ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ!


word:
 សូម​ជួយ​គាំទ្រ​ទូលបង្គំ តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត សូម​កុំ​អោយ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម របស់​ទូលបង្គំ​ប្រែ​ទៅ​ជា​ខក​ចិត្ត​ឡើយ។


word:
 សូម​ធ្វើ​ជា​បង្អែក​របស់​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​បាន​រួច​ជីវិត ហើយ​ផ្ចង់​ចិត្ត​ទៅ​រក​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច។


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​រាប់​រក​អស់​អ្នក​ដែល​វង្វេង ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ ដ្បិត​អ្វីៗ​ដែល​ពួក​គេ​ធ្វើ​សុទ្ធ​តែ ជា​ការ​បោក​បញ្ឆោត។


word:
 ព្រះអង្គ​ផាត់​មនុស្ស​អាក្រក់​ទាំង​ប៉ុន្មាន នៅ​លើ​ផែនដី​ចោល ដូច​កម្ទេច​សំរាម ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់ ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សុចរិត យុត្តិធម៌ សូម​កុំ​អោយ​ទូលបង្គំ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ របស់​អស់​អ្នក​ដែល​សង្កត់សង្កិន​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 សូម​ធានា​អោយ​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​ព្រះអង្គ​បាន​សុខសាន្ត​ផង សូម​កុំ​ទុក​អោយ​មនុស្ស​អួត​បំប៉ោង សង្កត់សង្កិន​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 ទូលបង្គំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​មើល​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​រង់ចាំ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ដ៏​សុចរិត របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ទូលបង្គំ​ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា សូម​បង្រៀន​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្គាល់​ច្បាប់ របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​ប្រាជ្ញា​មក​ទូលបង្គំ​ផង ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ស្គាល់​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​យល់​ឃើញ​ថា ព្រះឱវាទ​ទាំង​ប៉ុន្មាន របស់​ព្រះអង្គ​សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​អស់ ទូលបង្គំ​ស្អប់​ការ​អាក្រក់​គ្រប់​យ៉ាង។


word:
 ការ​ស្វែង​យល់​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ធ្វើ​អោយ​មនុស្ស​ភ្លឺស្វាង ហើយ​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ទន់ទាប​មាន​ប្រាជ្ញា។


word:
 ទូលបង្គំ​ត្រងត្រាប់​ស្ដាប់​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ​ដោយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​ចង់​ស្គាល់​បទ​បញ្ជា របស់​ព្រះអង្គ​ណាស់។


word:
 សូម​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ទត​មក​ទូលបង្គំ សូម​ប្រណីសន្ដោស​ទូលបង្គំ ដូច​ព្រះអង្គ​ធ្លាប់​ប្រណី​សន្ដោស អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​ពង្រឹង​ទូលបង្គំ​អោយ​បាន​មាំមួន តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​កុំ​បណ្ដោយ​អោយ​ទូលបង្គំ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង អំណាច​របស់​អំពើ​ទុច្ចរិត​ណា​មួយ​ឡើយ!។


word:
 សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​រួច​ផុត​ពី​ការ ជិះជាន់​របស់​មនុស្ស ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះឱវាទ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​មេត្តា ដល់​ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​សូម​បង្រៀន​ទូលបង្គំ​អោយ​ស្គាល់ ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!។


word:
 ទូលបង្គំ​ក្ដៅ​ក្រហាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ដោយ​ឃើញ​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ បំភ្លេច​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះបន្ទូល​សន្យា​បស់​ព្រះអង្គ សំរេច​ជាក់​ស្ដែង​ហើយ ទូលបង្គំ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ស្រឡាញ់​ព្រះបន្ទូល​នេះ​ណាស់។


word:
 ទូលបង្គំ​ជា​មនុស្ស​តូចតាច ហើយ​ត្រូវ​គេ​មើលងាយ​ទៀត​ផង តែ​ទូលបង្គំ​មិន​ភ្លេច​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះអង្គ​នៅ ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ហើយ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​សេចក្ដី​ពិត។


word:
 ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ​សុចរិត​ជានិច្ច សូម​ប្រទាន​ប្រាជ្ញា​មក​ទូលបង្គំ ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​អង្វរ​ព្រះអង្គ​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត សូម​ឆ្លើយ​តប​មក​ទូលបង្គំ​ផង ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ ប្រតិបត្តិ​តាម​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​អង្វរ​ព្រះអង្គ សូម​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ផង ដើម្បី​អោយ​ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ដំបូន្មាន របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ទូលបង្គំ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអង្គ តាំង​ពី​មុន​ថ្ងៃ​រះ​ទៅ​ទៀត ទូលបង្គំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល។


word:
 សូម​ស្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ជួយ​ទូលបង្គំ អោយ​រស់​នៅ​តាម​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​តាម​ព្យាបាទ​ទូលបង្គំ នាំ​គ្នា​ចូល​មក​ជិត​ទូលបង្គំ អ្នក​ទាំង​នោះ​ឃ្លាត​ចេញ​ឆ្ងាយ ពី​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​នៅ​ជិត​ទូលបង្គំ បទ​បញ្ជា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​អស់


word:
 តាំង​ពី​យូរយារ​ណាស់​មក​ហើយ ទូលបង្គំ​បាន​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ​មក ដើម្បី​អោយ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច។


word:
 សូម​ទត​មើល​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ទូលបង្គំ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ​ផង! ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មិន​ភ្លេច​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 សូម​រក​យុត្តិធម៌​អោយ​ទូលបង្គំ ហើយ​រំដោះ​ទូលបង្គំ​អោយ​មាន​សេរីភាព​ផង សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 មនុស្ស​អាក្រក់​ពុំ​អាច​ទទួល​ការ​សង្គ្រោះ​បាន​ឡើយ ដ្បិត​ពួក​គេ​មិន​ស្វែង​រក​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះអង្គ​តែងតែ មាន​ព្រះហឫទ័យ​អាណិត​មេត្តា​ជានិច្ច សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ តាម​វិន័យ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្គាប់​មក។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ និង​បច្ចាមិត្ត​របស់​ទូលបង្គំ​មាន​គ្នា​ច្រើន​ណាស់ តែ​ទូលបង្គំ​មិន​ងាក​ចេញ​ពី​ដំបូន្មាន របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។


word:
 ពេល​ទូលបង្គំ​ឃើញ​មនុស្ស​ក្បត់ ទូលបង្គំ​ទាស់​ចិត្ត​ខ្លាំង​ណាស់ ដ្បិត​ពួក​គេ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ព្រះបន្ទូល របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ជ្រាប​ថា ទូលបង្គំ​ស្រឡាញ់​ព្រះឱវាទ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​អោយ​ទូលបង្គំ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដោយ​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 គោលការណ៍​នៃ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ជា​សេចក្ដី​ពិត ហើយ​វិន័យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ព្រះអង្គ​សំរេច ដោយ​សុចរិត​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 ពួក​មេ​ដឹក​នាំ​បៀតបៀន​ទូលបង្គំ ដោយ​ឥត​មូល​ហេតុ ក៏​ប៉ុន្តែ មាន​តែ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ធ្វើ​អោយ​ទូលបង្គំ​ភ័យ​ខ្លាច!។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ នឹង​បាន​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត គ្មាន​អ្វី​អាច​ធ្វើ​អោយ​គេ​ជំពប់​ដួល​សោះ​ឡើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​សង្ឃឹម​រង់ចាំ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ព្រះឱវាទ និង​ដំបូន្មាន​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​អ្វីៗ​ដែល​ទូលបង្គំ​ធ្វើ ព្រះអង្គ​ជ្រាប​សព្វ​គ្រប់​ទាំង​អស់។


word:
 សូម​អោយ​សំរែក​របស់​ទូលបង្គំ​បាន​ឮ ទៅ​ដល់​ព្រះអង្គ សូម​ប្រទាន​ប្រាជ្ញា​មក​ទូលបង្គំ តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 សូម​អោយ​ពាក្យ​ទទូច​អង្វរ​របស់​ទូលបង្គំ បាន​ឮ​ទៅ​ដល់​ព្រះអង្គ សូម​រំដោះ​ទូលបង្គំ តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​ផង!។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​ពោល​ពាក្យ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ ឥត​ឈប់​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​បាន​បង្រៀន​ទូលបង្គំ អោយ​ស្គាល់​ច្បាប់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ទូលបង្គំ​នឹង​បន្លឺ​សំឡេង​ច្រៀង​តម្កើង ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​បទ​បញ្ជា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់ ព្រះអង្គ​សុទ្ធ​តែ​សុចរិត។


word:
 សូម​សំដែង​ព្រះបារមី​សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ ដ្បិត​ទូលបង្គំ​បាន​សំរេច​ចិត្ត​ធ្វើ​តាម​ព្រះឱវាទ របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​ប្រាថ្នា​ចង់​ឃើញ​ព្រះអង្គ សង្គ្រោះ​ទូលបង្គំ​ណាស់ ទូលបង្គំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យវិន័យ របស់​ព្រះអង្គ​ជា​ខ្លាំង។


word:
 សូម​អោយ​ទូលបង្គំ​រស់រាន​មាន​ជីវិត ដើម្បី​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ! សូម​អោយ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ ជួយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ទូលបង្គំ។


word:
 ទូលបង្គំ​នៅ​វិលវល់​ប្រៀប​បាន​នឹង​ចៀម​វង្វេង សូម​យាង​មក​រក​ទូលបង្គំ ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ​ផង! ដ្បិត​ទូលបង្គំ​មិន​ភ្លេច​បទ​បញ្ជា របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ!


word:
 ខ្ញុំ​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​របស់​មនុស្ស​កាច​សាហាវ ហើយ​រស់​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ព្រៃផ្សៃ​ដូច្នេះ វេទនា​ណាស់!


word:
 ព្រះអង្គ​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​ជើង របស់​អ្នក​ជំពប់​ដួល ព្រះអង្គ​នឹង​ថែរក្សា​ការពារ​អ្នក ដោយ​ឥត​ធ្វេសប្រហែស


word:
 នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ព្រះអាទិត្យ​នឹង​មិន​ធ្វើ​ទុក្ខ​អ្នក​ឡើយ ហើយ​នៅ​ពេល​យប់ ព្រះច័ន្ទ​ក៏​នឹង​មិន​ធ្វើ​ទុក្ខ​អ្នក​ដែរ។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ថែរក្សា​អ្នក​នៅ​ពេល​ចេញ​ដំណើរ រហូត​ដល់​ពេល​ត្រឡប់​មក​វិញ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នេះ​រហូត​ត​រៀង​ទៅ។


word:
 ខ្ញុំ​មាន​អំណរ​ខ្លាំង​ណាស់ នៅ​ពេល​គេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា: ចូរ​យើង​នាំ​គ្នា​ទៅ​ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ !។


word:
 កុលសម្ព័ន្ធ​នានា​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  នាំ​គ្នា​ឡើង​មក​ទី​នេះ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់  តាម​ច្បាប់​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល។


word:
 នៅ​ទី​នេះ​ក៏​មាន​បល្ល័ង្ក​នៃ​ព្រះរាជវង្ស របស់​ស្ដេច​ដាវីឌ ដើម្បី​គ្រប់គ្រង​ប្រជារាស្ត្រ ដោយ​យុត្តិធម៌​ដែរ។


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​ទូល​សូម​ព្រះអម្ចាស់​ប្រទាន​សន្តិភាព មក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ក្រុង​នេះ អាច​រស់​នៅ​យ៉ាង​សុខសាន្ត!


word:
 សូម​អោយ​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​ខាង​ក្នុង​កំពែង​ក្រុង បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុខ សូម​អោយ​វិមាន​នានា​នៅ​ក្នុង​ក្រុង បាន​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត។


word:
 ដោយ​យល់​ដល់​បង​ប្អូន និង​ញាតិមិត្ត​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ពោល​ថា: សូម​អោយ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត!


word:
 យើង​ខ្ញុំ​ក៏​សម្លឹង​មើល​ ព្រះជាអម្ចាស់ ​នៃ​យើង ហើយ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ព្រះអង្គ​ប្រណីសន្ដោស ដូច​អ្នក​បំរើ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​ដៃ​ម្ចាស់​របស់​ខ្លួន និង​ដូច​ស្ត្រី​បំរើ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​ដៃ​ម្ចាស់​ស្រី របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រណីសន្ដោស​យើង​ខ្ញុំ សូម​ប្រណីសន្ដោស​យើង​ខ្ញុំ​ផង ដ្បិត​យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​គេ​ប្រមាថ​ខ្លាំង​ណាស់។


word:
 យើង​ខ្ញុំ​ពុំ​អាច​ទ្រាំទ្រ នឹង​ការ​មើលងាយ​ពី​សំណាក់​មនុស្ស​ព្រហើន ព្រម​ទាំង​ការ​ប្រមាថ​ពី​សំណាក់​មនុស្ស​វាយឫក​ខ្ពស់ បាន​ទៀត​ឡើយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ សូម​អរ​ព្រះគុណ​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​ប្រគល់​យើង ទៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​គេ ដូច​ជា​រំពា​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចង្កូម របស់​ពួក​គេ​នោះ​ឡើយ។


word:
 យើង​បាន​រួច​ជីវិត ដូច​បក្សាបក្សី គេច​ផុត​ពី​លប់​របស់​ព្រាន គឺ​លប់​បាន​ធ្លុះធ្លាយ ហើយ​យើង​ក៏​រត់​រួច។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ផ្ទាល់​បាន​ជួយ​យើង ដោយ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី។


word:
 អ្នក​ណា​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  អ្នក​នោះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ដែល​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត ឥត​រង្គើ​សោះ​ឡើយ។


word:
 ភ្នំ​នានា​នៅ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​យ៉ាង​ណា  ព្រះអម្ចាស់ ​ក៏​គង់​នៅ​ជុំវិញ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ តាំង​ពី​ពេល​នេះ រហូត​ដល់​អស់កល្ប​ជានិច្ច យ៉ាង​នោះ​ដែរ


word:
 ដ្បិត​មនុស្ស​អាក្រក់​ពុំ​អាច​គ្រប់គ្រង លើ​ទឹក​ដី​របស់​មនុស្ស​សុចរិត​បាន​ទេ ដូច្នេះ មនុស្ស​សុចរិត​គ្មាន​ចិត្ត​លំអៀង​ទៅ ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ឡើយ។


word:
 រីឯ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​តាម​មាគ៌ា​ដ៏​វៀចវេរ​វិញ សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​នាំ​គេ​យក​ទៅ​ធ្វើ​ទោស​ជា​មួយ អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត​ដែរ។ សូម​អោយ​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ប្រកប ដោយ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត!។


word:
 ពេល​ ព្រះអម្ចាស់ ​នាំ​អស់​អ្នក ដែល​ជាប់​ជា​ឈ្លើយ ត្រឡប់​មក​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន​វិញ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ដូច​ជា​យល់​សប្ដិ។


word:
 យើង​សើច​សប្បាយ​ជានិច្ច យើង​ស្រែក​ជយឃោស​ ពេល​នោះ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា គេ​បាន​ពោល​ថា: « ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ធ្វើ​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ចំពោះ​ពួក​គេ!»។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​ពិត​ជា​បាន​ធ្វើ​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ ចំពោះ​យើង​មែន ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​យើង​មាន​អំណរ​សប្បាយ។


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ យើង​ខ្ញុំ​បាន​ចំរុង​ចំរើន​ឡើង​វិញ ដូច​វាល​រហោស្ថាន​ដ៏​ហួតហែង មាន​ទឹក​ហូរ​ឡើង​វិញ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 អ្នក​ណា​យក​គ្រាប់​ពូជ​ចេញ​ទៅ​ព្រោះ ទាំង​យំ​សោក អ្នក​នោះ​នឹង​កាន់​កណ្ដាប់​ស្រូវ​ត្រឡប់​មក​វិញ ទាំង​ស្រែក​ហ៊ោ​ដោយ​អំណរ។​


word:
 ប្រសិន​បើ​ ព្រះអម្ចាស់  មិន​សង់​ផ្ទះ​ទេ​នោះ អស់​អ្នក​ដែល​សង់​ផ្ទះ​នឹង​ខំ​ប្រឹង​សង់ ដោយ​ឥត​បាន​ផល​អ្វី​ឡើយ! ប្រសិន​បើ​ព្រះអម្ចាស់​មិន​ថែរក្សា​ទីក្រុង​ទេ​នោះ អ្នក​យាម​ទីក្រុង​នឹង​ខំ​ប្រឹង​យាម ដោយ​ឥត​បាន​ផល​អ្វី​ឡើយ!


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ក្រោក​ឡើង​តាំង​ពី​ព្រលឹម ខំ​ប្រឹង​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ទាំង​ពិបាក រហូត​ដល់​យប់​ជ្រៅ តែ​ឥត​បាន​ផល​អ្វី​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​ប្រទាន​អាហារ​ដល់​អស់​អ្នក ដែល​ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់ ក្នុង​ពេល​ដែល​គេ​កំពុង​តែ​ដេក​លក់។


word:
 កូន​ប្រុសៗ​ដែល​កើត​មក​ក្នុង​ពេល ដែល​ឪពុក​នៅ​ក្មេង​នៅ​ឡើយ ប្រៀប​បាន​នឹង​ព្រួញ​របស់​អ្នក​ចំបាំង​ដូច្នោះ​ដែរ។


word:
 អ្នក​ណា​មាន​កូន​ប្រុស​ច្រើន ដូច​ព្រួញ ពេញ​ក្នុង​បំពង់ អ្នក​នោះ​មាន​សុភមង្គល​ហើយ ដ្បិត​ពេល​ណា​គេ​ត្រូវ​តយុទ្ធ​ជា​មួយ​បច្ចាមិត្ត នៅ​មាត់​ទ្វារ​ក្រុង​ គេ​នឹង​មិន​ត្រូវ​ខ្មាស​សោះ​ឡើយ។


word:
 នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ភរិយា​របស់​អ្នក​ប្រៀប​ដូច​ជា​ដើម ទំពាំងបាយជូរ​ដែល​មាន​ផ្លែ​ជា​ច្រើន ហើយ​នៅ​ជុំវិញ​តុ កូន​ប្រុសៗ​របស់​អ្នក ក៏​ប្រៀប​បាន​នឹង​ដើម​អូលីវ​តូចៗ​ដែរ។


word:
 សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ពរ​អោយ​អ្នក ពី​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ហើយ​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ក្នុង​ជីវិត​អ្នក អ្នក​នឹង​ឃើញ​សុភមង្គល​របស់​ក្រុង​យេរូសាឡឹម


word:
 គេ​តែងតែ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​បាប​ខ្ញុំ​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង ប៉ុន្តែ គេ​ពុំ​អាច​យក​ជ័យជំនះ​លើ​ខ្ញុំ​បាន​ឡើយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ  ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សុចរិត ព្រះអង្គ​បាន​ស្រាយ​ចំណង​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ ចេញ​ពី​ខ្ញុំ។


word:
 សូម្បី​គេ​ច្រូត​ស្មៅ​នោះ ក៏​ក្ដាប់​មិន​ពេញ​ដៃ ហើយ​ក៏​ពុំ​មាន​ល្មម​សំរាប់​អោយ ចង​ជា​កណ្ដាប់​បាន​ដែរ។


word:
 សូម​កុំ​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ដើរ​កាត់​តាម​នោះ ពោល​ទៅ​ពួក​គេ​ថា: «សូម​ ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ពរ​អ្នក​រាល់​គ្នា» សោះ​ឡើយ។ យើង​សូម​ជូន​ពរ​អ្នក​រាល់​គ្នា ក្នុង​ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 ព្រះអម្ចាស់​អើយ សូម​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ទូលបង្គំ​ផង! សូម​ផ្ទៀង​ព្រះកាណ៌​ស្ដាប់​ពាក្យ ដែល​ទូលបង្គំ​ទទូច​អង្វរ!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​ចង​ចាំ​កំហុស របស់​យើង​ខ្ញុំ​ទុក​នោះ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​រួច​ខ្លួន​បាន​ឡើយ។


word:
 ក៏​ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​តែងតែ​អត់ទោស អោយ​យើង​ខ្ញុំ​ជានិច្ច ដើម្បី​អោយ​យើង​ខ្ញុំ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្ញុំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអង្គ​ទាំង​ស្រុង ហើយ​ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្ញុំ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ព្រះអម្ចាស់ ជាង​អ្នក​យាម​រង់ចាំ​ពេល​ព្រឹក​ទៅ​ទៀត ពិត​មែន​ហើយ ខ្ញុំ​រង់ចាំ​ព្រះអង្គ​ជាង​អ្នក​យាម រង់ចាំ​ពេល​ព្រឹក​ទៅ​ទៀត។


word:
 អ៊ីស្រាអែល​អើយ ចូរ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ប្រកប​ដោយ ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា ហើយ​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​រំដោះ​អ្នក​ជានិច្ច!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ទូលបង្គំ​គ្មាន​ចិត្ត​អំនួត ឬ​វាយឫក​ខ្ពស់​ទេ ទូលបង្គំ​មិន​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​អ្វី​ដែល​ធំ​អស្ចារ្យ ហួស​ពី​សមត្ថភាព​របស់​ទូលបង្គំ​ឡើយ។


word:
 ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ទូលបង្គំ​សុខ​ចិត្ត​នៅ​ស្ងៀម​ស្ងាត់ ទូលបង្គំ​មាន​ចិត្ត​ស្ងប់ ដូច​កូន​ក្មេង​នៅ​ជាប់​នឹង​ទ្រូង​ម្ដាយ គឺ​ទូលបង្គំ​បាន​ស្កប់​ចិត្ត​ដូច​កូន​ក្មេង​ស្កប់​ចិត្ត នៅ​ជិត​ម្ដាយ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។


word:
 ព្រះរាជា​បាន​ស្បថ​ជា​មួយ​ ព្រះអម្ចាស់  គឺ​ទ្រង់​បាន​សន្យា​ជា​មួយ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ចេស្ដា របស់​លោក​យ៉ាកុប​​ថា:


word:
 «ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ចូល​ទៅ​ជ្រក​នៅ​ក្នុង​ពន្លា​ទូលបង្គំ ទូលបង្គំ​នឹង​មិន​ឡើង​ទៅ​ដេក នៅ​លើ​គ្រែ​ទូលបង្គំ​ទេ។


word:
 ដរាប​ណា​ទូលបង្គំ​ពុំ​ទាន់​រក​បាន កន្លែង​ថ្វាយ​ ព្រះអម្ចាស់  ដរាប​ណា​ទូលបង្គំ​ពុំ​ទាន់​រក​បាន ព្រះដំណាក់​ថ្វាយ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ចេស្ដា របស់​លោក​យ៉ាកុប​ទេ​នោះ!»។


word:
 យើង​បាន​ឮ​គេ​និយាយ​ថា ហិប​នៃ​សម្ពន្ធមេត្រី​ស្ថិត​នៅ​ឯ​ភូមិ​អេប្រាតា យើង​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ហិប​នេះ​នៅ​តំបន់​យ៉ាអើរ។​


word:
 ចូរ​យើង​នាំ​គ្នា​ចូល​ទៅ​ក្នុង ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ចូរ​យើង​ក្រាប​នៅ​ទៀប​ព្រះបាទា​របស់​ព្រះអង្គ!


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ សូម​ក្រោក​ឡើង សូម​យាង​មក​ជា​មួយ​ហិប*​នៃ​ឫទ្ធានុភាព របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​គង់​នៅ​ក្នុង​ទី​សំរាក របស់​ព្រះអង្គ​រហូត​ត​ទៅ។


word:
 សូម​អោយ​ពួក​បូជាចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សុចរិត​ជានិច្ច ហើយ​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ស្រែក​ហ៊ោ​ឡើង​យ៉ាង​សប្បាយ!


word:
 ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ សូម​កុំ​បោះ​បង់​ចោល​ស្ដេច​ដែល​ព្រះអង្គ បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក​នេះ​ឡើយ!​


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​មាន​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ជា​មួយ ព្រះបាទ​ដាវីឌ ដោយ​ឥត​ប្រែប្រួល​ថា: «យើង​នឹង​តែងតាំង​ពូជពង្ស​របស់​អ្នក អោយ​ឡើង​គ្រង​រាជ្យ​បន្ត​ពី​អ្នក។


word:
 ប្រសិន​បើ​បុត្រ​របស់​អ្នក កាន់​តាម​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​យើង​តៗ​គ្នា ហើយ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ដំបូន្មាន ដែល​យើង​ប្រៀនប្រដៅ ពូជពង្ស​របស់​គេ​ក៏​នឹង​ឡើង​គ្រង​រាជ​សម្បត្តិ របស់​អ្នក​រហូត​ត​រៀង​ទៅ​ដែរ»។​


word:
 ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា «យើង​នឹង​សំរាក​នៅ​ទី​នេះ​រហូត​ត​ទៅ យើង​ចង់​រស់​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​នេះ​ណាស់!


word:
 យើង​នឹង​អោយ​ពរ​ក្រុង​នេះ​មាន​អ្វីៗ តាម​តែ​គេ​ត្រូវ​ការ យើង​នឹង​អោយ​ជន​ក្រីក្រ​ក្នុង​ក្រុង​នេះ មាន​អាហារ​បរិបូណ៌។


word:
 យើង​នឹង​សង្គ្រោះ​ក្រុង​នេះ តាម​រយៈ​ពួក​បូជាចារ្យ​របស់​គេ យើង​នឹង​អោយ​ប្រជាជន​នៅ​ក្រុង​នេះ ស្រែក​ហ៊ោ​ដោយ​អំណរ។


word:
 នៅ​ទី​នេះ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​មាន​ស្ដេច ប្រកប​ដោយ​ឫទ្ធានុភាព​កើត​ពី​ ពូជពង្ស​របស់​ដាវីឌ យើង​នឹង​រៀបចំ​អោយ​មាន​ស្ដេច មួយ​អង្គ​ស្នង​រាជ្យ​ ជំនួស​ស្ដេច​ដែល​យើង​បាន​ចាក់​ប្រេង​អភិសេក។


word:
 យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​គេ ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​ជា​ខ្លាំង តែ​យើង​នឹង​អោយ​រាជ្យ​របស់​គេ បាន​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង»។


word:
 គឺ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​អប់​ដ៏​មាន​តម្លៃ ហូរ​នៅ​លើ​ក្បាល ចុះ​មក​លើ​ពុក​ចង្កា​របស់​លោក​អើរ៉ុន រួច​ស្រក់​ទៅ​លើ​ជាយ​អាវ​របស់​លោក


word:
 ហើយ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​សន្សើម​ធ្លាក់ ពី​ភ្នំ​ហ៊ើរម៉ូន មក​លើ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ជា​កន្លែង​ដែល​ ព្រះអម្ចាស់ ​ប្រទាន​ព្រះពរ និង​ប្រទាន​ជីវិត​អស់កល្ប​ជានិច្ច។


word:
 អស់​អ្នក​ដែល​បំរើ​ ព្រះអម្ចាស់  ហើយ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រះដំណាក់ របស់​ព្រះអង្គ​នា​ពេល​យប់​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​មក​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ !


word:
 ហាលេលូយ៉ា! ចូរ​សរសើរ​តម្កើង ព្រះនាម​ ព្រះអម្ចាស់ ! អ្នក​បំរើ​របស់​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង ព្រះដំណាក់​របស់​ ព្រះអម្ចាស់  អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​បរិវេណ ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង​អើយ


word:
 ចូរ​នាំ​គ្នា​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ចូរ​ស្មូត្រ​ទំនុកតម្កើង​ថ្វាយ​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​នឹង​យើង។


word:
 ព្រះអម្ចាស់ ​បាន​ជ្រើស​រើស​ពូជពង្ស​លោក​យ៉ាកុប ហើយ​ព្រះអង្គ​យក​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ធ្វើ​ជា​ប្រជាជន​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ ព្រះអម្ចាស់ ​ជា​ព្រះ​ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម ព្រះអម្ចាស់​របស់​យើង ទ្រង់​ប្រសើរ​លើស​ព្រះ​ទាំង​ប៉ុន្មាន។


word:
 បើ​ ព្រះអម្ចាស់ ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ធ្វើ​ការ​អ្វី ព្រះអង្គ​នឹង​សំរេច​ការ​នោះ នៅ​លើ​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ និង​នៅ​ក្នុង​ទី​ជំរៅ​នៃ​បាត​សមុទ្រ។


word:
 ព្រះអង្គ​នាំ​ពពក​ចេញ​ពី​ជើង​មេឃ ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​មាន​ផ្លេក​បន្ទោរ ដើម្បី​អោយ​ភ្លៀង​ធ្លាក់ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​បញ្ចេញ​ខ្យល់ អោយ​បក់​បោក​មក​ដែរ។


word:
 ព្រះអង្គ​សំដែង​ទី​សំគាល់ និង​ប្ញទ្ធិបាដិហារិយ៍​ផ្សេងៗ នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប ដើម្បី​ដាក់​ទោស​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន និង​មន្ត្រី​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ស្ដេច។​


word:
 គឺ​ព្រះបាទ​ស៊ីហុន​ជា​ស្ដេច​ស្រុក​អាម៉ូរី ព្រះបាទ​អុក​ជា​ស្ដេច​ស្រុក​បាសាន និង​ស្ដេច​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ជន​ជាតិ​កាណាន​


word:
 ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​គង់វង្ស​រហូត​ត​ទៅ ឱ​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ព្រះកិត្តិនាម​របស់​ព្រះអង្គ ល្បីល្បាញ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ


word:
 ដ្បិត​ព្រះអង្គ​រក​យុត្តិធម៌​អោយ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​អាណិត​អាសូរ​អ្នក​បំរើ របស់​ព្រះអង្គ។


word:
 ព្រះ​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា សុទ្ធ​តែ​ជា​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ធ្វើ​ពី​មាស ពី​ប្រាក់ ដែល​ជា​ស្នាដៃ​របស់​មនុស្ស។


word:
 សូម​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​សូន ធ្វើ​រូប​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ ហើយ​ដែល​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះ​ទាំង​នោះ បាន​ដូច​រូប​ព្រះ​ទាំង​នោះ​ដែរ។​


word:
 ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​លោក​អើរ៉ុន​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់


word:
 ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​លោក​លេវី​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  អស់​អ្នក​ដែល​គោរព​កោត​ខ្លាច​ ព្រះអម្ចាស់ ​អើយ ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអង្គ!


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់ ​ដែល​គង់​នៅ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន គឺ​ព្រះអង្គ​ដែល​គង់​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម! ហាលេលូយ៉ា!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ ព្រះអម្ចាស់  ដ្បិត​ព្រះអង្គ​មាន ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា របស់​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ចូរ​លើក​តម្កើង​ព្រះ​ដែល​ខ្ពង់ខ្ពស់​លើស​ព្រះ​នានា ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ចូរ​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​ខ្ពង់ខ្ពស់​លើស​អម្ចាស់​នានា ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ទេ​ដែល​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ ដ៏​ឧត្ដុង្គឧត្ដម​បំផុត ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ផ្ទៃ​មេឃ ដោយ​ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​លាត​សន្ធឹង​ផែនដី​ពី​លើ​ផ្ទៃ​ទឹក ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ដុំ​ពន្លឺ​ធំៗ សំរាប់​រះ​បំភ្លឺ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 គឺ​ព្រះអាទិត្យ​អោយ​គ្រប់គ្រង​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះច័ន្ទ និង​ហ្វូងតារា អោយ​គ្រប់គ្រង​នៅ​ពេល​យប់​ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ជីវិត​កូន​ច្បង​របស់​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​នាំ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប​ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ដោយ​ឫទ្ធិបារមី និង​តេជានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​ញែក​សមុទ្រ​កក់​ចេញ​ជា​ពីរ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដើរ​កាត់​បាត​សមុទ្រ​នោះ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​ធ្វើ​អោយ​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន និង​កងទ័ព​របស់​ស្ដេច​លិច​លង់ ក្នុង​សមុទ្រ​កក់​នោះ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​ដឹក​នាំ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​វាល​រហោស្ថាន ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​បាន​វាយ​ប្រហារ​ស្ដេច​មហា​អំណាច ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះអង្គ​ប្រហារ​ជីវិត​ស្ដេច​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​ទាំងឡាយ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 គឺ​ព្រះបាទ​ស៊ីហុន ជា​ស្ដេច​របស់​ជន​ជាតិ​អាម៉ូរី ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ព្រះបាទ​អុក​ជា​ស្ដេច​ស្រុក​បាសាន ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រគល់​ទឹក​ដី​របស់​ពួក​គេ មក​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ទុក​ជា​មត៌ក​ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 គឺ​ប្រគល់​អោយ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


word:
 នៅ​ពេល​ណា​យើង​រង​ទុក្ខ​វេទនា ព្រះអង្គ​តែងតែ​នឹក​ដល់​យើង​ ដ្បិត​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​រហូត​ត​ទៅ!


